Alle inzendingen over kind

11834 resultaten.

Sorteren op:

TRONK ( Taal: AFRIKAANS )

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 10.402
Diefstal, geweld, misdaad, jaag almal agter tralies, wat steeds nie kan keer dat ’n kind verkrag word agter slot en grendel ’n hoë heining of koringgerfbalies.…

Het gewone

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.770
Dat hele gewone gerinkel van de telefoon, kan ik niet meer horen, werd voor mij buitengewoon Met dat hele gewone éne keer overgaan van dat ding Verviel mijn wereld, verloor ik elke zin Na dat hele gewone: “Hallo, je spreekt met mij” Hoorde ik ze zeggen Het leven van je kind is voorbij!…
Anja18 juli 2007Lees meer >

nevels in de kamer

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 657
alsof ze ooit schitterden de dromen van een dronken dichter de eerste roos of een vroeg getij naar wat hij zag of hoorde in resten vrouw en kind weggevaagd langs vlakke zeeën maakt het nog wat uit dat niets meer naar hem toekomt zo dwaas zijn levend, zwervend lijf de winter wit met kamerwandgezichten wanneer hij in zijn dichte aders…

Eenzaam

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.372
Ze belichaamt het huis dat haar bewoont van binnen uit verteerd de kamers altijd leeg dragen de sporen niet van onverwacht bezoek Het knaagt aan haar zodat ze 's avonds de treden van de trap doet kraken en troost vindt in zijn echo Soms laat ze de deur op een kier het licht nog even aan voor de kinderen in haar hoofd ze weet dat ze…
Daisy Rymen15 oktober 2005Lees meer >

vlakken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 936
wolken hoog gestapeld tegen de blauwe koepel daaronder het weidse land mondriaans vervlakt spiegeling in strakke vaarten met statige roze zwanebloemen siddering in de zomerwind hooi in groen plastic gehuld ontheemde koeien vergroten de stilte in een levensgrote schildering zijn de vissende kinderen in de strakke natuur die ons nog rest…

als het weer wintert

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.147
ik heb je warm geproefd na het strelen van je benen jij was zo maagdelijk ondanks de lokroep van zovelen jij bent het kind dat zomer speelt als het weer wintert dat glas blaast uit de vormen die nu zijn versplinterd ik heb je scherven niet gehad maar mocht je warme liefde geuren je zon schijnt weer haar licht brengt zicht…
wil melker24 november 2005Lees meer >

molen 1898

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.467
wieken altijd wijst er een naar de lucht en naar de aarde niet bij droefenis en blijdschap vader speelde daar een kleine jongen onder wegsnellende wieken het kind met sombere ouders vergroeid en verstard in hun grond en geloof in de tijd van toen alles was zo rustig nu is het zoeven razen en haasten geworden langs die begraafplaats…

niemandsland 1914

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.760
als in de grote oorlog de eerste kerstsneeuw de velden donzig wit maakt komt het menselijke tot leven vrede op aarde komt weer uit de stal mensen ontmoeten mensen in het witte niemandsland warmte in de prille doodsheid van totale vernietiging de geest van vrede sommigen horen nog steeds het schreien van een kind in bethlehem…

waar zon het licht vergeet

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.680
ik hoorde de sopranen als nachtegalen zingen in het dennengroen van kerst het orgel speelde weer op koperen bazuinen en liet de boodschap blijde luiden het kind is daar waar zon het licht vergeet en winter weer van wanten weet dus tijd voor vrede in de donkere koude nacht hier vindt het religieuze jaar een nieuwe start…
wil melker25 december 2005Lees meer >

Oud buiten

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 765
Daar zit hij weer buiten op zijn schaduwplekje de wind waait wit door schaarse haren zijn ogen staren in de verte, leeg de oorlog, zijn kinderen zijn allemaal overleefd de wereld is allang te ver weg voor hem hij is bij al zijn doden al bijna in het niets straks gaat hij weer naar binnen naar zijn vertrouwde stoel het enige verschil…
Gerardo25 juni 2007Lees meer >

nostalgie : haiku /senryu

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 655
even nog het kind zijn warme chocolademelk voor je slapen moet -------------------------------…
rietvr28 februari 2008Lees meer >

Zonnewarmte weer ineens

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 766
Bloemen kleuren zelfs de ramen en de stemming zit erin; lach nu maar en durf te kijken met de ogen van een kind.…

dagje Efteling

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.255
wij waren er kind aan huis toen Anton Pieck in ons dorp ooit een sprookjeswereld schiep waar schoentjes dansen konden reusachtige paddenstoelen ons met speelse deuntjes verbaasden die pure verwondering voel ik nog steeds als ik ‘t kasteel van Doornroosje betreed waar ik m’n kindertijd verslond het jochie van toen pardoes weer…

