Alle inzendingen over schouders

1857 resultaten.

Sorteren op:

Taal

gedicht
3.2 met 40 stemmen aantal keer bekeken 13.837
Zij zijn mij verwant als de neven in Finland die brede schouders hebben, kalme ogen, waarin geruisloos bomen groeien, sleden rijden. Ik denk aan hen in brieven vol rivieren, wit hout stroomafwaarts, vol van sneeuw en liefde. Omdat zij eenzaam zijn en onbereikbaar als woorden. ------------------------------ uit: 'Taal en teken', 1956.…

Vrienden

hartenkreet
3.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 3.407
Soms een schouder om bij uit te huilen, vaak om leuke dingen mee te doen. Ze zijn niet te koop, je wilt ze ook niet ruilen. Zonder vrienden ben je nergens, de wereld zou vergaan. Als ik geen vrienden heb: heb ik geen been meer om op te staan. Zorg dus dat je vrienden hebt, zorg dat je ze houdt.…

Haar eenzaamheid...

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.200
Haar leven is gevuld met mensen Met feestjes, parties enzovoort Maar eenmaal thuis na afloop van Is er niemand die haar hoort Ze wast de lach van haar gezicht En laat haar schouders hangen Duikt dan alleen in 't kille bed Met haar onvervuld verlangen De onrust in haar slaat dan toe De nacht lijkt op een eeuwigheid De mensen zien haar…
merle ;-)13 september 2004Lees meer >

Moederliefde

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.569
doodmoe zwerf je kermend langs desolate straten van ongekend geluk stokoud lijk je gekrast, gebroken geen mens meer maar een lijkje wie weet weent je besmeurde einder loos als hij ziet dat je gekrompen liefde toch beschut tegen ijs koude regen in je ingehouden klacht sterker dan steen stut je schouder toch je tere kind in…

Vader

gedicht
3.2 met 53 stemmen aantal keer bekeken 20.850
Eenmaal toch moet ik het meemaken dat ik goedkeurend hem op de schouder kan kloppen. diep in de ogen kijk, verlegen mompel: 'Jongen, je vader is trots op je.' ------------------------------------------------ uit: 'Comfortabel ongelukkig', 1999.…

Fleur Bloemen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 847
Die arme Fleur, maar ook die arme ouders, Wat krijgen die verdomd veel op hun schouders.…
Wim Overweg14 december 2012Lees meer >

Déjà vu nummer zoveel

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.495
Een dame in oranje tikt me op de schouder: zijn dat uw kinderen mevrouw?…
jan de bas5 november 2006Lees meer >

Geen Carmen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 771
Doelloos zittend in het heden Verlang ik smachtend naar de toekomst Want de pijn uit het verleden Is nu wel genoeg betreden Vooruit gaat het pad dat ik lopen zal Niet bang voor versteende spoken Achter rechtgehouden schouders Glimlachend naar de horizon Daar plant ik dan mijn nieuwe boom Verspreid mijn bladeren in de wind De fluiten klinken…
Sophie15 januari 2007Lees meer >

ik zie

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.370
ik zie je zwarte ogen, je schouders hangend gebogen, ik zie, terwijl je tot het uitersten bent gedreven, voor even, ben je in jezelf verborgen, verbergend voor je vele zorgen, ik zie, je verloren gezicht, je houding totaal uit balans, ik zie, hoe je stribbelt om evenwicht en mijn verschoten kans ik zie wat ik had moeten voorkomen…
ali.b8 juni 2008Lees meer >

Verloren vader

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.083
Geen arm of hand die mij beschutte geen schouder om te rusten maar wel de slaande deur, uw scherpe stem. Wat bleef is het verdriet om 't gemis van uw genegenheid , de kille sfeer. De ontkenning van mijn kleine zijn in een leven dat geen leven was maar slechts een valse parodie daarop.…
sjoerd haxe13 januari 2009Lees meer >

Mooie sterke rug

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.426
Vanaf de nek een vloeiende Beweging naar mijn billen maar Stopt nog net En laat zien de golvende lijnen van het schouderblad En ook links een schouderblad en die andere rechts Zacht maar aanwezig En sterk is Schouders en rug die hebben gedragen De pijn van al die jaren komt hier bijeen Tezamen op een plek die ik wel kan voelen Maar…
Emmaj19 januari 2009Lees meer >

jouw eigen hemel

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 705
Vele groeiringen later laten je duizendmaal golgotha vergeten om het zwijgen van de dood te bevrijden van het juk dat je schouders hebben gedragen in tijden van nood jij schiep jouw eigen hemel kristalliseerde je beeltenis op de flanken van het kruis herschiep het besef dat het sterven slechts een hoorspel is in het theater doch jij…
elze22 maart 2009Lees meer >

Vergeet de zege

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.220
Vergeet de zege in debat Spring over ruzieregels heen Denk niet meer aan je gelijk Leg slechts een zachte hand op de mantel van begrip Soms zit het niet in woorden maar meer in de bedoeling erachter of juist niet Het hart spreekt een woordje mee - in elk geval Leg dan die zachte hand - ook daar zijn schouders voor Hervind de zo gewilde…

Zonder jou.

hartenkreet
3.6 met 56 stemmen aantal keer bekeken 6.142
op mijn schouder ligt. Momenten als deze doen jou weer herleven alsof jij nog bij me bent.…
Ger Debè10 oktober 2009Lees meer >

Mijn ouders...

