Alle inzendingen over zee

7279 resultaten.

Sorteren op:

magma is mijn hart

netgedicht
3.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.509
je vingers op de rots een hand met energie geladen tastend naar de lijnen die potentieel laten verdwijnen in een wisselende stroom het lijkt een droom om alles weer te weten tijd als factor te vergeten in steen vloeit de geschiedenis tot heden weer ineen magma is mijn hart zee en wind koelen hitte van mijn huid in vogels vinden zich…

Gouden kooi

hartenkreet
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 797
Maar plotseling veranderde dat weer De zaal werd een strand met een zee zo wild En door een onzichtbare hand ………….. Werd ik over het water getild Met een wijds uitzicht keek ik ontroerd om me heen Waar waren alle mensen?…
car30 juni 2004Lees meer >

met schaamteloos verlangen

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.437
het uitzicht zee we zagen buien in de verte komen, stilte raasde wisselstromen het overbruggen van de blik in de eerste schrik ging toen de wereld uit we stapten over in gelijke tred een nieuwe ruimte in de tijd was even stil gezet ik tilde sluiers op zag jou, je lach en ogen vol verbazing of het wat gaf je vinger raakte mij…
wil melker17 januari 2004Lees meer >

Lage druk, hoge druk

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.560
Duizend maal de dood te raken in een leven dat geen leven is een trap waarvan de treden kraken tranend dalen door het dof gemis Langs alle klokken en kalenders glijdt radeloos de tijd in zee gesloten luiken voor de vensters de nacht valt en neemt alles mee Maar ook stormen sterven in een zucht het holle hoofd ontvlucht de graven de dorre…
kees keizer21 februari 2004Lees meer >

bekoring

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.815
als scholiere liefelijk springerig een hinde nu een vrouw getroffen door het mateloze licht "ik wil de wind de golfslag samen met het witte licht vanavond over zee ik bel dolfijnen en wij spelen en verdwijnen" zij vergt dat ik haar stroeve nek masseer mijn hand maakt los en ik karteer verborgen samenhangen haar zwijgen sla ik op of is…
Abel Staring27 februari 2006Lees meer >

Dag zonder

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.023
zon verdwijnt terwijl het nog dag is verlaten de vertrekken van vertier flarden van voorbij die ik nu opvis vage restanten van verkoold plezier Het treurlied kent slechts de laagste bassen de fluiten schuilen in de schemering gestaalde naden niet meer te lassen alsof elk drijvend schip die dag verging Verre kusten bleken onbereikbaar de zee…

Bladeren in de wind

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.603
Als golven op de zee telkens weer keer op keer. Als een blad wiegend in de wind heb ik jou voor het eerst ontmoet. Uitbundig, vrij, als een spelend kind je te zien deed mijn hart zo goed. In de wind hebben we ons even geraakt.…

Geboortestad

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.497
Vertrouw, mijn stad: nòg stroomt de Maas voorbij En dit is sterker dan uw averij: De trek naar zee, een jongensdroom voor later.…

Kort

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.394
Korte woorden kun je niet beminnen; Geesteskracht scheidde de rode zee. Ik liep door duizend kamers heen, allen hun eigen schat bewaard, Met muren hout tot hard als steen uiteindelijk toch wit gestaard. En ik wilde ze forceren; lopen door de straten van plezier. Deed ik dàt nu duizend keren, dan was ik vast gelukkig hier.…

Bij het sterfbed van mijn overgrootvader

gedicht
3.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 18.048
Dat hij mijlenver van zee moest doodgaan onder bomen, komt mij nog als het ergste voor; zo kan ik hem niet laten gaan. Ik weet haar te liggen, groot en wit als ivoor, in de kast naast het bed, links achteraan: heel voorzichtig houd ik de schelp aan zijn oor. ------------------------------------ uit: 'Zaailingen', 1998.…

Wolkbreuk

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.764
In een wilde suizelende wieling Gutst volmondig, als een zee van droppen, Dampgordijn van water, stralen-stroppen, In één lange door-elkander-krieling; Overstelpend alles, wat in knieling Angstig neerligt en de bange koppen Onder vlerken als beschutting stoppen Voor de nader komende vernieling.…

