9588 resultaten.
Momentopname van geluk
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
4.565 Tranen vormen treden van geluk,
Tederheid gaat over grenzen,
Warmte zindert door stilte heen,
Zonder woorden wil ik jou omhelzen.…
Heimwee
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
965 kan stilstaan bij
het bewegen van de zon
Ik wil de wereld
warm gaan bezingen,
waar de lucht roze is
en de wolken lichtpaars
Ik wil me met
de zeeën omringen,
waar de horizon een lijn is
tussen rust en vree
Ik wil mijn dagdromen
niet verdringen,
waar tranen zich mengen
met een blauwe heimwee
Ik wil verdrinken
in een wazige stilte…
Voor altijd alleen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.156 Weemoedig staren z'n ogen
in stilte voor zich heen.
Haar zal hij nooit meer zien,
hij is voor altijd alleen.…
Alleen..
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
971 Donker is de weg alleen
Alle woorden zijn in stilte opgelost
Jij die alles achter liet
Eens de kleuren schilderde
Van liefde in het prille begin
Donker is de weg alleen
Eenzaamheid is nu de pijn
Als zand glijdt de liefde weg
In donker de pijn uitschreeuwend
Donker is de weg
Voelend de tranen opkomend
Niemand die het zout nog proeft
Het…
Monoloog
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
771 droefheid
bouwt muren
rond woorden
en steeds vaker
ben ik de schaduw
van iedere dag
onder bomen
en wolken
dicht gewaaid
krom ik mijn handen
rond het eenzame lied
over druppeldiepe
stenen en
rauwe monden
schuurt het zand
de hese zinnen
van vogels die
ik niet herken maar
stroomafwaarts huilen
achter de schaduw
van mijn stilte…
verstild
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
824 mijn hand
al gerimpeld, het vel
dat wel
mijn hand dus
strekt zich uit
over de stilte
sneeuw,
een onzichtbaar
dik tapijt
helder wit geweven
haast glanzend
sluipt op tegen een
licht glooiende
heuvel
mijn korte vingers
begeleiden de opgaande lijn
in de vallende rust
naar de verte toe
zelfs mijn denken,
mijn denken,
vraag…
Gij moet wel liefde zijn...
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
913 Gij zijt de volheid van de leegte,
de tegenpool van wat ik ken,
de bron uit wie het alles stroomt,
van alle schoonheid het geheim,
de oeverloze, luide stilte.…
De rust van de natuur
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
812 Ik luister naar de wind
De stilte bevalt me wel
Dan zit ik op mijn kamer
starend uit het raam
en zie de vissen zwemmen
hoor de vogels fluiten
en voel ik de rust
de rust van de natuur
Het waait een beetje
de takken gaan heen en weer
Groene blaadjes worden bruin
en bedekken later de grond
Het ritselen is rustgevend
ik word er kalm van…
Blootvoetsgewijs
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
624 door jouw dromen
blijft de wind waaien
is het niet hier, dan wel daar
soms, heel even maar
blootvoetsgewijs
liepen mijn voeten door het water
deed mij afkoelen
zó lekker fris
ik voel mij dan blij verrast
vanwege jouw gloed, die mij aanraakt
droeg jij mij er doorheen
is het oké
gaat mijn dans
door de branding van het leven
de stilte…
en ik zal
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.631 doodgaat
zal ik je zoeken
in elke kamer
ieder huis
elke stad
zal ik je zoeken
zal ik je zoeken
en ik zal je roepen
bij het vallen van de avond
in het duister van de nacht
bij de glorie van de morgen
zal ik je roepen
zal ik je roepen
en ik zal treuren
met je foto in mijn hand
als ik vlucht in je oude trui
voor de oorverdovende stilte…
Symfonie van de tijd
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.161 Er schuilt een witte stilte in de regen
tussen druppel en plas
weerkaatsen zonnesterren
als bliksemstralen in verborgen glas.
