Alle inzendingen over gaan

20189 resultaten.

Sorteren op:

Wanderlust

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 658
In een hoek van de kamer, niet slapen gaan. Kriebelende tenen sluipen bloot, vingers knopen. Wie de stoute schoen past, trekt hem aan. Morgen is nog ver, ik heb dromen te lopen, merries te verslaan, en nieuwe paden te ontmoeten.…

Wat is er nou oneindig

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
Wanneer de dagen dan voorbij zijn En de nachten, Alleen de tijd Wanneer de maanden weer verloren gaan En de jaren nog te lang zijn Vraag ik me af Waar blijft dat teken Want ik wil nooit meer die tijd Geen dagen, geen eeuwen Geen maanden, geen jaren Geen weken, maar Een teken Van oneindigheid…

Toekomend

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
ik hou een slag om de arm om het verleden voor te zijn en het heden te herroepen voordat de tijd gebeiteld is er gaan stemmen op om alle woorden te herschrijven alle klokken te verzetten, een voorbije smart te zwachtelen ik ben gaande te voltooien indien, dan, in ochtendlicht wanneer het uur zal stollen…
Iniduo17 april 2016Lees meer >

Lintjesregen

snelsonnet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 998
“Zeg schat trek iets fatsoenlijks aan we gaan op pad”. Ik dacht meteen: hoera een lintje! En zei terloops: “Schat, deze stropdas vind je die bij dit blauwe overhemd wel staan?” Een lintje kreeg ik niet...maar daarentegen werd ik verblijd met heel veel kou...en regen!…

als ik dan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 425
als ik dan me door de donkere jaren zing dan zal ik door het prisma kijken als ik dan de vluchtigheid van het leven in rook op zie gaan dan zal ik de magie van je nabijheid voelen als ik dan doorwerk in de doorwaakte nacht dan zal ik mijn pen dansend laten springen als ik dan langzaam walsend met je leef dan zal ik…
J.Bakx5 augustus 2016Lees meer >

Onvervreemdbaar

gedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 11.925
Tot wie wij kleinen mogen gaan; de enigen die ons nooit verstoten.…

Als heuse frivoliteit

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 442
wie strijkt de vanen glad die ik opgestoken had om kleur en zwier aan het leven te geven als heuse frivoliteit het gaan en staan in geijkte snit en plooi is niet meer van deze tijd maar kon niet rekenen op de transparantie van het hooggeëerd publiek ben voor gek verklaard kreeg levenslang vakantie wegens deze extravagantie…
wil melker26 november 2016Lees meer >

hunkering

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
ik voel mijn ledematen verdwijnen tot ik uit louter gaten besta aan het einde van de gang breekt geen licht, noch water in woestijnen wolkenstranden zijn leeg, nergens zie ik je gaan, het zout van een traan eindeloos water om te blussen, dan droom ik verder in mijn zachte kussen…
Iniduo2 december 2016Lees meer >

Conflict

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 500
Laat hij zijn eigen land maar op gaan jutten Want hier geldt: Niemand fuckt met Mark Rutte!…
trawant12 maart 2017Lees meer >

Vrijheid vogelt

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
je vleugelt verglijdend op de wind een roep die buren kent van ver daarginds vrijheid vogelt tegen wolken zonder volgers nooit alleen stippen waaieren zwierig bijeen scheren zwart voorbij een volle maan voordat zij naar hun eigen rustplaats gaan…

Stilte zwart gemaakt

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
ik heb stilte zwart gemaakt voor een intens beleven alle lichten uitgedaan omdat zij leven geven voel de dood geruisloos heen en weer bewegen maar hij krijgt geen kans om op te staan in een herrijzen het sterven is nog niet gedaan we gaan de dag weer prijzen…

blazend mannetje

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
hoe verbeeld je wat niet zichtbaar is zoals de wind hoe laat je leegte zien tussen de woorden tussen ons altijd iets nodig om gevoeld te worden een hoed die de lucht in vliegt de haren op mijn huid die rechtop gaan staan een blazend mannetje dat de wind laat zien klein beginnen…
J.Bakx20 april 2017Lees meer >

Dan breek ik

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 500
ik weet dat je handen er zijn maar mis in pijn hun strelende vingers het zachte raken in onverwacht kippenvel maken als ik even niet kijk ook jouw stem is vaak bij me de woorden komen steeds dichterbij als zelfs je ogen gaan spreken dan breek ik in mijn liefde voor jou…

duinwandeling

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
we liepen ons tegemoet passeerden elkaar deelden een moment, een groet een kort gebaar we overschreden 'n ogenblik om afstanden te gaan getallen, geheugen, een gezicht 'n naald in een ruigte, een bliep in de ruimte van bestaan eenmalig, zonder tegenbericht…
Iniduo23 oktober 2017Lees meer >

Fragmenten

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 671
Wat kan nu weg wat moet blijven wat mist het hoofd raakt het hart of is pas over een aantal jaren afgesloten om dan te verdwijnen Fragmenten van ver en dichtbij verleden gaan door handen stuk voor stuk blijven korter of langer hangen in een moeizaam proces dat opruimen heet…
geeraardt23 oktober 2017Lees meer >

