24252 resultaten.
Kleine mens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.312 Ik zie een kleine mens
halverwege de akker staan
in een zachte najaarszon.
Gebogen, bijna biddend.
Hij ziet me niet.
Zijn handen
steeds opnieuw
de aarde tegemoet,
verzorgend, bewerkend,
liefhebbend.
Zijn lichaam
in diezelfde schoot nu,
omarmd.
Als ons iets is geleerd,
dat in de aarde niets sterft
maar slechts wacht
op nieuw leven…
ijskoud
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.205 Mijn gebeente verstijft
koude kraakt in het niets
leven houdt op met bestaan
geniet van deze gewoonte
mens, verafschuw me niet
het is noch stof, noch as
het is jezelf dat je ziet!…
Revelaarskind
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
762 En ik onthul
het gezicht
waarin het angstige besef
voor leven en dood
één geworden zijn
ik smeek je
ontwapen niet
het kind in mij
reik het enkel
een uitgestoken hand
toon mij je woorden
met waarde
en vul dan híer
mijn leegte
ik vraag het je
daag je uit
bal mijn vuisten
en vecht
schreeuw dan toch
slechts één woord
dat het…
Voor jou en mijn verdriet
hartenkreet
4.2 met 38 stemmen
4.734 Nog altijd zie ik jou
Wanneer ik door de kamers loop
Een reflectie in een spiegel
En jouw glimlach is waar ik op hoop
Elke keer hoor ik jouw stem
Wanneer mij onder mensen begeef
Nog één lief woordje
Is waar ik voor leef
Ik moet door
Het leven staat niet stil
Maar zonder jou
Is niet wat ik wil
Waarom verliet je me
En verdween je uit…
Mijn vader
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.205 Ik lijk op hem
Ik ben stil
Alles in m'n hart zit klem
Ik weet niet wat ik wil
Ik hoor z'n stem
Dat voelt chill
Ik denk aan hem
De tijd staat stil
Hij kan me niks beloven
Is dit m'n lot
Ik wil me voor hem uitsloven
Maar ik huil me verrot
Niks kan m'n pijn verdoven
Waarom gaat alles kapot
Ik kijk naar boven
Bid tot god…
Waar zijn nu mijn handen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
851 heb mijn handen
daar gelaten zwaaien
ging niet meer
met stugge kop
de hoek weer om en het
verkeer was luw dit keer
telde bomen
op de lange weg
wist wat er zou komen
nog even niet
want ik keek om
zag jouw verdriet
wilde keren in de
verte gloeide hoop
waar zijn nu mijn handen…
kraaien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
732 afgeleefd mens -of dier-
een stuk in zijn kraag
en in gepeins verzonken
begint plotseling te lachen
op die vreselijkste dag
vluchtend uit het labyrint
-met bloemen van allerlei kleur-
de ontploffing is nabij
het schietwerktuig der vijand
met lange achterpoten
laat dat rugdeel van een kledingstuk vrij
wat een volgeling bedekt…
Afscheid
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
3.636 Afscheid door dood
Is niet definitief
Het stopt 't aardse leven
Maar...
