9511 resultaten.
Hier komt de zon
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
976 En de lucht zal open breken,
grijs maakt plaats voor blauw.
Liggen zal de stormende wind,
en zwijgen de eeuwige regen.
Alleen de vogels zullen spreken,
en een lied aanheffen voor jou.
Vertel ze maar wat je er van vindt,
wandelend over onontdekte wegen.
Weg met alle pijn, de zorgen,
weg met het zeurende verdriet.
Adem de dag in, adem de…
Hoop 2
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.681 Je stem
die mij verwart,
je ogen die
de mijne neerslaan,
je lach die
mij verblijdt,
je geur die
mij bereikt.
Laten wij
elkaar beminnen,
teder onze ziel
omspinnen
opdat de
boosheid
in ons hart,
bezwijkt.…
Dan moet je zingen
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
3.875 En op de dag des Heren
dat ik uit het niets aan denken begon
zag ik meteen: geluk dat is de zon
en dat heb ik nooit meer om kunnen keren
want op de dag, dat ’t geluk me op komt rapen
dan weet ik dat de natuur met me mee leeft
dat de regen een mooie droom heeft
en dat de wind voor mij gaat slapen
het gaat voorbij, zó gaan die dingen
maar…
Tot dan de stilte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
9.720 Ik zal je hier niet met name noemen
maar ik wil eindelijk eens weten hoe
en dus kom ik morgen naar je toe
met in mijn armen verse bloemen
als je mijn hart niets geven wil
zullen ze verdorren en gebogen treuren
maar bij een verlangen avonden geuren
en bloeien gelijk onze liefde stil
omdat zij alt’ de waarheid vertellen
vaar ik blind op kleur…
Nachtelijke Dromen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.051 In de nachtelijke dromen mijner leven
staat de “7” ver en vaag omschreven
als stil verlangen op wat geluk
doch het valt in zeven delen stuk
bij ’t hanen kraaien in ’t ochtend gloren
die mijn droom wreed komt verstoren
mij de dag laat zien zonder fantasie
tuur nog zoekend rond of ik de “7” zie
dan in ’t zonlicht gewaar ik een vriend
en zag het…
zuiver
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
808 ze schrobt zorgvuldig schilfers
balsemt ritueel nieuwe krachten
met het oog op de maan
als bondgenoot van het leven
ze wenkt naar de zon
nodigt haar warmte uit
zonder schaduwspel
van heden of verleden
schrijdt verder door de tijd
drukt elke voetstap in het zand
en vormt een spoor
ze noemt het hoop…
Ongelegen mooi
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
959 ~~~
de weg glijdt
onder mij voorbij
banden slippen
door teveel haast
zo mooi, die sneeuw
zo ongelegen mooi
ik zie het groen bedekt
en hoop vervaagt
steeds meer
wanneer gaat het
in godsnaam
weer dooien
~~~…
Ogenschijnlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
956 heel langzaam
worden ze weer blauw
al blijven ze gebroken
maar een kleine opening
reflecteert wat licht, laat zien
hoe het zou kunnen zijn
een aarzelende zonnestraal
waagt zich aan het grijs
met een fragiliteit
waar zelfs de hemel
van gaat blozen
en als zelfs dát grijs kan verkleuren
wat houdt jou dan nog tegen…
Lachen Zonder Eind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
780 Misschien als de vlam gedoofd is
kan ik lachen zonder eind
genietend van het geld en het leven
wat ik heb bereikt
Nee, mijn oren mogen niet doof worden voor een gil van pijn
Mijn ogen mogen zich niet sluiten voor geweld en strijd
Mijn mond moet droog worden bij het voelen van begerigheid
Mijn lach moet er één zijn van hoop zonder eind…
Eindstation Leuven
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.016 Pas op het moment dat zij hem zag
wist zij hoe zij hem gemist had
dat het nog erger worden kon
Voorgoed verloren als hij opkeek
vol spanning te wachten zat
deed alsof hij een boek las
opvallend hoe anders hij was
Zij zou opnieuw beginnen
blijven tot hij haar zag
of opgelucht weg zou gaan…
nieuwe lente
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.116 ik weet het zeker
dan vervalt de duisternis
gericht op voelbaar zicht
het dal vult zich weer
met het blije lied
kom en kijk met mij
naar het ontluikend verschiet
morgen, ja morgen opent mijn hart
het was voor lange tijd gesloten
verborgen in enge diepte
doordrengd in troebele smart
ik weet het zeker
in mij wordt de zalige hoop…
afschijt
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.668 ik zie ze vliegen,
om mij heen
want mijn heengaan
was een laatste hoop
op een beter bestaan…
Liever gladiolen
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.186 de zon op je gezicht
liegt een gezonde kleur
het buisje in je neus
ademt de leugen mee
een scherm
volgt impulsief
jouw journaal
en terwijl jij je vasthoudt
aan draden van zijde
geven wij steeds weer
de gladiolen water…
Klein beetje.
