946 resultaten.
Medium
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
544 Wie van de sterren de signalen leest
verschaft zichzelf een eindeloos genoegen
dat als een serum 't vege lijf geneest
door wat de geest aan 't lichaam toe kan voegen
Ons lichaam wordt verheven door de geest
gewichtloos, aan de zwaartekracht ontstegen,
vangt zij de toekomst, vrij en onbevreesd.
Wat nog niet is doet ons vooruit bewegen.
Ze…
Niets is oneindig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 dieper dan diep
in pijn en verdriet
zo intens
voor een mens
een hart bonkt
een raam lonkt
open is hopen
hoger dan hoog
zweef erheen
ontstijg en
stijg omhoog
de pijn en
verdriet
verdwijnen
maar niet
als vlinder
dartelend
verder dan ver
naar het buiten
bij het sluiten
van deze dag
in het rood
van de horizon
ontvouwt…
Water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 Water is ondeelbaar
zelfs één druppel blijft water
net als de zee een geheel
Zo ook het heelal met
z’n sterren en planeten
De aarde en al wat zich
daarop bevindt
een geheel in het geheel
God is als water alomvattende
alle druppels ook ik
ben van al die velen één
Zo zijn ook wij allen
ook al voelen we ons soms alleen
allen zijn en…
Elan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
465 Gisteren las ik op onze site
Dat stof tot nadenken zich op blijft hopen
Wat wij ons eigen maakten ligt maar binnen
Als loze spinsels die ten dode lopen
Een schrale oogst van wat ooit was gezaaid
Waar is het dat een kiem zich zal ontginnen
Een vers dat van zichzelf een oorsprong heeft
Dat wat onstuitbaar onze geest doet waaien…
Spontaan taal, zonder modelcontracten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
440 Probeer het je maar eens voor te stellen
dat we "daar" dan even proosten met al
die zielen, hun een fatsoenlijke vergoeding
een gemeende zoen, zonder luid te smakken
geven, als dank voor die verworvenheid.
Hun protesten waarderen, nu zeer serieus
te durven vertrouwen op er is veel meer.
Probeer het je maar eens voor te stellen.
Anders moeten…
Wat valt je soms toe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Nu ook nu februari het weer om gaat slaan
de natuur even bewust voor bevriezen kiest,
alles , ook de onbegrijpelijkheid zo bewaard
danst ook ergens een vlinder wonderschoon.
Zegt in dierentaal, vertel haar gerust mededichter,
bij het licht van een nog steeds niet gedoofde dag
over dat hemelse, nog steeds niet mijn laatste dag,
aan alles met…
voorbij de horizon
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
623 met ogen die dromend staren
naar die horizontale vlakke lijn
stellen veel mensen zich vragen
wat zou er daar achter zijn…
misschien een andere wereld
helemaal niets of een mysterie
mijn gedachten worden echt gegeseld
door deze ingewikkelde materie
maar mijn vaststelling is nu compleet
want door al die drukte en gewemel
stel ik vast dat…
Hokjesgeest
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Leven hoeft zijn slag niet te slaan, geen
zakcentjes te verkwanselen, laat staan
te ontvlammen met vuur zonder dat ze tijd
vrij maken voor het werkelijke.
Ik zie ze gaan, slenterend, nu zij steeds
staren, vervolgens pinksterbloemen plukken
zonder 'n mooie tuil samen schikkend te maken.