Geloof me mijn lief
Straks zijn wij weer samen
En hebben wij rust
Ik zal je dan kussen
Zoals ik nooit heb gekust…
Rusten witte bloemen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
811 hoorde slagen
donker in een lichte lucht
de toren kleurde rood
zag de zon langs grote
wijzer kruipen naar de goot
de kleine leek al dood
het mechaniek
rammelde veelvuldig in
het traag seconden tellen
de raderen weten
al een eeuwigheid hoe
zij de tijd bij kunnen stellen
toch is de klok altijd
gevreesd ook nu weer rusten
witte…
Echte liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.640 Ik weet zeker dat de relatie bestaat
Waarin het elke dag nog beter gaat
Levenslang de liefde voelt
Weet wat hij of zij bedoelt
Je na 20 jaar nog van de seks geniet
Die er dagelijks niet bij inschiet
Waar je kan zeggen ieder jaar
Zij is het, en samen naar het altaar
En als iemand aan de dood bezwijkt
Je sterft van de eenzaamheid…
Scherper dan pijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
872 chaos biedt tijd
aan het eind de
ontsnapping in
een tunnel van licht
stilte valt
breekt weer zicht
scherven
snijden scherper
dan pijn
kerven
liefde en warmte
tot kou
verkilt
op het bot
verstilt tot kapot
dood sijpelt kou
langs gevoelloze
vingers omlaag…
vertel me wie ik was
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.144 al probeer ik
het sterven te mijden
op mijn verleden
kan ik me niet
voorbereiden
ik ben er geweest
zal ik niet kunnen zeggen
mijn bestaan is ook
amper uit te leggen
de dood maakt
dat mijn historie
geschapen wordt:
een groeiend monument
waar voor de nabestaanden
reeds de fundering is gestort…
zintuigen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.252 Anders had ik niet gewacht op de dood maar hem alvast opgezocht.…
Ons Plekje
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.097 Het leven kenmerkt zich
nooit zonder zorgen
Vaak komt eerst het verdriet
en dan de pijn
Vandaag klinkt hoop stiller
dan morgen
Hoewel jij er niet meer bent
vertrouw ik
op waar je altijd zult zijn…
Schemering in 't woud
poëzie
3.2 met 15 stemmen
4.536 . -
Waar zijt ge, Dood? - zo gij rondom
op wieken van de schemering komt rijzen,
nu doet uw nadering niet ijzen, -
ik wacht u - kom!…
Nier
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.266 Hier
dit deel van mij
gekregen van jou
neem het terug
en leef
Nee, niet gaan
ik ben er nog niet aan toe
ik had je zo graag
het leven
cadeau willen doen…
PieeeeeP
hartenkreet
3.0 met 46 stemmen
3.846 Pieeeep zoemmmm Pieeeep
De machine naast je bed stelt gerust
Je wit gezicht met die blauwe ader
Alles is er nog, maar oud en onbewust
Pieeeep zoemmmm Pieeeep
Je borst gaat op en neer
Even een trilling door het zakje water
Ik weet dat je vecht, alsmaar weer
Pieeeep zoemmmm Pieeeep
Maar ook dat het stopt… eens… ooit
Je broosheid, je dunne vel…
Een grootkruis na
snelsonnet
4.4 met 11 stemmen
1.684 “Wie sneuvelt als wij straks op missie gaan
Mag blij zijn, want dan krijgt hij van de natie
Als dank en troost een mooie decoratie
En die bied ik hier nu alvast maar aan.
Maar wie het onverhoopt mocht overleven
Dient die medaille straks wel terug te geven.”…
[briefje]
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.510 Lieve L.,
Natuurlijk had je
het recht om
ermee te stoppen
maar hierbij een
klein briefje om
je te laten weten:
Toen jij jezelf ophing
hing je ook een
beetje mij op.…
Zwaarte
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
902 Doorgebogen berken
treuren samen met wilgen
over letters in het marmer
die vervaagd spreken over
zacht rustende geliefden
Maar zwaarte omhult ons
als een stenen mantel
wanneer wij hen zoeken
bezwaard sluipen we
op loden tenen weg
We zoeken jullie wel
op je geliefde plaatsen
daar vinden we zelf
ook meer de rust…
DE HEL KON HEM NIET HOUDEN
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.298 Aan een kruis werd Hij gespijkerd,
droeg een doornenkroon...
Is geslagen en gemarteld,
terwijl hij was Gods eigen zoon...
Als een mens heeft Hij geleden,
erger nog: Hij zweette bloed,
was van mens en God verlaten...
ging drie dagen hellen tegemoed.
Droeg de zonden van de mensheid,
maar Hij is ook opgestaan,
want de hel kon Hem niet houden…
Missend verdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
984 Lange dagen,
uren op je kamer doorgebracht,
al je vele vragen,
tja, wat had je dan verwacht?
