12331 resultaten.
Een lach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Want ik heb een lach na verdriet,
een lach bij pijn,
een glimlach bij woede
en een schaterlach na eigen lijden.
Het is mijn lach, die me
van mijn zwaarmoedige kant
om het leven te benaderen,
Godzijdank, wist te bevrijden.…
Ontstijgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
430 Aan elke traptree die ik achterlaat
geef ik mijn zorgen en verdriet
en til mezelf naar een hoger plan
bijna ontstijg ik mezelf
maar aard met beide voeten
op de grond
het uitzicht wordt er beter op
nu ik mij ontdoe van alle last
en grijp de vrijheid met al mijn zijn…
nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 ontmasker de nacht
zie zijn ware gezicht
stoot de onheilsgodin
van haar voetstuk
ontmantel het duister van
diep en donker verdriet
ontneem de zon haar
zwarte kleur
tussen de bomen
lost de mist op
de ontreddering
voor even voorbij…
Nelson Mandela †
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
996 Je voelde zélf zijn vreugde naast verdriet
Verzoenend was hij, wars van ieder schisma
Als ik hem zag, merkt’ ik dat ik ontspande…
Terwijl gelijkertijd mijn ogen brandden……
Condoleance
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
498 Wat doet het mij toch peilloos veel verdriet
Waarom moest ons dit nou weer overkomen
Abdullah uit dit leven weggenomen
Die gaf wel 1000 stokslagen per tweet
Wij kunnen niet, maar Koning Willie wel
Die condoleert ze, ook namens de Shell.…
Wat je kan voelen, maar niet kan zien
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
984 Het kloppen van je hart
Kramp in je kuit
Stil verdriet
Je neus zonder spiegel
De warmte van de zon op je huid
De bezorgdheid van je moeder
Honger voor de middag
Gelnagels onder de lamp
Een stofje in je oog
De koppijn na het drinken
De last op je schouders
De liefde…
Troostkleed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
784 Ik weef voor jou een kleed
van gevallen tranen
blonde kinderlokken
en duizenden kusjes
Ik maak een troostkleed vol liefde
voor verdrietige dagen
in zachte opbeurende kleuren
warm en veilig
Een schuilplaats voor de wereld
waar ik altijd bij je ben
ook als mijn armen
er niet meer zijn…
keramiek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 eens m’n liefde
nu gedachten
gedragen
door verdriet
ondersteund
door pijn van
weten wat
verloren ging
grote gevoelens
die me zorgen
baren & kunstjes
flikken: woorden
kleien, zinnen
beschilderen
vers gebakken
oud gevoel…
Flessenpost
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
840 door ratten
vrouw & kind
verlaten, ben
ik op zoek naar
een zinkend
schip, zelfs in
een fles vind ik
geen steun
& wat er inzit
biedt me geen
troost, 't geeft
mijn pijn een
verloren stem
verdrietige
woorden die
niet rijmen op
betraand papier…
Herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
925 Het is vandaag een dag
die ademt in haar sfeer
herinnert aan de lach
een glimlach van weleer
De dagen zijn verstreken
in het ritme van de tijd
wat na de laatste tikken
haar ter rusten leidt
Vergeten doen we niet
natuurlijk is er verdriet
maar ook dankbaarheid
voor de nu afgelopen tijd…
Donkere duiker
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
405 De tranen die
Ik in dit leven
Op voelde wellen
Zijn nooit aan
De oppervlakte gekomen,
Ze liggen ergens onder
In deze diep donkere
Duiker opgeslagen -
Nu ik ouder ben
Probeer ik ze aan te boren
Maar ze liggen te diep,
Het lukt me niet
Om er bij te komen,
Ze liggen bevroren
In stil verdriet…
naseizoen (als requiem)
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
898 de zwaartekracht van een seizoen
verenigd in een aflopend jaar
het blijkt een aanslag
op mijn gemoed
een vreemd soort verdriet
als bij het afscheid
van een heel goede vriend…
Eva en Jort
snelsonnet
3.2 met 4 stemmen
784 Men wéét het niet exáct: een groot verdriet
Gelukkig zijn er absoluut geen zaken
Waarover ’t land zich écht druk hoeft te maken…
Brussel was toen nog een bruisende stad
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
608 naar J.Brel(22-03-'16)
laffe barbaren zijn het
die hebben toegeslagen
ze lieten bloedige sporen na
en een zee van verdriet
wat alom heerst is
grote machteloosheid
graag had ik dit korte relaas
willen afsluiten met wat
woorden van troost
maar ik heb de moed niet…
Verweesd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.045 Een oorverdovende leegte
Overmeestert mij
Het gemis
Schreeuwt het uit,
Zonder geluid
Ik ben in de greep van
Een verlamd gevoel,
Verweesd verdriet
Ik voel me als een verlaten huis
Overwoekerd door
Onkruid
In de verte staat een oude fontein
Daarrond cirkels van opgedroogd water…
De ziel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 De ziel
Van de mens
Is het onuitgesprokene
Het onaantastbare
Het niet weten
De ziel
Draagt de wetten van de kosmos
De ziel brengt levensvreugde en verdriet
Voor de ziel heb ik eerbied
De ziel staat in contact met de wetten der natuur
Zonder wetten
geen bescherming van het heilige vuur…
Zingen....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Ze zingen
zingen samen
de liederen
van vreugde, van verdriet
Smartlappen....
