12893 resultaten.
Groene dagen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
559 Je haren zitten niet goed
Je begint grijs en kaal te worden
Je weet niet meer wat je doet
Dan denk je nog eens terug aan de groene dagen
Toen als nog anders was
Veel ben je vergeten
Dan denk je nog eens aan de groene dagen
En word je oud en rimpelt je huid
En voordat je ogen sluit
Kijk je terug op de groene dagen…
Wetenschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Maar blijft tot die tijd alles bij het oude,
Dan barst zo ’n onderzoek ook van de fraude.…
blinde vlek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
603 in elke hoek van hersendood
vergroot een woord
gedachte
laat maar staan
-laat het weten
het bezinkt in lofzang
rond een oude stoel
als boekenbal- gebundeld
rond de weemoed van
mijn cel
ik ben er wel
uitgeademd in de waas
van warmgeblazen
asem
eindedaags
begint opnieuw…
windgedicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
488 in zachte gebaren
vochtig langs een koele wang
opgestoven door wat haar
en wild
bespeel de takken
als de dwarreling van oud bewaren
stil verkild
in doosjes van geluk
de snelle vlucht naar toen
gelijk de zilte zoen van ooit
een vlindervleugel wordt heel zacht
omhoog
getild…
Contactadvertentie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
708 in het oude kladschriftje
schrijf ik alle namen
van mijn nieuwe dates
Tom zegt andere dingen
dan Herman, Jan of Fred
om maar niet te spreken
over Ger en Luuk
mijn krabbels zullen helpen
verwarring te voorkomen
in mijn dromen overhoor
ik ‘s nachts mijzelf
hun verschillende CV’s…
een ongeborgen kerst
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
674 als een gedempte avond
liggen ze al dagen
verpakt op tafel
onaangeroerd
zoals dichte gordijnen
zij is oud en grijs
haast in slaap
het geluid van decemberklokken
gloeit na in haar schoot, het wonder
van weleens
negen maanden had ze
er op gewacht
hij ging zijn eigen leven in
vandaag is het niet anders…
Ik wil zijn wie ik was
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
676 Mijn lichaam maakt mij moe
Het maakt niet uit wat ik doe
Pas mij aan
Hoever kun je gaan
Soms genoeg
Maar dan juich ik weer te vroeg
Helaas was het teveel
Ik ben kwaad en emotioneel
Waarom ben ik in dit lichaam geboren
Een antwoord zal ik nooit horen
Het doet pijn, nooit meer de oude ik te kunnen zijn.…
Voor u
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
806 Nu is ze zwak en oud,
nimmer getrouwd
en wordt verzorgd
door ouders.
Wat heeft ze veel gemist
denk ik,
wat lijkt ze op
mijn moeder.
Dan weet ik
dat Híj bij haar is,
ik zie hen
als een paar.
Heel even voel ik me
een kind
dat bij haar ouders is.
Zal ik het eens verwoorden
voor haar
in een gedicht?…
Hond
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
640 De hond loopt op zijn laaste benen,
is niet jong meer, ook niet stok,
wordt vervelend soms maar weet je,
wanneer wij mensen ouder worden,
op onze laatste benen lopen, een
tikje agressief misschien,
nou, dan moet ik eerlijk zeggen,
zal ik liever die oude chagrijnige hond toch zien?…
Morgen is alles anders
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
948 Ik ben weer terug naar af
Lichaam ik vind je laf
Ik ben met je in gevecht
De pijn is geen droom maar echt
Ik wil dat die verdwijnt
En weer mijn oude ik verschijnt
Nu faal ik als mens
Wanneer stopt de grens
Want die verleg ik elke keer
Ach, morgen zien we wel weer.…
Spinnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
501 Het t-shirt dat ik voor 2 Euro kocht
Blijkt dus gemaakt door Indiase meisjes
Vroeg oud gewerkt voor onze mini prijsjes
Vindt H&M dat weer te vergezocht?
Wat weten we veel smoesjes te verzinnen
Voor al het garen dat we hierbij spinnen.…
Ik noemde haar Inez
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
583 Oud Rioja
hebben we gedronken
en de rijpe olijven geproefd
Hoge bomen
hebben we beklommen
en de wildste wateren overgestoken
Met de geesten van het verleden
hebben we gevochten
en gewonnen
Een prachtig lied
hebben we ,
Inez en ik ,
met de gespannen snaren van onze lijven
gespeeld.…
Perpetuum
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
564 Net als het tijd voelt
oude tranen te begraven
brengt het leven nieuwe
waardoor ook de eerdere
zich alsnog verversen
de kloof weer doorleefd
opnieuw doorworsteld
de dood valt niet te stoppen
eist telkens weer zijn tranen
gewennen doet het nooit…
Schooljaren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
928 Dit dorp maakt mij oud
ik graaf naar liefde
en een kalender
waar ik de schooljaren op terug vind
Na het eten wandelden we
een kwartier voor de eerste les
taal was een bloem in knop
die in het voorjaar ontsprong
Het speelkwartier was vrijheid
vooral toen je lachte
nu ben ik het koren
dat knakt in de herfstwind…
Oorverdovend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
441 Of het spinnen van een oude kater.…
Blues als medicijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
652 Naar oude blues luisteren is heilzaam,
het is net zo troostend als bidden,
en geneeskrachtiger dan menig medicijn.…
eb
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 de zee
bestaan in zwijgen
tijd om te verliezen
het water
trekt zich terug
in gesmoord verlangen
het verlaten
eindeloze hervertelling
waart rond in gedachtestromen
de snippers
oude en oudere vloeien
vertraagd heen en weer
het verlies
wandelt over het water
tijd om te gaan…
V&D
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
459 (Hoe edel, trots of oud het lijk ook was
De gieren storten zich op het karkas.)…
De vlammenstaarder
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
632 Als iets verbrandt
gaat het in vlammen op
de oude vorm versmeult
tot nagenoeg wat as.
