Alle inzendingen over wind

11284 resultaten.

Sorteren op:

nomade

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 774
spreidstand En dansen op het slappe koord van Hypotheses en vermoedens Doorheen zand en woestenij Over de gegolfde daken heen Je bent weerloos en toch ongekwetst Je kijkt me in de ogen En zet je weg verder Door de voorsteden en minaretten Je kruipt waar gaan niet kan Je zengt in het zonlicht En zelden rook je een sigaret Met de wind…

Mammoet

gedicht
3.5 met 46 stemmen aantal keer bekeken 20.656
Ten slotte ben ik opgegeven, door de wind in slaap gefluisterd, weggedoken in de tijd - Sindsdien kijk ik omhoog door ijs en luister naar de eeuwigheid. ----------------------------------------------------- Uit: 'Alle Goeds', 2001.…

Als de avond valt

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.149
Laat me… wanneer kwijnende zonnestralen zich drenken in het bloed van de vergane dag de zee het wellen van haar golven langzaam laat vervagen in ‘n verstarde lach en als de wind haar wisp’ren niet meer door de blad’ren zingen kan omdat de nacht zijn deken heeft gespreid waardoor de wereld in ’t duister glijdt… leg ik mijn…
Biba27 juni 2004Lees meer >

Vliegen

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.146
Op een rotsblok vol mos Stond hij met de handen los Schrapend naar de laatste stappen tot Zich overgeven aan een duizelingwekkend lot Toen daar een adelaar van boven Een duikeling maakte op de wind Hij kon zijn ogen niet geloven Die buitelende vrijheid als van een kind Sierlijk gleden vleugels langs de stenen En scheerden ijlings langs de…
Sofie2 juli 2004Lees meer >

Beelden aan zee

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 761
In het museum tussen duindoorn en zilverzand vult mens in beeld de ruimte gaat immens leed versteend en uitgehouwen leven daar waar het zoute water zijn lippen verzilt en zout zich voegt bij zout veegt de wind zijn tranen uit de verstarring weg en in golven die vervagen verlaat hem zijn strijd aanschouwt hij zacht glijdend leven…
M. Kanters6 februari 2004Lees meer >

Dwalende gedachten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 829
Ik zag een land vol vredestichters belaagd door storm en wind Ik zag een land met blije kinderen Al spelend, eensgezind. Ik zag een land met lammetjes en leeuwen heel vredig naast elkaar. Ik zag een land uit vroeger eeuwen en dacht; ‘Was het maar waar’.…
Henk Bnis26 januari 2006Lees meer >

houten klaas

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 763
mijn leven is niet meer klokvast het slaan hoor ik niet meer ik hoor nu stilte ontbranden in een luisteren naar mijzelf mijn gedachtes draaien niet meer mee strofen niet meer begeleid door het getik geen plaats meer voor de tijd leen nu lucht in mijn woorden die de wind naar mij toe blaast zodat woorden niet blijven steken als een houten…
Klaes6 maart 2006Lees meer >

Noir

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Ik keek uit het raam vannacht ik zag allemaal vlekken (noir et noir) In mijn tas zat een fles rode wijn (vin rouge) en een gebroken peuk (cigarette caché) Vol as zaten mijn vingers, het was een keer of tien dat ik aan je dacht met mijn wimpers knipogend in de wind.…

Sienna

gedicht
4.5 met 104 stemmen aantal keer bekeken 14.272
Het warme sienna in het licht, in de kleur van de zon en de lucht en de wind in de toekomst van het ongeboren kind. Ver weg van de flarden mist en tinten grijs de grauwe dikke klompenschapen en de sloten met het eeuwig ijs, ben jij op siennareis.…

dwingen door de weergodinnen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
mijn takken zijn gespreid twijgen in een warm hunkeren nog is de wind te koud moeten knoppen zich beschermen in een winters bunkeren ik zie het jagen van de eenden meerkoeten zijn al dagen naar een nest aan het zoeken voor hun eerste leg en ik besef dat de natuur zich niet laat dwingen door de weergodinnen vogels zingen…