Er zweeft een rust door stervend groen
een onzichtbare wind voelbaar en zacht
een okeren licht dat tussen twijgjes reikt
tot het hart weer overgaat in een nieuwe nacht.…
kom liefste
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.502 Kom liefste , laat ons baden in een woordenloze stilte
waarin we elkaar tastbaar verstaan
Laten we ons verfrissen in een alleszeggend gevoel
waarbij we onszelf hoorbaar vergeten
Laat druppels van tedere liefde over onze huid stromen
zodat die zich zichtbaar vermengen met elkaar
Kom liefste, laten we elkaar beminnen en genieten van elkaar…
ik spreek tot de vijver
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
1.492 hou de leuning vast
van de parkbrug
hij geeft mij
zijn roest
een eend zwemt en vraagt
om wat brood
hij klaagt
omdat ik niets heb
twee witte zwanen glijden
weg in late zon
zij zoeken
warmte
de lantaarn spreekt mij toe
in woorden van licht
maar verdomd
het helpt niks
Ik spreek tot de vijver
die rimpelloos luistert
mij zijn stilte…
Goddeloos Gebed
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.226 Ik schrijf een lied, een goddeloos gebed
En adem het in stilte en zing het in duet
Over een dans op meren bekleed met
zilveren maneschijn
Over een natte doch tedere droom
besprenkeld met rode bessenwijn
Over een tweetal ogen in de blik
van de ochtendrood
Over een paar lippen verheven boven
het sterven, de onmenselijke dood
Over haar…
wachten op het landschap
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
935 de avond
braakt schapen
in een slapen uit
dwaalt over het land
en steenhopen van stilte
ik breng een laatste vergezicht
- daar waar ik niet woon -
laat leegte los, de aarde
en de eenzaamheid
alsof de nacht al weet
tot hoever ik zal
geraken
wanneer jij naast me ligt
in de verte van het licht
en in
het trage rood
van…
December
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
785 Wat te doen grijs landschap, grauwe luchten,
de bomen met de kruinen bloot,
door stilte en mist omgeven, ‘t doet mij vluchten,
bij boek en haard, met warme drank en brood.
Het doet mij vluchten
bij boek en warme haard,
de grijze sombere luchten,
geen zonnestraal die zich openbaart.…
het regende
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.660 het regende
toen ik afdaalde
langs het pad
met wilde bramen
het was al lang geleden
dat wij hier kwamen
heb het lang gemeden
ik was hetzelf
die deze weg
als het ware vergat
ik ruik nog de zomer van toen
de zoemende muggen
en de stilte tussen ons beiden
je vertelde met
sprankelende blikken
over jouw onzichtbare dromen
ik dwaalde…
een glanzende schemering
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
665 een glanzende schemering
is wat je omringt
ook al kijk je door de ogen
het is alsof je van binnen zingt
en kontakt slechts is
om te gedogen
vragen om te dagen
zal verder gaan dan
zien door glazen
of openen van je mond
het zal je niet verbazen
als ik in stilte zeg
jouw bloemen staan voor mij
in onzichtbare vazen
wellicht schouw…
droompad
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.403 we wandelden, rustten uit op mos
keken elkaar aan en zucht uit ons
ik, een mannetje ik, jij een vrouw
mijn hand zocht die van jou
ze verkenden de ik en de jij
we werden rood toen ze zoenden
ik hield jouw hand steviger vast
jij gluurde tussen wimpers uit
wat onmogelijk leek hield stand
in het hoofd was rust en stilte
brak bij het zingen…
Oktoberbos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.217 espenblad
dat wachtte tot het langzaam
ochtend zou worden
of van de herfstwilg
kronkelend door zijn
verloren geboorterecht
jij, juist jij
die een warme golf opende
in mijn verward geloof
laat mijn ogen weer
verzanden in tranen
van vluchtende bomen
in ijzige kou
van alle onleesbare
