Gouden Ketting

Hij zit verscholen
achter groen
een paar centimeter
in de pot,

geen tand ontbloot,
enkel zijn ogen
boven het blad uit
gericht op hetgeen dat
nog komen moet,

onder haar houdt de aarde
vast aan wat eenmaal
trouw werd gegeven,

het wroet, het vreet,
het laat niet los,

uit loyaliteit gegroeid
verhardt tot schuld,
dat ieder moment
aan het volgende bindt

Hij blijft waar hij is
stil, tussen blad en aarde,
niet vrij niet gevangen,

een ketting om haar hals
zonder dat iemand het zag,
losmaken gaf enkel een
onbedekte huid.

loyaliteit, consequenties

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 9