Alle inzendingen over liefdes einde

6209 resultaten.

Sorteren op:

Sjamanistisch

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Einde? om de duivel niet, monsieur, voorbij het kerkpad bruist het leven en Iduna wentelt haar gelaat alles beminnend naar mij.…

- Voorbij de andere tijd -

netgedicht
4.1 met 50 stemmen aantal keer bekeken 589
Hetgeen dat soms nog in teinten vervloeit op het einde helpt een verleidelijk begin te maken om weer ongeopend onzacht op de grond te geraken. Voorbij de andere tijd toont gepaste plaatsen vertelt over de cirkel in ’t hemelrond, individuele liefde, sterren bewogen om verder te gaan zonder grenzen.…

Mijn rug is recht en zal niet breken

gedicht
2.1 met 43 stemmen aantal keer bekeken 15.225
jouw glanzende huid in mijn villa kakelbont zocht jij de rest van de wereld met jeugdig ongeduld vertrok jij en belandde alweer snel in het duister onder het ijs mis ik de warmte van je vacht zie ik enkel je starende lodderogen de wolfshonden zijn weggelopen de arrenslee vertrapt door ongelikte ijsberen worstel ik in eigen ijstijd tot het eind…

De ellende van een ander

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 970
In een adem uitgelezen, de narigheid van hem In een ademtocht met dichtgeknepen billen lezen tot het einde In verwachting dat het allemaal zo smeuïg is In afwachting dat het allemaal nog ranziger dan woorden is We knappen op van andermans narigheid We glimlachen om het leed We dunken bij verdriet ellende, maar, van onszelf niet!…

Voor Milly Boele en haar nabestaanden

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 925
Hoe vaak moeten er nog bloemen worden gelegd, knuffeldieren worden weg gegeven omdat er weer bruut een einde kwam aan een kinderleven? Mijn vaderhart huilt, hoe vaak nog...? Ik zal 't antwoord niet kunnen geven maar mijn vaderhart smeekt .... nooit, nooit meer in niemands leven.…
J.Jille19 maart 2010Lees meer >

Mijn bed

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.224
Dat bed, dat heerlijke warme bed, mijn zijn, naar mijn gevoegde lijf, dat bed, waarin ik stap als de dag ten einde is, om ’s morgens die heerlijkheid te verlaten, noodgedwongen, omdat er een soort van plicht roept, een plicht die ik liever zou verzaken, omdat dat heerlijke naar mijn lijf gevormde bed als het ware mompelt, blijf toch gewoon hier, dat…
An Terlouw6 oktober 2010Lees meer >

OPA 85 IN HET VERPLEEGTEHUIS

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.570
erg kwaad zij brachten me hier, dat is waarom ik ze haat één ding kan ik me gelukkig nog herinneren ik gaf aan de notaris een brief beschreef, dat ik de dood zou verkiezen als ik mijn waardigheid zou verliezen naar mijn idee is het zeker zover het moet nu ten uitvoer worden gebracht op mijn grafsteen RUST ZACHT zo had ik mijn snelle einde…
Hans Uding6 december 2010Lees meer >

Vind ik hem/haar nou leuk?

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 868
Het maakt me warm en gelukkig van binnen, en soms kan ik al geen einde meer maken aan mijn zinnen. Dan zit ik weer een paar avonden te denken aan hem of haar, en denk ik wat zijn deze gedachtes toch zwaar. Er zijn momenten van weet zij wat ik allemaal doe, en raak ik verstrikt in de gedachten ik wil naar haar toe.…

ANCXST EN NOOT

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
linten IJscoman belt in de straat Ik vlecht zo snel ik kan een mand Drijf bangelijk rivieren af Hoop dat jij, Muze, mij zult vinden Stevig in je armen nemen Tot het lentefeest begint Al is dat lang al zonder hem De makker ooit ten laatste male De dodelijk vermoeide werker Nog immer kunnen zachte krachten Winnen aan het bittere eind…

BLAUW

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.231
En neemt bij de linde het dansen een eind, Dan schikt hij de krans van violen terecht In 't maanlicht, dat zacht op de bloemekens schijnt, En kust er zijn liefste, die fluisterend zegt: "Mijn beste, bedenk toch, dat moeder mij wacht; Een laatste goênachtkus, voor 't laatst nu goênacht!…

Een minuut in Den Haag

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 876
's avonds in bed sirenes loeien de een naar eerste hulp de ander in de boeien als je jezelf met Den Haag hebt verbonden gaat het als vanzelf groeien want de wolven hebben je gevonden En dan op de dag zonder eind zonder licht of donker iedereen hetzelfde is de dag dat je gevoel verkwijnt in een helder geflonker weet dan dat ik je mis…

Blijken van zinneloosheid

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Hij zag hen aan met verwilderd gezicht Zij lieten hem streng bewaken En voerden hem naar het krankzinnigengesticht Om een einde aan dat spelletje te maken.…

HEROÏNEHOERTJE

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 567
stad, bomvol licht Haar baas greep plots haar hand en hield haar toen de mond dicht Binnen volgden lessen in ’t vak door haar eigenaar èn zijn maat Ze kreeg ransel en was snel mak en klaar voor het te krijgen zaad De maan bescheen ‘t blote huid van haar die achter ‘t venster zat Verlangend naar de heroïnespuit wijl ze vurig om haar einde…
Ton Rijkers1 november 2012Lees meer >