en ijle windwoorden
wie zal nu nog
de stilte…
TIDAL WAVE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.267 linke lenteleugens kunnen slecht
verklaren
wat ik met matte middagen in mei
precies wil evenaren
schuldgevoel, mijn cultgevoel ik neem me
zo graag mee
bedolven onder golven van een nooit verstilde
zee
tranen vlokken schuim uiteen onsamenhangend
uiteengaan
kapot, verspreid
altijd terugverlangend
naar de stilte na de vloed
naar een altijd…
mijn wuppie lacht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
691 mijn wuppie lacht
in zacht oranje
ik doe maar mee
die bal rolt toch
voor potten goud die
pegels zijn al eeuwenoud
winnaars lijken mensen
zijn het ik van alle
wensen die strijden met
elkaar in het winnen van
de prijs waarbij de loser weer
alleen in stilte achterblijft
pingel met je ego
leer het spel van
trainers door…
Instrumentaal
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.153 Hij dronk whisky
aan de bar
zonk na elk glas
verder in zijn weemoed
zo zag de violist
die werd getroffen door
‘t intense dat bleef kleven
toen hun ogen even
samen kwamen
en de stilte zwol
toen
tonen melancholisch
vol
emotie trilden
als een onbekend verhaal
duizend maal verteld
maar nooit gehoord
daar de intentie van het woord…
Crea
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
736 ik buig me steeds dieper dwars door mijn ego
kruipend langzaam in weerloze poëzie
waarin mijn geluk meegesleept
word in toekijken van pronken
in gebloemde stilte van overleving
puntig scherp met zielskracht
wervelend om iets tot uitdrukking te brengen
in trance wentel ik door mijn creativiteit
voedend mijn…
Tweestrijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
995 Zal ik spreken nu zwijgen adem uit de stilte knijpt
en longen jagend zwellen voor wat schone lucht
bedaar het valt wel mee
gewoon niet meer aan denken
kan het geweten dit geheim wel blijven dragen
dat ongevraagd bij mij ten laste werd gelegd
laat…
Ons gesprek
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.405 De stilte heeft
lang genoeg geduurd,en ik
doe mee aan dit gesprek
met Jou...
Jij spreekt...
En Ik zing mijn partij...
Zeg JA...
En wij zullen er nooit
spijt van hebben...
Zeg JA...Zeg JA...Zeg JA...…
Droom rivier jou
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
683 Soms is stilte metgezel
van eenvoudig dieper leven
vaak ben je daar, even hier
dansen we samen, dromen we
weg van mijn eenzaamheid
naar andere werelden
echtere mensen
werkelijkheid betaalt
slechts wetteloze angst
deze droom rivier jou
duurt voor mij het langst
wanneer ik mensen
achter traanmaskers
zie breinen
en mijn nachtangst…
Onbegrepen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
596 Nu nog onderhoud God
de schepping en
maakt iedere dag
sprankelend nieuw
voor hen
die zich geborgen voelen
in de stilte van
het heelal.
O! ELENA...
mijn GELIEFDE...
misschien voel ik mij
Onbegrepen.…
Liefde tussen cultuurverschillen
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
2.186 meisje
dan droeg ze niet dit groot verdriet
haar tranen kan ik voor haar drogen
maar de pijn wegnemen kan ik niet
Het spijt me vreselijk voor hen beide
ze waren zo gelukkig met elkaar
iets heeft ze uit elkaar gedreven
maar wat het is, wist ik het maar
Ze had haar leven voor hem willen geven
en weet weer, liefde doet pijn
ik lijd in stilte…
He toog
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
647 Door de vale lens van ratio rimpelt
een levende reflectie
het bewustzijn van een landschap
in adagio
door het oog van de vulkaan
keert materie zich naar buiten
er is geen regen die vertroebelt
of overspoelt
slechts de ruimte is omarmd
door de ogen van weerspiegeling
de zin van het doorgronden
wordt overstemd door zuiver stilte
essentie…