Lange nachten,
de slaap die niet wil komen,
einde van je krachten,
wakker geschrokken uit je dromen.
Eenzame uren,
alleen zul je moeten overleven,
veel te verduren,
en altijd weer je liefde geven.
Missend verdriet,
om hem, nog na vele lange…
Genadeloos geplukt
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.251 Haar blote voeten vlijen zich zoekend een houvast op natte keien
die het steile pad bedekken dat leidt naar onderaardse vertrekken
waar zwarte kelken welig gedijen
Glimlachend plukt zij de bloeiende dood en legt ze in haar schoot
terwijl haar ogen in vergane dromen woeste haatrivieren stromen
in golvende vlagen donkerrood
Zijn afwijzing liet…
waarom?
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.968 half verlamd
geleden, gestreden
lig jij in bed
te wachten
tot je dood zal gaan
waarom jij
lief, bijzonder persoon
nooit iemand kwaad gedaan
onrechtvaardig
een mooi woord
maar wat heb je eraan
soms zeggen woorden minder
dan wat in gedachte wordt bedacht
maar onuitgesproken
in harten blijft bestaan
het is moeilijk te bevatten…
Natuurlijk
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
720 Ik wroette diep in moeder aarde
vond verse vruchten in m’n hand
de blanke kernen van het leven
die gekiemde groeikracht geven
en zich ontworstelen aan ’t zand
Het liet mijn werken even rusten
diep verzinken in mijn eigen zijn
vragend of ik wel weet wie ik ben
het diepste van mezelf echt ken
de draad volg van m’n levenslijn
Ik hoor het…
Veertje
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.588 Er danste ‘n klein donzen veertje
door een vleugje wind geblazen
`t landde zachtjes, lief en teer
op mijn geopende handen neer
en liet me staren in stil verbazen
zorgzaam omvatte ik het wonder
drukte het innig tegen me aan
om er voor immer van te houden
maar toen m’n vingers zich ontvouwden
zuchtte `t pluisje bij me vandaan
Je…
Hoe later de avond..
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
873 Ik ben uw Dood, de dief der dieven
die u in deze nacht niet verwachtte
vlucht voor mij niet meer in gedachte
mijn zeis zal zijden draden klieven
Ik kom uw laatste adem roven
geen levende ziel is mij ontvlucht
voor de morgen kriekt heb ik uw zucht
en zal het licht voor altijd doven
Bedenkt, gij dwaze sterveling
dat tijd meer waarde had dan…
Eenzame nacht
poëzie
3.8 met 22 stemmen
3.189 De stilte was zo diep, zo groot,
Boven en onder en overal,
Dat iedre windeval
Moest brengen dood.
Mijn ziel was als een bloem naar u
Grootopen,
Weerloos als doodschaduw
Ze had beslopen...
Hoe heb ik wreed verstaan
In één stil even
De pijn van te vergaan
Uit dit schoon leven.…
Uitgestapt
gedicht
3.0 met 70 stemmen
41.353 bloed stolde zich bevroren
m’n jagende blik zocht wijd en verloren
naar schimmen uit een ontzield verleden
Ik schreeuwde mijn wanhoop uit in nood
bang om gestorven stemmen te horen
wanneer ‘t schemer mij in rouw zou kleden
Maar och, mijn lijden was snel geleden
want toen ik aan ‘t einde licht zag gloren
vond ik daar enkel een vredige dood…
Moeder
poëzie
3.8 met 30 stemmen
5.093 Zult gij mij aanstonds als uw kind begroeten,
Als ik ontwaken zal uit mijn dood?
Zal ik nederknielen mogen voor uw voeten
Met mijn hoofd in uwe schoot?...
Maar wat dan? Wat zult gij tot mij zeggen,
Bij het ver gegons van de engelenschaar,
Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen
Op dit oude, grijze haar?…