2003 resultaten.
De kus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
675 Je tiara in chocolade gesmolten,
je voeten op mijn schoot gelegen.
En ik hoorde zacht de regen,
langs dat immens grote raam
wegsterven.
Een paleis groeide uit de horizon,
een eenhoorn uit de regenboog geboren.
Daar, tussen slag en stoot
en op Pasen en Pinksteren,
heb ik je gekust.
Wolkenkus in sterrenhemel.…
De nacht, de zwoele nacht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.271 Ik ben alleen, bij holle ontstentenis van lijden,
ik ben niet meer dan lijdelijk een moeder-schoot.…
Plichtsbetrachting
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
517 Ik zit hier op ons tuinterras
de laptop op mijn schoot,
het bovenlichaam bloot
en zie hoe langzaam het gewas
verdroogt naar ~bijna dood~.
Maar als de zon verdwenen is
(exact drie over tien)
kunt u me sproeiend zien
-daarop is absoluut geen mis-
op struik en balsemien.…
aan het water
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 vandaag stroomt het water van niets naar niets
het slaapt in de schoot van zwaartekracht
er flitst een zilverwinde als een hinde in het struikgewas
'het komt door de zon', fluistert het water zijdezacht
ik wist dat de rivier praten kon, een koe in het gras
een vogel in de lucht en hier een dikke vlieg
het water herhaalt zijn loop vanuit…
in de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 steeds keer
ik terug naar
mijn wortels
om te zien
hoe het was
om niet
te vergeten
keer ik terug
naar de
achterkant van
de droom die
me ten val
brengt me uit
de slaap houdt
ik keer terug
in de winter van
mijn leven in
de schoot van
een vertraagde
thuisvlucht waar
voor het eerst
binnen en
buiten elkaar
bijna raken…
Vlinderend gevoel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
394 ik voelde
de wind met
het kind in je spelen
het was niet
de vrucht
van je schoot
maar ze ontwaakte
als jij van het eerste
lentewiegen genoot
een vlinderend gevoel
van voorjaar en blij
in de bloemenwei
ontsnapt aan
de winter en
eindelijk weer vrij
je danst en
zingt het gras groener
dan voorgaande jaren
kleuren verschillen…
in Nagoro
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 goedgemutst
samen op
een bankje
stil leven
in Nagoro
haar ogen
verdiepen
zich in de
verte van
de vallei
beide handen
rusten open
op haar schoot
zijn peinzend
hoofd gebogen
als hij haar hand
licht beroert
twee mensen
roerloos
zij aan zij
op het bankje
welgemoed
in dialoog
in Nagoro
een bergdorp
stillevens…
Vingers maken mij bang [1]
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
451 Het was een schot in de roos
Als doelwit mijn hart
Toch sta ik hier met twee voeten vast aan de grond
De bloem der jeugd is nog niet gepasseerd
Oorverdovende stilte kroop langzaam binnen in mijn oor
Mijn onschuldigheid was weggenomen
Schaamte was een woord die in jouw woordenboek niet te vinden was
Jouw vingertoppen hebben hun verhaal achtergelaten…
Yulia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 De zachtheid van je mond
in de ochtendstond
de warmte van je buik
de geur van jou die ik ruik
het zachte golven van jouw schoot
waar ik steeds van genoot
bij het krieken van de dag
jou prachtige verliefde lach
jou kussen zo innig en teer
mijn liefde voor jou doet mij te zeer
kom nu vlug naar mij
dan maak je me superblij…
park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 er schoot een regel door mijn hoofd
terwijl ik liep te lopen
'er heerste vrede in het park
als in vervlogen tijden'
hoeveel goden mensen
zich ook wensen
er is slechts één zon
die ons allen troost en verwarmt
er is slechts één maan
die ons allen troost en omarmt
die boven oorlog boven vrede
altijd blijven staan…
EVEN WEG
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
416 Knaapje van achttien maanden
slaapt rustig in oma ´s schoot
die soezend knikkebolt
op de zachte sofa
rondom her vertrouwde tweetal
kringelt licht gepruttel
door de huiskamer
gerechten op de spaarvlam
in de nabije keuken
geleiden en versterken
de zoete middagrust
om spoedig terug te roepen
naar het daagse werk.…
Haar tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
48 De Westminsterklok
breedarmig
op een marmeren schouw
uren schuiven verder
op houten ellebogen
over gerimpelde handen valt middaglicht
een whodunit op haar schoot
Agatha Christie
Hercule Poirot
traag slaat ze de bladzijden om
licht schuift van dag naar schemer
zij schuift mee
met de wijzers van de klok
en soms, heel soms
is ze er nog.…
Het liedje van verlangen
poëzie
2.9 met 14 stemmen
3.251 Een knaapje leunt aan moeders schoot
Vol slaap de knippende ogen,
En houdt zich wakker, taai en groot,
Met knikkebollend pogen.
