1738 resultaten.
*Een kleine zweem*
hartenkreet
4.2 met 82 stemmen
2.772 Schat, vergeet mij niet
Noem enkel mijn naam
Denk me maar gelukkig
Laat me niet zomaar gaan
Geef je diepste gedachten
Een kleine zweem van mij
Herinner je dan mijn liefde
Voor even weer heel dichtbij
Houd mij voor altijd levend
Van binnen in jou verborgen
Gewoon een heel klein plekje
Voor vandaag en morgen………
Stilte na de regen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
623 Morgen woelt zich al een weg
tussen onze stemmen
langs onze benen
Gister voelt nog zo dichtbij
liefde leek te menen;
lust zonder remmen
De nacht vergroeit met mijn klei
stralen die mij verlieten
ik kom ze nu bij jou tegen
De dag verkoelt wat ik zeg
laat mij maar stil genieten
van de stilte na de regen…
Ontastbare nacht
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
738 laat me niet dromen
over ontspoorde letters
als het bloed niet sterven wil
doorheen al mijn zinnen
want onbespreekbaar
wacht ik op vleugels en
armen vol rood gestold licht
omring me niet
met dichtbije nachten
die het sterven verbergen
in het opwaaiend stof
want in het schreien
en voorbij gaan
vallen de letters
in mijn…
Dunedin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
672 de stroomtrein vertrekt uit Dunedin
vroeger stapten goudzoekers in
zij droomden van rijkdom en weelde
al hun gezwoeg bracht meestal niets
het Victoriaanse station
bezoek ik nu als toerist
op het Octagon, met zijn museum
kijk ik naar gezellig gewoel
een stad niet te groot, niet te klein
de wijken verspreid met veel groen
en altijd dichtbij…
een dag als glas
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.041 het water, stil van wolken,
spiegelt mijn binnenste naar
buiten
alsof het weet heeft
van de vreemdeling en wat
geschreven kan worden
als je te dichtbij komt; het gezicht
gesloten, weggerukt uit de warmte
van een zomerochtend
omgekeerd door regen
alsof hemelsblauw geen eenzaamheid
kent, geen landingsplaats
van weemoed of treurnis…
pyromaan.
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.292 vuur dichtbij
warmt het raam op.
auto’s ploffen
als kastanjes.
onmacht dirigeert
de flatbewoners
geluiden keren
in nachtgewaad
langzaam tot rust
elk vuurtong krimpt,
sist een groot risico uit.
bijvoorbeeld ik in rolstoel…
Schijngestalten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
643 Moe als het is van de last
rust het verleden toch niet
het mogelijke is versluierd
door al het onvermogen
De vraag om te vergeven
kan wel worden bevestigd
vergeten zal men zelden
je wist wel niet wat je deed
maar je deed ook niet
wat je had moeten weten
Zoeken en verdwalen
tussen ver en dichtbij
vergeven…
het plan
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
635 zo ver en dichtbij
binnenste buiten gekeerd
in mijn eeuwige mijmering
bang voor het streven eet je niet
dat wild kind stil staat onder
gelopen door het licht van een
prinses van de sterren herkenbaar in verzen
geschreven in de tuin op
een zomerdag van een kathedraal
speerruiters bewaken deze muren van
de pijn als kiespijn mis jij in…
Kees
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 Maar nu komt het heel dichtbij
dat het een jaar geleden is
dat Kees zo stom was om dood te gaan.
Ik denk er nog vaak aan.
Ben ook zo verbaasd steeds:
Kees zou zeker 85 worden. Ik niet.
God, zo veel mensen die ik kende die al dood zijn.
