36198 resultaten.
Eilandverleidingsherhaling
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
257 Bekijk de omgekeerd
tegendraadse hedendaagse neerslagverwachting
en ik voorspel u zowaar
dat de helioantropomorfe
Ikarische goden der zon
een zwartomrande oranjegetinte
basketbalballonsurprise
in reuzenverslindershanden
in petto hebben voor het metamorfosische nageslacht
dat in de eilandverleidingsherhaling
van Odysseus met Kirke…
Dubbele Paradoxen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
166 omgekeerde schijntegenstellingen
weerkaatsen tegen een reflectieve hemel
berekenen de hoek van leven
met die soscastoa-truc
om gelukkiger te sterven
de wolken blijven hoe dan ook breken
en de zon zinken in de zee
daar zijn geen boeken voor nodig
sowieso zou het beter zijn
als we terug naar de steppe gingen
zoetwatermeren volpissen met…
IK DRAAG JE MEE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
139 Als ik je zag het was
alsof de golven van de zee
zich diep in mij beroerden
en bij jouw oogopslag
de zon mij koesterde
hoe jij in mij als weelde omging
mij zo kon noemen bij mijn naam
dat ik van waarde voelde
totdat de tijd geruisloos
onze wegen splitste en wij te laat
beseften wat onomkeerbaar werd
maar ik draag je mee
zoals de…
Een Detail Dat Me Opvalt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
137 het ochtenddauw op het gras
het boeket met één dode roos
het geluid van een volle kerk
een detail
een wolk aan de strakblauwe lucht
een windmolen op zee
een vliegtuig tussen de sterren
een detail
de sproeten op je neus als de zon schijnt
de glinstering in je ogen als je naar me lacht
de verborgen lach als je "boos" bent
een detail dat…
Demonen uit mijn verleden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
16 Demonen uit mijn verleden
Bepalen mijn heden
Houden mij gevangen
In mijn innerlijke zelf
De stem van mijn lichaam
Klinkt vaag in de dichte mist
Een mist vol trauma’s
Opgebouwd, een leven lang
De zon zwak aan de einder
Lost de mist langzaam op
Ervaringen opnieuw beleven
Om te verwerken in mijzelf
Een gevecht dat ik wil winnen
Om te…
De natuur en de wereld.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
747 Met wat zich allemaal voordoet---
In de wereld
De zon hoog aan de horizon
De maan die stilaan tevoorschijn komt
De sterren die zich laten zien
De vogels hoog in de bomen
Ik hoop en hoop---
Dat alles beschermd zal blijven
En dat de mens beseft---
Met wat hij allemaal heeft
En niet zijn ogen sluit.…
Zondag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.095 diverse wegen
vloeiend, om geen woord verlegen
een kat, immuun voor honds geblaf
Ik voel nog net je warme lach
je woorden die ik wilde horen
verborgen morgen gaat verloren
als ik me afsluit voor de dag
Toe laat het duren laat het kwijnen
laat vaarwel een metrum schikken
licht omsloten loden blikken
dichtersdromen lot verfijnen
Dan de zon…
zon kaatst koper door patrijzen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
736 het dek blinkt relingen alom
zon kaatst koper door patrijzen
lager wal keert boeg en romp
de waterspiegel toont afgrijzen
opgetuigd met zeemanskunst
het scheepje zonder lading
matrozen paraderend op het dek
niet wetend dat de bodem lekt
de kapitein in loondienst
van de tijd en heersende moraal
jaagt eigentijdse passagiers
van…
Apollo's Zonen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 Leonardo da Vinci
ontwierp instrumenten
zonder hulp van het glas
Homo Universalis
Onderwierp ze
aan experimenten
als in de kosmos gedacht
Aërodynamisch
berekend op snelheid
en weerstand, gewicht
en op kracht
Als vader van vluchten
naar interstellaire
galactische wegen
stond hij aan de basis
Homo Universalis
Apollo's zonen…
Heerlijk gevoel
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.196 Het maanlicht schijnt als een zon in jouw ogen
de glinstering is ongekend en ongeremt
ik word als in een droom meegezogen
maar weet wel dat het me warm en gelukkig stemt.…
Ver-raad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.645 De zon mag voor eenieder schijnen
toch gun ik het de een meer
dan de ander, net als met regen
ik kijk je aan, en fladder nog niet weg.…
park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 er schoot een regel door mijn hoofd
terwijl ik liep te lopen
'er heerste vrede in het park
als in vervlogen tijden'
hoeveel goden mensen
zich ook wensen
er is slechts één zon
die ons allen troost en verwarmt
er is slechts één maan
die ons allen troost en omarmt
die boven oorlog boven vrede
altijd blijven staan…
Een rots
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 Een rots ziet zichzelf
gespiegeld in het water
zolang dat maar kabbelt
en de zon in de goede hoek
van de helblauwe lucht staat.
