start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3225)
adel (48)
afscheid (1718)
algemeen (1894)
bedankt (140)
biologie (66)
dieren (689)
discriminatie (111)
drank (219)
economie (72)
eenzaamheid (1426)
emoties (5155)
erotiek (632)
ex-liefde (575)
familie (271)
feest (219)
film (63)
filosofie (2477)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (219)
haiku (2709)
heelal (246)
hobby (81)
humor (1291)
huwelijk (231)
idool (90)
individu (1088)
internet (85)
jaargetijden (1490)
kerstmis (464)
kinderen (777)
koningshuis (75)
kunst (583)
landschap (449)
lichaam (348)
liefde (9158)
lightverse (1094)
limerick (325)
literatuur (881)
maatschappij (870)
mannen (138)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (431)
muziek (554)
mystiek (778)
natuur (3022)
ollekebolleke (209)
oorlog (689)
ouders (334)
overig (1315)
overlijden (1212)
partner (219)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (335)
psychologie (4075)
rampen (150)
reizen (547)
religie (1228)
schilderkunst (285)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (147)
spiritueel (239)
sport (323)
sterkte (69)
taal (835)
tijd (1471)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (272)
valentijn (94)
verdriet (1107)
verhuizen (52)
verjaardag (185)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (541)
vrijheid (855)
vrouwen (401)
welzijn (438)
wereld (537)
werk (154)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (342)
ziekte (797)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 67257):

Machteloos Kind

Begrijp je het niet ?
Ik ben een kind van de wind
Niet zoals ik ben een kind van mijn vader want
hoeveel woorden heb ik niet verspild
En nog zijn wij elkaar geen geestestap nader.

Voor mij is slechts je gefluister voldoende
Het zachte geruis duidt op een verstaan.
Je vertelt me van landen waar slechts een blik is voldoende
om talen te doden en toch te verstaan

Als je bomen doet buigen, wolken doet jagen,
kruinen doet kreunen, in een ootmoedig klagen.
Ben ik het dan niet die boven je woedend gehuil
het zachte gesnik hoor om mensen die stikken
in hun zelfgemaakte oorlogskuil

En als ik, woedend om zoveel wanbegrip mijn tranen laat lopen
en dingen verniel
Ben jij het dan niet die mij tot kalmeren dwingt
met dat ene zinnetje: Je bent toch mijn kind?

Schrijver: Lucia, 20-04-2018


Geplaatst in de categorie: spiritueel

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 93 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:LadyLove
Datum:22-04-2018
Bericht:Voelbaar.

Naam:c. ale
Datum:21-04-2018
Bericht:O, werkelijk, wat een mooi gedicht. Velen zouden graag dat laatste zinnetje horen. Die onvoorwaardelijke acceptatie.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)