8934 resultaten.
Help me
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.334 Het is donker
Ik sta hier
Ik sta hier met alleen maar zwart om me heen
De koude rillingen geven me een vreemd en eenzaam gevoel
Niemand kan me vinden, niemand kan me zien
Behalve dan die ene misschien?…
Vergeten in laatste licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
843 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
voelde je schuld
het nooit kunnen voldoen…
De natuur in
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
856 Het was koud, de Maas kroop
met tegenzin uit de nevels,
lag dof en grijs in de regen,
verdween bij de bocht
weer de mist in.
Kijk, zei je,
een rivier weet zich
soms ook geen raad met zichzelf.
Toch nog uren over een
modderig pad langs de oever tot
waar een geel pontje ons
naar de overkant bracht.…
Lentewindwijzer
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
912 waai maar, blaas je warme adem
over het bevroren panorama
laat het groen vorstelijk ontdooien
ontneem de koude haar gezicht
geef de zwaluwen weer vleugels
om de lucht zwanger te bevolken
zodat ze met dartele duikvluchten
het hemelse blauw versieren
verleid de nog geloken bloemen
zich nieuwsgierig open te stellen
door ze windzacht…
Als ijs adert in bevroren ogen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.127 Als ijs adert in bevroren ogen
en koude angst wurgend
alle liefde dood
Wanneer afgrijzen en weerzinwekkende voel
brandt als vuur in een gesloten hart
en prikkeldraad de huid omvelt
Als haat opzwelt en de keel dichtsnoert
Dan zie je beiden
ieder een kant op gaan
Was eens de liefde mooi en bloeiend
Teloorgang gedoemd
Zwarte bloemen ijzen…
Kazemat
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
665 Echo bos
daar waar klanken
draaiende wind keren
en wanhopige kinderstemmen
de bosrand verlaten
de bunker staat daar maar
tussen zo maar een boerderij
en een kleine ondiepe sloot
waar kroos stapjes lijkt te vangen
tussen reeds bloeiende bermen
en ontkiemend zacht wuivend riet
de bunker staat daar maar
als een grijze oude heer
die koud…
De zachtheid van je naam
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.580 Gewoon wakker worden
in mijn dromen,
om te stoeien met
lichte woorden,
zodat ik aan een vreemde,
koude wereld
kan ontkomen.
Wakker worden met
de letters van je naam,
glimlachen naar
de stilte van onze taal.
Het ontdekken van
een diepe, onbekende tint,
verwonderd zijn
om het onuitgesprokene
dat ons zo verbindt.…
KLACHT
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
972 Wanneer ik zeg: “De soep is wat te zout”
ontsteekt zij in een storm van onbehagen
en ook moet ik het zeer beslist niet wagen
te reppen van te heet of juist te koud.
Zij reageert alsof ze werd geslagen
en ik krijg bars en bitter toegesnauwd
dat ik mijn grote mond maar beter houd
en niet zoveel moet zeveren en zagen.…
Dagdromen
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
994 Ik sla mijn dag in verlangen open
Een lieve, kleine vogel vliegt net voorbij
De ochtend opent haar zachte dromen
Het zwerven verstilt ergens diep in mij
Ik bevrijd mijn vleugels in gedachten
Woorden zingen lichtjes in mijn keel
Dauwdruppels kleuren de koude nachten
De wind schildert warm met een penseel
Ik vind mijn glimlach in de morgen…
DAN ZIJN ER MENSEN......
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
2.035 Je woorden beginnen te haperen
je pen valt even stil
toch blijf je verder schrijven
woorden lijken koud en kil.
