17765 resultaten.
Jij bent mijn paradijs
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
714 ik heb alles
uitgedaan en weggesmeten
kaal ben ik mezelf gebleven
heb me toen aan jou gegeven
adam zonder slang
jij bent mijn paradijs
ik woon je uit
tot al je grijs verdwenen is
je handen weer met kleuren spelen
en in je mond de appelsmaak vervliegt
ik laat je voor de laatste keren komen
heftiger dan in je stoutste dromen
ja ik…
(l)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
962 maar telkens voor het echt te laat is,
en 't drijfzand me omsluit
dan pak jij m'n hand en maakt me vrij,
en jij laat me zien wat geluk moet zijn..…
te vast
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
987 in een diep verlangen naar
het leven ving ik met mijn ogen
dicht de vlinders die jij zond
krulden vingers fluisterwoordjes
en heel even voelde ik
dat ik je werkelijk verstond
tot mijn handen open braken
daar de stilte zweeg, ontstemd
'k had in angst ze kwijt te raken
alles vleugel lam geklemd…
Verstrikt
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
465 Bedek de ogen met zijde,
de oneindigheid staat er
vol van, daarin verdrinken
beelden in stromen tranen,
die ons besprongen , verlaat
de kuise wil, waaraan je bent
ontkomen in een achteloos
gebaar, de choreografie van
een gefascineerde beweging,
beloften gevoerd met zachte
woorden, een dans die leeft
in mijn verstrikte handen.…
Terug aan de kust.
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
771 De zeewolven kun je horen met
beide handen voor je oren, als
de dagen wat luid zijn geweest,
stilte gesprokkeld tussen golven,
daarin belooft een lege kokkel nog
het meest om het rumoer te smoren,
onder een grijze lucht waar meeuwen
zich baden in nog wittere sneeuw,
besluiten we hier te blijven wonen.…
daarom
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
859 zacht wit
was het buiten
langzaam smolt het weg
door de kou eenvoudigweg
buiten te sluiten
in het donker in de nacht
heel zacht, langzaam
het licht
zachter dan wit
om haar te warmen
haar handen, haar lichaam
te omarmen
diep in haar hart
weer die gloed
vol overvloed
versmolten met haar naam…
Verdwaald
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.037 Mijn zoon,
hoe is het zover gekomen
wat is er gebeurd
heb je de verkeerde afslag genomen
of ben je meegesleurd
door die donkere duistere kracht
die ik zo ontzettend haat
die heeft jou in zijn macht
en jij die dat toelaat
Ik sta aan de andere kant
en als je ooit zover bent
dan reik ik je mijn hand,
zodat je weet, dat je weer op de goede weg…
Simpel geluk
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.076 Met de handen in de aarde
de wind in mijn haren
en beide voeten aan de grond
Met de zon hoog aan de hemel
de fluitende vogels aan het front
Met de geur van groen gras
de smaak van frisse lucht
die prikkelt in de mond
Met een hapje om te eten
en een pleister op de wond
Dan voel ik me een gelukkig mens
en is mijn cirkel rond.…
Herfstdag
hartenkreet
4.8 met 25 stemmen
842 Op m'n hand zette zich een bij.
Hij zoemde en ging!
Ik zou voor dit moment
meer willen geven, dan een ding!…
Zonder afhankelijk van
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
521 vingers gespreid
handen geheven
armen gestrekt om
ontvangen te leven
in perfectie met
voeten en hoofd in
een pose die de man als
vrouwsymbool heeft gekozen
eis en neem
als gelijke
in eigen belang
zonder afhankelijk van
tart hem hooghartig
jij bent de gever
hij figureert in die rol
slechts voor even…
nat zand
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
976 gebonden aan een touw
en de kracht van de maan
langs duizenden sterren
in de hemel gegaan
in aanzwellende stormen
van geweld
op zoek
naar haar held
zonder naam
zonder weet
van haar bestaan
in de rust van de nacht
onder een hemel van sterren
schrijf ik mijn naam
in het nog warme zand
ik geef haar mijn hand
en weet
dit is goed
het is…
Het gezicht van de Aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
940 Je handen die krommen
De beide ruggen zijn gericht
naar de zwaarte
Naar het gezicht van de Aarde
Naar de grond en het felle licht
Twee levende kommen
onder de kin geplaatst
Twee kuiltjes met tranen
Evenredig veel namen, ogen
en haken. Het verleden verzonnen
behuild, geproefd en geslikt
De vergissing losgelaten……
lust
hartenkreet
3.3 met 35 stemmen
5.452 Passie als drijfveer
tongen nat en heet
Strelende handen
bijna geheel ontkleed
Wazige zwoele blikken
trillend van genot
Stotend en kreunend
scheur je mijn string kapot
Innig verstrengeld
de lucht is vol lust
Zwetend en zo geil
als jij mijn zinnen blust…
De uitslag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.348 Een stoel schuift achteruit
juichsprong
handen reiken lucht
stralend gezicht
overslaande stem:
Mam, ik heb hem!…
Kind van klei
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
685 leen me jouw handen kind
om te vouwen
de mijne werken niet meer
mee en af en toe
leen me ook je voeten kind
om te rennen
langs riet en vaart
behouden bovenwinds
dichterbij mijn eiland
leen me dan nog je ogen kind
om in te zien
de wereld is van zoethout
maar jij, mijn kind,
van klei…
Ongekleed; de Kus (Auguste Rodin)
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
4.766 Naakt op een trap
Van boven naar beneden
Geconcentreerd kijkend
Standvastig
Trede na trede
Lijven bloot en
Elkaar kussend
(mond-op-mond)
Met handen die
Zwijgen
Tongen die met
Recht aanbeden
Gracieus en
Tevreden. Moe. Voldaan
Hun lijven één lichaam
Orgasme
Héérlijk. Met reden…
Het is niet wat ik dacht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
893 Het is het weer herkennen van de vrede
die waait doorheen de herfst en die ons leert
hoe we met open handen kunnen leven
omdat er telkens nieuwe vreugde groeit.