De zomer gekaapt

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.518
ik heb nog nooit iemand zo liefgehad zong jij en ik begreep je woorden van groot geluk want uit mijn mond zweefde een glimlach naar de Japanse zomer een oud geheim nu op alle winden vrij ik weet dat toen de nacht viel tussen het klavier en romantiek jij verder droomde in je eigen zonnetuin en ik met mijn laatste zekerheid de ogen sloot…

houvast

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.006
zou willen dat de tijd jou niet raakt met de volle kracht van de seizoenen regen, ijs en wind, maar jij wil groeien dat snijdt het oude hout, sterft het jong loop groen en spichtig uit men komt binnen, doet de brillen af veegt de plotselinge aanslag van het glas kiest wat men drinken zal om later te vertellen dat men van buiten naar binnen…

Getuigenis

hartenkreet
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 909
donker. het kind bevroor de wind liet niets blijken en schoof verder voorbij het veld van verborgen mos. doof. moeders gehoor ik zag een kind sterven en raapte het op onder de onbuigzame boom…

Jaarkring

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
'n libelle verwelkomt mij als twee vlinders innig dansen het zonlicht weerkaatst de schittering op statige bomen vers gevallen bladeren maken kringen in het water eenden snateren , zie hoe ze komen bedelen om brood de wind speelt 'n spel op grote hoogte alwaar de bladeren zich krampachtig vasthouden voor de vrije val ©Lady Love…
LadyLove9 oktober 2008Lees meer >

Herfstbomen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 742
wringen, grilliger takken, dan weemoed de zomer kwam, in puur en liefdesrood zwijmelde razend, heftig in een ontvangen schoot door dichtersklank en geest voorgoed genezen vriendschap, door en door, in ziel, totale wezen verliezen herfstbomen, blad, na blad, tot spijt een dramatisch silhouet van dreigende takken in heftig wuiven van de wind…
mobar15 oktober 2008Lees meer >

zingt mijn naam

hartenkreet
3.8 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.393
poëzie is pijn uit jouw buik als een vrouw die zingt vanuit haar navel met de stem van de zon begripvol neuriet in het huilen van de wind mijn naam galmt uit volle borst het brak in mij, getroffen door jouw luikende ogen in een oud sprookje van liefde waarvan we de ontknoping nog niet helemaal kennen wij hebben elkaar nog veel…
klaes25 oktober 2008Lees meer >

Wij herinneren ons woorden

gedicht
2.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 8.671
als maan Wij herinneren ons dat als de maan zwom de vis klom Wij herinneren ons de maan en ook de dood Wij herinneren ons woorden als gras, als vogel, als wolken Wij herinneren ons dat als het blad viel de vogel vloog Wij herinneren ons de vogel en ook de dood En dat, toen de papaver van de avond het rood kreeg dat toen de wind…
Jan Clement22 februari 2019Lees meer >

Modern

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 968
met een reactie misschien is zelfs mijn kleinste ik geknecht aan een dichterlijk antwoord voor zover mijn woorden in gedachten reiken, iets bereiken van die rijkdom aan innerlijke emotie van jouw moderne stijl, van pure gevoelens in woordvorm waar blijf ik achter met mijn kleinood en vind ik bescherming tegen koude onweer en harde wind…
mobar10 november 2008Lees meer >

Gestrand warm zand

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.653
glanzend zwart afgekante deining dwingt de delta in broei tot glanzend kwel amper verholen in zilte zindering wacht op ademwarme wind gestrand in tongrollende vlagen vederlichte vingertippen toetsen over rotsvaste toppen en prikkelzacht zeewater doet schokkend ontdekking van stralend witte kleuren die blanke flanken doen verschieten…
Maanjuweel1 december 2008Lees meer >

De lokroep van de zee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 645
Als een bruid in de morgen ligt de zee in al haar uitgestrektheid kalm, bijna sereen in volle schoonheid te wachten op haar prooi De golven spelen het spel der verleiding lokkend, fluisterend water haar golvende rondingen, getooid met sneeuwwit schuim wenken je naderbij De wind wakkert aan en de zee die zich haar prooi ziet ontgaan zweept…

