11834 resultaten.
TRONK ( Taal: AFRIKAANS )
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
10.402 Diefstal, geweld, misdaad,
jaag almal agter tralies,
wat steeds nie kan keer
dat ’n kind verkrag word
agter slot en grendel
’n hoë heining of koringgerfbalies.…
Het gewone
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.770 Dat hele gewone
gerinkel van de telefoon,
kan ik niet meer horen,
werd voor mij buitengewoon
Met dat hele gewone
éne keer overgaan van dat ding
Verviel mijn wereld,
verloor ik elke zin
Na dat hele gewone:
“Hallo, je spreekt met mij”
Hoorde ik ze zeggen
Het leven van je kind is voorbij!…
nevels in de kamer
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
657 alsof ze ooit schitterden
de dromen van een dronken dichter
de eerste roos of een vroeg getij
naar wat hij zag of hoorde
in resten vrouw en kind
weggevaagd langs vlakke zeeën
maakt het nog wat uit
dat niets meer naar hem toekomt
zo dwaas zijn levend, zwervend lijf
de winter wit met kamerwandgezichten
wanneer hij in zijn dichte aders…
Eenzaam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.372 Ze belichaamt het huis dat haar bewoont
van binnen uit verteerd
de kamers altijd leeg
dragen de sporen niet
van onverwacht bezoek
Het knaagt aan haar
zodat ze 's avonds
de treden van de trap doet kraken
en troost vindt in zijn echo
Soms laat ze de deur op een kier
het licht nog even aan
voor de kinderen in haar hoofd
ze weet dat ze…
vlakken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 wolken hoog gestapeld
tegen de blauwe koepel
daaronder het weidse land
mondriaans vervlakt
spiegeling in strakke vaarten
met statige roze zwanebloemen
siddering in de zomerwind
hooi in groen plastic gehuld
ontheemde koeien vergroten de stilte
in een levensgrote schildering
zijn de vissende kinderen
in de strakke natuur
die ons nog rest…
als het weer wintert
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.147 ik heb je
warm geproefd na
het strelen van je benen
jij was zo
maagdelijk ondanks
de lokroep van zovelen
jij bent het kind
dat zomer speelt
als het weer wintert
dat glas blaast
uit de vormen die
nu zijn versplinterd
ik heb je scherven
niet gehad maar mocht
je warme liefde geuren
je zon schijnt weer
haar licht brengt zicht…
molen 1898
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.467 wieken
altijd wijst er een
naar de lucht
en naar de aarde
niet bij droefenis
en blijdschap
vader speelde daar
een kleine jongen
onder wegsnellende wieken
het kind met sombere ouders
vergroeid en verstard
in hun grond en geloof
in de tijd van toen
alles was zo rustig
nu is het zoeven
razen en haasten geworden
langs die begraafplaats…
niemandsland 1914
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.760 als in de grote oorlog
de eerste kerstsneeuw
de velden donzig wit maakt
komt het menselijke tot leven
vrede op aarde
komt weer uit de stal
mensen ontmoeten mensen
in het witte niemandsland
warmte in de prille doodsheid
van totale vernietiging
de geest van vrede
sommigen horen nog steeds
het schreien van een kind
in bethlehem…
waar zon het licht vergeet
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
2.680 ik hoorde de sopranen
als nachtegalen zingen
in het dennengroen van kerst
het orgel speelde weer
op koperen bazuinen en liet
de boodschap blijde luiden
het kind is daar
waar zon het licht vergeet
en winter weer van wanten weet
dus tijd voor vrede in de
donkere koude nacht hier vindt
het religieuze jaar een nieuwe start…
Oud buiten
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
765 Daar zit hij weer buiten
op zijn schaduwplekje
de wind waait wit
door schaarse haren
zijn ogen staren
in de verte, leeg
de oorlog, zijn kinderen
zijn allemaal overleefd
de wereld is allang
te ver weg voor hem
hij is bij al zijn doden
al bijna in het niets
straks
gaat hij weer naar binnen
naar zijn vertrouwde stoel
het enige verschil…
nostalgie : haiku /senryu
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
655 even nog het kind zijn
warme chocolademelk
voor je slapen moet
-------------------------------…
Zonnewarmte weer ineens
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
766 Bloemen kleuren zelfs de ramen
en de stemming zit erin;
lach nu maar en durf te kijken
met de ogen van een kind.…
dagje Efteling
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.255 wij waren er kind aan huis toen
Anton Pieck in ons dorp ooit
een sprookjeswereld schiep
waar schoentjes dansen konden
reusachtige paddenstoelen ons
met speelse deuntjes verbaasden
die pure verwondering voel ik
nog steeds als ik ‘t kasteel van
Doornroosje betreed
waar ik m’n kindertijd verslond
het jochie van toen pardoes
weer…
Sinterklaas bestaat als je dat wilt*
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
3.758 Oh, het diepste verlangen
weer kind te mogen zijn.
Met grote ogen te kijken
naar het ‘Sinterklaasjournaal’.
In bed liggen dromen van
Pieten bij de voordeur.
Zou er morgenochtend
misschien? Misschien
een boek van mijn lijstje?
Of toch die DVD? De enige
die dat weet is Sinterklaas.
