Alle inzendingen over verandering

2103 resultaten.

Sorteren op:

FRANSE BOERENDOCHTER

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 581
Een kleine herderin loopt langs de smalle stroom, over zachtgroene heuvelhellingen. Ovenlucht en stemmen van dorpelingen raken haar als geurige, vaag ruisende stoom. Onder klokgelui knielt het meisje vroom naast de schapen, geeft zich aan mijmeringen: "Vet gras, goede kudden, hechte woningen: meer dan ons toekomt, geeft Hij, die 'k minnend…
Han Messie7 oktober 2011Lees meer >

Wie vrij komt

gedicht
2.0 met 57 stemmen aantal keer bekeken 13.039
Wie vrijkomt wil een leeg hoofd. Wie vrijkomt heeft geen oren. Schil de dromen, bijt in de vrucht. Wie zeult de koeltas met gebroken ijs? Wie vrijkomt vergeet de oren aan het hoofd van de ander. Als hij lacht wordt zij een ander misschien. --------------------------- uit: 'Witte adel', 1991.…

2012

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 777
Een jaar van verandering Staat ons nu te wachten Geen mens die weet wat komen gaat Al zijn er wel gedachten We zullen dingen anders doen In het groot en in het klein Want het systeem is vastgelopen En dat is niet fijn Of misschien is dat wel goed We kunnen opnieuw beginnen De oude economie werkt niet meer We gaan iets anders verzinnen…

Kleef aan

gedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 15.037
Einde winter, het ontvroren gras wilde nog niet erg, zagen we tegen donker in de sloot de nieuwe. Twee witte. Ze voeren langs de korte kant zo vanzelfsprekend of ze van het dode paar het werk hadden opgekregen. Naar het meer, de brug en terug om bij de steiger stil te zitten. ---------------------------------- uit: 'Voorlopig verblijf',…
Eva Gerlach23 februari 2012Lees meer >

Transfiguratie

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 551
Zoveel moet losgelaten worden: straks weer de lente, het licht op de berg en de uren met vrienden, het vrolijke spel; niets blijft hier duren – de tijd verstrijkt. Steeds weer moet losgelaten worden: niets bindt voorgoed, geen woorden of dromen, maar we gaan verder, het leven is groter dan enkel maar het hier en het nu. Zoveel moet losgelaten…
Adeleyd4 maart 2012Lees meer >

Vulpen, groen gevlamd

gedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 6.167
gekregen in '86 dop vervangen in '91 houder vervangen in '93 clip vervangen in '98 dop opnieuw vervangen in '02 gouden pen vervangen in '07 met deze pen geschreven in '09 alles anders alles hetzelfde ------------------------------ uit 'tellen en wegen', 2011…

HERFSTGROND

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
De voldane aarde van het najaar mijmert dof berustend, glimmend, trots, bewust over dankbare, vergane wellust, die zij gul gaf aan bloem en korenaar. Bezadigde kluiten voelen zich zwaar, worden door natte koelte sterkend gekust, verzorgen teer leven, dat in hen rust, hoopvol uitziet naar de wintertovenaar. Verstild wandelt bezwerende daadkracht…

Een heel behoorlijk natuurgedicht

gedicht
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.237
De scepsis is langzaam weggestorven en het laatste voorbehoud met de spotvogels vertrokken naar het heidense Zuiden wordt het langzaam tijd om te gaan sneeuwen, eerst langzaam, daarna dichter, tot alles blanco is en onverlicht, je reinste Middeleeuwen. Mooi zo, dan nu maar eens een zwerver aan laten kloppen. Volluk! Hongur! Het licht in…

Onzichtbaarheid

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 644
De maan in duisternis verdwenen het licht van de zon gedoofd daartussen de aarde voor altijd. Honden en wolven barsten uit in huilen zij weten waar haar zwevend lichaam aan de verre, hoge hemel staat. Nachtzwaluwen vliegen op haar aanwezigheid de vlucht van noord naar zuid bepaald vleugels bewust van aantrekkelijkheid…

