17694 resultaten.
Het gezicht van de Aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
940 Je handen die krommen
De beide ruggen zijn gericht
naar de zwaarte
Naar het gezicht van de Aarde
Naar de grond en het felle licht
Twee levende kommen
onder de kin geplaatst
Twee kuiltjes met tranen
Evenredig veel namen, ogen
en haken. Het verleden verzonnen
behuild, geproefd en geslikt
De vergissing losgelaten……
lust
hartenkreet
3.3 met 35 stemmen
5.452 Passie als drijfveer
tongen nat en heet
Strelende handen
bijna geheel ontkleed
Wazige zwoele blikken
trillend van genot
Stotend en kreunend
scheur je mijn string kapot
Innig verstrengeld
de lucht is vol lust
Zwetend en zo geil
als jij mijn zinnen blust…
De uitslag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.348 Een stoel schuift achteruit
juichsprong
handen reiken lucht
stralend gezicht
overslaande stem:
Mam, ik heb hem!…
Kind van klei
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
685 leen me jouw handen kind
om te vouwen
de mijne werken niet meer
mee en af en toe
leen me ook je voeten kind
om te rennen
langs riet en vaart
behouden bovenwinds
dichterbij mijn eiland
leen me dan nog je ogen kind
om in te zien
de wereld is van zoethout
maar jij, mijn kind,
van klei…
Ongekleed; de Kus (Auguste Rodin)
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
4.766 Naakt op een trap
Van boven naar beneden
Geconcentreerd kijkend
Standvastig
Trede na trede
Lijven bloot en
Elkaar kussend
(mond-op-mond)
Met handen die
Zwijgen
Tongen die met
Recht aanbeden
Gracieus en
Tevreden. Moe. Voldaan
Hun lijven één lichaam
Orgasme
Héérlijk. Met reden…
Het is niet wat ik dacht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
893 Het is het weer herkennen van de vrede
die waait doorheen de herfst en die ons leert
hoe we met open handen kunnen leven
omdat er telkens nieuwe vreugde groeit.
Hoe ademt dankbaarheid doorheen dit uur,
beamen van de bloei van late rozen.…
Tussen jou en de zee
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
885 behouden twinkelt het maanlicht
over het zilte water
ongeveinsd tekent zich
een beeltenis voor later
sierlijke vogelpluimen
vliegen als zeegodinnen
schetsen langs het hemeldak
een zinnebeeld van liefde en beminnen
ademzuchtjes blazen
zanderige hartjes op het strand
de horizon, de aarde
laten zich dragen op je hand
( voor…
Je stem is luisteren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
591 jij laat
stilte spreken geeft in
lichaamstaal de woorden aan
met ogen
lettergrepen door mimiek
kan een gesprek ontstaan
jij schoudert
onverzettelijkheid
recht je rug in afstand nemen
open handen
altijd klaar om
warmte weg te geven
je stem
is luisteren een dialoog
in liefde fluisteren…
nog
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
584 terugstromend
tussen zanderige schelpen
vervormt
het zonlicht
op het water
donkere beelden
tot gouden
gedachten
in wolken
die telkens weer
mijn droom
verzachten
als ik
jouw vingers
jouw handen
mijn naam
voel schrijven
in mijn hart
en letters
zonder geluid
onze woorden
vormen
op mijn huid…
Dag meneer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 Hoe wit is uw gewaad
afstekend tegen
't donker van uw handen,
integer uw gelaat
uw houding ingetogen
alleen al uw aanwezigheid
geeft zoveel rust en stilte,
de schilder die u portretteerde
wist van 't kleurrijk wit
een stralend licht
in plooien te creëren
toch is 't uw houding
die mij nog het meeste raakt.…
Karma
netgedicht
4.9 met 19 stemmen
670 Teder
als een vlinderziel
in het witgewaad
van de langste nacht
streek geruisloos neer
haar lichte lot
en verborg zich
in de lijnen
van zijn hand
Nooit eerder
voelde hij zozeer
de zwaarte
van een stil
versterven
Vrij
zocht hij toen
te staan
en in de schaduw
van Saturnus en maan
boog hij het hoofd
en kuste haar…
Toen ik het licht vond
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
559 ik keek op hem neer
wilde vaak meer zijn
dan mijn schaduw
kon hem nooit ontwijken
waar ik ging of kwam
hij hield mij bij de hand
wij groeiden samen op
van lieverlee
deelden wij wel en wee
pas toen ik het licht vond
verdween hij
langzaam naar de achtergrond
toch zal hij ook groeien
want het donker
doet ons altijd samenvloeien…
Onvruchtbaar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
570 uit het niets strooi je zand in mijn ogen
onheilspellend niet minder pijnlijk
werp je barricades op waarachter
je veilig toekijkt, was je jouw handen
in onschuld om jezelf van iedere blaam
te zuiveren, veranderen korrels ineens in wijsheid
daar jij uit de leer citeert die niet de mijne is
blijkt het geheel gestoeld op drijfzand…
Gebaar van begrijpen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
564 hij gaf me nog
een handjevol morgen
gisteren was al
door zijn vingers gegleden
lachte herinnering
uit omfloerste ogen
fluisterde traag
welk feest is het vandaag
met gebaar
van begrijpen
wist hij de echte
wereld te ontwijken
ik proefde angst
hoorde onzekerheid
nam hem bij de hand
maar zijn hart raakte ik kwijt…
In een duinpan
gedicht
2.8 met 18 stemmen
6.723 Op een zandplaat ligt het
voor de hand maar hier in deze duinpan
waarin ik Jesaja lees? Ah, het welig
bloeien van de narcis! Jaloezie steekt
de kop op want ik ben dor land.…
Stukjes naderende dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 ik voel pijn
zouden het de eerste stukjes
naderende dood kunnen zijn
in frontale aanval
op de tempel
van het leven
altijd evenwicht
ieder licht nam
schaduw zelf bij de hand
nog schijnt de zon
maar de dagen korten
en het donker wint terrein
de balans is om
ik beleef nog slechts de schaduw
van wat mijn bestaan had moeten zijn…
U bent nog net op tijd
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
715 Steeds verder
vouwt het lichaam zich
tot foetus
totdat het leven
stervend haar verlaat
ontvouwen wordt ze
weggedragen
en met gevouwen handen
nagestaard
die ooit mijn liefste
in zich droeg,
ze is voorbij
maar niet voorgoed
want ze ging vol vertrouwen;
genade bleek genoeg.…
Hoe kun je in vredesnaam?!
