1964 resultaten.
Perspectief
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.222 De nacht staat ver onder de zon
toch treurt ook zij niet om zichzelf
het fundament van de berg bedekt
de stroom die haar langzaam slijt
de vogel leerde de honger overwinnen
oneindig blauw versterkt een sterrenleger
in de borst sterft de denkers droom
verdiept het inzicht via omwegen
is de zachtzinnige glimlach geluk…
onvoltooide toekomst
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.316 Die dag stopte je hart
met kloppen
en ik je moest afstaan
aan de dood
Er was geen God
die jou bescherming
bood
Nu stijg je boven
alle dingen uit
in de onaanraakbare
oneindigheid
Die dag
reis je met me mee
in m'n hoofd
en in m'n dromen
tot ook mijn zijn
is gedoofd
en we elkaar
op een dag
toch weer
tegen zullen komen?…
vlieger
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.249 Gedragen door de vleugels van de wind
Wil ik zweven hoog in de lucht
Op zoek naar een andere horizon…
Je maakt van me een adembenemend schouwspel
Meegezogen in de luchtstroom
En volledig overgeleverd aan jouw kracht…
Maar vergeet niet de touwtjes stevig vast te houden
Want één rukwind volstaat
Om me los te laten in de oneindigheid
Van een…
Stilte na de storm
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.528 Zij tilt haar hielen
over bergen van oneindig land
huppelt met de wind en legt
haar onschuldige glimlach bloot.
Ik ben de buigende boom
de nachtkijker die aan haar voeten ligt
terwijl ze met haar zwaard een vuur
van ongebonden passie spreekt.
Het bloed stijgt en de hemel zwijgt
waarlangs
de vogels ijlen in het verre licht.…
de eenzamen I
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.749 Hoe snel gaat de vrouw voorbij,
Op straat, in de trein, op de sponde,
Vlakbij en oneindig ver.
Soms ziet men alleen oog, mond en haar
(Nog iets van haar boezem misschien)
En kent haar tot in ’t tederst.…
Slavin van de nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
675 Duizend doden sterven
wanneer verleden verlamt
bij het zachte ochtendgloren
lijkt zelfs toekomst verkrampt
onbegrensd over grenzen
gaat alles wat ademt voorbij
niets is vast te houden
langzaam sterft er iets in mij
oneindig is een utopie
eindig de geest van de tijd
geen speling voor de dood
ooit wentel ik in waarheid…
Druppelmaker
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
811 Over drijfveren gesproken
oneindige momenten, druppelmania en
ongelimiteerde natheid, druipsteengrotten
onder kletterde daken die doldraaien door
ongecontroleerde dwaze wolkendromen.…
Ster
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
653 Dansend
In je stralenkrans
Zing je een lied
Van vergane glorie
Eindige glans
Zorgvuldig gevlijd
Midden talrijke twinkels
Geef je lichaam
En gezicht
Aan 't oneindig wijd
Hemels groot firmament
Een glimp van onsterfelijk
Over donker gespreid
Ode aan de zon
Klein vergankelijk licht…
evolutie
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
896 Meedeinend
op het ritme
van
moeder aarde's
harteklop
na
eeuwen scheiding
herkenning
in overgave
aan de oneindige
beweging
geheimen
van de evolutie
zorgvuldig
opgeborgen in de
plooien
van haar sluiers
onthullen
zich in kadans
celherinnering
die ik was
mineraal en plant
zwemmend in zee
kruipend in het zand
me oprichtend
en op…
Tot aan die tijd...
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
744 Wanneer je het zwart
van de nacht
in mijn ogen ziet
ben ik er even niet
maar wacht op mij
het donker voorbij
dichterbij
de bron
van het bestaan
waar het hart van
wolken breekt
en zoute tranen
uit een zee van spijt
in rook zijn opgegaan
waar het licht
weer dag wordt
en mijn glimlach
zich uitstrekt
in oneindigheid
wacht…
Bewoond linnen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
522 Varend over de gloed
van het avontuur
ligt oneindig ver
in zeeën van betekenissen
een bewoond linnen…
Etty Hillesum
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.001 Oneindig lief.…
Binnenogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
521 ogen kijken naar
het zienlijke en onzienlijke
ontdekken facetten van
gruwel en schoonheid
doorgronden mysteries
achter keerkringen
zelfs in het duister
ervaren zij het licht van Venus
mijn binnenogen kijken
speuren met een Argusblik
waakzaam ziend voorbij de randen
van het dagelijks bestaan
niets gaat verloren
in de oneindige Kosmos…
Woordflarden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 poëzie fluistert in de nacht
buldert op hoge golven
zwiert en zwaait met zwaluwen
is in mysterieuze mist
kaalgevreten viskoppen
ziet het eerste babylachje
zwijgende mensen in een lift
de spin, die zijn prooi leegzuigt
een schreeuwende marktkoopman
lichtstraal op een herfstblad
opgejaagde vluchtelingen
oneindig wentelt poëzie…
alles wat we deden
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.257 hoe voelt het
om weg te zijn, om nooit meer
gezien te worden
om te weten dat tijd alles zal wissen
en dat je aan de dood om een uitzondering vraagt
is het niet zo
dat door te tellen tot oneindig
alles elkaar aanraakt
zacht of stormachtig
traag en dan weer razendsnel
is er een herinnering
of nog iets van het onbewuste
van wat wij…
Tijd pauzeert geenszins
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 In tijd is ons leven gemiddeld
zeer kort
Afgezet tegen oneindig
is 't niets
Weer and'ren zeggen: ''t is tenmin-
ste íets'
Naast het zeer vele dat er echt wél
aan schort
Hoewel berekening gaat im-
mer door
Leef ik mijn leven, echt wetend
waarvoor...…
de veren van de vogelman
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 achter de duinen heeft hij zich
vleugels aangemeten
nu fladdert hij
de vogelman door het
zand naar het water
boven hem strekt een
oneindig blauwgrijze deken uit
hij houdt de vleugels hoog
tot hij als een vogelstip aan
de horizon verdween
de veren van de vogelman
komen bovendrijven
wie ziet zijn unieke veren
wie haalt ze uit het water…
BROOD VOOR MIJN ZIEL
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
539 In het licht
van de oneindige
sterren
zie ik Uw
Almacht staan.