Hij's bang in 't donker, bang alleen;
Hij wil niet heen,
Blijft talmen, treuz'len, hangen.
Het dwaze jonkske dwingt,
En zingt
Een liedje van verlangen.…
Vrij
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.069 de berk beziet ons leven
is met ons samenzijn verweven
het achterland met Schotse koeien
maakt zachte beelden broeien
tussen kikkers padden en insecten
spiegelt de zon zijn vaste baan
zolang de wolken hem maar laten gaan
zijn warmte is het die natuur verwekte
dit speelse plaatje toont het leven echt
en heeft mij doen bewonderen en danken…
Vandaag in Den Oever gewandeld,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
488 alwaar het ijs liet zien en horen
dat eb en vloed eeuwig doorgaan,
knarsend en krakend kruiend
schots en scheef, letterlijk
maar desondanks mooi,
zoals eb en vloed in mijn leven,
hun sporen eens schots en scheef
op mijn ziel stuwden
maar nu in een stromende balans,
want: zie vorig couplet,
ook zijn brute schoonheid toont
nu ik in de stuwende…
Het verlangen
gedicht
3.0 met 29 stemmen
20.916 Sobibor
het zou de naam
van een cocktail kunnen zijn
of van een computerprogramma
van een nieuw medicijn
of van een steen
in de branding
die wacht op de zee
of de naam van de man die
de steen in zijn hand houdt
en streelt
en wacht
op
het water
het brood
het bevel
het schot
die wacht
op de vrouw
de vrede
de dood
of gewoon op de branding…
Genealogica
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
871 in strengen genen
van mij huist eertijds
vrezen om levende
dood omgeven
welk dna asielt
veronderstelt moleculair
ooit om brood
het eigen bloed gelaten
naast huurling in mij en het
leger van zovele hanen
heeft het niet om Schots hoogland
en eigen volk gestreden
om de weeromstuit is
wat tot Pruis verworden
nu mijn onderhuids…
Schreef cirkels pijn
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
611 ze schrok vloog op
zag de hagels
van het schot
haar verenkleed
roodbruin verteren
vleugels scheerden
kort de vlucht
het suizen
klonk vertraagd
als ruisen van
een schaduw door
te zware lucht
ze vloog haar weg
schreef cirkels pijn
fladderde en duikelde
struikelde het gras voorbij
ontvlamde zacht
gespreid in doodse stilte…
Oversteken naar Liesbeth
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.920 Cupido schoot en liet me hier gewond.
