31786 resultaten.
Indianenreservaat.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Verloren culturen
Beleven hier hun laatste uren
Zoals in een bejaardenreservaat.…
Uit "Slijpsel van tijd"
gedicht
4.0 met 2 stemmen
15.044 Kijk ik neer op je lichaam
tussen lelies in gebed
dan zie ik tekens
in je gelaat gegrift
die ik niet kan wissen.
Hoor nu mijn liefde
die naar adem snakt
nu je vragen verstomd
je ogen blind zijn
van het kijken naar mij.
Ik leg stilte aan je zij
blijf je met mijn taal
nabij om je te vrijwaren
voor het vergeten want
je lichaam vergaat…
Het is tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.610 Het is tijd
Mijn tas staat klaar
ik hoop dat ik niks vergeet
Nog een keer controleer ik mijn briefje
of ik niks vergeten ben
Nee hoor alles is opgeschreven
ik voel de verstikkende ruimte
Doe mijn trouwe kistjes aan
pak de rugzak hang hem op mijn rug
Om de weg te gaan volgen
waar mens en natuur samen gaan
Jee wat is die rugzak zwaar
niet…
Alles wat ik wilde doen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
627 Wat ik ook zou doen dit jaar,
het is niet af,
wat ik ook besloot dit jaar,
het is een straf, te weten
dat alles wat ik naliet dit jaar,
in slechts 1 dag gestopt moet worden,
want,
het jaar is dan wel klaar,
maar ik ben dat nog lang niet!…
De angstige tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Geen dag voorbij, dat men niet rept over het virus
geen nacht zonder woelen en draaien
geen uur dat men het nieuws over slaat
we zijn in angst.
Geen week, tot nu toe,
zonder handen wassen, desinfectie
geen vel meer op je handen
we zijn bang
Elke dag weer talloze doden
gepakt door een onzichtbare vijand
niet tegen te vechten
doodsbang…
Water, vocht, tranen!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
724 Normaal valt de griep December wel in huis
dit afgelopen jaar gelukkig niet,
Oh, jawel, we waren thuis,
maar de griep, die vond ons niet!
Nu is ‘t Maart en o ja ik weet,
het roert z’n staart, dat je ‘t niet vergeet!
Griep overtijd heeft ons huis gevonden
zodoende ben ik aan huis gebonden!
Water uit gaten waarvan ‘k niet wist
dat ze bestonden…
Vijf voor twaalf
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
884 Donderdagavond, ik moet aan de bak
Nog even snel een snelsonnetje maken
Voordat mijn inspiratie op gaat raken
Gedaan, ik voel me weer op mijn gemak
Oh nee, twee zinnen bijna glad vergeten
Dat wordt dus met gemak nog uren zweten…
Horloge
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Jij bent voor mij als een
horloge
Altijd bij de tijd
van slechts puur goud
Geen blad-, geen nep-, maar
voldoende karaats
Jouw goede hart, uit
100% puur goud gegoten
Immer bij de tijd
Gezien het klopt
><
Titel: Horloge II
Vooralsnog ben ik in
deze tijd
Ziekte echter versnelt
mijn leven
Op weg naar een tijd
die voor eeuwig is…
´Nieuwsgierigheid´
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 Nieuwsgierigheid is een vonk
Die brandt in ons hart
Het drijft ons om te vragen
En te zoeken naar de waarheid
Maar soms wordt het gezien
Als een daad van rebellie
Een teken van ongehoorzaamheid
En een bedreiging voor de orde
Want wie durft te twijfelen
Aan de regels en de macht
Die stelt zichzelf in gevaar
En wordt onderdrukt met kracht…
Het mooiste komt nog!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
637 Het mooiste komt nog!
Dat zeg ik tegen mezelf
Als ik door de donkere nacht ga
Of als ik worstel met een zware last
Het mooiste komt nog!
Dat geloof ik met heel mijn hart
Als ik zie hoe de zon opkomt
Of als ik hoor hoe de vogels zingen
Het mooiste komt nog!
Dat hoop ik met heel mijn ziel
Als ik droom van een betere wereld
Of als ik verlang…
Echo
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
560 Ik hoor de echo van het heden
Die mij vertelt wat ik nu moet doen
Maar ik zie ook een schaduw naar het verleden
Die mij herinnert aan wat ik heb gedaan
De echo is luid en duidelijk
Hij geeft me richting en kracht
Maar de schaduw is zacht en vaag
Hij maakt me soms angstig en zwak
De echo en de schaduw zijn beide deel van mij
Ze vormen mijn identiteit…
Een Nare tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
245 Een Nare tijd
Dat gevoel raak ik niet kwijt
Elke dag is tegen mezelf een strijd
Komt het ooit nog goed met me als persoon
Ik moet weer zoals anderen worden
Dan ben ik weer vrij
Een Nare tijd was het voor me
Hopelijk gaat het voor altijd voorbij…
Vir Tueel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
658 schermsullen suffen uren en uren
en dementeren tot digitale debielen
hun enig maal zijn bits en bytes
ze zijn verbonden via een sonde
met de virtuele realiteit, altijd en alleen
gehinderd door plaspauzes, control pi
verborgen achter een beperkend scherm
wereldbeeld verschrompeld tot een screen
Control Z, Control S en/of Control Alt Del?…
Wait a second
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 Heel heeft niets te maken met tijd.
Niets met uren maanden jaren.
Met verleden en met toekomst.
Alles verandert helemaal NU.
In NU en in alle eeuwigheid.