Herfst Festival

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.589
De verandering kwam niet geheel onverwachts, een maskerade in gedoodverfde kleuren verschenen door schaarste in het verschiet bladeren gehuld in geleefde geuren, nog onbekommerd warm uitgedragen in ondraaglijke lichtheid van het bestaan, beroeren stralen deinende kruinen de top van de kleurenpracht bereikt het uitzicht verbluffend.. een…
Annick en Rob8 september 2012Lees meer >

November

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 17.056
Geen spoor meer van zomer, al haast weer winter De mistbanken van de herfst hangen laag over de grond, verschuiven traag. Het licht wordt steeds kouder en minder. En ik denk: ik ben bijna niet buiten geweest toen het gras nog hoog stond en bol van groen de bomen waren. Teveel te doen en schrijven voor brood verduistert de geest. En zelfs…

547

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
Dwalend door herinneringen die je alleen in de nacht kan vinden, Voel ik mijn gedachten mijlenver verdwijnen, Naar ochtenden waar ik uitgeput ontwaakte, Stijf van de nachtdienst. Waar mijn stiefvader Gekreukeld op het tapijt beneden, Binnenkort begroet zal worden door duizenden kleine hamerslagen. In een huis waar afwezigheid de lucht vult…
Chloë5 september 2024Lees meer >

Winterzon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 791
Warme kleuren reizen verder dan de witte eenzaamheid van deze dag. Een bevroren rivier in schaduwen ademt met een lach. Het ijs wil de vorm van de eeuwigheid wel kennen en de trage schaduw van de dood houdt nog vast wat gezien wil zijn en gehoord. De winterzon breekt de kou in kwetsbaarheid en ademt warm een zachte blauwe horizon…

PRILLE DRANG

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Ik ben op bezoek bij een lieve mevrouw haar dochtertje van een jaar of zeven acht zit verlegen onder de tafel kijkt bedenkelijk naar die grote ruige kerel kleine Annemarieke zit stil bij mij op schoot terwijl er een foto wordt gemaakt met haar beertje strijkt ze over mijn neus en wangen ik ga er weer vandoor het meiske roept tegen…
Han Messie16 februari 2013Lees meer >

Vertrek

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.684
De overgebleven losse eindjes slurpen de laatste restanten energie conditioneel en emotioneel wrakhout blikken verwonderd naar elkaar blijven drijven alles eruit op tijd klaar overbodige woorden zouden nu dubbel hol klinken in het nu lege huis hoor ik de stemmen van negentwintig jaar leven galmend in mijn hoofd opkijkend vanaf de…
frans schuit28 februari 2013Lees meer >

Mijn bestaan

gedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 8.250
Soms word ik wakker, bang dat ik echt besta. Angstig tast ik de muren af, het bed, mijn nek en zoek mijn gezicht, maar ik kan het niet vinden. Trillend sta ik op. Ik doe het licht aan, trek mijn onrust aan en loop alleen op de sneeuw die mijn hart bedekt. Alles buiten is nog steeds zoals het ooit gestapeld is. Maar de wereld die mij…

MOGELIJKE TOEKOMST

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Nadenkend kijken door schemerblauwe lenzen de wereld is overwoekerd door kronkelige stengels waarbij voortdurend bijengezoem klinkt zullen eens reusachtige planten en nietige diertjes de aardbol beheersen terwijl de gehele mensheid begenadigd elders in het heelal woont?…

al die mooie praatjes

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 548
we leven in constante conflicten in het groot en in het klein er schijnt geen einde aan te komen steeds weer nieuwe oorlogen we zeggen ( bewapend ) dat het moet voor de uiteindelijke vrede uit onvrede, woede, machteloosheid schijnen we niet te begrijpen dat bij onze geboorte er een prachtige wereld op ons wachtte...onschuldig, rein.…
fairouz27 maart 2013Lees meer >

Als klokken zwijgen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 748
economische dwingelandij wordt stille tijd ons ontzegd en het meetbare opgelegd We laten ons sturen en jagen ook al willen we onthaasten, of vertragen We vragen om geluk met minder, waar dwingende uniformiteit dat verhindert Wanneer we weten wat we werkelijk willen verlangen dat klokken zwijgen en de tijd zal stillen is de hoop op verandering…