Heb ik nog wel eens tegen Kees gezegd:
Kees, ik ken al zoveel mensen die al dood zijn.…
ze hield van rozen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
560 bloemen
in een vaas schikken
hij wil ze buigen naar hun schaduw
om het verschil nog dieper te begrijpen
haar handen
en hoe ze wist wolken te verspreiden
die ene dag bijvoorbeeld
te midden van het Boompjesplein
haar open zoen
de tedere woorden die ze bij hem
liet binnenglijden
het is nergens volmaakt
zei ze dan
veraf of dichtbij…
Alleen in een klein huis
gedicht
3.9 met 22 stemmen
9.737 Alleen in een klein huis kan je behoorlijk denken
de muren zijn dichtbij genoeg
weren de regen met gesneden voegen
die regen moet je kunnen horen
het dak lekt op bekende plekken
daar heb je plastic neergelegd
emmers gezet, als er een raam is
zelfs een plant, alleen
in een klein huis
kan je behoorlijk denken.
---------------------
uit: …
OVER EN DOOR WOLKEN VAREN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
546 Van dichtbij
wil je ze zien
de wolken
zijn het de watten
als op een kindertekening?
Ook het blauw
van lucht
wil je zien
aanraken
met vingertoppen
Je wilt je
bestuurder,regisseur
een God maken
schepping
aan je voeten
Je wilt het
schreeuwen
van de daken:
ruimte,'n ruimtereis
wil ik beleven
Want soms...…
O(o)genBlik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 Behoedzaam schuifelen wij elkaar voorbij
met ogen die gedogen
mogen ogen
naar andere ogen
achter gesnoerde monden
liggen woorden gevangen
blijft taal bekrompen
ik zie jou,jij ziet mij
in traagheid coronisch
vanop afstand
maar toch dichtbij
blijft onze verhouding platonisch.…
Een natus nabij
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
889 zag een gezicht
op jouw schilderij
de andere nog neo
een natus nabij
jij gaf hen ballen
hun levensloop vrij
koos voor hun vrijheid
de schaar was dichtbij
de partus was
spannend en groots
jij strengde einde gaf
leven om de tijd te bedwingen
een dans die de dood
helaas ooit zal winnen…
Kick
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
599 Vandaag zag ik hem weer met doos en al
de trap afrennen,
we maakten kort een praatje,
'k stond zo dichtbij,
bijna vergat ik dat hij mijn baas toen was,
omdat,
omdat ik jou dichtbij me waande
ik keek hem vrolijk aan
en hij verbaasd
ik had geen haast
weg te komen voor zijn doen en laten,
voor zijn blik,
want ik zocht en zag jou.…
Met de tijd
netgedicht
1.8 met 18 stemmen
1.845 Dichtbij is elk woord een stap.
Denken is geluk dat verder gaat.
Want ik kijk weer met oude ogen en
ik weet dat
de tijd
de massa volgt en niemands waanzin
zal vergeten
want ik ben de schaduw en
de kluizenaar die altijd antwoordt
als hij de massa en haar angst weer
ontmoet.…
Hemelsblauw
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.688 Staan op een hoog gebouw
dichtbij de oude markt
De lucht is hemelsblauw
de straten kil en zwart.
Beneden piept een oude tram
en heerst het volle leven.
Ik gaf je al m'n liefde
meer kan ik toch niet geven.
Voordat ik naar beneden ga
kijk ik nog heel even.
De lucht is hemelsblauw
zonder jou wil ik niet leven.…
hartekreet
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.471 zoals de korrels van zand
voel ik je wegglippen
zo dichtbij
en toch zo ver weg...
de tijd tikt traag voorbij
wachten,
elke keer opnieuw
totdat tijd ons samenbrengt
schrik in mijn hart
om wat komen gaat
omdat het verlangen om bij jou te zijn
zo groot is
dat mijn hart soms,
heel even,
de tijd overslaat...
ik mis je...…
Waarom?
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.669 Je bent zo onbereikbaar,
en toch zo dichtbij.
Het is raar,
Je hoort nooit echt bij mij.
Ik droom van de dag,
Dat we eindelijk samen zijn.
Ik weet dat het niet mag,
Maar dat doet zo'n pijn.
Ik vind het oneerlijk,
Ik vind het zo gemeen.