Dan stromen tranen langs je wangen
het lijkt of je borst wordt ingedrukt
maar als je alles van je af hebt geschreven
dan weet je: het is je toch gelukt.…
Door en door getikt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
818 Als ik de liefde met je bedrijf
houdt de tijd zichzelf verborgen
telkens vergeten wij tot morgen
om te zoeken waar ze blijft
Zo vaak ik onze liefde beschrijf
wanneer ik even dromen mag
verspring ik gaten in de dag
met niet veel anders om het lijf
Dan word ik wakker koud en stijf
omdat ik tijden zat te staren
in vroeger klok getik…
De dagen die me resten
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.432 Is er dan niet één die kan begrijpen
Hoe het werkelijk is gegaan
Waarom ik met betraande ogen
Jou uit mijn leven liet gaan
Weet dan niemand
Hoeveel ik werkelijk van je hou
Wat een pijn ik moet verdragen
Hoe koud en leeg mijn wereld is
Iedereen had zijn mening
Over ons en ons bestaan
Maar nu ik je heb verlaten
Staat er niemand voor me…
Uitgebloeid
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
2.948 Langzaam leg ik de roos
op jouw koude steen.
Uitgebloeid.
Net als jij.…
zag zee op rotsen breken
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.356 het kleine afscheid dromen
iedereen is weer gekomen
om te zeggen wat er speelt
de zon het strand de zee
ik neem hun woorden mee
als dadelijk de golven brullen
dan kijk ik terug
zal me met bruin omhullen
ja, ja mijn brede mooie rug
weeg woorden die gesproken zijn
in het kabbelen van de vloed
hun warmte deed me goed
in koude onderstromen…
Nieuwe kans
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
4.958 Ik tel de voetstappen naar jouw kamer
in het mooie, koude huis, wij praten
om te overleven jij en ik, wij
rijgen woorden aan elkaar en kijken
vooral kijken naar elk gebaar
meten de intensiteit van de ogen
Wij proberen weer alleen te zijn
na alle samen doorgebrachte dagen
houden elkaar vast en voelen
ons verliezen alsof we nooit
hebben bestaan…
Onmogelijk
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
1.339 water niet vochtig blijken
of zal vuur de vlam ontwijken
Golven zullen nooit zeeën weren
storm zal nooit de wind negeren
nooit zal nacht met zonlicht komen
of zal neerslag opwaarts stromen
Cirkels zullen nooit einden weten
een uur zal nooit de tijd vergeten
nooit zal dood los van leven staan
of komt warmte op koude…
ik zie haar nog wel eens
gedicht
2.8 met 76 stemmen
26.753 van dichtbij
een vrouw met bontjas in een bus
tas dichtbij haar
lippen dicht op elkaar want je weet
nooit wat er kan gebeuren
de ogen vosachtig wantrouwend
achter de kooi van een modieuze bril
dan zit ze op de bank en praat
ratelend uit een oud plakboek
en kijkt me aan
haar buik is leeg
de eierstokken reeds lang verwijderd
een koude…
zag de tranen in je lach
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
817 we liepen over glas
likten elkaars wonden
wisten ons in pijn
en bloed verbonden
ik zag de tranen
in je lach en wist
hoe moeilijk je
het nu en eerder had
nam je koude hand
warmde die met liefde
je woorden kwamen traag
over gevoelens die je griefden
we hebben zand geschept
en naar de zee gedragen
het water stond nog laag…
mijn vingers dooiden ijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
757 je verijsde in je jeugd
de permafrost duurde
een half leven waarin je
niets kon geven of ontvangen
liefdeloos zonder verlangen
warmte kon je niet
bereiken in het grijze
licht van fijne sneeuw
zodat het zicht op enig
toekomst werd gemist
zacht ontlook de lente
in je koude huid
mijn vingers dooiden
ijs dat de seizoenen brak…
Dapper
gedicht
2.3 met 70 stemmen
32.935 Van kwaad is beddengoed
zich niet bewust
en koude slaapt niet graag
onder een deken.
