29230 resultaten.
Leven
poëzie
3.6 met 19 stemmen
5.379 Dit leven is gans niet*, omdat de zware zonden,
Van blijschap en geluk het maken naakt en bloot,
Dit leven is gans niet, omdat van zijn moeders schoot
De mens tot in het graf met smarten is gebonden.…
Deze wereld
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.249 Vroeger toen iedereen elkaar kende
was elk mens nog joviaal.
Vrienden, buren, dorpsgenoten
we kenden elkaar nog allemaal.
Als robots leven we nu voort,
opgesloten in ons eigen gedachten.
waar iedereen een strijd levert
en op een nieuwe wereld zit te wachten.…
Tussen hoop en vrees
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
2.797 Mogelijk dat ik verander
Het kan zijn dat dat gebeurt
Dat mijn wereld groter groeit
En mijn beeldvorming verkleurt
Jij en ik
Wij blijven samen
Maar misschien verander jij
Jij ontstijgt en ik ontglij
Jij als mens veel sneller groeit
Meer voeding krijgt zo zonder mij
Waarschijnlijk dat je dan ook gaat
Mij verdrinkend in verdriet
Niets…
L' image de la Croix
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
788 vaak ook het onbegrijpelijk lijden
de linker kent de vreugde
de zonnestralen in de
ogen van een kind
de schitterende hoop
eeuwig te worden bemind
drijvend op een zoete waterloop
de lange lengte schuift
heen en weer
waar de wind van het lot,
onweerhoudbaar,
mij in een richting wuift
keer op keer
het valt mij zwaar
gelijk elk mens…
De orgeldraaier
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.671 Soms waant men te vermoeden
’t leed van de arme man:
kon de éne mens ooit bevroeden,
wat de andre voelen kan?
En ‘k draag, door straat en stegen,
mijn klagend orgel heen,
en voel me, in ’t drukst bewegen,
zo moedermens alleen.…
Vermoeidheid.
hartenkreet
4.7 met 26 stemmen
2.303 tot geen poging meer tot inkeer
want dit pad keert nimmer weer
steeds weer verder naar beneden
tot het onbegrensde dal
waar tot de dag van heden
nooit een mens je zoeken zal
Ook dit leven heeft geen grepen
dus steeds kansloos stort het neer
nimmer wordt er iets begrepen
en de mist keert telkens weer
In nevel gaat het verder
dwars doorsnijdend…
Levensgeluk levenskunst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
808 bij het voortplanten
waarschuwt met pijn als ‘t mis gaat
geluk, natuurlijke maat voor succes
is 'n gevoel, gevoel met denken te
sturen, kunnen ons gelukkig denken
een levenskunst, de gouden graal
niet te verdienen maar te verwerven
gelukkig door inperken van treurnis
in ‘n wereld met vrienden en dingen
waarvan we houden, waarin de mens…
beroepsdeformanten
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
838 Vallen de kastanjes
uit zwiepende bomen
zie je blaren vergelen
moet het licht vroeg aan
bij onrust en windrukken
hoog boven in het spant
emoties die los komen
om de mens te bedrukken
herfst is thans in het land
Speciaal dichters tellen
naar verhouding dan velen
voltijds zwaar aangedaan
onder de hyper emotionelen
Gaat ergens een tak…
Wereldvreemd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
749 We verdringen de pijn
we draaien ons om
de mens achter glas
doet weer eens dom
we leven in rijkdom
door slijk der aarde
aanschouwend het alter ego
dat flets naar de tv staarde
ze kleuren in zwart-wit
resoneren de lieve klanken
gelukkig met primitieve
speeltjes en houten planken
de wereld achter de glazen sluier
verhult de waarheid…
Vooruit
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.272 De laatste maanden van het jaar
Tijd om dingen op te ruimen
Tijd om zaken af te handelen
Tijd om boeken dicht te doen
Deuren dicht, andere open
Tijd om verder te lopen
Even terugkijken, niet te lang
Vooruit
Is het enige goede geluid
Voetstappen op het gele pad
Naar de stad met de edelstenen
En de tovenaar
Die ook gewoon maar
Een mens…
Somber