En eventueel een enkel wolkje
of een eenzaam blaadje drijft over,
doorsnijdt de golfjes,
rimpels in de spiegelstaat
van het fossiele gelaat.…
Dan zal de zon weer schijnen wordt het aangenaam WEER!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Direct komt er onweer opzetten in mijn lijf, hoofd en leden, wat z'n weerga niet kent
zwaar onstuimig weer teistert de wereld maar het weer teistert vooral de wereld in mij
want praktisch wordt geen zon doorgelaten
en motregens zijn ver te zoeken, daaraan tegen::
sneeuw in de dalen, slagregens, overstromende beken
aanzwellend tot venijnige…
Schimmen in de schaduw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
712 Na weer zo’n dag
vol overvloedig licht
kleurt alles rood en raakt in coma
waaruit het wakker schrikt
in weer zo’n dag
waarin de hitte ongenaakbaar opklimt
in het verblekende blauw in het oosten
het laatste groen schroeit bruin
wat lopen kan legt zich in loomheid neer
onzichtbaar voor de zon…
Depressie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.013 De lucht al weer klaar
om verder te regenen
weerspiegelt donker
haar overvolle wolken
in een bodemloze plas
De zon al weer gestopt
met haar verwarming
heeft slechts kortstondig
de wolkenlucht doorbroken
grauwsluiers opgelicht
De wind al weer geluwd
doorblies vergeefs de geest
frisse voorjaarsbries
voorlopig weerstaan
maar de lente…
vrouw en ezel
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
910 als een piramide nam ik benen
bruin van zon de kop van
het beest daartussen zachte
neus en koeienogen oren
steken uit - enkele streepjes
van haar hemd zijn zichtbaar
hals en hoofd met warme
glimlach wist ik dat die was
om ogen zo mooi als van een
ezel dat gesmolten vlinders
in haar buik dat wij zouden
terugkeren als twee niet langer…
Onderweg
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.475 Zon brandt voeten vast
in langzaam smeltend asfalt
van de weg altijd onderweg
naar einde zonder weg
Vond mezelf weer terug
tussen menshoge varens
stammen met grote ogen
verbaasd zonder haast
Reisde door 3 landen
rond een enkel punt
maar miste steeds
het echte middelpunt…
Kom je in de morgen
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.749 en kom je op de middag
met zon en bloemen rood
'k ga trillend voor je open
'k word ademloos,'k ga dood.
Of kom je in de avond
door nevels naar mij toe
dan plant j' in mij je wortels
'k groei stervend naar je toe.…
schoonheid
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.027 onaangekondigd en toch
te verwachten
verkleurt onze wereld
eens waren we
pril en bloeiend
loom in de zon
dartelend in
zachte lenteregen
onze tijd rijpt
als roodgouden lanen
en najaarsplafonds
onder de hemelkoepel
mooi en onvergetelijk
zo onvergetelijk mooi
ben jij
met het goud
van jouw herfst
op je gezicht en
in je hart…
Haar strakke blik naar zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
565 Zij heft haar tengere armen
met strakke blik vooruit
lange haren wapperen in zilte wind
geen kou kan haar deren
door lang dun gewaad
als de zon ten onder gaat
zij is één met de zee
en de zee met haar
rollende golven spoelen aan
de kracht van het universum
oude woorden in haar hoofd
broze vingers reiken…
laat me maar heel even bloot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
908 ik groeide tegen
de verdrukking in
ontwortelde de huid
en zag de zon
ongrijpbaar
boven alles uit
ik denk me vrij
maar ben gebonden
aan je dradenkracht
ik spring en
voel me blij
val dan weer veel te hard
je wilt me bergen
in je moederschoot en
laat me maar heel even bloot
ik hoor bij jou en
deel je eeuwig streven
ook ik…
we lezen elkanders lief
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.007 ik zie ons in mijn dromen
de eenden dansen op
een podium van helder water
en de zon schenkt ons
deze aardse hemel
onze lichamen fluisteren
de warmte tegen elkaar
ik strijk een haartje
uit je smeltende oogjes
het belemmert mijn dwaal
bomen ruisen wat muziek
ze zijn zo gelukkig
even dansen onze lippen
ze lezen elkanders lief…
Verslaafd
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.052 Als je ziel zichzelf verkoopt
een autonome handel,
je kijkend naar je eigen fort
langzaam een ruïne wordt
Als een origami
donkergrijs je beeld vervouwt,
je dodelijk verveeld
huilend van je moeder steelt
Allergisch voor je schaduw,
maar verslaafd aan de zon
badend in het zweet
ontsnapt een laatste kreet:
Help,
help,
Ik ben geen junk…
Serene extase
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.164 Aai
bijna slapend
aan de donsjes
op m’n kaak
Kruip
zachtjes weg
in het nestje
van m’n borst
Slaap
maar gerust
in de omarming
van m’n schoot
- Je slaapt -
De wind
stopt even,
de vogels
kijken op
En de zon,
belicht ons
op z’n aller
allerbest
zo,
zijn we lief
zo,
gaan we blijven…
KIL
gedicht
3.2 met 36 stemmen
18.719 Hun schemerende skeletten zijn behangen
met dunne gouden munten waar de zon
doorheen schijnt,
versleten dukaten die zullen
vallen op vochtige hollandse zandgrond.
------------------------------------
uit: Groen land (1961)…
Regen(boog)
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.027 Was er maar enkel een regenboog,
een beetje regen, een beetje zon.
Maar dat doel reikt te hoog,
het is te lang geleden dat het begon.
Ik blijf altijd steken,
in dit gevoel.
Is het een voorteken,
van een dood o zo koel?
Het is zo'n diep gat,
waar ik in zit.
Ik weet niet wat,
ik moet doen met dit...…
eenzaamheid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.475 Zodat zelfs op de mistigste vlaktes,
de zon me nog kan halen.
Dans in het licht.
Laat jou de woede sussen.
De woede over de eenzaamheid
die de dood heeft gebracht.…
avond ...
hartenkreet
4.1 met 25 stemmen
1.739 Dan verdwijnt een ijsvogel
achter de brandende zon
die zachtjes vaarwel schijnt te zeggen.…
Sammie
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
791 Je bent de zon in mijn leven
je bent m'n trouwe kameraad
Die als een rots in de branding
steeds weer naast me staat
Ik kon niet zeggen wat ik voelde
Ik heb het ook niet uitgelegd
Maar toch wist jij wat ik bedoelde
de stilte had het al gezegd
Als ik je kuste of je griefde
in blijheid of in droefenis
De liefde is pas echte liefde
als stilte…