Het begint vaak klein,
met een vonkje ofzo,
en verzwelgt en bedwelmt
alles op zijn pad,
tot een gloeiend heet
en rokerig restant,
maar altijd minder
dan er eerst was.
Dus ergens verdwijnt
er iets, tussen
voor en na zit een
hypnotiserend gat.…
ónder de woorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 ónder de woorden
leeft het onuitsprekelijke
alle houvast is daar
grondig weggebrand
ónder de woorden ligt
een stille ongrijpbare laag
die op je thuiskomst wacht
als je uitgesproken bent
ónder de woorden
leert het oude leven hoe
je sterven kunt als de
vogel die de boom beroert…
overleven (1989)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 bijna altijd alleen
is hij in
zijn boekwinkel
met woorden op
papier biedt hij
vensters op de wereld
de stilte in het
oude pand
ademt verlatenheid
het ondraaglijke
bestrijdt hij met
een scherp sissen
onophoudelijk blaast
hij het onzegbare
krachtig uit zijn mond
ik kan het niet
verdragen: het bittere
snijden door de…
Haar tasje.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
605 Ze kuieren
de zondag
tot leven
Lente ruist
in oude bomen
waarachter de kerk schuilt
Even
houden ze
stil en blikken
achterom
waar hun leven
in de morgenzon ligt
te baden
laat me raden
wat er in......
haar tasje zit
dat slingert
in z'n knuist.…
bosgeest
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 ze verschuilt zich
in een verlaten
apenbroodboom
achter de wortels
vindt ze in de holle
baobab haar onderdak
oud en naamloos
verborgen in een
Afrikaanse boom
ze zwijgt als het graf
een gesloten deur
de bosbewoners weten
weten dat ze haar
moeten verzorgen
en aanbidden
ze is immers een
bosgeest verzonken
in verlatenheid…
Zonder gezicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
531 ik zwaai
naar het licht
achter me volgt
de schaduw
nog zonder gezicht
pas als ik kijk
mijn handen
laat zakken
is er weer de
oude egaliteit
toch heb ik
gezien waar zij
is verdwenen door
aarde en stenen
finaal terug naar af
om weer
te verschijnen
als licht wordt
geblokkeerd en
energie is geabsorbeerd…
oudjaar
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
938 oudjaar, het is over
het is bijna gedaan
er resten je nog enkele uren
afscheid doet lijden
mijn hart doet pijn
velen hopen reeds op het nieuw
laten het oude onterven
ik kan het niet meer aanzien
zoals bij alles in het leven
is het ook voor jou zo…
alle schoonheid moet sterven
vaarwel …
tweeduizend zeventien!…
Onzichtbaar klavier
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
487 morgenlucht
in vuur gekomen
vogels zingen
in de oude
bomen haar klank
waait als een
onzichtbaar
klavier de wereld
rond langs rivieren
en oevers in het
huis met hun adem
waait de klank en
blaast door
de mensen als een
onzichtbaar klavier
van mond tot mond
de wereld rond…
XI - de anti-sportheld - 1949
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 het kampioenschap
terraszitten buiten
met oude klare
bij de strandstoelen
van mijn eigen zandberg
rolt een raceauto
een kuil in het zand
voor de meisjes in de klas
graaf ik mijn graf
onder de waranda
schommelend aan de laagste tak
door de tuindeur
de zwarte schapen
van de elite voetbalsport
rennen langs de lijn…
wat ik wil is
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
671 schrijven met
het hart van
een kind met
in mijn
volgroeide hand
een pen
bloeien als
een roze
pluizenbol al
is het maar
voor een dag
of drie
denken als
een vogel met
iele pootjes
zonder grond
vele hemels
verder vliegen
naar boven
kijken het
jonge leven
blazen in
mijn kloppend
oude hart
wat ik wil…
Menswijsheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
477 Alles blijft bij het eeuwig oude.
Alles blijft nieuw zoals het was.
Wordt mensdom ooit menswijs?…
Schilderij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Witte vegen tegen een strakblauwe lucht
God schildert op deze zondagmiddag
een van zijn oude ontwerpen
steeds weer opnieuw
Een afgeleefde wuivende populier
danst gelijk een ijverige kwast tegen de hemelboog
Jonge eksters krassen van vreugde
Een levendiger schilderij zal er nimmer bestaan...…