De rattentaxi

De wereld is een feest
Dat zeggen de conformisten toch
Bewegend, op een ritme zonder geest
Dansend, tot hun laatste ademtocht.

Muziek die ons onze plaats toewijst
En nog meer beweging van ons eist
Ik dans op het graf van mijn dromen
Maar wist nooit dat ik nieuwe zou tegekomen.

“Vind jij die muziek niet luidruchtig?”
Vroeg ik, terwijl de menigte lacht
Jij antwoordde, bijna ondeugdig
“Je bent niet de enige die dat dacht!”.

Ik zie het, onze ogen hebben hetzelfde gat
Onze bewegingen zijn lang niet meer voldaan
In deze danszaal hebben wij geen toekomst
De akoestiek te luid en de lucht bedompt.

We glippen weg zonder afscheid
Door de stad rennen 2 zielen
De loyalisten zitten ons op de hielen
Een onwinbare strijd.

In een eenzame steeg
Dansen wij een laatste keer
Geen muziek maar een warme sfeer
Onze ogen nu niet meer zo leeg.

Deze nacht beslissen wij ons bestaan
2 lichten doofden, maar de feestverlichting bleef aan
haar lichaam verslapt
Ze ontsnapt.

De ochtend brak aan, het feest ging ongestoord door
Twee lege plaatsen, niemand vroeg waarvoor.

... Dit is een meer luguber gedicht, toch wou ik het delen. Veel leesplezier! ...

Schrijver: Artorius, 6 november 2026

lukassteegengmail.com

feest dystopie zelfmoord

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.5 met 4 stemmen 6