Sinterklaas bestaat als je dat wilt*

netgedicht
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.758
Oh, het diepste verlangen weer kind te mogen zijn. Met grote ogen te kijken naar het ‘Sinterklaasjournaal’. In bed liggen dromen van Pieten bij de voordeur. Zou er morgenochtend misschien? Misschien een boek van mijn lijstje? Of toch die DVD? De enige die dat weet is Sinterklaas. En of die wil bestaan?!…
Jan de Bas30 november 2006Lees meer >

kiemend

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 954
tussen de nacht en mijn gelaat slaat het onbegrepene tegen de akkers zo wijd en aarzelend als een kind dat dingen anders ziet in een boog naar elkanders handen kiemend in het kantwerk van leven proevend de zoete vrucht in de nog schrale aarde een glimlach glanst op verre tuin hij is in zicht,weet niet voor mij een uitgewogen tijdstip…
klaes1 januari 2008Lees meer >

de pasgeborene

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 898
Ik heb de Nieuwjaarsnacht doorwaakt terwijl een vuur me warmde de pasgeborene ontwaakt ik wieg hem in mijn armen Ik zie de toekomst tegemoet gesterkt door Godsvertrouwen en weet dat Vader God behoedt wat ik nu op ga bouwen Eén jaar heb ik slechts met dit kind dat ik mag op zien groeien bij rozengeur of tegenwind het zal me zeker boeien…

De twijfel nooit ver weg...

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 968
Of moeten we met de ogen van de kinderen kijken?…
Adeleyd14 januari 2008Lees meer >

Potret 3

gedicht
3.5 met 96 stemmen aantal keer bekeken 36.398
Want steeds luidkeelse kinderen, kaartvolk of vriendinnen om zich heen - Wie staat hier opgesierd en uitgedost en neergepoot, kortom? het Hollands vrouwendom. ------------------------------------------------ Uit: 'Van cadmium lekken de bossen', 2002.…

dood, ik ben niet bang voor jou

gedicht
3.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 16.188
Negen kinderen met negen diploma's. Zoals mijn moeder rotsvast daarin geloofde, zo geloof ik in de onsterfelijkheid. ------------------------------------------- uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…
Halil Gür28 september 2019Lees meer >

bloemenmeisje

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.825
donkere wereld vol oude spoken zo lang geleden de poorten weer open alleen treed ik binnen leg bloemen neer aan het graf van het kind dat ik ooit ben geweest zo lief en teer ongewenst,te jong begeerd haar lichaam is dood haar hart huilt nog steeds mijn bloemenmeisje ze is niet meer ik mis haar zielsveel zo lang ik leef…
zita26 juli 2004Lees meer >

TREDMOLEN

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Eerst gaat hij langzaam je merkt het niet als kind pas in de tweede ronde als je snelheid prettig vindt. Je bent ouder en bezagdigd bij het luiden van de bel in die laatste ronde draait hij veel te snel.…

Oermens

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Maar nee mijn kind, ik ga niet dood, ik heb het eeuwige leven, ik ben van oertijd tot vandaag altijd hier gebleven. Al eeuwenlang ben ik ontsnapt aan het doodsvenijn. Mijn dochter wil alleen maar weten dan dat ik was, ik ben, zal zijn.…

ZONDER JOU

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.025
alles gaat goed het leven is beter zo voor jou voor mij de kinderen lachen weer en zelfs de hond lijkt weer blij je belt mij net als ik jou iedere dag minstens twee keer gewoon om te zeggen dat het goed gaat het niet meevalt maar wel goed gaat maar het huis is zo leeg zonder jou het bed zo koud…

De steentjesdief

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 765
Het kind, een meisje, speelt langzaam met wat steentjes. De man maant het meisje tot kalmte en kijkt met strenge ogen. Zij laat, geschrokken, de steentjes tegen haar beentjes vallen en begint te huilen. Opa is niet lief, hij is een steentjesdief.…

dood, ik ben niet bang voor jou

gedicht
2.7 met 36 stemmen aantal keer bekeken 11.294
Negen kinderen met negen diploma's. Zoals mijn moeder rotsvast dáárin geloofde, zo geloof ik in de onsterfelijkheid. ----------------------------------------- uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…

Winternacht

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.116
Ademloos ben ik weer dat kind. Wat rest is de verwondering dat op dit zo late uur, ik even één mocht zijn met de natuur. Deze winterdag, om middernacht.…
sjoerd haxe5 november 2008Lees meer >

Regendruppels

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
in de delta valt onbarmhartig méer en meer het regenwater mens en dier verdrinken door een razend stijgende toevloed aan de rand van een woestijn staat smekend een sjamaan de regendruppels aan te roepen: kom, breng ons levensredding in een stadstuintje vullen kinderen hun gietertjes in de volle regenton ze bevloeien hun namen in sterrekers…

Is het hiernamaals dood?

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.165
laat de kinderen tot mij komen broodje x broodje voor het volk zes vissen tot pi vermenigvuldigd het leven is drijven op een wolk over water lopen beheerste hij men ervoer het als wonderlijk de Waddenzee ligt dichterbij is het niet uitzonderlijk...…

Toen

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.103
Die dijk was soms wel erg lang toen ik als kind van zes 's morgens naar de schoolmis moest thee in een eau de cologne fles in een oude krant het brood verpakt waarop letters stonden je keek er niet van op en alles werd verslonden houten bankje in een gang schlemielen bij elkaar hufterend van de kou en niemand vond het raar.…

Verwachtingsvol

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.193
in een schommelstoel en vouwt de handen teder om het wonder in haar schoot ze heeft iets...een geheim dat enkel door een vrouw is te ervaren ogen glanzen mysterieus in glimlachend staren ze lijkt gehuld in kopergloed die vertedert en verblindt voor mij als man ongrijpbaar maar ik voel me trots verbonden met de moeder van mijn kind…
sacrajewa28 augustus 2006Lees meer >