12342 resultaten.
Bloemengeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 stijgt op
uit het veilige veld in het
licht bij het vallende donker
geen kreet van een meeuw
boven een demonische zee
dringt hier door en ik laat mijn
venster hier wijd open staan
met het brandmerk van een
vervolgde in de rug en het zeer
van het keer op keer openrijten
van een wond voor wie ik niet bestond
gelouterd openbrak vol…
Storm van stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
532 Hier keert het tij
en maakt slagzij
de maan schuift aan
en huilt een traan
Een schip vertrekt
armen zwaaien
harten vol heimwee
zee blauwe dagen
Een vogel neemt een bad
en strijkt zijn veren glad
de dag tast blind
een kind doet de was
De natuur komt nader
de tijd verdampt
langzaam maar zeker
steven we af op een ramp.…
Aanvaarding
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
701 Een wereld vol herinnering...
Herinnering aan jou.
Toen pas was je weer de man...
Waar ik zo veel van hou.…
Vluchteling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
695 De angst is zo zwaar als lood
het is stil aan de overkant
zelfs haat heeft hoge nood
moderne pest staat in de krant
Zinnen druipen vol van verdriet
mijn ogen gaan tranend dicht
populisten zingen het dode lied
verzet is nu mijn enigste plicht
Iedereen heeft recht op brood
en zeker hier in ons Nederland
voor de liefde niet voor de dood…
Oktoborshow voor wozoco
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 oh, droomboom zo doorwrocht
ooit blo opschot, doch vlot ontsproten
voorts zo fors, hoog op poten
toont vol trots zonder schroom,
ofschoon voor dor of dood ontloken,
boven boomschors onttroond zomerschoon
door rode toon omvlochten
looft zo'n glorend oktobershow
zo doorschoten kop'ren kroon
wordt ontbloot voor groots vertoon
voor ozo gewoon…
Chinese thee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 De vrouw achter mijn zusje
kijkt naar buiten, ook haar man
is bezig
met zijn eigen gedachten
Ik vraag me af waarom
zijzelf langs mij heen kijkt
terwijl ze de afstand die zij voelde
juist wilde overbruggen
en nu voel ik die ook
Ze is veranderd
haar borsten zijn te vol
in het strakke truitje
en haar lippenstift is te rood
zo ongenaakbaar…
Ophitsing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 jammer van
die tijd
HET dat
verloren gaat
echt
coronaprotesten denkend
wij staan
in het
volste recht
politiemensen trachten
respectvol de
wet te
handhaven voelend
onze plicht
ook militairen
zetten zich
in met
vol gewicht
wie het
hardst lacht
om dit
alles denk
graag even
mee
ja de
criminelen breken
waarschijnlijk…
De brug
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
503 de lach
op je gezicht
wist wie er
kraakte op de trap
jij had een uitstekend
gehoor voor alles
dat leven bezat en
ooit beweging was
jouw nonchalante
streling over
de stenen van
de muur vertelde
van vele jaren vol
avontuur door
jeugdigen die zo het
volwassen traceerden
waar jij alles
alleen deelde
kreeg jij op tal
van manieren…
buiten is het onveilig - de moeder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 de ogen van het
kind met de camera
laten mij kijken naar
een kleurrijke vogel
die met gekortwiekte
vleugels het luchtruim
tot een gesloten boek
verklaarde
deze breekbare vogel
vliegt zich niet bijeen
ook de takken zijn te teer
ze verschanst zich
je weet maar nooit
in een vergrendeld
nest vol spullen die
haar veilig omhullen…
wintersport
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 vogels en vlokken vliegen
tot eindelijk
de laatste slok
wanneer de deur geopend
wordt teruggedeinsd
en ik zie hoe condens
keer dan en schiet
in warm textiel
in de tuin min tien
wie niet weg is bevriest, helaas
nog niet gegeten vogels
duiken gretig
dan vlug sla rug en met handen
vol honger liquideer ik het uur
wanneer haar leeuwinnelijf…
Kathedraal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 Een wijze uil zei hier dat
onze taal
Gebouwd is uit diverse elementen
Een universum vol van associaties
Van klanken en gedachten, aberraties
Een bolwerk steunend op de fundamenten
Van een nooit echt voltooide kathedraal
Werd ooit Het Woord geschraagd door klankakkoorden
Van 'n soortement wohltemperiert Klavier
Bij requiems en oratoria…
Bekleed met huid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 tastmechanisme schuilt
in een subtiel
aangestuurd
bewegen verkennen
wij de wereld in
zijn voor en tegens
elektrisch
of neuraal de
boodschappen gaan
naar onze database
dat koppie heet
aan alles
hangt een prijs
ook de uiterste
tijden van gebruik
zijn ons al bekend
een uniek vermogen
dat gebonden aan
emoties het bestaan
met kamers vol…
Niets extravagants
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
503 je verzuimde
tijdens je tocht
langs het hemelruim
het beperkend wit
weg te vegen
om ons de zon en
haar dominante
plaats in het blauw
vol warmte te
laten herleven
in jouw brede
armzwaaien wiekten
wolken weg regenden uit
losten op in een zonnig
vrij baan te gaan voor
hen die met vlijt en zuinig
zijn hun vrijheid hadden
gespaard…
Vos in de sneeuw.
