11342 resultaten.
Zomaar een straat
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
539 Mensen achter deuren.
Kinderen die treuren
om een ouder die weer
uit werken gaat.
Zomaar een straat.
Afscheid nemen voor
de korte termijn.
Het zoenen om het
met elkaar gelukkig zijn.
Het dagritme van
de regelmaat.
Zomaar een straat.
Een levensader zonder meer.
Een doorgang voor het verkeer.…
Het heen en weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Nooit
krijgt hij
het heen en weer
de baas van 't veer
Hij kent
zijn pont,zijn schip
kortste route van
zijn vaart:
Van wal naar oever
van oever
naar wal, de oversteek
telkenmale weer
Hij kent
de mensen
onderweg
naar werk, huis
de ruis
van het water
van boeg
van 't schuimspoor
Hij gaat door
-het varen nimmer moe-
krijgt…
van de kaart
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
512 in nauwe stegen
staan nog oude
huizen van hout en
witgekalkt leem
het stinkt daar
nog naar kip
dronken kip in
lokaal bier gekookt
de ranke boot
vaart nog naar
de nabijgelegen
brede rivier
op de heuvel schittert
nog de zon op
de gouden koepel
van de pagode
de mensen branden
er nog wierook
vrouwen bidden om
een kind…
besluit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
510 de wereld heeft haar beste tijd
voorlopig wel weer gehad
we zien alleen maar haat en nijd
en leven in een kruitvat
maar ondanks deze trieste feiten
valt er nog best te leven
het is slechts aan jezelf te wijten
als je daar niet naar wil streven
er zijn nog goede mensen
ook al zijn het er niet veel
je hoeft het maar te wensen
en dan worden…
veel later
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 gaat er wel eens een
Japans bedrijf failliet
er overlijden tegenwoordig
steeds vaker mensen
waarvan ik dacht dat
ze al dood waren
komt dit ooit nog goed
het is vandaag later dan
het gisteren was, er valt
een stukje ruimte tussen
twee tijdperken, zeg maar
dolenderwijs ter plekke
een gedicht als tijdmachine
best wel een dingetje…
Longyearbyen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Er wonen weinig mensen die er niet sterven.
De zon gaat na de lente niet meer onder.
In de winter is het altijd nacht.
De stad wordt omgeven door spitse bergen,
en de zee van Willem Barentsz.
Wie Spitsbergen heeft bezocht krijgt heimwee.
Wie er verwonderd rondliep raakt besmet.
Het virus nam ik met me mee.
Naar dichtbevolkte landen.…
Het Hoge Noorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
788 Waar mensen groots en klein zijn.
Mijn scheepje ligt daar afgemeerd.
Als kind al ben ik vertrokken,
naar die hoge landen aan de zee.
Zwervend in mijn warme bed.
Mijn Bosatlas, daar sliep ik mee.
Ik hou van oude, stoere schepen.
Van ijs, van storm en van zonneschijn.
Het Noorden infecteert als virus.
Een vriendelijk virus in mijn brein.…
Het magisch mystieke
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 ik voel
de warmte
van je handen
op mijn gezicht
niet in raken
maar een pulserend
stralen dat heilzaam
naar binnen is gericht
langzaam ontspant
mijn huid en komt
het jagende bloed
tot normaal circuleren
vaak heb jij
dat talent al gebruikt
om mensen met een
druk leven rust te geven
het magisch mystieke
blijft helaas achterwege…
Ik kan u niet vergeten
poëzie
4.4 met 5 stemmen
1.133 Ik kan u niet vergeten,
Mijn simpel landekijn,
Bij mensen die veel weten,
Veel hebben en veel zijn.
Ik heb u nooit verloren
Uit de ogen van mijn ziel,
Mijn dorpke en mijn toren
En vaders zingend wiel.
