11284 resultaten.
nomade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
774 spreidstand
En dansen op het slappe koord van
Hypotheses en vermoedens
Doorheen zand en woestenij
Over de gegolfde daken heen
Je bent weerloos en toch ongekwetst
Je kijkt me in de ogen
En zet je weg verder
Door de voorsteden en minaretten
Je kruipt waar gaan niet kan
Je zengt in het zonlicht
En zelden rook je een sigaret
Met de wind…
Mammoet
gedicht
3.5 met 46 stemmen
20.656 Ten slotte ben ik opgegeven,
door de wind in slaap gefluisterd,
weggedoken in de tijd -
Sindsdien kijk ik omhoog door ijs
en luister naar de eeuwigheid.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Alle Goeds', 2001.…
Als de avond valt
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.149 Laat me…
wanneer kwijnende
zonnestralen
zich drenken
in het bloed van
de vergane dag
de zee
het wellen van
haar golven
langzaam
laat vervagen
in ‘n verstarde lach
en als de wind
haar wisp’ren
niet meer door
de blad’ren
zingen kan
omdat de nacht
zijn deken heeft gespreid
waardoor de wereld
in ’t duister glijdt…
leg ik mijn…
Vliegen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.146 Op een rotsblok vol mos
Stond hij met de handen los
Schrapend naar de laatste stappen tot
Zich overgeven aan een duizelingwekkend lot
Toen daar een adelaar van boven
Een duikeling maakte op de wind
Hij kon zijn ogen niet geloven
Die buitelende vrijheid als van een kind
Sierlijk gleden vleugels langs de stenen
En scheerden ijlings langs de…
Beelden aan zee
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
761 In het museum
tussen duindoorn
en zilverzand
vult
mens in beeld
de ruimte
gaat immens leed
versteend en uitgehouwen
leven
daar
waar het zoute water
zijn lippen verzilt
en zout zich voegt bij zout
veegt de wind zijn tranen
uit de verstarring weg
en in golven
die vervagen
verlaat hem zijn strijd
aanschouwt hij
zacht glijdend leven…
Dwalende gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
829 Ik zag een land vol vredestichters
belaagd door storm en wind
Ik zag een land met blije kinderen
Al spelend, eensgezind.
Ik zag een land met lammetjes en leeuwen
heel vredig naast elkaar.
Ik zag een land uit vroeger eeuwen
en dacht; ‘Was het maar waar’.…
houten klaas
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
763 mijn leven is niet meer klokvast
het slaan hoor ik niet meer
ik hoor nu stilte ontbranden
in een luisteren naar mijzelf
mijn gedachtes draaien niet meer mee
strofen niet meer begeleid door het getik
geen plaats meer voor de tijd
leen nu lucht in mijn woorden
die de wind naar mij toe blaast
zodat woorden niet blijven
steken als een houten…
Noir
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.068 Ik keek uit het raam vannacht
ik zag allemaal vlekken (noir et noir)
In mijn tas zat een fles rode wijn (vin rouge)
en een gebroken peuk (cigarette caché)
Vol as zaten mijn vingers,
het was een keer of tien dat ik
aan je dacht met mijn
wimpers knipogend in de wind.…
Sienna
gedicht
4.5 met 104 stemmen
14.272 Het warme sienna in het licht,
in de kleur van de zon
en de lucht en de wind
in de toekomst
van het ongeboren kind.