Tafel (2)

gedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.387
In deze auberge aan de wankele pracht van de zee beweeg ik me als in een aquarium, bewust van mijn vergaan, temidden van ons, zo sterfelijk dat we nauwelijks leven. Hoewel we ook rouwen, verheugt mij deze gemeenschap van blikken, gebaren, aanrakingen, van nu en eeuwen her.…

Leiden onthaalt meeuwen

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.037
de meeuw heeft het wel gehad met zee duin en strand ziet ze krijsen slaan woest hun vleugels uit op Rapenburg Levendaal Hoogwoerd den Burcht Claresteeg ja op de Stille Mare burgers klagen zeg wat mot dat durven niet meer uit hun huizen een misstand net vele pluizen heden kan ik verklaren: geen tot gering presteren als meeuwenverschrikker…

handjes van hout

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 651
scheef weggezakt voor de pc verdwijnt de echte wereld neemt me mee we gaan weer koppie onder in de virtuele zee zien maskers die gezichten zijn touwtjes die ze trekken handjes van hout een enkeling van porselein het lichaam kan verrekken ze spelen het spel van doden en vermisten mensen koud als ijs die liefde en de goot verwensen…
wil melker24 oktober 2006Lees meer >

Vrijheid maak je met elkaar

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.388
geur van pas gesneden gras heb je weleens nagedacht ongeacht over het land van wijnen en olijven waar mensen in de open lucht de liefde bedrijven geef je over aan je vrije leven kijk eens naar je medemens een blijk van ongedwongen leefbaarheid heb je weleens nagedacht ongeacht over de duinen en het strand van iedereen waar zoute zee…
MP1 november 2006Lees meer >

dromenland

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.245
sluit je ogen, slaap maar zacht op weg naar dromenland vanavond wil ik bij je zijn dus geef me snel je hand ik neem je mee in de nacht naar een plek waar alles mag daar blijven wij dan met z'n 2 tot de volgende dag samen vliegen over land en lopen over zee samen zwemmen hand in hand lief ga je met me mee?…

Het ms.Rotterdam

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
een zeevarende natie die ooit bestond Nu gekluisterd in een Rotterdamse havenmond Haar slanke steven met kettingen geborgen Wacht zij angstvallig op de slopers, de dag van morgen Waar zijn ze, met wie zij de wereldzee mocht bevaren Zeebonken die haar veilig loodsten over de baren Stormen trotseren met ongekende windkracht De spiegelgladde zee…

Verliefd op Luna en de Maan

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 607
De zon brak langzaam door de wolken heen Ik voelde haar warmte teder op mijn gezicht Wat is de wereld toch mooi in zulk stralend licht En wat voel ik me intens gelukkig hier alleen Vorig jaar juni, ik weet het nog goed De telefoon ging, ga jij vanavond mee we gaan vannacht met een groep naar zee zwemmen want het wordt op zeker vloed Tuurlijk…

als je ’t wilt horen

hartenkreet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.869
’t wilt horen zou ik je zeggen vannacht dat tijd nooit vergaat, helderheid nooit wegvloeit uit het hart van het licht; dat wij verder leven in de herinnering als woorden op andere lippen en zeggen dat het vergeten niet groeit noch de stilte op eenzame straten; dat het dagelijkse vuur alles verbrandt, paden niet verdwijnen er altijd een zee…
sunset11 juni 2009Lees meer >

Meer dan stof alleen….

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.149
Gelaten in het wachten, van wie het stof wordt verstrooid, waarmee de aarde is vernist, in met levenshouding getooide mist, verfrist de aangeboden beelden, wind verscheurt de in zout vervilte zee, verbleekt of kleurt de zon en maan, naar gelang ze verder of dichter bij ons staan, een belichaming van troost, stuwt levenskracht van de diepste…
pama6 juli 2009Lees meer >

Dirigent

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 11.785
Als de regen traag blijft vallen en het licht wordt als aan zee, sluit de ochtend naadloos op de avond aan. Dat klinkt als somberheid, maar niet per se. Je hoeft niet alles in mineur te zingen. Je doet de dingen met je beste been vooruit. Aan donker zit altijd een kant die glanst zoals de natte straat.…
Bart Moeyaert26 december 2008Lees meer >

