Overpeinzingen

Herfstblad dwarrelt neer
bank bewaart diepe stilte
mos ademt het licht


De lucht van vandaag vraagt weinig van je stem,
alleen dat je kijkt naar wat traag voorbijgaat
en de stilte toelaat in de kieren van de dag
vóór de avond haar zachte grenzen trekt.

Soms weegt de wereld zwaar op open zintuigen,
soms glijdt ze ongemerkt langs de schouders heen,
maar het licht legt zijn hand op het groene mos,
of je nu stilstaat of haastig voorbijloopt.

Laat de prikkels rusten als bladeren op water,
hun onrust vindt een bedding zonder geluid;
niet elke schaduw vraagt om een naam,
niet elke vraag verlangt een antwoord.

Bewaar de warmte van dit trage uur in je hand,
alsof het een steen is die de winter onthoudt.
Adem in wat er is, laat het overige vervagen,
en wees zacht voor de mens die je vandaag bent.

Biografie van deze schrijver

herfst verstilling mildheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0