2622 resultaten.
Noodlot
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
869 ik schep
deze letters
in de
schaduw
van mijn hand
het blad is
met naakte
maagden gevuld
al maar meer
vervliegend
in droog blauw
een zilte traan
valt te laat
uit aardse dauw…
en nu
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.288 waterdruppels
zilver
op een blad
verdwijnen
in niets
alsof niets was
woorden
goud
in een gedicht
vervliegen
in niets
alsof niets was
als wij
zoveel verder
vliegen
dan niets
onhoorbaar
stil
is de lucht…
Een herinnering.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
580 Een blad dat dwarrelt
van een tak.
En bij het vensterraam
een kaars die langzaam
opbrandt in alle rust
met weer even jouw gezicht.
Hoewel de liefde al lang
is uit geblust.…
2007-2020
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 aan de tulpenboom
kleurde een enkel
blad intens geel
de takken
reikten naar het
wolkendek
stormen dwongen
het oude huis
op de knieën
ik vond de weg
niet terug…
net begonnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 het begon nog maar net
de duisternis
toen een sperwer
door het bos jakkerde
geen blad bewoog
het begon nog maar net
de melancholie
ik liep op tenen toen
roerloze donkerte
het licht niet vinden kon…
Herfstkleuren
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
279 Een herfstwind fluistert
groen blad luistert even mee
tijd om om te slaan
Elke kleur spreekt tot mij
met een zachte stem, nog vóór mijn ogen
haar werkelijk zien. Het goud van het blad beweegt
door mijn borstkas, en ik adem trager, voel de wereld in mij verschuiven.…
Zwarte orchidee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
938 Alaila kom, de bloemen bloeien
hun geuren drijven door de nacht
mystiek en zoet als de stille kracht
die jij in je aderen voelt vloeien
Alaila hoor, de liefdeszee
golft ruisend haar gezangen
in een branding van verlangen
voor jou, mijn zwarte orchidee
Alaila lach, onze verbintenis
breekt al de geheimen open
die je sluimerend beslopen…
Kleine orchidee
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.675 Lief kindje mijn
je tere lach parelt dauw op orchideeën
klinkt als het klateren van de waterval
zingt zonnestralen in het helder kristal
laat golven ruisend spelen in de zeeën
je ogen glanzen als zwarte granaten
schitteren sterren in oneindige nacht
blozen de zon met ‘n stralende pracht
beantwoorden vragen zonder te praten
je mond als…
Werelden
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.386 Zo diep schaamteloos
draagt het immer
ruisende rivierwater
het vernederde afval
langs mijn vergulde voeten
ik waad door vocht
van diep verdriet en timmer
met gebalde vuist
de luiken toe van de vazal
die schimpend weigert
het verre wezen te ontmoeten.…
Werkschoenen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
830 gang
de samengebalde vastberadenheid, de trage tred
over de rechte voren van het veld in schrale wind
In en op het leer liggen de vochtigheid en de rijkdom
van de bodem, onder de zool verglijdt de eenzaamheid
met stappen in het gaan van doen naar ledigheid
Hou de schoen aan het oor en hoor de stille roep
van de aarde, het rijpend, ruisend…
vage angst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 in deze schemerige bossen
waar de geest van ‘t verleden
zelfs huist in de ruwe schors
van eeuwenoude statige eiken
wind raast in de toppen
verschuilt zich ruisend
in ‘t eeuwige groen van
statige bemoste sparren
zwijnen spoken hier rond
zwart smakkend knorrend
elke geest vlucht jammerend
tijdens hun nachtelijk maal
in de morgen resten…
Onbehouwen wateren des levens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Een bordeaux roden kleed
als eeuwenoude kracht
over eenvoud en macht
Je gespreide vleugels zijn
als de liefdeskrans die
als een omarming om
je mond danst
Wat spreekt is het
vertrouwen
Is als de onbehouwen wateren van
des mens’ oppervlak
waarover woeste winden
stromen als in
dromen van ritmisch ruisend
gras
Het tekort is de
vergankelijkheid…
ontluikende liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.479 Zo stil als liefde kan ontwaken en uit een
droom kan worden geboren
slechts door zachtjes aan te raken
en als een fluistering te horen
als een ruisend riet of als de vleugels
van een vlinder, net uit haar
cocon bevrijd en langzaam
groeiend in de tijd.…
Victor Jara
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Nog hoort men je stem: in het huilen van de wind,
het ruisende graan, dat rechtop blijft staan.
Hij klinkt nog steeds door in het zingen van een kind
en als mensen voor de vrijheid opstaan.
‘Venceremos’ was jouw lied
dat zorgt dat je niet zal verdwijnen.…
Leef en geniet
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
517 Geniet van water
ruisend golvend riet.