Ver weg van de flarden mist
en tinten grijs
de grauwe dikke klompenschapen
en de sloten met het eeuwig ijs,
ben jij op siennareis.…
dwingen door de weergodinnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 mijn takken zijn gespreid
twijgen in een warm hunkeren
nog is de wind te koud
moeten knoppen zich beschermen
in een winters bunkeren
ik zie het jagen
van de eenden
meerkoeten zijn al dagen
naar een nest aan het
zoeken voor hun eerste leg
en ik besef
dat de natuur zich
niet laat dwingen door
de weergodinnen vogels
zingen…
De zomer gekaapt
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.518 ik heb nog nooit iemand zo liefgehad
zong jij
en ik begreep je woorden van groot geluk
want uit mijn mond zweefde
een glimlach naar de Japanse zomer
een oud geheim
nu op alle winden vrij
ik weet dat toen de nacht viel
tussen het klavier en romantiek
jij verder droomde in je eigen zonnetuin
en ik met mijn laatste zekerheid
de ogen sloot…
houvast
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
2.006 zou willen dat de tijd jou niet raakt
met de volle kracht van de seizoenen
regen, ijs en wind, maar jij wil groeien
dat snijdt het oude hout, sterft
het jong loop groen en spichtig uit
men komt binnen, doet de brillen af
veegt de plotselinge aanslag van het glas
kiest wat men drinken zal om later
te vertellen dat men van buiten
naar binnen…
Getuigenis
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
909 donker. het kind bevroor
de wind liet niets blijken en schoof verder
voorbij het veld van verborgen mos.
doof. moeders gehoor
ik zag een kind sterven
en raapte het op
onder de onbuigzame boom…
Jaarkring
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 'n libelle verwelkomt mij
als twee vlinders innig dansen
het zonlicht weerkaatst
de schittering op statige bomen
vers gevallen bladeren
maken kringen in het water
eenden snateren , zie hoe
ze komen bedelen om brood
de wind speelt 'n spel
op grote hoogte alwaar
de bladeren zich krampachtig
vasthouden voor de vrije val
©Lady Love…
Herfstbomen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
742 wringen, grilliger takken, dan weemoed
de zomer kwam, in puur en liefdesrood
zwijmelde razend, heftig in een ontvangen schoot
door dichtersklank en geest voorgoed genezen
vriendschap, door en door, in ziel, totale wezen
verliezen herfstbomen, blad, na blad, tot spijt
een dramatisch silhouet van dreigende takken
in heftig wuiven van de wind…
zingt mijn naam
hartenkreet
3.8 met 34 stemmen
1.393 poëzie is pijn uit jouw buik
als een vrouw die zingt vanuit haar navel
met de stem van de zon
begripvol neuriet in het huilen van de wind
mijn naam galmt uit volle borst
het brak in mij, getroffen
door jouw luikende ogen
in een oud sprookje van liefde
waarvan we de ontknoping
nog niet helemaal kennen
wij hebben elkaar nog veel…
Wij herinneren ons woorden
gedicht
2.1 met 30 stemmen
8.671 als maan
Wij herinneren ons dat
als de maan zwom
de vis klom
Wij herinneren ons de maan
en ook de dood
Wij herinneren ons woorden
als gras, als vogel, als wolken
Wij herinneren ons dat
als het blad viel
de vogel vloog
Wij herinneren ons de vogel
en ook de dood
En dat, toen de papaver
van de avond het rood kreeg
dat toen de wind…
Modern
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
968 met een reactie
misschien is zelfs mijn kleinste ik
geknecht aan een dichterlijk antwoord
voor zover mijn woorden in gedachten
reiken, iets bereiken van die rijkdom
aan innerlijke emotie van jouw moderne
stijl, van pure gevoelens in woordvorm
waar blijf ik achter met mijn kleinood
en vind ik bescherming tegen koude
onweer en harde wind…
Gestrand warm zand
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.653 glanzend zwart afgekante deining
dwingt de delta in broei
tot glanzend kwel
amper verholen in zilte zindering
wacht op ademwarme wind
gestrand in tongrollende vlagen
vederlichte vingertippen
toetsen over rotsvaste toppen
en prikkelzacht zeewater
doet schokkend ontdekking
van stralend witte kleuren
die blanke flanken doen verschieten…
De lokroep van de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
645 Als een bruid in de morgen
ligt de zee in al haar uitgestrektheid
kalm, bijna sereen in volle schoonheid