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
780 Hoe kun je doorleven,
na de hand geslagen te hebben
aan een ander,
hoe kun je nog aan slapen toekomen,
als je iemand iets
onherstelbaars aandoet,
hoe kun je in vredesnaam nog
eten naar binnen krijgen,
als je een moord op je geweten hebt,
hoe kun je dan nog slapen, eten en leven,
ademen of anderszins.…
jaren worden dieper
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
703 legt een vraag zich neer
in poëzie
de dood
met besneeuwde lippen
aan woorden likt
het blijft een bewegen
al is de avond net
hetzelfde
en lacht een kind om honing
aan moeders hand
ween ik dan
om de vreemdeling
die in de schemer de stilte
binnentreedt
*
ik tik tegen de binnenkant
van deze verzen
en ruik angst omdat er liefde…
Ons babylonisch huis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 in samen kijken
weten wij
waarover het gaat
maar als
de woorden komen
vervliegen die dromen
dan vloeken kleuren
verschillen vormen
in ons babylonisch huis
pas als ik
jouw hand weer pak
past de puzzel in elkaar
wij verstaan maar
onze zinnen kunnen
van binnen niet samengaan…
Dan komt je lach
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 soms zie ik jou
terwijl je ogen dwalen
handen woorden vertalen
van de zinnen in je geest
vingers letters vormen
uit de chaos van gedachten
die wachten op de
zachte tonen van je stem
dan komt je lach
word ik overspoeld
door het warm stromend geluid
dat als een waterval jouw liefde uit…
het is wat het is
netgedicht
4.4 met 31 stemmen
1.435 hij zou begrijpen
dat door je vingers glipt
wat je handen niet vast kunnen houden
wanneer alles om je heen lijkt te zwijgen
hij zou je toefluisteren
dat het een wordt met de wolken
dat lied - dat van verlangen zingt
en bladeren van bomen schudt
ik ben daar ook - zou hij je zeggen
zo beroerd door de adem van de wind
roept alles jouw…
proeven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
608 wanneer ik haren richting hemel werp
laat ik alles rond mij zomer worden
warm en lustvol wacht ik
tot jouw handen vinden wat ik bied
kus me
kus me warmer
tot jouw hitte binnendringt
in vingervlugge streken zingt langs zachte lippen
en het nippen van jouw room…
Plechtig
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
769 Wees niet bang
Ik ben niet ver
Al is de afstand lang
En groot
Wees gerust
Ik zal je vinden
Met mijn charme
aan je binden
Redden in geval van nood
Loslaten en je weer ontvangen
Ik kus je lippen, streel je wangen
Wrijf je handen warm en zacht
Geloof in mij
En de belofte
Die ik tot jou doe
Vannacht…
Witte wieven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
508 stromen spinsels
vernevelen in witte wieven
druppen langs lentetakken naar de grond
in de schoot
van een smachtende aarde
die verdroogt in de schrale noord ooster
weer hebben mijn handen
de kou niet verjaagd die
de bloesem met weken vertraagt
zie hoe het leven
in knoppen verwelkt
zonder dat het ooit vruchten draagt…
Koppig en fruitig
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
542 wij hebben de druiven
samen geplant
de oogst als primeur kunnen drinken
proefden in fermenten
de schraalheid van het land
koppig en fruitig zomer in de hand
toch waren er jaren
van misoogst door schimmel en rot
droogde door wind de suikers kapot
aan ons heeft het niet gelegen
wij hebben altijd warmte en liefde gegeven
aan de wijn…
Met een ruiker
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.156 want ze is mij teer verwant
En heeft mij daarom argeloos gegeven
Dit warme speelgoed, haar verliefde hand.…
met een hele grote haal
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
622 als ik de wereld in mijn hand kon houden,
dan nam ik een zachte kwast
en schilderde ik steeds een stukje over,
dat deed ik dan samen met jou,
das zeker ja, dat staat vast,
die kwast doopte ik dan in liefde,
en deden wij samen,
met een hele grote haal,
de wereld veranderen,
in een stukkie leuker...
voor ons allemaal.…
Vertrouwen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
676 Huppelend loopt hij naast haar
het kleine knuistje geklemd
in haar warme hand verdrijft
de donkere gloed van gisteren
wanneer de laatste zorgen
deze dag onstuimig verlaten
en later de duistere nacht
het ooit zo rijke verleden ziet
klinkt er zachtjes naast haar
ik hou van mij, jij ook ?…
Klemde het deurtje?
gedicht
3.3 met 10 stemmen
8.176 Maar ik stiet het open en liet
- diep snoof ik de zeelucht
toen blies ik mijn hand leeg -
de dief los.
Dicht boven de golvende golven,
- natuurlijk klemde het hout,
zo lang hield het dieren
en goden gescheiden -
vloog ik mijn dief.
------------------------------
uit: ' Hersenmutor', 2005…