Een frisse wind om je hoofd
in hoge kruinen het vogellied.
Geniet van vrijheid
die ruimte ons biedt.
Vrij als vogels hoog in het zwerk
bewonder de horizon
die het oog bijna niet ziet
dat is ruimte en vrijheid.
Gun elk mens ruimte.…
Telraam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
562 Jij telde niet de dagen
oh nee, je telde ze niet
vliegen wilde je
alleen maar vliegen
ademloos brak jij met
het aardse en dacht
dat deze ene vlucht
vergeten vrijheid bracht
de bomen konden niet hoog
genoeg zijn, jij vloog er
wel langs of onderdoor
blad of geen blad
voor eeuwig gebekt
sloegen vleugels
in het wilde weg
de diepe…
bronsgroen eikenhout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 op de landweer prijken bomen, ze
komen uit een tijd vol kracht
hun blad verliest nooit meer de glans
die aangebracht door sterke handen
alle tanden van de tijd trotseert
daar liep de Peelman, immer trots
geen dassenburcht, geen hol
waar vossen schuilen, is er ooit ontsnapt
aan de stoere aandacht
van dit mooie mens
een gouden blad, een kale…
het zonlicht vervaalde
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.872 het blad viel te vroeg
ik heb niets genomen
de zon scheen volzomer
er was liefde genoeg
we zochten de schaduw
warmte maakt loom
jij had ervaring en kende
het plekje onder de boom
ik lachte toen je me kuste
mijn zinnen met jouw
passie blusten, het blad viel
toen we uitgeput rustten
we zagen de herfst
in zijn donkerste kleuren
we…
Gouden Ketting
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
159 aan het volgende bindt
Hij blijft waar hij is
stil, tussen blad en aarde,
niet vrij niet gevangen,
een ketting om haar hals
zonder dat iemand het zag,
losmaken gaf enkel een
onbedekte huid.…
BAGATEL
netgedicht
2.0 met 15 stemmen
653 op het middenpad van de winter
vouwt zich een vrome stilte
om het
knisperen van een blad
geen feest druist tegen
dit kleine niet-gebeuren
knisperen
het enige woord dat mag
in dit verder zo stille vers…
Onrust
gedicht
2.5 met 144 stemmen
27.104 .
-----------------------------------------------------
Uit: De bladen voor poezie, 1937.…
hoop
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.179 het blad verzamelt zich op stille
plekken, vormt zich, blijft aaneen
vermaakt zich met een buitenkant
in het binnenste schuilt een egel
slaapt er een nacht, neemt dan
de hongerige luizen met zich mee…
dauw
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
959 ik boom mijn weg
door gapend bos
waar slapend mos
ontwaakt
door fluisterend blad
en droom mij weg
langs paddenpoel
een paddenstoel
verraadt
mijn zwijgzaam pad…
Een spelletje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.146 Zoals een blad
verkleurt in de herfst
zo kleurden
de dagen mee
in een tijd die
wegslipte
uit een gescheurde
zandloper
die vermoeid was
van wentelingen,
die brak op een dag
daar waar wij nu spelen…
Ruimtelijk
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
568 Dag blad, hoe lig je stil
tussen de regels te zijn
zoals de nacht zich mengt
tussen de sterren.
Ik lees je, schrijf je
met mijn gedachteninkt
pas als ik zeker ben
laat ik je
los.…
Een liefdesliedeken
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
708 Een liefdesliedeken
omdat het mei is
omdat mijn hart zo blij is
een liefdesliedeken
voor jou
een liefdesliedeken
omdat er zon is
omdat de lucht zo blauw is
een liefdesliedeken
voor jou
een liefdesliedeken
omdat er licht is
omdat er blad en bloem is
een liefdesliedeken
voor jou.…
Tranen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
946 Tranen
De zoute zee van dromen, onuitgekomen
Gevonden en gemaakt
Als luchtbellen spattend
Tranen
De top van de boom, dat ene blad
De jeugd en de ouderdom
Onuitwisbaar
Als de tijd…
Libera me
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
859 oude woorden dagen
nu de tijd
naar verten neigt
dichter
wervelt de wind
die het blad omslaat
laat los
van binding vrij
hoor, de pauken slaan…
Goede Vrijdag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 Aan het kruis
of aan een draadje
met een doorboord lichaam
in de schaduw van alles
wat liefde was
Het blad sterft weg
kent geen Pasen
leeg blijft het sterfhout achter
de toeschouwers huiswaarts
zonder te beseffen.…
Leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Het leven is een wonder
een ongeschreven blad,
Geloof,Hoop en Liefde
het mooiste op mijn pad!…