Frustratie, levens-

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Frustratie lost pas op in de rust van het eeuwige als je je prilste ontstaan zult ervaren en al je ervaringen van je geleefde leven en dat alles 'in a split level' en je gevoel je zegt 'ís that all what there was' om nietig op te gaan in de massa mensen die je voorgingen!…

Benidorm op een november-zondag-morgen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 636
Het is half negen de zon verheft zich en ik aanschouw die onmetelijke architectuur van Benidorm aan de Spaanse Middelandsezee Ik ga naar de Nederlandse kerk om tien uur en zal bidden dat de aarde niet gaat beven en wij met onmetelijke architectuur ´Nenidorm´ gaan bouwen aan de Nederlandse Noordzee…

mijn rust

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
mijn rust, mijn warm mijn ik, mijn huis mijn jij, mijn ons mijn wij, mijn thuis laat los, laat gaan laat zijn, laat staan leef blij, leef door leef mee, leef vrij nieuw lust, nieuw honk nieuw jij, mijn rust…

Vrijheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 583
De vrijheid lief te hebben te gaan en staan waar je wenst of wil De vrijheid lief te hebben woord te voeren, zin te zeggen als avondval en ochtendgloren De vrijheid lief te hebben lippen op elkaar .....stilgezwegen De vrijheid in te kunnen ademen ooit -in 5 jaren durende strijd- .........verkregen.…

Negen levens

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
Sterkte halen uit mijn eeuwigdurende hoop Ooit zal het beter gaan Verandering zal komen Ondanks alles, heb ik net zoals zij: negen levens.…
MG.18 mei 2018Lees meer >

Wat ik niet weet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 393
Ik zie een eerste vlinder vliegen, en van herfsttak tot lentetakje gaan. Ineens zie ik ook wat illusies zijn. Wat verwachtingen zijn en wat wensen. Ineens weet ik, vanuit de blauwe lucht, dat wonderen wel degelijk bestaan.…

Sprinkhanen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
De mensen die er wonen verhongeren, wanneer sprinkhanen uit zwermen gaan. Toen en nog steeds.…

aanname

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
met nog een uur te gaan vastgelegd in de genen van tijd stokt een adem na alles wat is gezegd over voortgang en bij tussentijdse evaluatie blijft er nog een open veld wachten op bewolking op het volstrekt helder onvoltooide waaronder ons eigen gelijk verder geen nieuws en telt niemand zijn dagen…
Iniduo6 augustus 2019Lees meer >

Voorspellenderwijs

snelsonnet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
Tom Dumoulin wint volgend jaar de Tour Straks kweekt men op de maan in kassen fruit Qua inkomen gaan wij erop vooruit Nog even, dan staat Dijkhoff aan het roer Een sik krijg ik van die orakelzucht: Het stikt hier al van de gebakken lucht…

Rule Britannia

snelsonnet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 615
Vandaag is het de dag: “the die is cast” Het blijven eigenheimers al die Britten Ze gaan hun gang maar ´k kan er niet mee zitten Ook Boris vind ik maar een vreemde gast ”But what comes next” dat blijven wilde gissingen Stuur toch die mariniers maar snel naar Vlissingen…

KUSJE

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
ik kreeg een kusje we waren nog kinderen dit lieve meisje wordt later de moeder van die van mij wie gaat dat verhinderen zij verhuisde ging hier voor altijd vandaan ik ging naar de grote school zodoende moest zij mij en ik haar wel laten gaan later hoorde ik dat zij net als ik ze nooit heeft gekregen kinderen…
catrinus8 februari 2020Lees meer >

Wilde beestenbende

snelsonnet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 680
Het virus is nog slimmer dan een vos, Als straks de ‘r’ weer in de maand gaat komen, Dan kunnen we nog van de bok gaan dromen, Dan is de beer aan alle kanten los. Dan staan we haast met één been in het graf, Het is echt bij de (wilde) beesten af.…

Heimwee

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
We lopen samen stroomopwaarts door de voegen van de stad mijn dagboek en ik we gaan gescheiden zij in een mystiek bloemenveld ik in een keurig joggingpak door het dagelijkse leven wanneer ze zwaluwen ziet tekent ze een landkaart haar vingers in het zand neemt ze mijn hand een land, een dromer.…

Perspectiefjes

netgedicht
4.0 met 31 stemmen aantal keer bekeken 382
perspectiefjes in duizenden stukjes karton vorm en kleur die de plaats gaan bepalen ooit zullen plezier en samen het plaatje halen als geluk het ontbrekende feilloos zal leggen een creatie door handen gerestaureerd de benodigde tijd is in gezelligheid met smaak opgesoupeerd…
wil melker21 augustus 2020Lees meer >

Wolken-weer-hartenkreet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 460
Dreigende wolken bevolken de lucht en als de wolken vurig gaan ontvolken dan slaak ik van opluchting een zucht bliksemschichten doen de wolken kolken gieten af de overlopende wolken-pan dan 'weer' wachten op het vuur van de zon of het weer slaat onverwachts wederom om!…