1419 resultaten.
Jaargetijden
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
784 Slapend leven ontwaakt
Waar zacht bottende knoppen
Weldra opengaan
Om donzig groen te tonen
Stil ontvouwen zich
De tere vormen
Die in klimmend licht
Tot volle wasdom komen
Hoe kortstondig hun bestaan
Als stralen verzwakken
Randen krullen om
Bij tanende levenssappen
Het ontzielde komt ten val
Neergevlijd op koude aarde
Hoogpolig bruin…
jij woont in mij
hartenkreet
3.5 met 47 stemmen
5.631 vlammen dansen in jouw ogen
verlichten donker bruine diepten
waarin ik een lome tederheid ontwaar
ik stap in jou tongen omstrengelen elkaar
tedere warmte omarmt vingers strelen
jouw gedachten lippen spreken zonder woorden
een onvertaalbaar verhaal
jij vlindert in mijn buik
jij tintelt in mijn lippen
jij slentert in mijn hoofd
jij woont…
Rustplaats
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
1.667 Bladeren vallen op de grond,
en lichten op in rood, geel en bruin,
door een zachte lichtstraal,
op een late novemberavond.
Een doodse stilte wordt verbroken
door de helle schreeuw van een vogel
verstopt in de oude treurwilg,
vlak voorbij de oude kapel.…
Het hoofd gebogen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.112 laat de dol geworden wind maar waaien
zodat bruin zand van alle stoffige wegen
blijft plakken aan mijn betraande gezicht
wat kan me mijn verschijning nu schelen
als m`n hart niet te zien is door vele vegen
laat de suf geworden zon maar ondergaan
zodat de schemering van nog een avond
me kan nemen met een stuipachtige zucht
ik heb het hoofd…
Nazomer terras
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
828 Nog even en het terras valt in de roer
we kappen de bomen
het einde van de maand
de vrouwen zitten onrustig
BTW nog niet betaald
het strijkijzer ligt aan diggelen
haar zoon eet geen bruin
de zon openbaart de rimpels
zelfs boven botox lippen
nieuwe laarzen en weet je wat hij zei
aan jou wil ik me graag laven
hij bedoelde er weinig mee
humor…
intocht van de zomer
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
834 De bomen zijn versierd met bloesem
en er klinkt muziek
uit hun herbewoonde kruinen
De straten worden aangeveegd
en er klinkt muziek
uit radio’s in de tuinen
De meisjes trekken rokjes aan
en er klinkt muziek
nu hun huid gaat bruinen
De golven dansen op zee
en er klinkt muziek
uit stranttenten achter de duinen
De glazen klinken…
Weerloos
hartenkreet
4.3 met 51 stemmen
1.726 Gedreven in de val van je hart
Weerloos voor onbepaalde tijd
Opgeslokt door je verschijning
Verdronken in blinde verliefdheid
Gevallen voor je lieve woorden
Je tedere lach om je mooie mond
De heerlijke passievolle nachten
En de dromen die ik bij jou vond
Geraakt door je kwetsbare kanten
Je ogen vol van warme bruine gloed
Een blik laat…
Verzwolgen weelde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 wat moeten ze toch weer
naar welke zon, naar welke zee
die betrouwbaar is
zucht naar bruine huid
niet zwemmen tegen golven in
maar optimaal genieten
bezeten en verzwolgen door hun
zonnegod, zijn zij de Tsunami
allang alweer vergeten
alleen de Noordkaap staat nog open
ijzig zoeken zij voorbij getroffen volk
naar nieuw vakantieland…
Diana-beeld in het bos
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.392 Vaarwel, vaarwel, het bruine bos;
het was wel liefde, geen zonde
dat ik God schoot de zuivere wonde:
boog, boog, gij zijt nu krachteloos en los.…
De rust van de natuur
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
812 Ik luister naar de wind
De stilte bevalt me wel
Dan zit ik op mijn kamer
starend uit het raam
en zie de vissen zwemmen
hoor de vogels fluiten
en voel ik de rust
de rust van de natuur
Het waait een beetje
de takken gaan heen en weer
Groene blaadjes worden bruin
en bedekken later de grond
Het ritselen is rustgevend
ik word er kalm van…
Ridder.