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Kale, leeggeslagen takken
Mistroostig onder een grauwe lucht
Schrale, braakliggende akkers
Verzamelplaats van wilde ganzen
Samenscholend voor een vlucht
Koude, klamme korte dagen
Restant van een stervend kalenderjaar
Fantasieloos, kil, geblindeerde ramen
Kou uitsluitend, isolerend
Functioneel en ronduit somber
Voor de kouvrezende mens aldaar…
albino blijft door zuippartij
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
1.636 op de Zwartendijk verlost als roomwit bolleke
een melkfles gewiegd onder een parasolleke
mens zeg niks ik had nog geen zon gezien
met toen reeds sproeten zeven honderd tien
op de foto nog zwart wit in de Haagse Courant
geen krijtwit of lelieblank nee echt albino
de plaag was bakker sandwich jos voor casino
ik ging aan de schoffel meteen al…
Sprekend blauw
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
887 buurman buigt voorover uit het raamkozijn
hij roept me toe zeg op mijn scherpe blik afgaand
verdient je waskunst niet het predikaat hoogstaand
mij lijkt dat todje enkel nog als vaatdoek fijn
de dichterlijke woorden kleven in mijn hoofd
afwezig kijk ik op van mijmeren beroofd
en combineer het goed snel met de dronkelap
die bleekjes lalt mens…
Willem Kloos
poëzie
2.9 met 10 stemmen
4.224 Niemand was zozeer mens,
zo schaamteloos en zonder voorbehoud
heerser en prooi;
geen onzer heeft in heerlijkheid en pijn
zichzelf zo reddeloos vergooid
aan pracht en laagheid,
niemand heeft ooit
een kostbaar leven
zo blindelings vergoten
in een vale dood.…
verloren dromen
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
750 loop mee zei ik
naar de kant
waar bloemen mogen bloeien
zo, bij die ontluikende velden
waar het nog pril oogt
en alles onaangetast lijkt
kon niet helpen
dat jij de loden last
bij je droeg
ik wilde mee dragen
de lucht kleuren
warmte laten geuren
laten voelen
in mijn diepere lagen
toen bleek
althans zo werd gewaar
dat ik op een mens…
leven is verbijzonderen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.173 op de vraag waartoe
een mens op de wereld is gezet
valt uiteraard met het vorderen in jaren
minder algemeen te antwoorden
zuigen eten lachen kruipen lopen leren
ja te antwoorden met twee woorden
of als nee gevraagd is nee
altijd met fatsoen op je tronie
te trouwen in de wolken
je werkt in het vertrouwen
dat je ongezien aan een toekomst…
Portret
gedicht
4.1 met 9 stemmen
5.250 Ik ben een ziener als een witte olifant,
ik zie het vasteland al uitgestorven
en zit aan zee met slechts de laatst verworven
stenen en schelpen glijdend door mijn hand
Ik voel met mens noch ding een enkle band,
omdat 'k geen hartstocht ooit ben nagezworven.…
"Pijnstillers verboden"
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.233 Hoe het zal worden weet ik niet,
maar dat weet geen mens,
"maar wel iets beter dan nu"
dat is mijn bescheiden wens.…
Schijnheiligheid
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
863 licht van hellevuur
Waarin de wellust zegeviert
Van gespuis en moordenaars
En de onschuld van hoeren
En maagden wordt verkracht
En vermag het niet mij te berechten
Terwijl daar hoog in de hemelen
Het serene door raketten wordt verstoord
Het doel gezegend heiligt immers de middelen
En ziende blind weet u in de naam van heiligen
Dat de mens…
de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
903 Bezin jezelf mens en geniet ieder uur
maar probeer er vooral van te leren.
Besef dat we een zijn want ook wij zijn natuur
Behoed haar en blijf dit geschenk altijd eren.…
terrorisme ( thema-gedicht)
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
2.534 Wij willen elke daad weer wreken
door oorlogen te voeren tegen elkaar
't vertrouwen in de mens is verdwenen
en zo blijft het gaan, jaar na jaar.