te wachten op haar prooi
De golven spelen het spel der verleiding
lokkend, fluisterend water
haar golvende rondingen, getooid met
sneeuwwit schuim wenken je naderbij
De wind wakkert aan en de zee die
zich haar prooi ziet ontgaan zweept…
Liefde is zijn
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.319 Hoe kon ik worden
ik ben in jou
Wij zijn bestemd in samengaan
Liefde is de zachte wind
onder je vleugels
het begrijp van waarheid
zonder woorden
Doorkruis de hemel laat
liefde heilig zijn
Dit gedicht is geschreven voor het huwelijk van
Ruud Linssen,dichter en schrijver, met zijn grote liefde Roos.…
Presque nocturne
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
622 schimmelgrijze duif hapert
langs verkrampte armen
ontploft
haar pluimen
korrelkristallen op het
lichtste van de nacht
bootje vaart kabbelt schuurt
pillamp schijnt
wind draagt
vuur wakkert
bootje dooft
reiziger rust uit
plaveit gescheurde nagels
naast zijn eigen jeans
zonsondergang over hout en zand
pastelpaarse pracht en een
duif…
Er is sneeuw voorspeld
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
942 de wind aarzelt
wanneer ik woorden schrijf
in de kille schaduw van de winter
ik haast me door het gebladerte
schraap zinnen van stugge takken
voor deze zich overgeven
aan het troosteloze gerucht
van gewillige, grijze wolken
vanuit de aarde
verkondigen ze het sterven
terwijl de nacht wordt meegesleept
in de herberg van mijn angsten…
Herfst ruist
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.650 Herfst ruist met wind
rond 't ouderlijk huis
Voorgoed ga ik
't huis verlaten
Zal geen enk'le muis
meer betrappen
Van geen geluid
-als 'r voetstap vertrouwd-
meer weten
En grappen...
ze zullen geen echo
meer vinden
Verstomd de meezang
met 'r draagbare radio
Rond 't ouderlijk huis
loopt wat verweesd
'n oud kind.…
Ontmaskerd
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
570 Ik zou graag eens langskomen;
reizen is duur; wat mij drijft, is
het beleven van wind, slapend en dromend,
waaruit wij niet meer terug kunnen.
Wij zullen ons er met moeite doorheen slaan;
de stroom houdt aan, bij het eerste aanschouwen,
als iets vluchtigs gaat het langs ons heen,
in verwarring achterlatend wat het is.…
Is dit jouw warme lach?
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
727 Mijn lijntje met hierboven
draadloos
ons contact
ik babbel heel wat met je af
zie en voel je glimlach
in mijn hart en ogen
je stem fluistert naar me
in de wind
Willemientje, pleegmoeke
hoe moeilijk was het om je te moeten missen
al zijn de scherpe randjes
er nu wel wat van af
je bent zo vaak dicht bij me
er is een bloem voor jou
nu…
Waar ik kan verpozen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
493 Met mijn hoofd leun ik
tegen jouw stam
vertrouwend op de wortels
van jouw leven
mijn zorgen vertrouw ik toe
aan jouw takken
die wel buigen maar niet breken
in de wind
de zon verwarmt jouw kruintje
doet mijn wangen blozen
geeft mijn huid
een goudbruine tint
zo kan ik bij jou verpozen
en hoor jouw bladeren ritselen
waar vogels nestelen…
Weg wijzer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
627 omdat het pad dat voor haar ligt
grauw en donker
grillig en eenzaam lijkt
haalt ze diep adem
draait zich om
begint heuvelopwaarts te klauteren
haar haren speels lokkend
in de wind
een andere route volgend
in haar oren en op haar netvlies
de fluister
om juist elk moment
van de dag te plukken
geen seconde te hoeven missen
hoog boven haar…
parels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.058 Als ik naar de bomen kijk
met hun groene bladerentooi
besef ik wat zijn ze toch mooi
de toppen hemelwaarts gericht
afstekend tegen de blauwe lucht
blijft het een schitterend gezicht
met hun gratie en schoonheid
de takken wijd gespreid
bomen
altijd in beweging dansend
op de onzichtbare wind
en als je wilt schuilen
je de rust eronder vindt…
het was beloofd
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
694 Lief, mijn lief
wil ik de daggesloten jaren verdrijven
tot ver achter de wind of tot daar waar het hart
zeker is van het aardse licht
het onbekende, temidden van het ruisen
en elk gesprek
dat werd beweend;
het groeien van de leegte
onder het goed-rode zand.…