Hoe verbijsterend en bijna beschamend.…
Aanroeping
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Roep Sint-Elisa
en verberg je onder haar
engelenvleugels!...…
Elementen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 de wind heb ik zachtjes
horen fluisteren
de zon strooit over alles
haar verklarend licht
water betekent leven voor
uitgedroogde aarden
vuur vuurt gevoelens
met enthousiasme aan
ergo:
de wind heeft mij
doen luisteren
de zon toont mij een
helder inzicht
water lest mijn zoektocht
naar werkelijke waarden
en het vuur
het vuur wakkert…
De stem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
428 Hoor je diepste stem
volg z’n wijze woorden
wees een met hem
en erken
hij wijst de weg
naar onbekende oorden
waarin ik nog zoiets
als paradijs herken
je ware echte stem
schat z’n waarde in
heb vol vertrouwen in hem
en wat ik hiermee win
is dat hij mij toont
wie ik werkelijk ben…
Laat maar stromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
498 Als het eenmaal stroomt
valt het door niets nog te keren
wat men ook zal beweren
welke oplossing men ook droomt
Als het eenmaal stroomt
laat het dan maar komen
het kan immers niemand deren
het zijn jouw aller diepste dromen
die je iets proberen te leren
laat alle remmen los
stel dan je droom op schrift
bevrijd je schip van z’n tros
en…
Intuïtie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
502 Ze geven weer antwoord vandaag
De vraag heb ik nog niet gesteld
Ik spits mijn oren
want in de hemel wordt gefluisterd
Op mijn tenen reik ik
Mijn voeten aan de aarde gekluisterd
grijp ik flarden waarheid zonder woorden
Over mijn lippen willen ze niet
Ze wenken alleen, zonder geluid
Zweven voor mij
de juiste richting uit…
vlammetjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
488 Wij zijn vlammetjes
gebonden aan lucifer aan kaars
die over kunnen dragen
is bewezen is iets waars
wij zijn ook vlammetjes
die lijken op te branden
te worden uitgedoofd
maar nee we zijn
slechts een moment uit zicht
omdat we tijdelijk van
ons houvast worden beroofd
waarschijnlijk worden
we dan allicht
net even overgedragen aan een
nieuw…
Als ringen krimpen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 langzaam schuurt
de wind langs mijn vel
het drijft de warmte weg
dat gaat alsmaar door
zo weet ik wel
het droogt de huid
niet nieuw als ik dat zeg
en verzucht soms
mijn adem op een ruit
zeker, de nieuwe lente
openbaart zich telkens weer
in het voorjaar, of bij toeval
soms nog een andere keer
toch is de piramide onverbiddelijk
de weg…
'Ogen' blik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 Wat wij reeds vermoedden
is mij gebleken
als waarheid
op basis van
zuiver gezang
de kinderen horen
en zien niet alleen
ze luisteren
echt zonder dwang
Dat ene moment
is het kairosmoment
het juiste ondeelbare
onwederkeerbaar
intieme voor ieder
unieke moment
Het kan in een flits
onverhoopt onverwacht
maar altijd spontaan…
Dromen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
570 Vannacht heb ik gedroomd dat ik moest kiezen:
de strijd te strijden of me laten gaan.
Ik dacht vanmorgen dan aan Jacob
die vocht met God en zich niet liet verslaan.
Het leven is soms hard en vol van zorgen
maar telkens komt er licht in druppels dauw
en 'k zie met vreugde weer de dag gaan blinken
en voel de vrede kiemen onder't wolkenblauw.…
Machteloos Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Begrijp je het niet ?
Ik ben een kind van de wind
Niet zoals ik ben een kind van mijn vader want
hoeveel woorden heb ik niet verspild
En nog zijn wij elkaar geen geestestap nader.
Voor mij is slechts je gefluister voldoende
Het zachte geruis duidt op een verstaan.
Je vertelt me van landen waar slechts een blik is voldoende
om talen te doden…
Geen reden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Vandaag gebeurde er niets
van belang, we zaten Far Out
op een strandterras – alle ruimte
zon op mij, wind op mij, vrij
de wereld en mezelf ervaren
een meeuw doorgronden, haar aandacht
voor gebakken vis, in een oogwenk
de salto van de surfer in de verte
voelen in mijn bloed, de mensen in en uit
ademen, radslagen door mijn lichaam…
Wat me dwarszit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Soms vraag ik aan de nachtelijke hemel
wat mij dwarszit overdag. Richt ik mij
teveel op de verkeerde dingen of kan ik
beter helemaal opnieuw beginnen.
Ik kan u niet om wijsheid vragen,
u bezit geen werkelijke macht.
Een verzameling zwarte gaten,
zonder sterren bent u niets. Ik
zou uw duisternis niet verdragen.
