2249 resultaten.
Hier staat u
gedicht
2.3 met 49 stemmen
11.366 Hier staat u
buiten en boven het gangboord de paalworm
die traag door het zachte lichaam trekt stuurboord
groen bakboord rood waaronder de wolken als
alles roerloos
geworden is het zuiverste maaksel
geen enkele vorm elke vorm stuurboord
rood bakboord groen waaronder u hier staat.
-----------------------------------
uit: 'De blauwe…
De vroege vormen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 warm glijdt zand
door mijn handen
op het eindeloze strand
zag bergen
rotsen en rivieren
in trage stroom passeren
deeltjes kwarts
door zee gedragen
en aan land gebracht
nog vol herinnering
aan hun bestaan
de vroege vormen vergaan
stukjes uit de scheppingstijd
opnieuw geboren
delen in dit tropisch paradijs…
Vergankelijkheid-2
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
504 Koeien met halve poten
beroeren traag de nieuwe dag
bij het grazen in onzichtbaar gras
verdwijnen ook hun koppen
in een dunne grijze deken
die net boven de velden hangt
de dag lijkt nog even uitgesteld
maar reeds onder het kijken
verliest het beeld langzaam
steeds meer van haar mysterie
terwijl de zon alles oplost…
levensloop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 de trage gang van oorlogsdagen
vraagt een bange blik om moed
gepast bij holle buiken en de gloed van
koortsig toevlucht zoeken -bij elkaar
kijk maar
door het glas dat boven gas en licht
met uitzicht op jouw stervensduur
en dat dan ieder uur
kerf de angst
in duizend ogen
kras de dagen in de muur…
het spel van de regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
425 op de wind van duizenden gedachten
draagt mijn raam de druppels van de dag,
ze glijden laag en volgen traag
elkanders sporen
tussen oren zweeft de zon, ze staat
heel hoog, om toch vooral mijn wereld te
bestrijken
aan mijn voeten prijken zacht
de kinderen der zomer: ik ben blij
want ondanks alles heb ik lang
op ze gewacht…
Levend dons?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 Vingertoppen
gegoten in dons
traag zichtbaar
een bewegende contour
dat zich voorover buigt
een rilling zonder koorts
puntje van de tong die
langs over de treden
van de ruggengraat
via het dal van de heupen
naar de diepten van de bron
odyssee van de hersenen
verleiding
tokkelt de snaren
van een dwanggedachte
verbeelding dat…
nieuwe nachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 we raken verder
verder weg van
de wereld
een krimpende stok
meet de dagen
in stoffig zonlicht
met dunne armen
zwaait de oude tijd
als ongeziene drenkeling
traag keren gehavende
hoofden zich naar
de geopende ramen
jonge avonden wachten
met reikhalzend ongeduld
op de nieuwe nachten…
Zal ik ooit?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
540 Zal ik ooit zo rustig zijn vanbinnen
dat ik me niet meer stoor
aan het trage ritme,
de langzaamheid van een ander?
Zal ik ooit zo geduldig zijn
als het seizoen dat nu de bladeren
doet vallen in de zekerheid
dat er straks weer lente komt?…
de kunst van het vallen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 de liefde
rite de passage gemaakt
voor de valkunstenaar
van de bovenste plank
getooid met
vleugels van glas
zweeft ze in
breekbare smeltende tijd om
hemel en aarde te bewegen
geluidloos wekt ze transparante
zielen voor de overtocht
een trage reis die
hen dalend vanaf Eros
naar het eiland van
het broze einde brengt…
Als ze leest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Genoeg nu, het boek klapt dicht,
zal de ziel ooit rusten denk ik
wanneer ik teder haar schouders streel
en me aan haar trage tranen laaf.…
ver weggestopt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
555 vanmorgen stond ze op
ze had een goed gevoel, want
wetend dat geliefd zijn niet
vanzelf gaat
sprong ze over pijn
gewoon niet er aan denken
schenkt de beste troost vandaag
al had ze graag veel meer
dan wazige verbeelding
rond een oud portret gehad
traag vergaat
de tijd
dat onoverkomelijke respijt
tot ooit, waar nooit
niets meer…
neem me mee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 neem me mee
maar breek me niet
mijn hart sombert
als een winterse dag
de tijd draait
traag als een tol
mijn hoofd stapelt
steen op steen
geen glimp vangt het op
van wie ik ooit ben geweest
neem me mee
maar breek me niet
haal de deksel af
van de grote put
alles valt op een
onbereikbare plaats
neem me mee
maar breek me niet…
Klaproos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
966 Vallend, dood drijvend
in zilver, traag landend,
mijn klaproos, jouw hart,
verloren aan zwart.…
fanfare zonder muziek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 in trage uren
gist de taal in
het duister
later na het
rijpen in de zwarte
nacht lijkt
wat ze zeggen wil
zomaar uit het niets
aan te waaien
ze ligt voor het
oprapen woord
voor woord
maar haar klank
loopt vast
zie haar ontsnappen
fanfare zonder muziek
hoor haar knarsende
ledematen
achter de huizen
in een doodlopende…
Kwantumtheorie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.139 Niets zeggend
Grensverleggend
De theorie van
De kwantum economie
Versnelt exponentieel
Zo zijn er niet veel
Momenteel zijn wij te traag
Ver van banaal
Een stomp in de maag
Gisteren nog gemeten
Dat wil je niet weten
Hebben er nog nooit
Zover naast gezeten
Tracht je te richten
Op de hogere cijfers
Die zijn te gek
Zo ben je…
Overpeinzingen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
21 Bewaar de warmte van dit trage uur in je hand,
alsof het een steen is die de winter onthoudt.