In het schijnsel
van de volle
maan
zie ik Uw
mysterie aan.
In de glans
van de stralende
zon
zie ik hoe U
‘t duister overwon
In het klateren
van een heldere
bron
zie ik hoe door U
alle leven begon.…
arena
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 bij sluitspierkramp einde onontkoombaar naakt,
enkelopwaarts sluipangst slingert, en de ossenpoot
veldkrabt haar letterdreiging. volksomjoeld en
teer dit lijfje
ijl te zingen
staat jouw naam
voor het uitflitst, stofwolkt bij boektoeslag
en ter aarde dwarrelt in het grijze zwijgen
van oneindigheid.…
De kracht van licht
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.983 Betoverend oneindig fel licht
Laat mij vrolijk fladderen
van bloem tot bloem
Als een vlinder zo vrij wil ik zijn
En in gedachten heel dicht
Bij jou mijn lieve zoon
kon ik je nu maar slechts heel even
heel dicht tegen mij aandrukken
dan zou ik nu zoveel liefde voelen stromen
krachtiger dan de ergste stormwind
maar jij bent…
zoals de muziek
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.059 maar wat is oneindigheid?…
Mijn hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 ruimte om door te kunnen groeien
Zonder ooit een leegte te creëren
Nieuwe liefde maakt de oude niet minder
Nieuwe vrienden doen oude niet vergeten
Bij mij niet
Mijn liefde blijft
Is niet vergankelijk
Blijft oneindig uitbouwen
Tot het moment dat ik niets meer te geven heb…
Blik op oneindig, verstand op nul.
hartenkreet
3.3 met 75 stemmen
8.845 Tot die tijd zou ik maar genieten als ik jou was,
maar zet toch vooral je blik op oneindig
en je verstand op nul, net als toen,
verschuil je maar achter al die loze
en nietszeggende spreuken uit je citatenboekje.
Drie liefdes verkwanseld binnen een jaar,
nee, ik moet niet lachen, ik heb met ze te doen.…
in een kring van vuur, oneindig open
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
630 II.
tussen jou en mij
is er een oorsprong
en een waarheid die ieder heeft gezien;
een bewogen fabel bovenop het verlangen
of door het aaien
van een roze balsemien
in beroezing
en voltooiing van zinnen
zijn talloze namen reeds eerder geschreven
wanneer ieder ogenblik in liefde
zich door het leven heeft omgeven
het raakt je…
Vorstelijke hemel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
875 Open zee naar het oneindige
waar de aarde zich laat vallen
een dromerig landschap
dat nooit zal versmallen
Vorstelijke hemel zo blauw
omhelst wolken van licht
een overdekte hemel
als onaantastbaar lichtgewicht
De stilte leeft vol geduld
zweeft door het heelal
een voelbare rust
maakt zijn vrije val...…
Jij
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
2.693 Je bent goud waard,
oneindig veel karaats.
En ik? Ik heb gewoon veel praats.
Maar,
Je moest je schamen
voor je liefde,
voor je uithoudingsvermogen,
voor je slimheid,
al wat ik bliefde.
Je moest je schamen,
want ik droom van je elke nacht
en dan zie ik weer hoe mooi je lacht.
Mijn God, ik hou van jou.…
Spiritueel verlangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
866 Het oneindige verlangen
Rust is geen gegeven
Door belevenissen bevangen
De eenwording is het streven
Zoveel meer dan alleen het leven
Een gegeven zonder rangen
Een wereld zonder belangen
Onvoorwaardelijk blijven geven
Een verloren strijd
Een gevecht zonder eind
De waarheid die men mijdt
Gedrag steeds ondermijnd
Tot elke compromis bereid…
Slaapschaduwen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
663 Het is de tong van oneindigheid
die de tijd likt uit mijn gedachten
terwijl ik mij naakt te luisteren leg
tegen het glas van mijn geweten
koel en dauwbewust van de parels
die zich spiegelen in het late licht.
Strak trek ik de huid over me heen
en duik onder in een zee van slaapschaduwen.…
Wolkenkind
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
823 Dans op de wolken mijn kind
met je door klanken wapperende handen
eeuwig draaiend door het oneindige
van het eigen immer mobiele wezen.
Ingesloten in een rondedans
van beweging, neuriënd
op golven van geluid
met de naar binnen gekeerde
glimlach, grijnzend van geluk.…
als je me toch wil bedanken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
646 Je zei: “ik wil je bedanken”
-klinkt heel definitief-
en ik droom het oneindig.
Wel, vertel me wie je bent
en blijf dan.
Laat me naar je kijken,
je warmte opsnuiven.
Zit bij me,
kus me onvoorspelbaar.
Laat m’n handen je strelen,
laat me binnenkomen.
Sta me toe
de grijze wereld
te kleuren in een paradijs
met jou erin.…