Mensen wachten op voldoening.
Wachten op geluk dat nu niet is.
Geluk moet wachten, groeien.
Geluk dat later komen moet.
Datgene wat ik nu nog mis.
Gelukkig wachten momenten nooit.…
opgesloten
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
904 op deze plek
waar de tijd
seconden
meetbaar wegtikt
dicht zij
in haar hoofd
fluistert zij de strofen
haar verbeelding
stroomt ononderbroken
van binnenuit
haar tijd is la durée
in de duisternis
van haar cel
de echte tijd
het is alles
wat haar beweegt
op deze plek…
Slapen of waken
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.270 slapen of waken
dromen en werkelijkheid vervloeien
gedachten vervormen
tijd lijkt te vertragen
met ogen dicht
lijk ik meer te zien
beelden verdringen elkaar
vragen zonder antwoorden
ik schrik allang niet meer
van de pratende woorden in mijn hoofd
ze zijn er elke nacht weer
als hel en verdoemenis
uren die blijven duren
muren schreeuwen…
Kan dat .....?
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.766 Wanneer morgen minder
meer is geworden, pak dan
zacht mijn handen en volg
teder de lijnen des levens
raak de palm van mijn hand
heel even aan, zomaar, voel
mijn warmte en lees de liefde
in mijn ogen, proef verborgen
hartstocht in half geopende
lippen, vind mijn ik in jouw
zijn, fluister liefdevol de tijd
vooruit in uren van wensen…
schorre zwanen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
671 hoor slaan die nog moeten komen, hier
staat de tijd niet stil maar deze tijd herkent zich niet
als het objectief de liefde waarneemt tussen deze beide
witte gevleugelde stervelingen…
Ijsbloemen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.208 Ik ben je droom ik kom bij jou
ik help je uren verder door de winterkou
wees maar niet bang, ik ben een vrouw
ik ben zacht en stil en helemaal wat je wou
Alles zal veranderen vannacht
Alles moet veranderen vannacht
Alles mag veranderen vannacht
De tijd heeft alleen maar gewacht
Door diepe sneeuw en pakken ijs
breng ik jou naar je paradijs…
De laatste uren van dit jaar
netgedicht
4.7 met 24 stemmen
726 De laatste uren van dit jaar
ze zijn geteld en ook gewogen;
is er iets wat we ons echt heeft verblijd
en zijn we ontsnapt aan groot gevaar?
De kleine dingen, die blijven belangrijk
want zoveel dat niet de kranten haalde
heeft mensen geraakt en veranderd,
heeft kinderen doen groeien.…
Wij tellen de uren.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.158 Wij tellen uren,
dagen, maanden, de jaren,
voor wie telt leven?
Als nadert de dood,
de verlangens zijn doorleefd,
is het zoet rusten.…
na de gouden uren (voor Paul)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 in een witgeschilderde bus
achter geblindeerde ramen
wordt hij binnengereden
hij kijkt me aan
ik kijk terug
en zie zijn geschokte kop
ik schraap mijn keel
zijn metalen kunstbenen
zuchten en slurpen
alles zucht en slurpt
in de ruïne
hij aait de hond
en tast naar emotie
hij verween in een
zoekgeraakt dossier
zonder benen treedt…
Glijden uren voorbij
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
698 uit nachten
van verwassen seizoenen
veranderden kleuren
in fraaie tinten
met zon in de ogen
brandende zanden erdoorheen
heb ik gedroomd
zelfs in de schaduw
waarop ik mij verdwaald voelde
zonder aanwijsbare reden
oh, dan weet ik
schrap wat niet past bij me
glijden uren voorbij
wat het verlangen ook voedt…
Het rood van laatste uren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
669 de avond heeft haar gal gespuugd
in het rood van laatste uren
mijn kamer is in vuur gezet
door zon gebakken in de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
nog uit wat zakelijke zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik…
Het rood van laatste uren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
671 de avond heeft haar gal gespuugd
in het rood van laatste uren
mijn kamer is in vuur gezet
door zon gebakken in de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
uit wat emotieloze zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik was er…
Uren waren we aan het klimmen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.535 Je vingertoppen op je gezicht en daarna in je ooghoeken
om het vel vaster aan te drukken,
is dat jouw manier van denken?
Wat een prachtige, stille plek.
Hoe moet het verder, denk je. In de vallei klopt ochtendmist
zich boven de rivier op. Verlangen
in iets te verdwijnen
wat er altijd zal zijn.
Het gras is hier zo anders.
Hoe moet het…
Samen, duizenden uren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
572 samen zeilen
op de boot van het licht
niets dan het blauwe water
gouden horizon in het zicht
samen winnen
van de spelende nijvere wind
jou en mijn krachten samen
gebundelde zonnestralen aan een lint
samen op weg gaan
alsof we het leven nog kunnen sturen
elke schipbreuk kunnen weerstaan
grenzeloos, jij en ik en duizenden uren
samen…
licht dat uren schemert
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
677 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
de stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
bekleed met witte rijp
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het…
wieg maar in lentes uren
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
882 ik zag je bloem
het korenblauw
tegen het grauw van
opgetrokken muren
je bloeide
daar alleen en
wortelde in puin
van het verleden
het armetierig groen
gaf toch een
schitterende bloem
halsreikend naar het heden
kom open maar
laat zon je warmen
draag vrucht in wind
en rust in sterke armen
wieg maar
in lentes uren
jouw groen…
in licht dat uren schemert
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
680 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
omklemmend soms met ijs
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het gaan…