zingen ze -bevlogen-
ik herken de deuntjes
maar de woorden niet
'Een café
aan de haven'
'de klok
van Arnemuiden'
Met hart en ziel
zingen ze
krijg tranen
in m'n ogen.…
Erdogan spreekt
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
740 ’t Was wel gedoe, geen genocide hoor,
want zo beroerd zijn wij nou ook weer niet
De Nederlanders doen ons vaak verdriet
Voor hén verklaar ik even tussendoor:
Graag wil ik over tegenstanders walsen
Wij zullen nóóit geschiedenis vervalsen…
Rampen
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
886 De IJskap smelt, het water stijgt en stijgt…
De Plastic Soep breidt zich voortdurend uit
De Afvalbergen groeien naar verluidt
te hard, maar wat de mensheid ’t meest bedreigt:
De grote Koffieschaarste komt er an
Daar word ik zo intens verdrietig van…
nog lang niet klaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 De hemel een grauwe grijze koepel
Stakerige bomen roerloos op een rij
Dode takken in moerassen vergaan
Als een muur de ijsmassa op de kust gestrand
Een berg verdriet verborgen
onder het oppervlak
Alles is tot stilstand gekomen
Het is nog lang niet klaar…
Schijn
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
596 weer een droom
de eeuwige stilte
rond de maan
verdriet om jou
het verzwijgen
dat ik je mis
het is wat het is
zo wrang
nooit, nimmer nog
wezenlijk hier
weer een illusie
dat stilzwijgende
rond de maan
toch ten volle
in gedachten
licht in duisternis
het is wat het is……
op een dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 zag ik door de kieren
kleine stukjes zee
ik rook geuren van
jasmijn en as
vond ik achter een
schutting verscheurd
verdriet in zwart
achteloos zand
werd het nacht ik
sloot eenzaamheid en
liefde in mijn wakkere
armen samen…
Houd me vast
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Regenachtige dagen, onder de kilheid van gebreken
Jouw armen de enige overbrugging die mijn verstopte geluk kan doen laten leven
Verlangend gestreeld te worden tot alle onmacht en verdriet is uitgewreven
Kijk ik in de vele regendruppels, de weerspiegeling van het gevoel dat was uitgebleven…
Vleugels van vertrouwen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 Sterker dan verdriet.…
Lekker creatief
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
624 Daar zit je dan
Pen in 't knuistje
Nu komt het er van
Fijn gezellig in 't huisje
Maar vlotten
Wil het niet
Even nog wat ravotten
Dan forceren dat verdriet
Op de bank achter de ruit
Half in de lig half in de zit
Pers er wat woordjes uit
En dan krijg je dit…
Ik draag mijn lot als man
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 Ik draag mijn lot als man
Zolang ik leef en zolang ik kan
Elke dag is een strijd
Ik kom er nooit meer overheen
Al slijt verdriet met de tijd
Pijn slijt nooit
Om te overleven
Kun je niets anders dan verder gaan met je leven…
Haat zaaien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
403 He Nethamyahu/Putin zie je niet
Dat door dorpen en mensen neer te maaien
Je alleen maar bezig bent haat te zaaien
En er vanuit woede, wanhoop en verdriet
Een nieuwe generatie zal ontstaan
Die even meedogenloos terug zal slaan.…
Punk
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
535 Zo zacht
Haar fijne lach
Zo zacht
Ging die heen
In de herberg
Vol van leven
Klopte de dood aan
Nam haar mee
Zij, de waardin
Nog een dans
Nog een keer
Dol van verdriet
De ziel uit
De zachtste melodie
De herberg sluit
Voor tijdig…
vanavond
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
480 laten we dan
liefste
vanavond
in de donkere straten
van het verdriet
als struikrovers
de tijd belagen
laten we
de tijd
in ons
ten onder laten gaan
en tijdeloos
enkel maar
in blauw
vanavond
vonkenschietend
samen
verder
gaan…
#sui #2
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
179 Ik kan denken wat ik wil
Het verdooft me niet
maar geen verdriet voelen
zou erger zijn
Ik kan denken wat ik wil
Dat het maar woorden waren
maar dodelijk waren ze
toch
Ik kan denken wat ik wil
Mezelf uiteen laten spatten
om niets meer te weten
maar ik weet het toch
Ik kan denken wat ik wil
Niet de honing te zijn
die hij leegslurpt…