Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Arke des behouds

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
Zie mij als galjoen, zeewaardig Varend onder vele vlaggen, zwarte Met een wit skelet of kruis, rode Hemelsblauwe, transparante of Metalen Zie uzelf als water rondom mij U kabbelt, stormt, bonkt, stijgt Daalt, duwt, dobbert en schuimt Ik heb mij waterdicht gemaakt Na vele sessies bij scheepswerf En droogdok, na dolen en zwerven U…

Nostalgie…

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
hoge bergen, tropische landen verre oorden, witte stranden heimwee is niet altijd denken aan vervlogen tijden, soms heb ik heimwee naar je warme handen die zich zoekend een weg banen in mijn wilde haren je bonzend hart dat op hol slaat bij het fluisteren van je naam je sensuele blik die zich weerspiegeld in de ruit van ons geliefd…
metske16 september 2016Lees meer >

Herfstboeket

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Haal nog voor de herfststorm woedt de mooiste oktoberrozen uit de tuin zoek ergens een schaduwhoekje op waar sedum bloeit met witte of roze kop voeg de trosjes met de rode rozen samen omlijst met groene koningsvaren tot een geurig herfstboeket waarin je zon en licht voor een lange winter schikt.…

Het geschenk van leven

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
tegenstrijdigheden een golf van liefde harmonie en vrede kruipt in 't hart voorbij het gebroken licht veel heb je me gegeven bijna alles dat het leven geweld aandoet zielsverwanten zoals ik geborgen in armen die troosten opgetild door adem die ik herken zoveel bomen om mij heen vredig op de heuvel van het wijde landschap een wit…

Coma

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 661
Stil op 't bed te wachten, Zie de tijd verstrijkt, tergend langzaam, een witte klok, een grijze muur, secondes tikken verder, bewijzen ieder uur, waarin ik verder glijd Bedrukt voel ik mijn bonzend hoofd, het bloed vloeit uit mijn oor. Mijn ledematen zijn verdoofd, en beweging is verstoord.…
Dlorah30 januari 2017Lees meer >

Februarizon

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.394
Weer gaat de wereld als een meisjeskamer open het straatgebeuren zeilt met witte verten aan arbeiders bouwen met aluinen handen aan een raamloos huis van trappen en piano’s.…

Het snufje zout

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
jij weet het snufje zout subtiel aan anderen te geven het vroeger zogenaamde witte goud als verrijking van het leven de smaken zijn gekeerd met zoetigheid worden de meeste tegenslagen gepareerd maar in een wereld vol onzekerheid ben jij al snel de remmen kwijt we lopen vol en groeien dicht gezondheid raakt steeds meer uit zicht…

De klank van thermiek

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 575
ik hoef jou niet met bloemen te tooien jij bloeit vol uit de schoonheid van je huid opent in een zee van groen en lacht jouw speciale kleuren kust met je fijnste geuren zelfs de wind kijkt jou naar de ogen in het zomers gedogen van schapenwolkjes wit scherp contrasteert zon met donker loof dat schaduw en koelte oogst aan de rand…

Mijn Vlo

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
Ik hou van alle bruine benen en ook de witte zijn me lief maar ’t liefst is mij mijn hartendief die kogelrond is van mijn genen. Haar tijd begint nu echt te dringen, ik zoek een gastvrij vlezig nest als zij het nu maar niet verpest kom Vlo, behaarde mensendingen.…

Juni 2017

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
Er landt een vlinder op mijn blote huid Het groen zie ik, krioelt weer eens van leven Een witte bloem wil wat graag nectar geven Een dikke hommel steekt er nu half uit Kapoentjes naderen gestaag hun buit Een dikke vlieg komt neer en hoe bedreven Er landt een vlinder op mijn blote huid Oranje is het waar mijn blik op stuit Tot drie maal toe bezoekt…