Dat zingend wiel van vader,
Het bracht, met staag geruis,
De rijke avond nader
En 't bruine brood in huis.…
storm aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
567 hoog opvliegend zand
verontrusten
mensen op de dijk
wolken zweven snel voorbij
de wind zingt een droevig lied
“waarom geen respect”
versta ik in haar woorden
de middag kleurt
van blauw naar zwart
water klotst nu op het strand
maar het komt niet allemaal
van zee…
de wind start volop met huilen
haar weeën
ze kan ze niet meer…
Het is Lente
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
580 Paardebloemen overal
Niet alleen bij paard en stal
Gele bloemen in de weiden
Om de mensen te verblijden
Het is Lente
Het is Lente!
Zonnetje aan blauwe lucht
Zwaluwen in vogelvlucht
Zandkasteel door kind gemaakt
Moeder Natuur is ontwaakt!…
Koffietijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Vraag niet hoe, vraag niet waarom,
want goddelijke koffie begrijpt,
wat wij mensen niet begrijpen kunnen.
Koffie ontspant ons lichaam.
Genieten van koffie voelt als een oase.
Genieten van koffie voelt als rust,
binnen de onrust van onze geest.
Zo wordt koffiedrinken feest!…
Glaciale lagen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 Voorbij aan 's mensen
waarnemingsvermogen
en aan het zicht
onttrokken horizonten,
sneeuwbedekte nevelvlakten
grenzen overschrijdend
en boven schaars begroeide
toendrabodem rijzend,
lagen tussen brede lagen
veilig onder glaciale
permafrost fossielen
en kadaveren begraven:
lang geleden uitgestorven
gave mammoetexemplaren -…
WELLICHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Het park omarmt twee mensen,
zo onontwarbaar als zij schijnen.
Fluweelzacht klinken er woorden.
Meelevend neigen zij, de narcissen.…
Natura Naturans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 Onderworpen aan rigide wetten
Volgt de aarde een permanente baan
Die zich nergens tegen kan verzetten
En onaflatend door blijft gaan
Zodat als we heel precies kijken
Naar planeten, atomen en rivieren
Je ze geen haarbreedte ziet ontwijken
Aan hun vicieuze zwieren
Curieus dat wij mensen op den duur
De constitutie ervan ontdekten
En gingen…
Levenslessen Haiku
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
618 Sommige mensen
Zijn de aandacht en de tijd
Eenvoudig niet waard
Stop je energie
In wat jij graag ziet groeien
In je levenstuin
Geef aandacht aan dat
Wat jou een goed gevoel geeft
Mens, dier, zon en maan
Reik naar de sterren
Koester blije gedachten
Laat de ballast gaan
Tijd is te kostbaar
Wees positief kieskeurig
Elke…
Handen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 [Dit schreef ik voor lieve mensen]
Handen
Je handen in de mijne,
het verwarmt,
maar hoe vaak mag ik
dit nog met jou doen.
Uren, dagen of
nachten.
Je gezondheid
gaat hard achteruit.
Lieve vrouw, moeder,
schoonmoeder, oma:
wij houden van je.
Je hebt een mooie tijd
gehad met ons,
dat koesteren
wij.…
Woordeloos
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
457 Er bestaat geen zinnig woord
dat mensen met elkaar verbindt.
Waarheid is in ruisen van stille bomen.
Is in water dat als hartelijk bloed
door alle mensenharten stroomt.
Waarheid is in daden.
Waarheid woont in zorgen voor elkaar.
Leeft in alle moeders.
Zwijgt in trouw.
Spreek dan woorden uit zonder spreken.
Ik hou van het leven.…
Stemmen in de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 STEMMEN IN DE NACHT
De wind laat zich horen
vermaalt de rotsen tot fijn gruis
wat ruw was, wordt glad en ruist
boombladeren ritselen geluid
Mensen gaan slapen
melodieus snurken van akkoord
Een los luik antwoordt
is beveiligd met een vloek
Even later, twee stemmen
dan kraakt een koperen bed
De wind kalmeert, ontspant
bereidt zich voor…
Mei
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
738 schone liedjes
voor dames, heren
en mietjes
of moetjes
met leuke snoetjes
mensen
in alle soorten
en maten
kunnen het minnen
het zingen
en springen
niet laten.