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
806 Misschien was ik nog vol van woede,
kon ik het niet meer zien.
Het Noorderlicht en het vermoeden
zinvol te zijn, misschien..
zie ik een vos in de sneeuw vandaag
met waterige, bedroefde ogen
kijkt hij me dan heel kort aan
en heeft zijn dikke staart van gember,
geen lust meer om te slaan.…
Voorzichtig
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 brekend
lieten zij
hun blikken
langs de
mensen gaan
de warmte
en het
lange staan
heeft hen
zeker geen
goed gedaan
waar
samen nog
ondersteunde
bleef stabiliteit
de enige factor
waar ieder op leunde
toch
ademden
allen hoop
en wisten in
vol vertrouwen
verder te gaan
nog niet
vandaag maar
wel in samen
als…
Op de loer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 Hoe onontkoombaar is het einde
De mens is constant op de vlucht
Voor de gevreesde laatste zucht
En al het leed op handen zijnde
De mensen lukt het om te duiken
Zij snorkelen In klatergoud
Maar toch is het best waterkoud
In uitgezette koopjesfuiken
De mens wordt flink gehersenspoeld
Zijn eindigheid gaat kopje onder
In zeeën vol…
Je kan niet stuk
hartenkreet
4.4 met 51 stemmen
679 gelijmd
Zoveel tranen zitten janken
Al mijn angsten uitgepraat
Ik wacht nu al een poosje
met mijn handen open wijd
Zo vaak al zitten boeken
de koffers al ingepakt
Ik heb al zoveel verloren
Gebroken scherven vast gelijmd
Zoveel tranen zitten janken
Al mijn angsten doorgepraat
Er is niets wat mij zo blij maakt
als een reisje vol…
Een lach die de hemel zag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 zij wist niet
van die andere
ogen hun kijken
en haar mogen
de acceptatie en
het tikje jaloezie
zij zo lang
licht en blond
een echte griet
zij dacht niet
op te vallen
tussen duizenden
maar ieder met
gevoel voor warmte
herkende haar
zij twinkelde
meteen blik vol
lieve sympathie
haar lach heeft
allen voor haar
ingenomen met…
APRILROEP
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
421 vullen het mistige weiland
met overwinningskreten
over de voorbije winter
waarin dagelijks zoeken
naar het weinige voedsel
of weerloze prooi
lang en moeizaam speuren was
hun schor gekras
weergalmt in kale bomen
slaat stram gebeeldhouwde takken
is ondanks ruwe schreeuw
bemoedigende zang
wekt gezwollen bladknoppen
uit een langdurige slaap
vol…
Haastig afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Sluitingstijd, het afscheid
bijna voorbij, de stoelen vrij
de tafel vol, de glazen leeg
Ik moet gaan, ik ga weg
Kijk mij niet zo aan, jullie
oude zangers in oude lijsten
Het is stil op straat, ik ga
De maan schijnt, we draaien
al terug naar de zon
De honden blijven staan
De geur van onze liefde
is vervlogen
De lakens zijn koud
Leg…
Multiversum
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
510 tussen dood en geboorte
liggen communicerende gaten
hier en nu en overal
de kosmos vol
zwarte tunnels
trechters
valstrik voor versleten sterren
ijlend naar het absolute nulpunt
van materie
licht en tijd
gebalde energie
massa
onomkeerbaar wentelend
in het zwarte gat
de nieuwe ruimte tegemoet
naar het onhoudbaar orgasme
dat leven…
Zoals het voelt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 Soms,
voel jij de diepten die je daalt
vol fouten en vergissingen
mislukkingen die je vergeet
in intieme brieven
die in woordenboeken
leren zwemmen
tussen jouw oren
duikt de essentie
van jouw ik
vertrouwde metaforen
jij bent blij met jouw bestaan
voor het eerst alleen in jouw leven
zoals het voelt in liefde geven
in louter…
Speeltuin in oktober
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 Scheef in roestige kettingen
hangen de schommels bladstil
onder kale zacht wiegende takken,
voor het kind dat spelen wil
is het te laat in de tijd,
de zandbak vol afval en hondepoep,
de glijbaan, stroef van het zand,
die niet meer glijdt.