Want ik wilde met je leven,
maar stierf zacht hier op de grond.…
op het slagveld van poëzie
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
580 op het slagveld van poëzie
waar inspiratie word gemangeld
woorden blijven hangen
in opperste onbenulligheid
waar zinnen aan flarden worden geschoten
in grenzenloze onmacht
gedichten sterven in echo van adem
uitgeperst in huivering van gezichtsveld
maar gapend met mijn mond open
en in mijn simpel verlangen
en met mijn muze op schoot…
den trap... afgedaan
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
675 zo schots als rots
natuurgeweld in handen van
een stielman zonder waterpas
met treden uit bomen met
hun namen onuitspreekbaar
hangt de trap uitdagend
aan haar muren ankers
trede voor trede een
eigenzinnig verhaal
voor iemand nieuw
telkens weer gecharmeerd
door de aanblik van een kasteel
en niet zozeer het gebrek
aan middel en vakmanschap…
Verwachtingsvol
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
4.193 Het zachte schijnsel van de haard
bloost de wangen rozerood
ze wiegt zich in een schommelstoel
en vouwt de handen teder
om het wonder in haar schoot
ze heeft iets...een geheim
dat enkel door een vrouw
is te ervaren
ogen glanzen mysterieus
in glimlachend staren
ze lijkt gehuld in kopergloed
die vertedert en verblindt
voor mij als…
Vechten om een stukje brood
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
1.676 Ik zag vandaag twee kindsoldaatjes
vechtend om een stukje brood
toen kwamen daar de mansoldaten
en schoten beide kinderen dood
Het stukje brood nog in hun handjes
en hun geweren op de grond
de kinderen met gaten in hun kleren
en bloed dat sijpelde uit hun mond
Ze waren opgevoed om te vechten
maar het brood dat was ze niet gegund
ze vochten…
De andere helft
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
706 vlij mij neer in jouw schoot
in je verblindende
zachte bos van dromen
van alle glorie en geheimenissen
deze weg leidt me
tot een existentiële waarheid
van liefde en openheid
jij brengt mij thuis waar ik bij hoor
aan jouw oever
daar voel ik mij verenigd
de andere helft van m’n andere immers
ja, ‘kweet het
volg je hart, volg je gevoel…
Onschuld in de toog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
525 hang uw maagdelijkheid
maar aan de wilgen
tussen pril ontluikend loof
bloei in bloesemvolle
lente en beken
de vruchten van uw schoot
laat ze rijpen
in zomers volle glorie
kies de kleuren van de oogst
er is geen sterven
in de pluk zij etaleert het
overweldigende herfstgeluk
winters wit kleurt
onschuld in de toog tot
lentes nieuwe…
dromen mag steeds weer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
530 laat me wezen
wat ik ben
gesloten in een pen
geborgen in de schoot
van nachtelijk gevoelen
laat de warmte in me wellen
de zon mijn jeugd vervellen
en alles zoveel mooier
minder zijn
simpel veelheid zijn
in alles wat ik ben
en ooit had willen zijn
de nacht verzacht de randen
raakt mijn dromen keer op keer
slapen doe je in het donker…
Hij kent je
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
927 Wanneer het donker in je leven komt
weet je dan in Zijn schoot gedragen
Hij kent je en herkent het kruis
weet ook je levensvragen
waar jij het niet alleen meer kunt
draagt Hij het met je verder
geef je maar over aan
het ritme van zijn tred.…
Naar de hemel reikte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 de wortels waren gaaf
de jonge stam droeg
trots een weelderige kruin
maar aan de voet
ontsproot een nieuwe loot
die onbelemmerd groeide
een tweelingstam
die zonder steun
al naar de hemel reikte
het leken twee gelijken
maar de jeugd schoot uit
waar behoudend rustte
de tweestrijd is gedaan
de jonge loot zal verder gaan
in het dragen…
In een pikante styling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
886 door een overvloed
aan zon
zijn de kleren uitgegaan
het wit
staat aangedaan
onwennig in het volle licht
niet bloot
maar in bedekte termen
zijn borst en schoot verhuld
opgeleukt
in een pikante styling
lacht het laatste restje deugd
zand schuurt met textiel
de tere rode huid en eindelijk
gaat ook het één na laatste bolwerk uit…
De wachtzaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Mijn broek spant
Ik voel de rand
Snijden in mijn zij
De stoel is warm
Tegen mijn arm
Ach wat verveel ik mij
Mijn haar kriebelt
De stoel wiebelt
Mijn handen in mijn schoot
Ik heb het te heet
En hetgeen ik meed
Ik ben nu helemaal rood
Ik kijk maar rond
Met een droge mond
En hoe lang ik ook wacht
Het maakt echt niet uit
Want al…