Opa

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.380
Opa is duizendjarig en van glas, lijkt het. Stoot je hem aan, dan begint er een fijn koperen mechaniek te zingen in zijn borst: ik heb het warm, te koud, zit op de tocht. Zijn eigen handen zijn een vale nevel voor zijn ogen. Hij denkt dat bomen brancadiers zijn - 's winters wit, altijd beweeglijk - en morst dagelijks van angst. 's…

Ik was de schikgodin

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.523
Ik was de schikgodin van serge en katoen. Een stiefzus van de tijd. Ik vlocht netten voor een ziel van vlees en bloed. Genadig zond het lot mij spoken voor mijn rokken. Mijn dames waren schepen. ik sneed zeilen voor hun mast. Hoe jankte niet de kast, alsof haar vliezen braken toen ze gingen. Wie schept, baart sterven. Ik knipte navelstrengen…

Leeg vat

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
Als de hel de anderen zijn is dan de een voor de ander een duivel of zijn wij desondanks mensen op zoek naar aandacht en tederheid een warme plek om te blijven waarover Carole King zong genoegen nemen met genoeg of schreeuwen we om niets door het hardst willen klinken…

Ommekeer

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Vanuit de verte voelde ik de bries. Gaande weg bleek het gedraaid. Geen houvast van de frisse wind. Er is geen haan die daar naar kraait. Geen ochtendlicht aan de horizon. Geen wind die opnieuw door waait. Geen geur van gemalen koffiebonen. Er is geen haan die daar naar kraait. In de verte galmt opgewekt gezang. Voor groei van de zaad…

terug naar de navel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
de zachtheid van het verre water aangelengd met koppige, rode wijn geplengd op harde, droge grond geur van hars uit houten vaten van Delphi naar beneden kijken ertsschepen liggen roestig voor anker aan de horizon springt een dolfijn vangt het laatste licht van de dag hier kan ik jong blijven met jou zelfs vandaag met grotere pijn dan verlangen…

"gewoon"

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 609
Er zijn altijd dingen die "gewoon" gebeuren Zonder dat je het wil, of dat je er maar iets vóór of áán hoeft te doen Er zijn altijd dingen die "gewoon" gebeuren Waarvan je denkt als het kon zou ik het "anders" overdoen Er zijn altijd dingen die "gewoon" gebeuren Die je eigen ik vol in de kern raken En je vaste patroon verstoren…
Hegoset14 september 2013Lees meer >

Schoonheid schijnt

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 685
In de late schemering de avond valt met grijs notelaar verzamelt schaduw meer en meer om zich heen Haar gezicht straalt licht ik mag hierbij aanwezig zijn om te zeggen dat zij mooi is Zij antwoordt met nu het donker wordt al het lelijks in ongezien verdwijnt zij verblindend uit mijn ogen schijnt…

VERSCHIJNING

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
't Evangelie zal zich statig voordoen bij hen die het Woord aandachtig lezen, kan in dagelijks leven grillig wezen, het gewaad van een spitse mop omdoen. De engel geeft een opbeurende zoen op het gemoed, uit zwaar peinzen herrezen, is niettemin een onvatbaar wezen, snelt soms heen als een angstig waterhoen. Die hemelgeest mag mensen gadeslaan…
Han Messie16 oktober 2013Lees meer >

Deze tijd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 624
We leven in een tijd van verandering Nieuwe uitvindingen worden gedaan Die menigeen versteld doen staan Men beleeft dit met veel verwondering. Ook de techniek staat maar niet stil De vraag is: Waar dient het voor Wordt iedereen er gelukkiger door Of maakt het maar weinig verschil?…

STATUS...EEN BONTJAS?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.193
en die eeuwig toegezegde bontjas voor zijn vrouw Ik reken maar eens af met 'Toen' heb zelf geen vrouw en heb uiteindelijk mogen leren, het werd mij gegund, christenen noemen het 'genade' dat "Je pas echt promotie maakt, als het je persoonlijk leven betreft; als je over de grenzen van je ogenschijnlijke onmogelijke uiterlijke veranderingen…

Droomtijdig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Het begon met een wandeling het lopen over een bladertapijt daarna de bomen en het woud hoe sporen kenbaar werden Een rots in de schaduw in zich de warmte van de zon op de zuidelijke helling het ruisen van een waterval Het hart pompte het bloed water stroomde omlaag steen trilde van atomen ronddraaiend om een kern Ik heb…