Het is de mat die
met de wereld vergeleken
veel te klein is als begin,
en zelfs met mij er middenin,
een beetje knelt.…
ik liep de stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
654 aan het einde van die dag
had verschillende vormen van tederheid
ik kon lachen om je opengesperde mond
maar ook je ogen die vuur spuwden
zelfs tegen mij maar het maakte niet uit
toen eindelijk de avond viel rolden tranen
langs mijn wangen en de verwelkte bloemen
ik kon ze niet langer tot leven wekken
in de holte van mijn handen was het koud…
Bitterkoekjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
981 obsceen
En zo trok zij heel alleen
zonder haar kapje - diep verslagen
met haar losgeslagen haren
door de bossen - nergens heen
waar de wolven haar verslonden
met hun magen vol van steen
In de verte hoorde men
een oude vrouwenstem nog klagen
en om bitterkoekjes vragen
die zij kreeg daar - naar het scheen
in het allermooiste bos
waar koud…
goud vertrouwt geen vijgenblad
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
742 wat moet ik
met een handvol vingers
die friemelen aan me vel
het onderhuids gepeuter
en irritant geleuter
over zonde en de hel
je trekt gevoel
in kippenvel en
streelt mijn koude rilling
je brengt hitte in het spel
kust zo heerlijk fel
kleding is verspilling
groen wordt
roder in het paradijs
de appel is gebeten
de slang sist snerpend…
Ontsomberen
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
631 Koud haalt het voorjaar
gedachten intens bevroren
uit hun historisch verband
Smeltende ijzige gevoelens
beginnen al dooiend te warmen
op weg naar de eindeloze zomer
Somberheid verlucht zich
en gaat ontluikend over
in jubelende versies
die haar oorsprong
zonovergoten verdund
Maar de zomer kan ook
verkillend zijn
Ontsomberen geeft…
de tram naar Babylon
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
767 geheel vooraan: een eenzame meneer
berustend in het mopperen en snauwen
de lange zinnen weet hij in te houden
zijn aandacht is vereist voor het verkeer
voorin is het gebleven bij het oude
hier klinkt de taal van thuis en van weleer
men zegt: de tijd van toen komt nimmermeer
en klaagt over de prijzen en de koude
de taal centraal is kleurrijk…
Geen ridder
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.220 Een ridder reed eens door een woud
Hij was moe en had het koud
Er spookten lijken door zijn hoofd
Wier leven hij eens had beroofd
Verbijsterd bleef hij stokstijf staan
Door schoonheid zichtbaar aangedaan
Want hoor, daar zong een nachtegaal
een herinnering… een vergeten taal
Het oude lijf werd prompt vergeten
De spoken floeps uiteengereten…
ommekeer
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.893 de lampen enkele dagen koud
het licht naar de zolder verhuisd
de muren als geschrokken
in één klap kaal
op de vensterbank groeit je plant
onverstoord verder richting zon
maar in ons hoofd wend jij je ervan af
woekert de schaduw langs je omhoog
als een geschiedkundige naam
met een steeds vager gezicht
spreken wij je weldra uit
als een…
een woordloos verwensen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
533 ik stond
waar je staat
zag witte nevels
de mistige horizon kussen
in de koude stilte van morgen
voelde hoe onze banden braken
toen jouw ogen
mijn waarheid raakten
doodlopend trok ik
mijn cirkels recht kwam dwalend
hard op mijn bek terecht
woedend trapte ik jou
van mij af terwijl ik
nog altijd veel om je gaf
verstikkende liefde…
uit de hoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 kinderen hand in hand
in de rij per twee
herleeft het verleden
het luisteren toen nog
naar het wegsterven van stappen
in koud betegelde gangen
eindeloos in hun lengte
van de strengste meesters
in de hoek een jongen
met zicht op twee muren
wat plafond en een stukje vloer
nog meer van die fletse tegels
het zwart in vierkant gegrijns
en…
Lievelingsdieren
gedicht
3.0 met 29 stemmen
12.325 Vergeten
toen het nog koud was te kijken: hoe overwintert
een dier dat zo lijkt op herinnering,
zo afvalkleurig, met zijn hoofd naar binnen
en doodstil bij de minste aanraking.
Ik weet een kind dat van ze houdt, het streelt
hun dadelijk verstijvende stofjassen,
draagt ze tussen twee handen de kamer door.
O!…