Toch zal er ooit vrede komen
dat heeft God ons zelf beloofd
wanneer dat zal zijn weet niemand
want hoeveel mensen worden er eerst nog
door zinloos moorden van hun leven beroofd?…
DE SPRING-KOORD
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.780 De mens springt in de koord des levens:
God draait de koord.
Elk snakt naar adem tot begevens
en springt toch voort.
Hij zingt er zelfs een wijsje bij
of becijfert elke sprong:
‘ Een … twee … drij …’
O God, Gij houdt de koord,
de dolle koord des levens.…
Moeder zijn
hartenkreet
4.3 met 45 stemmen
3.044 Je hebt altijd geweten dat je een moeder was
En dat is ook precies wat je voor anderen bent
Want moeder zijn dat zit van binnen
Of je nou wel of niet een kindje hebt gedragen
Wel of niet een bevalling hebt meegemaakt
In je hart leeft de moeder in jou
En die draag je uit
Naar ieder kind
Naar ieder mens
Naar ieder levende ziel
En dat kindje…
GELUK
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
873 Kogels die mij missen
terwijl overal om mij
heen granaten ontploffen
mensen gillen kermen schreeuwen
overal bloed en stukjes mens
kinderen zwijgen
in shock
De haat bezwangert
de atmosfeer
er is geen plaats
voor vredelievende woorden
is dit nu geluk?
of
is het grote
gelijk hebben dat geluk?…
dief in het donker
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
964 er is hier geen mens te bekennen
straks misschien een paar en een hond
maar ik ben niet bang
niet bang voor trammelant
laat ze maar komme
ik ga voor niemand uit de weg
ik ben niet bang uitgevallen
even dat schilderij nog goed hangen
-Kandinski of zo, die ken ik niet-
o shit, daar komp de polietsie,
en..nou begrijp ik ut, dit is een…
Gaya's pandemische ingreep
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
814 genoeg van het kwaad in de mens
die z’n schitterend nieuwe brein
misbruikt en inzet als wapentuig-
wekt Gaya, godin van de aarde
een oer-organisme oud als ’t leven
dat zich voedt met al het kwade-
die gevoelens van zijn gastheer
als ‘n virus genetisch manipuleert
zo diens frustraties neutraliseert-
die zich snel als ‘n virus voortplant…
solae propositiones sciuntur
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 waar de rijn en vliet
elkaar ontmoeten
waar dromen en sprookjes
elkaar begroeten
in een leugen vol met angst
is een mens op zijn bangst
als de waarheid veloren raakt
en de hemel nooit de aarde raakt
had ik mee moeten lopen
naar beneden
alleen maar blijven hopen
dansen met de gestoorde goden
alles maar verlaten
achterlaten
loslaten…
De zachte krachten zullen zeker winnen
poëzie
4.1 met 52 stemmen
29.199 Liefde is de zin van 't leven der planeten,
en mense' en diere'. Er is niets wat kan storen
't stijgen tot haar. Dit is het zeekre weten:
naar volmaakte Liefde stijgt alles mee.
--------------------------------------------
uit: Verzonken grenzen (1918)…
gedichten.nl
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
780 het virtuele
vlak als een regenboog
in kleurrijk prachtige zinnen
waar geen einde aan lijkt te komen
en waar je zo heerlijk
bij weg kunt dromen
stromen ze iedere dag weer
bij de redactie binnen
dus lieve inzenders
ik heb een wens
houd nooit op met schrijven
gedichten.nl moet altijd blijven
want liefde voor de poëzie
maakt je een blijer mens…
Het falen van de kunstenaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 De aarde die hij ooit schiep
Is veranderd in een chaos
Van Amerika, tot China
En van Chili tot aan Laos
Als eerste kunstenaar ooit bestaan
Boetseerde hij mens, dier en natuur
Maar bij alles wat zich op aarde afspeelt
Staat hij niet meer aan het stuur
En kijkend naar het aardse leven
Dat in niveau zeer ver is gedaald
Vraagt de oude man…