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.884 Met een grassprietje in mijn mond
droom ik mijn dromen onder de bomen
en fantaseer jou mee in het idee
dat jij als ridder te paard onvervaard
mij in galop achterop hebt genomen
jouw bruine vos is pittig maar braaf
met teugels los rijden wij door het bos
een blokhut wacht het wordt al nacht
wij drinken wijn en proeven van liefde
nee, nooit…
Nostalgie
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
756 De geur was onmiskenbaar
Een nooit te vergeten reuk
Van armoede vreugde en lijden
De reuk van vervlogen tijden
Het was de geur van haar persoonlijk
Roept bij mij beelden op van weleer
Dat lang gebloemde jasschort
Dat bruine plaatje van onze lieve Heer
En soms wanneer ik dat aroma opsnuif
Hoor ik in gedachten weer mijn Oma
Vragend of…
Zo ging dat dus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 Zoals zijn bruine armen met de
sterke aders uit de opgerolde
mouwen van zijn overhemd staken.
De dood mocht wel opletten
als hij hem kwam halen,
dat won hij nooit.
Drie maanden later aan
slangen en flessen, op het
dekbed twee vogelklauwtjes:
einde.
Nou jij had je lesje
wel geleerd.…
Keramiek
gedicht
4.3 met 98 stemmen
10.384 De strijd van land en water
eindelijk beslecht door
turf, het warme bruine goud
dat voetafdruk en plantenrest en
mensenhand verbindt
tot troostende, behaaglijke warmte.
Het uitgeklede veen blijft achter
en vertelt van dingen, voorbijgegaan
als trage platte schepen.…
A RECHERCHE...
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
682 soms op onverwacht moment
bak ook ik ze nog wel eens bruin
bijvoorbeeld in een gedicht of zo…
Als haarfeest
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
414 je haar
piekt niet meer
nu het herfstig
is gesneden in
een schitterende
mêlee van
lichtend grijs
en het nog
zomers opgelichte
blonde bruin
het is de
nonchalante val
die vitaal jeugdige
krachten genereert
volume geeft en
in haar speelse
eigenwijze tijd
wat kleine
lieve stukjes
hemel presenteert
waar donker
dekkend uit
dichtbij…
Profiel
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
663 Lichtgrijzend gebrild bruin
Strikje en duur gekreukeld gepakt
Schoenen hoogglanzend gepoetst
Als gelakt
Spreekt de R als L
Nieuw vrouwtje zo`n blonde del
Weet zijn behoefte wel
En scoren zal hij
Sneller snel
De topmanager
Langs de rand
En
Uiteindelijk altijd verder
Voller meer
Over de rand
Stroomt
Een paar miljoen
In zijn gretige…
Ontwaken
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.027 Daar lig je, met je lieve bruine gezicht
je kijkt…. je mist iets, je mist je licht
ik probeer je zachtjes aan te raken
wil je strelen over je natte wangen…
De angst van je droom speelt met je…
Je bent nog weg… je bent bang en…
kruipt bij me vandaan, weg, onder het laken
hulpeloos draai ik me weer op mijn rug
ik wil je troosten en zeggen dat…
Grootmoeders portret
poëzie
2.8 met 4 stemmen
2.308 In grootmoeders kamer daar hangt het beeld
Uit hare kinderjaren:
Een lachend mondje, peerlenoog
En bruine kroezelharen.
De kinderen stonden en staarden ’t aan,
En ’t een zei aan het ander:
‘ Och, waar dat schone kindje hier,
Wij speelden met malkander!’…
bezopen avond.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
972 een chrysant stijgt op
uit de bruine w.c.-pot,
de boiler verspreid
een alcohollucht.
mijn teevee maakt
boerende geluiden, da's
helaas mijn straf voor
het zuipen van van-
avond, dus ga ik maar
weer liggen op een
bed zonder veren.
