1691 resultaten.
Sinterklaasgehekel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
673 En hoe ik
schaterlachend dubbel lag om de grappen
en grollen van die vrolijke Pieten.
Al dat sombere gedoe van zogenaamde
volwassenen, die het Sinterklaasfeest
willen boycotten, stoort mij enorm, want
het zijn enkel dwaze ratten, die leuke
kinderfeesten willen bederven met wrang
gemiereneuk en absurd slavernijgezeik.…
Solozwemtocht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
400 Monstercap
met navigatievensters
dubbel zonlichtwerend
geblindeerd
continu zijn torso
voorwaarts stuwend
monotoon
zijn solo avontuur
donorwervend
voor de microscopen
van oncologisch
superspecialisten
armenmalend
in een kruipslag
peddelbenende
torpedo
eigenhandig
aangedreven
binnenboordmotor
van hart…
Heb de Dieren Lief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
430 hou van de dieren
door hun goed te behandelen
dan pas kan de wereld
beginnen met een schoon
nieuw pad te bewandelen
liefde voor dieren
weerkaatst immers
dubbel en dwars
terug op de mens
‘t is van een onschatbare
onvolprezen waarde
vervult onze steeds
groter groeiende nog
te weinig uitgesproken wens
tot het behouden
van een voor…
hemels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 tafeltje ertussen
een kaart met getypte lekkernij
hier en daar een asbak
hier en daar een bloempje
hier en daar een kaarsje
uitzicht als een schilderij
of stoeprand
baksteen en gevel
whatever, het glas is leeg
en moet halfvol
niet thuis
niet binnen
niet alleen
maar de zon op onze bol
de kletspraat
de onzin en de lach
de dubbele…
Stil windekind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 ondanks je
angst voor
het onverwachte
opende jij
je hart voor
deze manifestatie
van geweldige
natuurkrachten
dolde het
aardse in
vuur en vlam
met een rollende
donder weerstond
regen en wind
met een lief en
stil windekind
in schitterende
glinsters brak
het zonlicht
regen in het
spectaculaire
festijn dat de
zeldzame dubbele…
bevrijding
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.010 de grond is omgewoeld
de keien zijn gebleven
de aarde lijkt weer vruchtbaar
voor het zaad van eens geweten
het onkruid van herrinnering
schiet op in onbewerkte bodem
zij kent geen onderhoud, haar
wildgroei is het niet vergeten
ik heb mijn bloem
de zon en maan gegeven
haar kleur verbijstert het heelal
ze neemt de tijd voor eeuwig leven…
de keien zijn gebleven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
670 de grond is omgewoeld
maar de keien zijn gebleven
aarde lijkt weer vruchtbaar
voor het zaad van eens geweten
ook onkruid van herinnering
schiet op in onbewerkte bodem
het kent nog geen verbijstering
jaagt alles tegen het harnas in
ik heb mijn bloem
de zon en maan gegeven
haar kleur verbijstert het heelal
ze neemt de tijd voor eeuwig…
Weemoed en Hope
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.095 Op den bodem van het leven,
In de diepte van het hart
Rust de Weemoed
En de smart;
Maar de hope rijst er neven,
In 't geslingerd mensenhart.