En of die wil bestaan?!…
kiemend
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
954 tussen de nacht en mijn gelaat
slaat het onbegrepene tegen de akkers
zo wijd en aarzelend
als een kind dat dingen anders ziet
in een boog naar elkanders handen
kiemend in het kantwerk van leven
proevend de zoete vrucht
in de nog schrale aarde
een glimlach glanst op verre tuin
hij is in zicht,weet niet voor mij
een uitgewogen tijdstip…
de pasgeborene
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
898 Ik heb de Nieuwjaarsnacht doorwaakt
terwijl een vuur me warmde
de pasgeborene ontwaakt
ik wieg hem in mijn armen
Ik zie de toekomst tegemoet
gesterkt door Godsvertrouwen
en weet dat Vader God behoedt
wat ik nu op ga bouwen
Eén jaar heb ik slechts met dit kind
dat ik mag op zien groeien
bij rozengeur of tegenwind
het zal me zeker boeien…
De twijfel nooit ver weg...
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
968 Of moeten we met de ogen
van de kinderen kijken?…
Potret 3
gedicht
3.5 met 96 stemmen
36.398 Want steeds
luidkeelse kinderen, kaartvolk of
vriendinnen om zich heen -
Wie staat hier opgesierd en
uitgedost en neergepoot, kortom?
het Hollands vrouwendom.
------------------------------------------------
Uit: 'Van cadmium lekken de bossen', 2002.…
dood, ik ben niet bang voor jou
gedicht
3.3 met 33 stemmen
16.188 Negen kinderen met negen diploma's.
Zoals mijn moeder rotsvast
daarin geloofde,
zo geloof ik in de onsterfelijkheid.
-------------------------------------------
uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…
bloemenmeisje
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.825 donkere wereld
vol oude spoken
zo lang geleden
de poorten weer open
alleen treed ik binnen
leg bloemen neer
aan het graf van het kind
dat ik ooit ben geweest
zo lief en teer
ongewenst,te jong begeerd
haar lichaam is dood
haar hart huilt nog steeds
mijn bloemenmeisje
ze is niet meer
ik mis haar zielsveel
zo lang ik leef…
TREDMOLEN
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.058 Eerst gaat hij langzaam
je merkt het niet als kind
pas in de tweede ronde
als je snelheid prettig vindt.
Je bent ouder en bezagdigd
bij het luiden van de bel
in die laatste ronde
draait hij veel te snel.…
Oermens
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.029 Maar nee mijn kind, ik ga niet dood,
ik heb het eeuwige leven,
ik ben van oertijd tot vandaag
altijd hier gebleven.
Al eeuwenlang ben ik
ontsnapt aan het doodsvenijn.
Mijn dochter wil alleen maar weten
dan dat ik was, ik ben, zal zijn.…
ZONDER JOU
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.025 alles gaat goed
het leven is beter zo
voor jou
voor mij
de kinderen lachen weer
en zelfs de hond lijkt weer blij
je belt mij
net als ik jou
iedere dag
minstens twee keer
gewoon
om te zeggen
dat het goed gaat
het niet meevalt
maar wel goed gaat
maar het huis is zo leeg zonder jou
het bed zo koud…
De steentjesdief
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
765 Het kind, een meisje, speelt langzaam met wat steentjes.
De man maant het meisje tot kalmte en kijkt met strenge ogen.
Zij laat, geschrokken, de steentjes tegen haar beentjes vallen
en begint te huilen.
Opa is niet lief,
hij is een steentjesdief.…
dood, ik ben niet bang voor jou
gedicht
2.7 met 36 stemmen
11.294 Negen kinderen met negen diploma's.
Zoals mijn moeder rotsvast
dáárin geloofde,
zo geloof ik in de onsterfelijkheid.
-----------------------------------------
uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…
Winternacht
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.116 Ademloos ben ik weer dat kind.
Wat rest is de verwondering
dat op dit zo late uur, ik even
één mocht zijn met de natuur.
Deze winterdag, om middernacht.…
Regendruppels
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
535 in de delta valt onbarmhartig
méer en meer het regenwater
mens en dier verdrinken door
een razend stijgende toevloed
aan de rand van een woestijn
staat smekend een sjamaan
de regendruppels aan te roepen:
kom, breng ons levensredding
in een stadstuintje vullen kinderen
hun gietertjes in de volle regenton
ze bevloeien hun namen in sterrekers…
Is het hiernamaals dood?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.165 laat de kinderen tot mij komen
broodje x broodje voor het volk
zes vissen tot pi vermenigvuldigd
het leven is drijven op een wolk
over water lopen beheerste hij
men ervoer het als wonderlijk
de Waddenzee ligt dichterbij
is het niet uitzonderlijk...…
Toen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.103 Die dijk was soms
wel erg lang
toen ik als kind van zes
's morgens naar de
schoolmis moest
thee in een
eau de cologne fles
in een oude krant
het brood verpakt
waarop letters stonden
je keek er niet van op
en alles werd verslonden
houten bankje in een gang
schlemielen bij elkaar
hufterend van de kou
en niemand vond het raar.…
Verwachtingsvol
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
4.193 in een schommelstoel
en vouwt de handen teder
om het wonder in haar schoot
ze heeft iets...een geheim
dat enkel door een vrouw
is te ervaren
ogen glanzen mysterieus
in glimlachend staren
ze lijkt gehuld in kopergloed
die vertedert en verblindt
voor mij als man ongrijpbaar
maar ik voel me trots verbonden
met de moeder van mijn kind…