Dat is best hard!…
Nat-Blad
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
884 Geelgroen en bruin
bezaaid over straat
Regen ,wind, mist
waar je gaat of staat
Bomen laten los
elk blad haar verhaal
Groeven diep gesleten
hun voeder bijna kaal
Ruilen van seizoen
de warmte nu voorbij
Bijna onopgemerkt
in het nieuwe jaargetij
Ik snuif de lucht op
van nat blad en kou
De geur die mij beroerd
herfst ik hou van jou…
Koeienhuid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
770 ‘k Strooide dan met baking soda,
zoog, ‘t had geen zoden
Nu hangt een halve koe
te luchten aan de waslijn
de coniferen zien de andere helft
Zijn bruine flanken glanzen in de zonneschijn…
Broertjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
949 Het fijne kopje met de bruine krullen
een stiekem lachje; het is decadent
als je van binnen zo onrustig bent
dat je je broertje graag laat brullen.
Die zet een keel op, zwaait wild met zijn armen
terwijl zijn ogen zich met tranen vullen.
Hij wint de aandacht. Hij heeft charme.…
Verzonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 Je leest de stad in fasen
Gevlochten in je bruine haar
Weerspiegeld in de glazen
van een ondoorzichtig paar.
Je lavend aan de muren
van een verzonken haven
- Ik blijf nog even gluren -
Wil jij de monding staven.
Ik overweeg je ogen
Wil weten waar ze zijn
Bij de antieke bogen
of in het groen venijn.…
Verzonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
579 Je leest de stad in fasen
Gevlochten in je bruine haar
Weerspiegeld in de glazen
van een ondoorzichtig paar.
Je lavend aan de muren
van een verzonken haven
- Ik blijf nog even gluren -
Wil jij de monding staven.
Ik overweeg je ogen
Wil weten waar ze zijn
Bij de antieke bogen
of in het groen venijn.…
In orgelspel en korenzang
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
482 het marmerwit gezicht
kleurt langzaam rood
de kruisiging en dood ontheven
de zon schijnt
door het glas in lood
brengt zijne heiligheid tot leven
met vinger wijzend in het groen
het testament onder de arm
geklemd in geel en bruin bewegen
in orgelspel en korenzang
ziet hij de generaties gaan
op zijn voetstuk is hij blijven staan…
Op het pad van kiezels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Op het pad van kiezels
luisterend naar jouw kleur
struikel ik vol overgave
en beland in jouw schaduw
Stenen, grijs, zwart en bruin
Kijkend naar jouw geur
maak geen keuze
en val in de diepte
Onder de meidoorn
mijmerend over ons
zien wij velden koolzaad
maar zien geen begin
Op het pad van kiezels
nip ik aan jouw tranen
Peinzend schrijden…
Waarheid
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.699 de bloementuin is aardedonker
zelfs geen sneeuw die zacht glimt
in de uitgestorvenheid van de avond
ijzig beroert de wind mijn wangen
waar ben je
struiken zijn vreemde bruine schimmen
zonder weerkaatsing
zelfs niet van de somberheid
geen vogels, geen leven , slechts nevel
wat doe je
het tegelpad is hard en koud
gedachten dwingen een…
DE VOLGENDE DANS
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 Lopen wil ik
alle dagen
tot mijn benen
mij niet meer dragen
liefhebben
en mij af blijven vragen
de buitenlucht proeven
onder dieper wordende groeven
het groen en blauw
met alle tinten ertussen
vanaf de bruine aarde kussen
de wolken en sterren
van onder mijn wimpers bekijken
de schuchtere lente omarmen
als had ik haar eeuwen niet…
Halve droom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
419 Gisteren galoppeerde
er een nachtmerrie
door mijn dromen
over de bruine paarden
die buiten stonden
onder de regen van de nacht
ik liet haar teugels los
draafde met een volle blaas
naar de toiletpot
die onder een wolkenveld lag
te snurken in haar bed
slapend kon ik schaapjes tellen
en wolven want die waren er ook
toen mijn nachtmerrie…