Ritme van warmte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.193
Waar schaduwen zonnestralen temperen voor koelte tegen middagzon wind zacht tot bries doet slinken strelend water tot kalmte maant stromend naar zee van rustige deining denkend aan ochtendkoele oevers waar warm bruisend water eigen ritme slaat.…

in de markt geplaatst (Stappenteller 10)

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 585
wegens ongemak bied ik vandaag tegen elk aannemelijk bod mijn langgespaarde stappen-plannen veelal gemaakt voor ver met liefde voor de zee voor 't struinen over Drentse hei of pas-ontwaakte alpenweiden de duister-dwaze knapzakroutes in het veen voor mijn gedroomde metgezel mijn huiver en mijn ongeduld gestolen kussen halverwege gelopen…
annabel11 augustus 2009Lees meer >

De laatste stuiptrekkingen van de zomer

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 786
stuiptrekkingen van de zomer die bijna ten einde is de dagen al wat korter de nachten fris voorbije vakanties lege stranden verlaten terrassen welkom herfst nog even en ga je ons weer verrassen met je wonderschone kleurentooi die zal schitteren en glanzen als een pas geverfd schilderij zo mooi en de zon verdwijnt achter grijze wolken de zee…
marijke30 augustus 2009Lees meer >

Het leek zo leuk

hartenkreet
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.601
Loverboy Mijn jongen was zoals geen ander Hij stond altijd voor mij klaar En kocht altijd van alles voor mij Al ging het maar om het gebaar Geen zee ging hem te diep Geen berg werd hem te hoog Alles had hij voor mij over Ik wist niet dat hij mij bedroog Na een tijde vroeg hij mij Kan je iets voor mij doen Ik heb nog wat schulden En…

Milieu nog maar een keer

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 484
Zee. Rivier. Olie. Vervuiling. Leegroof. Vissen. Dood. Hoelang nog? Tot Sint Juttemis? Nee. Veel eerder. Als we zo door gaan. De lul. De mens. gezond- heid. Schadelijk. Niet leuk. Voor gene- raties na ons. En nu al. Verschrikkelijk. Dood. Dood. Dood. En de mens op het verkeerde spoor, zo vaak. Als een trein richting een ravijn.…

De tranen van de IJskoningin

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
staar ik naar de spiegeling in een plas water Ik herken mezelf niet meer terug Ik huil tot het vocht mijn hart overstroomt, maar nee De smart kleeft blijvend aan mijn ziel Ik hoop op troost voor later, als gezongen vloeibaar hartenpijn als middel tegen het venijn des levens God huilt met me mee En zie: elke traan lost op in zee…

Veel dichter kan je niet komen ...

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 531
slotakkoorden Dit is zijn lied, dat mij nooit toebehoorde Zijn plek, zijn plaats waar ik geen poos verwijl Voor dromen ga ik nimmer voor de bijl Voor mij geen verre onbekende oorden De wegen van een dichter zijn vaak grillig Je loopt niet snel een eindje met hem mee En soms dan lijkt hij bot en onverschillig Toch ging je met die onbenul in zee…

Tijdloze horizon

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 609
Zon als behang, onbeweeglijk, de wereld is een medaillon, waarin gedachten zijn geborgen als onkruid van de zee, draag ik om mijn nek gehangen, als doolhof met me mee, slaap op stenen veren, drink uit schelpen de hartslag van hun zoute leven, gedolven uit het schuim op de lippen van de golven, zoek toegang tot nieuwe dromen, waar de…
pama29 juli 2010Lees meer >

Overal slapen de mensen

gedicht
2.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 10.708
Boven de aarde, onder warme dekens onder stevige daken, op goed geluk in elkaar gekropen, in zichzelf gedraaid terwijl de wereld zich opent als een hand terwijl vingers andere vingers zoeken andere vingers andere vingers en de vissen wiegen de zee tot rust en de schepen hun vracht en de radio de vader en als een zachte doek de vader de moeder…