Nog klinkt dichtbij vrolijk geroep,
zo passend bij dit kinderlijk domein.…
De geur van blauweregen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
558 het liefdevolste
dat je kunt hebben
Die ontglipt me vaak
Dan lig ik wakker
van niets te kunnen doen
zolang er geen zekerheden zijn
geen actuele metingen en doorsneden
voor opluchting of een nieuw plan
Ik wil alles proberen
om tijd te winnen
al mijn kracht uitputten
me aanpassen
en redden wie ik ben
wat ik waard ben
mijn hoofd vol…
STIJGEN EN DUIKEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 De geur van weiden
vol sappig gras en bloemen
vliegt op en zweeft door teer lover
dat voorzichtig ontwaakt is
streelt de bodem van boerenland
en in 't woelige Drachten
daalt ontdekkend neer
beurt nijvere fabrieken op
speurt langs winkelrijen
drentelt heen en weer
tussen een banketbakkerij
en een hoog huis met witte
raamranden en daklijsten…
LAIS CCCCIII
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
439 laat hier en nu in ’t grauw vertoon der nijd
te midden wanklank die in wanklank krijt
de tijd als trap betreden, op en af,
dit pover lied, gebroken zang vol spijt,
daar niets mij geven kan wat jij mij gaf.…
Zomerwereld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 dromenvleugels kreeg
en ik als jongen om mij heen keek
vaak tijdens het ouder worden
het ontoereikende verlangen
naar die vrijheid zonder vragen
alleen, met ongevulde rugzak
en indianentooi op pad
naar een land zonder horizon
eenzaam dromend onder wolken
totdat het leven nooit meer
iets werkelijks te vragen kreeg
in die zomerwereld vol…
VERBINDING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De Almachtige God
is niet te zien als
't geloof zelf van mensen
vertrouwen op de Heer
is een ladder
staande op harde grond
vol stenen en distels
die tot de Hemel reikt
bij alle treden
zweven eng'len rond
zenden vragen omhoog
laten zegen dalen
het begrip geloof
zal steeds stijgen
om weer de aarde
op te zoeken
vertrekt en komt…
Theezakje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 tekst label theezakje
van restaurant op hoek,
knooppunt
van herinneringen en gevoelens
hier in alle rust enige klant
Uitzicht op zonnige hemel,
oud pand, kinderspeelplaats,
trams behangen met reclames
ouders met fietsbakken
vol kinderen,
oude lantaarn
Concluderen dat er niets
geen pijn, verdriet
integendeel,
alleen levendigheid…
Stil heilige nacht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
748 warmde
aan de rust
van slaap
wat verder
baarde leven
in drukte van
belang een
beeldschoon
kind dat door
stro uit de wind
werd gehouden
dat zich mocht
koesteren in de
warme gloed
van welkom
die de dieren
gaven van
blijdschap te
weten wie er
onder ons is
gekomen na
vele eeuwen
dromen van een
verlosser op
deze schitterend
vol…