Hopsa heisasa
't is inde maand
van mei
jaja
de vogel
legt zijn ei
of is het
zij(haar)
oei oei
de kolder
in mijn
kop
dat krijg je dan
van teveel
zon
erop.
;-)…
Huidhongerpijn
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
382 de zaal is leeg
verlaten rafelt
gordijn perspectief
nog is er niets
ideeën worden niet
geboren in een wereld
die zijn fundamenten mist
wel waar leven samen gist
afstand heeft intimiteit
ten gronde gericht
in verboden zijn groeit
geeuw en huidhongerpijn
info tolereert geen
tegenspraak het niet
gehoord worden
maakt mensen kwaad…
Verblinding
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
406 ik heb je
nooit zien vliegen
toch heb jij altijd
vleugels gehad
je danste en liep
zonder de grond
zichtbaar te raken
liet elegantie je dragen
ook de bewonderende
blik van de mensen
gaf jou de spirit om
zwaartekracht te temmen
daar waar
zonlicht jou
schaduw gaf koos
jij de zwevende pas
op de rand van
contrast wist jij
verblinding…
Wie ben ik geweest
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
439 Wie ben ik geweest
toen natuur werd vernietigd
bossen gekapt voor productie
dieren door honger verdreven
de hele wereld in onrust
gevangen in vreemd verlangen
wie was ik in werkelijkheid
toen mensen elkaar te lijf gingen
niet uit liefde of vrede
wie was ik in hemelsnaam
toen jij de hand sloeg aan jezelf
niet langer door kom met…
Ode aan de levenskunst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Wat mensen moeten doen is marginaal.
De hoofdzaken doen wij niet,
maar worden wel gedaan.
Schiepen wij ons eigen brein?
Pompen we ons eigen bloed?
Ons rest slechts bewustzijn,
en slechts een beetje doen.
Wat eten en wat drinken.
Enig organiseren.
Niet teveel.
Bewustzijn van schoonheid.
Scheppen van wonderen en liefde.…
Illusies
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
504 Zo werd het mogelijk,
dat mensen evalueren,
die zich illusies maken.
Zo is het zelfs mogelijk geworden,
na oneindig vallen en weer opstaan,
om ons daarvan zelfs bewust te zijn.…
WEG AANWEZIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 een grote tuin
ligt de stapel hazelnoten
vergeten te rotten
verspreidt langzaam aan de geur
van gevallen loof
dat in de bosgrond
bedolven en verkruimeld
vergaat om leven te schenken
gelijk
Kerststemming ieder jaar
blij komt _ weemoedig weer verdwijnt
bij het dagelijkse doen
en gewone gebeuren
ingetogen stroomt
door het bloed van mensen…
Zoete vrucht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
493 de echo van woorden spreken van virus
dood en vrijheidsberoving
vreten in lijf en leden
woekeren in het hoofd
rondom de ketens van vuur en verwoesting
het wilde bloed van roofdieren
dat tussen de scherven sijpelt
Tranen en pijn in het hartzeer van het leven
onder de rommel van puin
De uitgestoken hand
een zoete vrucht van mensen…
Wederkerigheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 Het is zuivere verlatingsangst,
die bange mensen tegenhoudt.
Liefde is altijd moedig.
Altijd trouw.…
Bewogen afscheid
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
521 ik had
je handen
zien ontluiken
toen jij naar
mij wuifde
met de intense
warmte van hart
en ogen in een
bewogen afscheid
in je soepele
gebaren las ik
de taal en tekens
van je ziel
die zonder opzien
te baren vrijwel
altijd binnen
het begrip van
ons mensen viel
in perspectief
vonden zij de paden
gaven veerkracht
aan onze passen…
Land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
399 Waarin nu zoveel andere mensen komen wonen
die zich hier langzaam nestelen,
hun kinderen over 'mijn' land praten
die elke zomer naar het land van hun ouders vertrekken
en niet meer weten van welk land
ze 't meeste houden…