Ik vind het onbegrijpelijk,
"vergeet hem" zegt iedereen.…
Ver verleden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
866 Het was
in een ver verleden
dat ik je tegenkwam
Zo ver weg, en toch dichtbij
gevoel, gedachten, geluk
samen en toch alleen
Pijn, verdriet en onmacht
boren in mijn ziel
een donker gat
Misschien kom ik je
opnieuw weer tegen
op een verlaten weg
En is er weer licht
aan het einde
van de horizon
En kunnen we samen
herinneren, voelen…
hemelse zucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
814 als jouw wangen
rusten in mijn handen
jij ze aan mij toevertrouwt
dan laat je ze zonder woorden
toch nog schuchter bevangen
je huid roept met zachtheid
kom, wil je mij dragend raken
ik voel je dan zo tastbaar dichtbij
om je adem te smaken
en de tederheid in je ogen
spreken zomaar als vanzelf
zielsveel van nabij
laat ons samen…
Sintels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.206 Lig dichtbij, ver van missen
sintels nagloeiend, het vuur
van de vorige avond
vurige tongen
blaas, stook het op
adem als de zachte wind
vermijd het toeval
vertrouw niet op het lot
verstik het nog minder
blaas, stook het op
aangewakkerde vlammen
laat dit laaiend branden
voortdurend, waakzaam
roodgloeiend als de Liefde…
De ochtendwind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
510 het fladderen
door het leven
lijkt voor jou voorbij
nog kunnen je
vleugels alles geven
is honing heel dichtbij
maar hun kleuren bleken
breken in de zomerzon
de tippen zijn gespleten
een koude nacht zal jou
ongemerkt doen overgaan
je vleugels nog gevouwen
je lijf blijft stilletjes staan
wiegend op de ochtendwind die
in jou zijn…
Verdriet
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.171 Stil verdriet als ze opgedroogde tranen
voelt trekken op haar gerimpelde
wangen, intens verlangen naar hen die
in haar geheugen dichtbij, maar in de
realiteit van haar bewustzijn de strijd
allang opgaven.…
fabeldieren
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.506 In verre bossen,
dichtbij de zeeën.
Bestaan ze nu echt
of alleen in verhalen?
Ik zal ze vinden,
zonder te falen.
Kobolden en dwergen.
In de woestijn,
of in de bergen.
Bestaan ze nu echt
of zijn ze verzonnen?
Ik zal het weten,
mijn tocht is vandaag begonnen.
Draken en weerwolven.
In de grotten,
bij de golven.…
Bijna vrij
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
649 Veelbelovend zwijgen we,
voelen Hem onnoemelijk dichtbij.…
Stuifdromen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
565 Een krijtlijn van heuvels
dichtbij rug aan rug.
Lichte gordijnen trekken grenzen
voor het behang
de schemering is bang.
Luie druppels worden hard
en duizelen als kleine herinneringen.
De sneeuw leest haar dagen
voorbij onzichtbare banden
en wiegt zich
in een ondichtbare slaap.…
na de barbecue
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
772 het leek, zei je met zoveel woorden
alsof ik in het landschap
opgegaan zou zijn
verbaasd als je nu bent
over het frisse groen
je hoorde mij met zoveel woorden
maar luisterde slechts
naar een toekomstlied
terwijl ik van dichtbij
de mooiste melodie liet horen
het leven bij mijn dag
is niet meer dan verwachten
dat na het rozen water geven…
Intrigerend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
734 Als ‘k overeind kom
zie ik hem van dichtbij.
Nooit eerder viel mijn oog
op zo’n opmerkelijk schilderij.
Geschreven bij een schilderij van de Litouwse kunstenaar Torcque voor zijn boek dat rond eind 2010 zal verschijnen.…
Niet Fer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Wij kwamen verdomd dichtbij
elkaar met onze stemming en
klank dat zelfs de stilte schrok
omdat het niet goed was
er sprong een snaar
pracht moment in een fractie welzijn
direct weer vervlogen
een flits door jaren verdrongen
ineens zomaar bij mij opkomt
moest het onbewust blijven om nu
pas iets moois te beschrijven?…