Hoe ademt dankbaarheid doorheen dit uur,
beamen van de bloei van late rozen.…
Tussen jou en de zee
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
885 behouden twinkelt het maanlicht
over het zilte water
ongeveinsd tekent zich
een beeltenis voor later
sierlijke vogelpluimen
vliegen als zeegodinnen
schetsen langs het hemeldak
een zinnebeeld van liefde en beminnen
ademzuchtjes blazen
zanderige hartjes op het strand
de horizon, de aarde
laten zich dragen op je hand
( voor…
Je stem is luisteren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
591 jij laat
stilte spreken geeft in
lichaamstaal de woorden aan
met ogen
lettergrepen door mimiek
kan een gesprek ontstaan
jij schoudert
onverzettelijkheid
recht je rug in afstand nemen
open handen
altijd klaar om
warmte weg te geven
je stem
is luisteren een dialoog
in liefde fluisteren…
nog
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
584 terugstromend
tussen zanderige schelpen
vervormt
het zonlicht
op het water
donkere beelden
tot gouden
gedachten
in wolken
die telkens weer
mijn droom
verzachten
als ik
jouw vingers
jouw handen
mijn naam
voel schrijven
in mijn hart
en letters
zonder geluid
onze woorden
vormen
op mijn huid…
Dag meneer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 Hoe wit is uw gewaad
afstekend tegen
't donker van uw handen,
integer uw gelaat
uw houding ingetogen
alleen al uw aanwezigheid
geeft zoveel rust en stilte,
de schilder die u portretteerde
wist van 't kleurrijk wit
een stralend licht
in plooien te creëren
toch is 't uw houding
die mij nog het meeste raakt.…
Karma
netgedicht
4.9 met 19 stemmen
670 Teder
als een vlinderziel
in het witgewaad
van de langste nacht
streek geruisloos neer
haar lichte lot
en verborg zich
in de lijnen
van zijn hand
Nooit eerder
voelde hij zozeer
de zwaarte
van een stil
versterven
Vrij
zocht hij toen
te staan
en in de schaduw
van Saturnus en maan
boog hij het hoofd
en kuste haar…
Toen ik het licht vond
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
559 ik keek op hem neer
wilde vaak meer zijn
dan mijn schaduw
kon hem nooit ontwijken
waar ik ging of kwam
hij hield mij bij de hand
wij groeiden samen op
van lieverlee
deelden wij wel en wee
pas toen ik het licht vond
verdween hij
langzaam naar de achtergrond
toch zal hij ook groeien
want het donker
doet ons altijd samenvloeien…
Onvruchtbaar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
570 uit het niets strooi je zand in mijn ogen
onheilspellend niet minder pijnlijk
werp je barricades op waarachter
je veilig toekijkt, was je jouw handen
in onschuld om jezelf van iedere blaam
te zuiveren, veranderen korrels ineens in wijsheid
daar jij uit de leer citeert die niet de mijne is
blijkt het geheel gestoeld op drijfzand…
Gebaar van begrijpen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
564 hij gaf me nog
een handjevol morgen
gisteren was al
door zijn vingers gegleden
lachte herinnering
uit omfloerste ogen
fluisterde traag
welk feest is het vandaag
met gebaar
van begrijpen
wist hij de echte
wereld te ontwijken
ik proefde angst
hoorde onzekerheid
nam hem bij de hand
maar zijn hart raakte ik kwijt…
In een duinpan
gedicht
2.8 met 18 stemmen
6.723 Op een zandplaat ligt het
voor de hand maar hier in deze duinpan
waarin ik Jesaja lees? Ah, het welig
bloeien van de narcis! Jaloezie steekt
de kop op want ik ben dor land.…
Stukjes naderende dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 ik voel pijn
zouden het de eerste stukjes
naderende dood kunnen zijn
in frontale aanval
op de tempel
van het leven
altijd evenwicht
ieder licht nam
schaduw zelf bij de hand
nog schijnt de zon
maar de dagen korten
en het donker wint terrein
de balans is om
ik beleef nog slechts de schaduw
van wat mijn bestaan had moeten zijn…
U bent nog net op tijd
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
715 Steeds verder
vouwt het lichaam zich
tot foetus
totdat het leven
stervend haar verlaat
ontvouwen wordt ze
weggedragen
en met gevouwen handen
nagestaard
die ooit mijn liefste
in zich droeg,
ze is voorbij
maar niet voorgoed
want ze ging vol vertrouwen;
genade bleek genoeg.…
Hoe kun je in vredesnaam?!
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
780 Hoe kun je doorleven,
na de hand geslagen te hebben
aan een ander,
hoe kun je nog aan slapen toekomen,
als je iemand iets
onherstelbaars aandoet,
hoe kun je in vredesnaam nog
eten naar binnen krijgen,
als je een moord op je geweten hebt,
hoe kun je dan nog slapen, eten en leven,
ademen of anderszins.…
jaren worden dieper
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
703 legt een vraag zich neer
in poëzie
de dood
met besneeuwde lippen
aan woorden likt
het blijft een bewegen
al is de avond net
hetzelfde
en lacht een kind om honing
aan moeders hand
ween ik dan
om de vreemdeling
die in de schemer de stilte
binnentreedt
*
ik tik tegen de binnenkant
van deze verzen
en ruik angst omdat er liefde…