Naar eenheid toe.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 659
Aan het einde van de tijden brengt God Zijn kind’ren bij elkaar, hen, die alleen Zíjn Naam belijden wijst Hij hun plaats, en zegt Hij: “Dáár… temidden van Mijn and’re kind’ren mag jíj nu met hen samen zijn. Laat je traditie je niet verhind’ren, ook voor hén verdroeg Ik de pijn”.…

al die mooie praatjes

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 548
we leven in constante conflicten in het groot en in het klein er schijnt geen einde aan te komen steeds weer nieuwe oorlogen we zeggen ( bewapend ) dat het moet voor de uiteindelijke vrede uit onvrede, woede, machteloosheid schijnen we niet te begrijpen dat bij onze geboorte er een prachtige wereld op ons wachtte...onschuldig, rein.…
fairouz27 maart 2013Lees meer >

geluk bij de benzinepomp

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 751
ineens erg gelukkig en barst in lachen uit ik ben nu eenmaal een ochtendmens en met een grijns op mijn gezicht schrijf ik dit gedicht thuis staat de koffie klaar en ik ben al klaar met deze dag mijn taakje is volbracht als ik weer ongelukkig ben fiets ik naar de pomp dat is beter te denken dan dat ik ongelukkig ben het is een heel eind…

Zomers

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 758
Want nog enkele weken en het jaar is over zijn hoogtepunt heen, de dagen korten, het begin van het einde, de spankracht weg, het zich ontplooiende voorbij, ruimt plaats voor het zwaarmoedige, het decadente van de volle zomer. Eveneens: zomers met kleinkinderen op het strand.…

Het geluid van de stilte

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.300
In iedere droom loop ik alleen door straten zonder einde heen, onder een kille straatlantaarn sta ik in de donkere nacht te staren tot ik verblind word door een flits in mijn gezicht, neon licht en hoor het geluid van stilte.…

Wonderstil

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.161
Als ik dan schuchter tot u kom, Wordt het zo wonder-stil rondom, Zo vreemd en wonder-stil in mij, Dan is er enkel ik en gij, Neen, gij alleen en wat gij zijt: Mijn eind van menigvuldigheid, Mijn oorsprong waar ik ongedeerd In liefde toe ben weergekeerd...…

Denken en weten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Waaraan denkt een mens een eind vandaan, diep in het woud doorgedrongen, met schaarse weerkaatsing van het avondlijk licht wisselende rode kleuren zonder vast motief aan zomerse mulle zandwegen?…
Marcus Dehond13 februari 2015Lees meer >

de eclips

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Ze moeten gedacht hebben, dat het einde nabij was, of nog erger dat de hemel de aarde zou verpletteren. Het is goed om in de tijd van nu te leven, zodat we weten waar we aan toe zijn. Niet zoals vroeger, de angst voor het vuur van de bliksemschichten, voor de aarde die zou stil kunnen staan en niet meer rond de zon zou draaien.…

Blijvend van aard

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Vernield werd ik tot stof en zand en weggevoerd uit 't hoge land mijn ik verbrijzeld en de handen, faam ontnomen dit alles aan de zee gevoerd, als einde. Eens was ik Kolos met ontzag nu lig ik, als zand en strand als waker voor het lage land mijn zand, het groeide uit tot duinen.…
Evert de Boer29 december 2015Lees meer >

Stel je voor

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Stel je de duisternis voor als jouw finale eind, dat jou uit het licht verwijdert voordat je definitief verdwijnt. In de duisternis jezelf verliezen is erger dan dat vijanden voor jou kiezen na hun bestanden.…

Hans van Z.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
Utrecht was vorige eeuw eind jaren zestig het toneel van een serie roemruchte moorden, die de huivering opwekten bij een nationaal publiek. De dader in het kwaad ging publicitair door het leven als Hans van Z.; was rond de dertig en hield van vrouwen tot dat een voormalige vriendin te opdringerig werd.…

De familie Piggelmee- zevende verhaal- tweede serie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 601
Een vuurvogel op weg naar de diepten der aarde, waar vuurvogels aan het eind van hun leven na hun sterven weer herrijzen uit hun as; zo kent de Phoenix vele nieuwe levens, waarbij de grauwe eindtijd zich telkens weer wisselt voor het prille vitale begin van een ontluikend gewas.…

WIJN, LIEFDE EN SLAAP.

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.082
De slaap bepaalt zich aan gene eeuwen: Want sterven wij in 't einde, ô Dan eerst slapen wij! De schrandere arts verbiedt de kranken 't Gebruik des wijns, en tevens 't Genot der zoete min; Terwijl zijn kunst daarop bedacht is, Dat hij de zwakke lijder Een zachte slaap verschaff'.…

Op de halte

gedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.716
Dat de tram door de velden zingt, bloemen bloeit, wonden maakt maar tranen worden grint dat onder onze schoenen kraakt om onze huizen aan het einde van de richting. Een autootje roept water om, dat er geen water meer. Maar bier genoeg op het terras waar alle mensen kijken. Loopt de liefste zwaaiend met haar glas maar niet herkend.…

Nemo en Atlantis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
Tyris, daar waar nu nog de Levant is, ouder dan Persepolis laat staan Constantinopolis Eeuwen voordat het Foenicisch zeevolk - volgens de Aeneis - van Carthago en 't Iberisch schiereiland met zijn milities Rome tartte en heroïsch tweemaal, als de vogel feniks uit z'n as rees, voor het tragisch werd verslagen en dramatisch aan z'n eind…

Psalm 2 van David

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
Ik verwek een Zoon die volken zal beërven, het einde der aard zal Hij hierdoor verwerven! Ik geef Hem de aarde als Zijn bezit en Trots, Hij zal hen daar verpletteren met stalen knots! Er blijft dan van u weinig of niets over, gebroken aardewerk, de rest is pover.…