Mijn behoeder de duivenvoeder

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 508
honend op mij neer ziek en hulpeloos voel ik hoe veel het is geweest dat mijn klein mensenhart heb moeten verdragen en wacht op mijn behoeder de duivenvoeder in hemelvogels komt hij mij nabij om mijn ziel niet murw te laten worden de Here is mijn helper ik zal niet ondergaan maar leven in de stijl die bij mij past met witte…

Feeëriek tafereel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
de zon wist witte randjes van de ruige vorst die de bloemen omgeven in een laatst overleven nog is er geen wind wel een tintelfrisse kou die van de dauw kristallen maakt met duizend twinkelingen alsof de tijd heeft stilgestaan ik wilde voor de bloemen gaan heb daarvan afgezien jou geroepen je kwam op blote voeten over het bevroren…
wil melker5 december 2017Lees meer >

Het is die ster

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Het is die ster die licht over de wit bevroren aarde en klaart het ganse heelal. Het is die ster die vonken van liefde werpt naar de maan zodat huizen en straten en pleinen verlicht staan.…
greta casier17 december 2017Lees meer >

Vlaggeparade

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
ondergaan het thuisfront gaf jouw liefde/kracht sommigen terug in het gezinnetje/hoofd vol ellende dit hadden zij tevoren niet gedacht met deskundige hulp die donkere kamer uitgestapt/positieve wending/grote ommekeer wij Nederlanders waarderen dit zeer voor deze helden groot ontzag voor hen allen een hoog gehesen rood/wit…
Antonia18 december 2017Lees meer >

Hun laatste groot alarm

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.891
Je draait gehakt, je maakt van vlees en vet een soort van regenwormen, rood-witte minislangen uit de mond van onze tafelmolen, die afbreken en vallen in een groen geëmailleerde kom. Het is oktober en je stopt worst, bloed aan je handen en je schoot. De winter, en de braadlucht in mijn trui.…

Sporen van zaagsel ( Senryu’s)

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Kind onthult zijn naam essentie in volle betekenis onthuld z’n bestaan Houten speel ratels kleppende kinderdromen witte seringen. Zaagsel sporen van teddyberen uit onze tijd, nu misvormd in strijd Schooljongen met tas, droomde dat hij kroonprins was, toen hij Shakespeare las.…
Pama23 april 2019Lees meer >

Veilig huis

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
Ik bouw een huis van zonnestralen dat ik luchtig door Iris verven laat zij trekt haar kwast in lange halen zodat het in gebogen kleuren staat tussen het wit van wolken zo hoog omkranst het liefdevol en gastvrij in voortdurend begripvolle dialoog vorm ik veiligheid en maak vrij niemand hoeft bij mij te vrezen voor verdrinken of…

We zijn op zicht?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 391
De tel kwijtgeraakt alles van geloof ontdaan, kern nader tot de bast Zwart en wit gebloed, de kleur ligt voor het grijpen om in vast te bijten. Ongewis prikkeldraad draden kleverig van angst, geaard verlangen. Waaraan houvast kleeft detail van grote bubbel, als men in een zeepbel leeft.…
Pama20 juli 2019Lees meer >

Medereiziger

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
De wilgen delen schouderklopjes uit Zij willen helpen mijn verlies te dragen Je beeltenis begint wat te vervagen Ik laat die los, als ik mijn ogen sluit Zie ik je voor me in een wit gewaad Bevrijd van alle ongemak en zorgen Je voelt je in Gods Heerlijkheid geborgen Of iets wat daarop lijkt en echt bestaat Je toont me waar de mens in overgaat…

De eerste regens

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
ik heb de ochtend zien schemeren tot in de diepste tinten rood verglijdend in oplichten stierven zij een zonnige dood de vlokjes die het langste bleven dreven voor de zonnewind als lieve roze schaapjes wolkten zij in wit de kudde in verloren kleur in contrasterende onderkanten waar grijs en zwart de eerste regens droegen die met…
wil melker17 november 2019Lees meer >

Joel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 453
Donkerte drukt op het doodse land onder een kille witte wade; het leven speelt zich binnen af, in wortels en in zaden. Kale takken, kruinen zwiepen, kraken, hier raast de Wilde Jacht; uilen roepen, honden huilen, in de diepe winternacht.…
Jack Stoop19 november 2019Lees meer >