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.339
vader en mijn moeder Nog zoveel te doorstaan Op trap van het gemeentehuis Zovele stappen staan Ruim zestig jaren verder Zijn beiden er niet meer Vader werd slechts 51 En moeder nog dertig jaren meer Een foto uit de oude doos Van allebei mijn ouders Ik heb ze zelf zo niet gekend Maar 'k droeg hen in mijn hart En figuurlijk op mijn schouders…

"Jij en Ik "

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.998
Jij bent "mijn schouder" op het juiste moment. Mijn minnaar, man én maatje. Jij bent mijn wereldvent. Ik ben "jouw thuis" gevuld met liefde. Jouw warme veilige haven na dagen vol met stress. Jouw maatje, vrouw én jouw liefdevolle minnares!…
4u223 februari 2011Lees meer >

Goede raad

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
“Kop op, mijn beste, zet je schouders eronder; je weet het: ‘willen is kunnen’ ”. ’t is makkelijk gezegd, we hoeven het zelf niet te doen maar het alleen maar te ‘kunnen willen’. Is onze inschatting juist, dat de ander, spontaan en mentaal het ook echt en oprecht ‘zou willen kunnen’?…

Zonder schroom

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
kom schuilen onder het bladerdak loop met mij het schaduw pad weg van het helle licht dat genadeloos je zorg en pijn beschijnt een kleine pauze op een omgevallen boom samen praten zonder schroom in delen vallen lasten van je schouders die doodmoe van het dragen zijn met een gestrekte rug weer terug in het licht waar de zon schijnt…

Hartslag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
ze legt het huilende kind zacht over haar schouder als ze kalm maar vastberaden langs de rijstvelden loopt het wuivend gewas als fragiele muziek in de wind de hartslag daalt het kind wordt stil geeft zich over aan de tere aanraking van de moeder zij neuriet in harmonie met het rijstveld de wind beroert hun haar een bevrijdende regen…
J.Bakx31 juli 2013Lees meer >

Geluk?

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.189
Soms, fietsend langs donkere grachten, duikt je blik ongevraagd een woonkamer binnen, stuit op een glimlach, een hand op een schouder, maar je bent al voorbij. Niet meer dan een tiende seconde lijkt nodig om haarscherp te tonen waar het om gaat.…

tweeduizend drie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
toen ik jou te grave droeg mijn handen wit mijn schouders blauw door onvoorzien één mondhoek hoog een mondhoek laag geen schraag voor jou waarop de stille kist, ik wilde warmte onder lichte planken de banken van het hof vol zomerzon bloemen rond te zware voeten, wuivend gras en in mijn lijf slechts de herinnering van wie je was…
switi lobi30 augustus 2015Lees meer >

Persoonlijk leed

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 552
probeert ze te overzien haar eigen problemen vallen in het niets die voedzame leegte overwint alles niemand om te benijden geen leven om jaloers op te zijn de dood voor iedereen hetzelfde uit haar emoties groeien dromen een gebeuren in verandering omdat anders alles hetzelfde blijft met het gewicht van de wereld op haar ranke schouders…

Helderheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
De schouder waarop ik lig mijn adem die jouw wang wil raken mijn hand op de jouwe waken, mijn been lui laten over dat van jouw...…
Ralameimaar23 november 2015Lees meer >

exodus

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 429
duinenvelden die botsen, zand uitwisselen maar elkaar ook weer afstoten aan Mauritaanse dorpen nabij woestijnen die onder zand verdwijnen aan houten vissersbootjes schommelend op zout zilver schitterend water aan de vergeefse uittocht van naamloze mensen naar het ene of andere beloofde land aan Atlas die de hemel op zijn schouders…
J.Bakx26 augustus 2020Lees meer >

Met mijn handen

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 859
mag ik tot je komen in je dromen en niet in verleden tijd met mijn handen om je op te vangen een schouder om te rusten als de beelden verontrusten kan niet in die vormen treden waar je in een vroeger leven onder hebt geleden toch spook ik niet maar bied alternatief in gezamenlijk herkennen zullen oude angsten nooit meer wennen…
wil melker23 augustus 2007Lees meer >

Reuzin

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 453
Als kind kroop ik onzichtbaar weg in het benedenhuis onder de veranda om de ratten te zien scharrelen tussen pissebedden Ik voelde me groot en sterk perste mijn lippen op elkaar tegen de weke kriebelkussentjes en liet hun harde staarten mijn Gulliver-lijf zwepen Ik was graag hun Atlas onder de grote-mensen- wereld op mijn schouders…
Zywa23 maart 2023Lees meer >

Portret

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
De stoel meer van de schilder dan van haar Licht valt zichtbaar van 'r schouder Ze wordt geen dag, geen jaar ouder Zij, model uit 'n vervlogen tijd bloem tussen bloemen Zij, vrouw tussen.... 'n veelheid aan vrouwen Ik zou om 'r kunnen ......rouwen want nam ze niet -zonder woorden- van mij afscheid?…

Incompleet aanwezig

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
Ik was die kleine stille kapel binnen gegaan van de kathedraal zag alleen je ogen neus mond en schouders meer was er niet stil werd ik even was in gedachten bezig een moment van inleven wat allemaal de bedoeling van de kunstenaar was er kwam iemand binnen ging onder de beeltenis staan vanaf dat ogenblik zag ik pas dan is jouw complete…

Sjaal van Henriette Roland Holst

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.277
De sjaal is nu altijd thuis rustend op haar nek en scherpe schouders die zo versleten zijn. Beeld: Aart van Dobbenburgh, 1949…
Remco Ekkers17 december 2017Lees meer >

Als je ooit moet gaan

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
Als je ooit zult gaan, dan zal ik mij zorgzaam om je schouder slaan, koesterend jouw lichaam. Als je ooit moet gaan. Ik zal jou een monument van woorden weven dat daarna elk moment als een stille deken warmte zal geven. Als je ooit moet gaan.…