Tussen weemoed, strijd en hope
Vliedt het leven snel voorbij:
Waakzaam, werkzaam
Wachten wij
Dat het Raadsel zich ontknoope
Wat ons korte leven zij.…
Noodlot
hartenkreet
3.2 met 41 stemmen
4.216 de gewaarwording
van haar rondingen
haar heerlijk stevige vlees
brengen mij
aan de rand
van het diepe water
waar ik me weldra
in zal onderdompelen
de draaikolken
zullen mij
tot op de bodem trekken
als door een noodlot gedreven
overgeleverd
uitgehongerd ook
na zo lange tijd
weer
drinken van de nectar
de hare
uit haar beker
gulzig…
Niet meer
hartenkreet
4.7 met 12 stemmen
2.900 Mijn leven is leeg
als een tuin zonder bloemen
en jij bent er niet
Mijn gevoel is donker
als een dag zonder licht
en jij bent er niet
Mijn verdriet is diep
als een zee zonder bodem
en jij bent er niet
Mijn tranen stromen
als een rivier zonder dal
en jij bent er niet
Mijn hart wordt meegenomen
door de wind, want jij,
mijn lief, bent er…
‘Afscheid in Auschwitz’
gedicht
4.5 met 87 stemmen
18.669 Eenzaam staart een vrouw
Naar het rimpelloos water
Van een plas in het veld
Vocht vult ook haar ogen
Waarachter herinneringen
Zich geleidelijk opdringen
Het verleden rust als as
Op de vruchtenloze bodem,
Haar hemel blijft zwart
Als de rook van toen
En haar tweede afscheid
Fluistert lieve woorden:
“Dag moedertje…”…
Nieuwe taalerupties
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.042 ondergrondse taal verrijst
met diepe klank
versplintert de bodem
in woordbedank
geeft zijn uiting
vol vermaak
zet zijn minnen
kansloos schaak
blaast de stof
van ’t oud geluid
eist de aandacht
voor zich uit
verschreeuwt de fluister
weg van hier
maakt plaats voor
orenstrelend sier…
Zoals zij is
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
6.067 Zoals zij is
grootgetrokken
uit de kleiïge bodem van dit aangespoelde land
heupvol
borsten
zacht gelaat
stem op hoogte
zo danst ze
het ritme van de wind
van stil tot stormachtig
tot ze mij vraagt te bewegen
zoals ik ben
een hark
maar ze glimlacht mij in beweging
en ik dans
soepel als klei
waaruit ik ben getrokken
zoals…
Zout
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
626 .
----
In Friesland wordt heftig geprotesteerd tegen
de extra zoutwinning onder de Friese bodem.…
Herfstval
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
611 Die morgen waaiden de bladeren
als vlinders, bevlekten de bodem
om de aarde te bedekken
paddenstoelen te beschutten
tegen de belofte van de kou
de winter uit het noorden
Kracht zuigt zich uit het blad
spaart zichzelf in het sap
Het stroomt langzaam op weg
verdikt zich in de wortels
herinnert zich het groen
het wit van sneeuw en ijs…
Zuiderzon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
970 Traag zoeken je vingers
het klavier van de accordeon
je huivert als verlangen klinkt
in de verweven tonen
die zingen wat jouw heimwee voelt
ik baad me in de melodie
waarvan de klank mijn stilte raakt
jouw zuiderzon verwarmt de kilte
schamper kleingeld
op de bodem van een doos
(Fotograaf Regine)…
Mantelzorg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
585 De bodem van de schatkist is in zicht,
Dus gaat van Rijn persoonlijk ervoor strijden
De mantelzorg eens duchtig uit te breiden,
Men is dat nu nog slechts moreel verplicht.
Nog even en het komt ook in de wet
Het wordt straks razend druk aan opa ’s bed....…
Hadalis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 ga mee over de bondige,
rechte, harde bodem
laten we gaan
naar het voeteneind
alleen of in samenspraak
naar het diepste gewicht
in de gang van zwaartekracht
het bezinksel van verdrinken
randen van zwart, blinde vlek
op platheid aan ondergrens
waar de doden liggen
die niet verder zinken konden…
De laatste dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 de golven zijn verdwenen
het water spiegelglad
doorzichtig tot de bodem
die in vroeger tijden
nooit echt aanwezig was
de wind is
langzaam afgenomen
in het eerder schuimend
kielzog drijven nog
de laatste dromen
toch ben je
hele dagen bovendeks
en checkt omstandigheden
de toekomst lijkt helaas
steeds meer op het verleden…
Horizonvervuiling
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
561 Daar natuur geen kitsch kent
brengt ze uitsluitend kunst voort
soms kaal en karig
dan weer rijk en uitbundig
alleen op de kim
tussen zwerk en bodem
bouwen mensenhanden
smakeloze werken vol edelkitsch
is het daarom dat
de Schepper de einder
zo dun mogelijk getrokken heeft?…
gronden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 langs de grote
grijze rivier tracht ik
het verleden te ontlopen
de bodem is
soms zo zacht
dat ik wegzink
van vaste grond
naar de afgrond
is een kleine stap
van de zwarte rouw naar
het passionele rood
daartussen de witregels
alles van vroeger
meenemen naar later
kan ik niet
niet alle doden
zijn begraven
ik zit de storm…
Zonsondergang op 't meer
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.074 In 't meer, omkranst met wilgen en platanen,
Wier top de bodem peilt, staart avond-gloed
En spiegelt zich: de wind wiekt aan, en spoedt
Zich naar de kim....