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
1.193 Heb jij soms nog
aan mij gedacht
misschien
maar een klein beetje
Ik wel aan jou
mijn lieve schat
heel erg veel
dat weet je…
In Tragedie
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
490 In een wereld die nooit eindigt
Waar het eind begin in de rug kijkt
Stroomt een rivier van tranen
Daar huizen de verstoorde liefdes
In het land van sombere wolken
Het zonlicht zich zelden laat zien
Waar de liefde is bedekt met magma
Waaraan de cupido zich schroeit
In die wereld doolt de hoop
Eindeloos zoekend naar die ene…
Ogenblik.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
785 Je gelooft in mij,
ik lees het in je ogen
geniet maar mijn kind,
geniet van dit moment
en van mijn oprechtheid
wat ik je kan bieden
is pure echtheid
maar dat
is voer voor morgen.…
Woede en moed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
886 Die de kinderen van hoop zijn
woede over iets wat je niet wil
daar loop je niet mee te koop
maar eenmaal blootgelegd die pijn
geeft moed om te veranderen
dat hou je echt niet stil…
Neerlands hoop
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.290 Neerland’s hoop in bange dagen
is een glimlach op juist moment
Neerlands hoop in bange dagen
is een groet aan onbekend
Neerlands hoop in bange dagen
is een fluistering heel zacht
Neerlands hoop in bange dagen
vervliegt in een wolkeloze nacht…
Ken je dat, herken je dat?
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.635 Ken je dat, dat waardeloze gevoel van onbegrip
dat nare gevoel van eenzaam zijn, in een groep mensen
dat gevoel van iemand iets niet duidelijk kunnen maken
dat lege gevoel van leegte.
Ken je dat, als je iemand iets probeert duidelijk te maken
en er wordt fout op gereageerd, ken je dat gevoel
weet je wat ik bedoel, als ik zeg dat eenzaamheid…
Tekenen in het zand
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
772 als je me even niet ziet
dan kan dat zeker kloppen
het dauwt namelijk
vlak boven de aarde
ik teken daar in het zand
met mijn vingertoppen
een hart vol met kinderogen
geloof me,
ze zijn van
onschatbare waarde
zij spreken mij toe
en ik
ik raak weer opgetogen…
Liefdesdans
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.390 zij willen nog zo graag geloven
laat hun,
laat hun hoop toch nog niet doven.…
Ik leef.
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
637 Ik leef, want ik zie
mijn tranen en twijfel
maar ik sta op, vlieg verder
op vleugels van hoop.
Ik leef, want ik zie
de liefde van mijn leven
hier altijd om me heen
gewoon, samen gelukkig zijn.…
Overhoop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
600 Hoop is ernstiger
dan ik zelf ooit had bedacht
zo vlak bij humor
hoop is ook veel meer
dan vrolijk optimisme
het houdt mij staande…
anker
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
998 ook jouw
vijand
leer
er is hoop…
waar de wind gaat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
512 er is weinig dat werkelijk meewaait
als bladeren in je ogen dansen,
met gras dat buigt
door stormkracht
verder likt de regen oude ramen, zichtloos
veel vertekenend
sta maar op en wacht
tot liefde warme woorden brengt
tranen plengen reeds zichzelf, de wederhelft
van ongedwongen vreugde
kun je immer voelen
in de adem die je lacht…
Zee fluistering
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
734 daar
waar de golven
zachtjes kabbelen
draagt
de ene hand
de andere…
Hoop [aforisme]
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
695 Zolang de vlag wappert
is er wind.…
Zou het niet kunnen dat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
603 Aan de ontelbare wezens
die in leed, in werkelijk leed en vertwijfeling
leefden en stierven
en nog zullen leven en sterven
zou het niet kunnen dat
althans mijn hoop voor jullie
m'n pijnlijk onbeholpen hoop
lijnrecht in tegen alles wat ik weet!
dat tóch,
op één of andere manier...
dat die wellicht toch iets-
hoe ijdel ook.…
Hervonden schat
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
476 ontwaakt
gepaard met tomeloze energie
zwarte bladen scheurt hij uit het boek
versnippert ze met speels gemak
tekent een grote witte bloem
op de laatste zwarte bladzij
als illustratie voor de hoop…
over hoop en woelig water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
637 tussen toeristen, souvenirs
en koopjesjagers
ging ik er bijna aan voorbij
dat onbestaanbaar wonder
op een verouderd schilderij
hij was het die daar liep
over een woelig water
en ik stond stil
in een onrustig tij
zoals zo velen
tenminste wachtend
op de hoop
op beter…