De toekomst is nu

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
onnozelen uit en zij die niet deugen willen kleur de dageraad in de vorm van liefde overspoel de sjagerijnen waardoor vensters openvliegen gordijnen een ballet dansen op de maat van de wind bijna opgedroogde pennen weer vollopen met woorden voor dichterlijke zinnen vingers bevrijen snaren tot noten gevangen zijn op een stuk maagdelijk wit…
LadyLove2 februari 2020Lees meer >

Gedicht voor Jules Deelder

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 647
Vandaag is ons een Spartaan ontvallen, heel rood-wit in 't zwart gehuld. Wij herdenken een icoon met z'n allen, een geheven glas goed gevuld. Het vinyl draait vandaag op volle toeren, en onder het genot van een kleine stick. Laten wij ons Rotterdamse hart beroeren, door poëzie van den Spangen Beatnik.…

DE STEM VAN HET VOLK

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
de stem van het volk is dood leugens allemaal Loekasjenko erkent het witte in z’n land niet hoort niet hun verhaal z’n volk dat hem een vredige aftocht bood het zijn slecht oproerkraaiers die hij ziet nee dan is het hier veel beter hier wordt minder hard geslagen luisteren ze ook van geen kant en met de bijbel en de leer van het liberalisme…
catrinus19 augustus 2020Lees meer >

Boom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Wat blijft is naaktheid, wit kleed dat de wond bedekt, tot -door voorjaarswarmte afgelegd- de knop zich naar 't leven strekt, en een nieuwe tak het hemels hemels blauw omlijnt. Gedachteloos, het spattend licht vanuit hoge kruin vormt honderdduizend zonnen waarin het blad verbrandt en groen opnieuw verkrimpt tot breekbaar bruin.…
Cees Sleven27 november 2020Lees meer >

Vol ornaat

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 491
ik kende haar onderkoelde lach de marmer witte handen en haar ijzige blik door eenwording met het materiaal waarin haar opdracht zich zal presenteren zij beitelde schaafde en boorde het transparante blok met redelijk gemak naar de gewenste afmetingen af en toe even stilstaand voor de onverwachte kleuring van een uitbundige zon…
wil melker8 december 2020Lees meer >

Handwerken

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 408
je hebt mij de beweeglijkheid van je lange slanke super artistieke vingers laten zien hoe zij in het doolhof van draden wit kant en vele klossen kunst produceren in een magisch bezig zijn waar coördineren basis is voor een foutloos samenspel lijkt hier chaos een eigen leven te leiden je lacht als jij mijn verbazing ziet over…
wil melker20 december 2020Lees meer >

Jij en ik.

netgedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 644
Mijn vulpen zoekt weifelend het wit glanzend papier Blauw lopen scheve letters van holle woorden, naar stotterende zinnen, zinloos, betekenisloos. Mijn zakdoek veegt driftig, troebele bril en natte ogen. Die het wazig schrift spiegelen, onbeduidend verloren naast, de afgeleefde kleurenfoto als vervallen momentopname.…

Je eerste duik

netgedicht
5.0 met 99 stemmen aantal keer bekeken 441
jij hebt mij je hand gegeven die even boven een blauw witte golf leek te zweven glinsterend applaudisseerden rollers in opkomende vloed hun verfrissing in zomerse gloed jij rende lange passen vol courage in nog onbekend gebied ik kende de diepe kou die je zo niet ziet je lachte om mijn voorzichtigheid ik genoot mateloos…

doorheen de dag

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 488
ik slijp mijn dagen aan botte stenen vlak en nauwelijks door te zagen het is geen tijd om te wagen het is van binnen in stilte wenen de lente is vals gestart ondergesneeuwd met wit en zwart een vleugel is al vallend gebroken lijmen ligt niet voor de hand ik heb mijn pols nabij mijn hart gestoken zal moeten wachten op het licht dat landt…