Adem in wat er is, laat het overige vervagen,
en wees zacht voor de mens die je vandaag bent.…
Noordzee in januari
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
365 Hier houdt de tijd zich in, tussen duin en kim geklemd,
waar mens slechts even staat, een schaduw, broos en diep eenzaam,
en de zee, onverschillig groot, eeuwig en ongenaakbaar koud,
voortgaat met haar trage, onverbiddelijke, stille rouw.…
hartekreet
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.471 de tijd tikt traag voorbij
wachten,
elke keer opnieuw
totdat tijd ons samenbrengt
schrik in mijn hart
om wat komen gaat
omdat het verlangen om bij jou te zijn
zo groot is
dat mijn hart soms,
heel even,
de tijd overslaat...
ik mis je...…
Levensboom
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.120 Een jonge boom
gezond was de vraag
groeide niet snel
eerder traag.
Vertrouwen groot
als verdiende loon
drie nieuwe stammen
onder de kroon.
Jaren vergaan
taak volbracht
leven ebt weg
stil als de nacht.
Jongste groeit door
tweede gestorven
oudste die schrijft
haar gedicht voor morgen.…
…Dood spoor…
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
891 Staande bij het zelfde kruispunt
op de dode helft van het spoor
is het alsof je niets meer hoort
niets meer ziet dan leegte
Traag slepend vervolgt zich de weg
in zuigende modder zonder bodem
neemt de zwaartekracht weer toe
genadeloos als de botte realiteit
Dit is niet het goede moment
om nu hier te zijn zonder koers
niet klaar voor een…
zie de binnenkant van leven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
703 ik zie geen onderscheid
kan best dat je mij
je schaduw slijt
in dichte mist
het zicht wit alles
wat voorhanden is
geluid wordt
unaniem gedicht
de deken van gezelligheid
drupt parels van de bomen
in het zachte plenzen
verdroomt het licht in wensen
vervreemding ademt
in het traag bewegen
ogen draaien wit en zien
de binnenkant…
toestand
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
495 mijn gedachten broeden
in meerkoet's takkennest
gruwelijk metalen kleppersnavel
bij mij achter waar tijd en water
rimpelloos groen uit slaan
waar ik mijzelf in de stilstand voeg
zie dat pluisjes blaadjes kroosjes
wel degelijk tergend traag
richting rechts drijven
je wordt belazerd
als je niet stil staat…
dat lieve woord
netgedicht
3.9 met 80 stemmen
10.206 jarig, de dromen in het gras
en hoe ze bloeien terwijl
de wolken slapen
het is mooi weer
wanneer ik ze wil proeven
de vruchten in een plof
ik wandel traag en met jou
leg zacht je schaduw
op de ochtend neer
het is een vlinder
naast je schouder, vier zomers
in de dag van morgen
de zon zo hoog in de lucht
--------------…
verdwaald
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.296 verdwaald is de dichter in zijn eigen woorden
op doorreis in zijn zinnen in het gat van donkerte
traag in maat van onvertrouwen in vreemde drang
kunst gekweld in kruising van esthetica
missend de elementen van zijn kunnen
in scherpe scheiding van zijn schepping
er valt niets meer te vullen in de gapende uitgestrektheid
je schreef…
einderloos
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
981 zoals nooit tevoren
de schelpenwind, neergedrukt
voorbij zonsondergang
wist jij dan
waar ik kijken moest
of tot waar ik zou komen
de zee ging heen
en viel traag
altijd trager
onder het dakgeraamte
van de dood
toe dan
dwaal, kus mijn lippen
fluister zacht
dat jij zal zijn
daar, waar mijn benen
onbewoonbaar
stranden…
Raml men Hoebb ( Zand van Liefde)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
579 Tijd schrijdt voort
met trage
lange passen
middagzon
werpt schaduw
onder enkele dadelpalmen
woestijnwind
laat mijn djellaba bollen
streelt mijn warme lijf
ik vlei mij neer
in het rode zand
en leg de sluier af
vergetelheid
van dagen
nestelt zich in gedachten
vervoert
mij mijlenver
naar verboden land…
Het lome der tropen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
735 De derde tel,
een beetje slepend
na de tweede
is de lome swing
van de tropen
Net iets later
dan je soms zou denken
met je Bakra mind
verademend traag, deze
moeiteloze slow-motion.
Waarin de tijd verstilt
en verdicht in
het lome der tropen
als een oerbeeld van ver
in mijn noordelijke vaderlanden.
Selamat datang
No spang…
Wilg
gedicht
3.1 met 35 stemmen
11.037 Traag breekt de middag aan.
Heeft iemand zoveel uren
met naar een wilg te turen
ooit vruchteloos verdaan?
De lucht trekt rose dicht.
Niets valt nog te verlangen
dan dat de wilg zal vangen
de laatste schilfers licht.
--------------------------------------
uit: 'Tussenspel op mondharp', 1987.…
De zomer voorbij
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.100 hij heeft zich neergevlijd voor mijn deur
bode van weekblaadjes en vogelvoer
lamplicht verzilvert het trage spoor
van een huisdier, op weg naar morgen
aan ragfijne draadjes hangt het leven
van een kantklossende koorddanseres
en wind die in vlagen zijn plagen stoot
veegt onverdroten mijn straatje schoon
gehuld in getijdenjas van jaren…
eindelijk ben je dichtbij
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
628 de bloemblaadjes dwarrelen op mijn dode lichaam
en ik weet nu wat jij voelde toen
traag schuift het deksel
en de schaarse schemering duistert
dan ben ik vrij
de kramp trekt weg
de wanden lossen zich op
en daar ben jij
je draait je hoofd en fluistert
eindelijk eindelijk ben je dichtbij
dan wordt het stil in het graf
je neemt mijn hand
en…