Liefde is zijn

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.319
Hoe kon ik worden ik ben in jou Wij zijn bestemd in samengaan Liefde is de zachte wind onder je vleugels het begrijp van waarheid zonder woorden Doorkruis de hemel laat liefde heilig zijn Dit gedicht is geschreven voor het huwelijk van Ruud Linssen,dichter en schrijver, met zijn grote liefde Roos.…
Irmgard31 augustus 2006Lees meer >

Presque nocturne

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
schimmelgrijze duif hapert langs verkrampte armen ontploft haar pluimen korrelkristallen op het lichtste van de nacht bootje vaart kabbelt schuurt pillamp schijnt wind draagt vuur wakkert bootje dooft reiziger rust uit plaveit gescheurde nagels naast zijn eigen jeans zonsondergang over hout en zand pastelpaarse pracht en een duif…

Er is sneeuw voorspeld

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 942
de wind aarzelt wanneer ik woorden schrijf in de kille schaduw van de winter ik haast me door het gebladerte schraap zinnen van stugge takken voor deze zich overgeven aan het troosteloze gerucht van gewillige, grijze wolken vanuit de aarde verkondigen ze het sterven terwijl de nacht wordt meegesleept in de herberg van mijn angsten…

Herfst ruist

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.650
Herfst ruist met wind rond 't ouderlijk huis Voorgoed ga ik 't huis verlaten Zal geen enk'le muis meer betrappen Van geen geluid -als 'r voetstap vertrouwd- meer weten En grappen... ze zullen geen echo meer vinden Verstomd de meezang met 'r draagbare radio Rond 't ouderlijk huis loopt wat verweesd 'n oud kind.…
Harry Daudt30 oktober 2006Lees meer >

Ontmaskerd

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 570
Ik zou graag eens langskomen; reizen is duur; wat mij drijft, is het beleven van wind, slapend en dromend, waaruit wij niet meer terug kunnen. Wij zullen ons er met moeite doorheen slaan; de stroom houdt aan, bij het eerste aanschouwen, als iets vluchtigs gaat het langs ons heen, in verwarring achterlatend wat het is.…

Is dit jouw warme lach?

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 727
Mijn lijntje met hierboven draadloos ons contact ik babbel heel wat met je af zie en voel je glimlach in mijn hart en ogen je stem fluistert naar me in de wind Willemientje, pleegmoeke hoe moeilijk was het om je te moeten missen al zijn de scherpe randjes er nu wel wat van af je bent zo vaak dicht bij me er is een bloem voor jou nu…

Waar ik kan verpozen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 493
Met mijn hoofd leun ik tegen jouw stam vertrouwend op de wortels van jouw leven mijn zorgen vertrouw ik toe aan jouw takken die wel buigen maar niet breken in de wind de zon verwarmt jouw kruintje doet mijn wangen blozen geeft mijn huid een goudbruine tint zo kan ik bij jou verpozen en hoor jouw bladeren ritselen waar vogels nestelen…

Weg wijzer

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 627
omdat het pad dat voor haar ligt grauw en donker grillig en eenzaam lijkt haalt ze diep adem draait zich om begint heuvelopwaarts te klauteren haar haren speels lokkend in de wind een andere route volgend in haar oren en op haar netvlies de fluister om juist elk moment van de dag te plukken geen seconde te hoeven missen hoog boven haar…

parels

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Als ik naar de bomen kijk met hun groene bladerentooi besef ik wat zijn ze toch mooi de toppen hemelwaarts gericht afstekend tegen de blauwe lucht blijft het een schitterend gezicht met hun gratie en schoonheid de takken wijd gespreid bomen altijd in beweging dansend op de onzichtbare wind en als je wilt schuilen je de rust eronder vindt…
marijke25 juni 2009Lees meer >

het was beloofd

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 694
Lief, mijn lief wil ik de daggesloten jaren verdrijven tot ver achter de wind of tot daar waar het hart zeker is van het aardse licht het onbekende, temidden van het ruisen en elk gesprek dat werd beweend; het groeien van de leegte onder het goed-rode zand.…