En met hem gaan de lange water-banen,
De lauwe geuren....
Het rozen-blad op de gefronsde vloed,
Het deinend dons der dommelende zwanen....…
Zou dit ..
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
316 waar lijnen elkaar
net niet raken
en geen bodem vinden
verdichten
wou ik dit graag,
waar spiegels
mist vervormen
zou ik graag,
heldere blikken
gooien
op een kermisbal
grijpen wat ik
boven mijn vleugels
zou verbergen
buitendraads mijn pallet
vertekend schilderen,
maar dan wil ik graag
wat kneedgum lenen…
Time-out
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.320 Het voelt zo dubbel allemaal,
wat mag nu wel en wat niet.
Ik kan niet echt mezelf zijn
en dat doet me zo'n verdriet.
De time-out die je aan mij vroeg
in de relatie die opbloeide
begrijp ik best heel goed
omdat de twijfel bij je groeide.
Is dit nu echt wat ik graag wil?
Is dit mijn nieuwe leven?
Krijg ik nu wat ik verdien?…
gloed
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.941 cellen vuren in het centrum
hartkleppen kloppen
rode stroom vertakt
in blauwe vaten
in fijne haren
intieme plaatsen
wat zou het
wie houdt het voor mogelijk
dit wensen te stuiten
zijn handen met kracht
op haar huid die begeeft
en het warm
en het nat
en het ineens
ineen zijn
stilte
beweeg niet
laat eeuwig het dubbelen duren
hou…
Nabijheid op een horizon (2)
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.243 Dubbel moeten zwijgen
En elke hand gelaten
Om het niets dat ik je geef…
Carnavalskraker
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
3.524 de maskers grijnzen dubbel ziend
gemaakte lol van binnen bezweet
narren treden buiten zichzelf
voeren grollen door gevulde keet
ze dolen van het innerlijk bevrijd
tussen licht beneveld en zwaar vermist
eentonig klinken ze de rijen
door hoempa papa pa opgehitst
wetend hoe de dorst te lessen
vergetend van het goed fatsoen
duister in de hoeken…
als een zwarte sluier
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
3.088 een dag vol warme woorden
mijn gevoel in een ruimte
een is er die zich stoorde
ben ik die verzuimde
een dag vol vreugde, in mij pijn
als een dubbel evenwicht
waar zal haar pijn voor zijn
een beeld zonder uitzicht
zo vervagen mijn gele beelden
als blinkend voelen, horen en zien
wat me ooit warm streelde
ik heb het ooit gezien
hoe kon…
Moordbasket van het verzakende veulen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 De perverse hoop
spitste zich op de roede van welbehagen
en mijn ijdele gemoedsrust verankerde zich
onder mijn vermoorde gat in een dubbele spagaat.
'Wil ik jou een kind schenken?' vroeg ik haar.
'Of liever', dacht ik 'ruk me dan toch de tong uit!'…
ROADBOOK
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
548 De wereld is van ijs
Door dubbele, valse tongen
Zijn wij uiteen gezongen
Ik Dakar, jij Parijs
De wereld is grauwgrijs
Ik, troostvrouw, jij troostjongen
We slaan op watergongen
Meeuwen doen het gekrijs
Dat ik niet van mijn lippen krijg
Ik schrijf met schelpen in het zand
Hoe of het tweepersoonsland heet
Dat ik nu te verliezen dreig…