Bij gebrek aan beter smeek…
Dolende Ziel.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
559 Wat beteken ik in dit breedspectrum universum
Liefde, waarheid of dromende afwezigheid
Eiland niet gevonden waar gedachten Vrijheid impliceren
Hartenkreten zo onbegrepen resulterend in knagende pijnen
Bevestiging en beweegredenen ver zoek
Vrouw speeltje of wezen met ratio
Wijde natuur muze of 'fabrieksinstelling'
Ziel helend of net destructief…
Wit Licht.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 Beneden smachtend in grijze wolken onverbiddelijk
Nederige afwachtende houding uitnodigend tot misbruik
Kleverig angstzweet zout en verzuchtend
Bang maar ook schril gehuld in zwart, hard
Pijn verterend zoekend in labyrint
Taal niet begrepen, holle frasen net weer wel
Steeds verzonken in ledig - waarom -
Minnekozen onbestaande enge leegte
Gemis…
Via Via
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Via Via weet ik ongeveer wie ik ben
iemand onder al de mensen
die de stad levend houden
en me mijn ziel laten zien
mijn ubuntu
We voeden elkaar, eten dus
elkaar als één lichaam
het lichaam mensheid
dat hongert om te leven
Meer niet, geen avontuur
geen toekomst
alleen jij en ik
hebben die illusies
als…
Aanvaarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Tevredenheid is
het kunnen dragen
van je last
succes zit in
het durven maken
van een fout
en geluk is
het accepteren
van verdriet
immers alles is
zoals het altijd is
iets anders
wordt het niet
niet anders
dan alles
aanvaarden…
Stille getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 Rond waart de schemer
van sporen van genen
gemodificeerd
in een obscuur domein.
Vliesdunne flinters
omhullen en vullen
van buiten en binnen
onzichtbaar een luchtbel,
aldoor transparant.
In pastel polychroom
draaiend, bewegend
onthullen zich flinters,
zichzelve gelijkend,
aan de laborant.
Sliertend en slijmerig
waart er nog…
De weg naar boven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
707 De weg naar boven is de weg
naar God. Ambitie is hiermee
een gebed met eerbied beleden.
Met compassie sport voor sport
wordt hiermee de weg naar
vergeving betreden.
In een simpel gebed vraagt men
niet om meer; maar denkt men aan
het lijden van de heer.
Denkt men aan het ruwhouten kruis.
In een gebed bij een ieder thuis.…
Reikwijdte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 richting de wolken
reiken de bomen
richting de hemel
reikt de berg
het zal nog millennia
duren voor ze er komen
en in hun grootsheid
voelen wij ons slechts dwerg
tot zo hoog kan een mens
alleen niet komen
hij wordt duizelig
raakt verward
hij zal er toch van
blijven dromen
en het klinkt dan
misschien apart
maar een mens hoeft niet…
Ubuntu
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
715 Onder de gele maan schuifelt een trage lange rivier,
over het spiegelende water schuift moede de gele maan,
onder de gele maan op de trage lange rivier,
schuift een kristallen kano met een man, onverstoord
naar de horizon langs landen met vluchtig zand,
langs lage streken drijft de kano naar zee.
over hoge treden en met de gele maan, over…
Engelen van mijn hart
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
787 Kom maar hier
Jullie zijn niet alleen
Mana
Geef elkaar een zoen
Jullie stralen van geluk
Het bewijst van leven
Zoek vandaag jullie licht
Mijn hart staat open
Welkom in mijn huis
Jullie zijn kracht
Eeuwige liefde
Jullie mogen komen
Volg het pad
Neem de juiste weg
Een bond, een familie
Welkom in de wereld
Doe jullie best…
Adventus est
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
569 We zijn onderweg.
Hoor je de hoop in dit zinnetje?
We zijn onderweg.
Hoor je ook dat je vol moet houden?
We hebben een gezamenlijk doel
en verheugen ons op een groots perspectief...
Verlaat de beuzelarij.
We vormen een hechte groep
die op de been wil blijven
als tunnelvisies, vreemde fobieën,
neerslachtigheden de kop op steken.
We zijn…