9828 resultaten.
Vader Dood en Moeder Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 Vader Dood fluistert hij
ik wil u spreken en vragen
is het misschien al tijd
om het leven te vergeten
mijn blote voeten doen pijn
van het moeizaam lopen
op het scherpe levenspad
Het is nog niet jouw tijd mijn kind
ga naar Moeder Leven en vraag haar
om voetenzalf en nieuwe schoenen
en de hoop om door te gaan
Maar waar vind ik haar
ik…
Wij schuurden de piek
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.372 wij schuurden de piek een weinig voorzichtig
alvorens wij ons voortvluchtig
voortbewogen waar we liepen
de voetangels en het werd ons zelfs
niet zwaar te moede, plaag en pijn om het
even drukten hun stempel stevig, het voorwerk
was sluitend geen fastfood gedachte
met zout zouden ze komen
prikkelen, wederom hoge ogen
ware onze kramplach niet…
HEROPSTANDING
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
678 Maanden was alles dood
Erg veel verdriet en pijn, erg groot.
Nooit vermoed dat één mens mij kon verminken
Er was geen traan om nog te verpinken.
Liefde is heden voor mij een onbestaand woord
De kerel van mijn leven pestte mij geestelijk dood.…
Bouwen op fundamenten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Toen ik jou
Missen moest,
Je moest laten
Gaan, je verliezen
Aan de hongerige
Klauwen van de pijn
Die jou het leven
Benam, en mij de
Liefde van mijn
Leven afnam,
Wilde ik je ten
Diepste achterna -
Nu ik gehuild heb,
En elke traan die
Ik langs mijn wangen
Voelde gaan zich onze
Oneindige liefde
Herinnerde, besef
Ik dat…
het is het nu moment dat het vertrouwen wint
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Gewis,
Ja, gewis je mag het weten
je hoeft niet in het ongewisse meer te meten
tobben over hoe het werkelijk is
het door jou veronderstelde, daarmee zat je mis
Duidelijk,
Dat had ik moeten zijn
Niet zo vaag, dat mag je weten
Ik deed jou daarmee heel veel pijn
Ja, jouw gedachten zijn zo maar niet versleten
Waar,
wij nu samen mogen zijn…
ONTBOSSING
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
601 het zijn de vogels op hun vlucht
zij ondergaan hoe klein ze zijn
boven kale vlakten hels venijn
adem stokt veelvuldig in een zucht
bomen op schavot is geen gerucht
natuurverkrachting is hun pijn
de bijl hakt scherp in levend brein
er kleurt geen hoop als enig teken
het is vergrijst in doodse deken
smorend dreinen spoken in het vuur
de…
Alles slijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 ."
Ik voel me afgesneden van de bron
het trekken en duwen van ons zijn
opkomen en ondergaan van de zon
jij bent er nog, ik wen aan elke pijn
aan de verschijningen van de maan
zo zal het verder met ons gaan
alsof we zonder kunnen bestaan…
een open deur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
524 in de kamers van gisteren
huist het gevoel van vandaag
ik had je graag zoveel langer gekend
maar wie je was is als de glans
van kleine korrels liefde, kleurrijk
als het glas
dat zuiver uit schoon zand bestaat
het schittert…
aan het eind van dit decennium
schuurt pijn nog immer voort
en hoort mijn hoofd jouw stemmingsdrang
vrolijk, als…
Vergeven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
947 Wat is het moeilijk om te vergeven
Als een ander je pijn heeft gedaan
Door woorden, gebaar of te slaan
Als iemand kwaad heeft bedreven.
Vergeven is een erg moeilijke zaak
En toch zouden we het moeten doen
Als we aan Gods wil zullen voldoen
Maar dat vergeten wij mensen vaak.…
Krult liefdevol om
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 streelt en koestert ze tegen
de koude wind die opgestoken meteen
zijn kleine kwetsbare slachtoffers vindt
het is geen spel van leven en dood
maar gaat om vertrouwen en geborgenheid
in het gescheiden nuttigen van dagelijks brood
nu openen zich twee werelden
die nieuw en moeilijk te betreden zijn
het eerste nest moeten verlaten doet altijd pijn…
Golven van de tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
631 Pianospel spoelt in schuimkoppen over me heen,
Deze morgen die Pinksteren heet en vol in het licht staat,
Golvend Haydn's Little Serenade die jij voor mij kiest,
Liefdevol jouw aanslag die onze liefde voor het leven
Vorm geeft, golven ook van liefde en van pijn
Die er voor altijd zullen zijn
Golven van de tijd die zich onmerkbaar herhalen…
Vaderding
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.697 Spelend loopt zij
aan de hand van dat wat op een
vader of zo lijkt
Ze vergaat in ondergaande zonnestralen,
wetend dat zij vallen zal
Het zal haar keer op keer verbazen
dat het vaderding vergeet
haar mee te brengen in een
wereld vol vertrouwen
En ze leeft
van dag tot dag en denkt dat
alles ooit wel, op een dag
genezen zal van pijnen die…
Dwalen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
671 laat mij in je kruipen
ik sla je huid opzij
en duik eronder
nee, ik doe je geen pijn
je merkt er niets van
niet in het begin althans
ik ga dwalen door je lichaam
verken eerst je onderbuik
waar ik vlinders zal ontwaken
in je lendenen het vuur
dat hoog opvlamt en zacht dooft
maar ik zorg dat het niet uit gaat
in je hoofd wandel ik…
Mijn moeder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.155 Lang deelde je met mij je lief en leed
Deelde ik met jou mijn hele leven
Begreep je soms meer, maar vaak ook minder
Van drijfveren, van de reden voor beslissingen
Ik heb aan alle kanten geprobeerd
Gronden te doorzien, pijnen te verlichten richting aan te geven
Maar zag nooit ècht de echte moeder
Onder al die lagen en verpakkingen
Nu kan…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 er waren takjes
die niet wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet…
vorst verlet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 waar muren zich terugtrekken in grijs
de ijzig koude dag zijn sporen nalaat, in
de patrijspoort van een kokerblik
staat een snik
zich in te houden
nochtans kruipt de kille pijn
van niet meer onder mensen zijn
door merg en been
waar gaat dit heen?…
Het eerste licht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
553 ik bied je vannacht
mijn vuurwerk aan
door bij je te zijn
in een magnifiek gebeuren
zullen stralen en bogen
de hemel doen kleuren
maar ook met de pijn
en onzekerheden waaraan
wij samen hebben geleden
in vuurspuwers en draaiers
dansen licht en beweging
hun eeuwig komisch spel
alles ging snel
in een jaar vol hectiek
over bergen door…
Mijn hart is gebroken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
776 Mijn hart is gebroken
Omdat het in dromen geloofde
Mijn hart is gebroken
Omdat ik het aan de verkeerde had gegeven
Mijn hart is gebroken
omdat ik te veel in iemand geloofde
Mijn hart is gebroken
Door de pijn dat het heeft geleden
Mijn hart is gebroken
Het heeft barsten verkregen
Mijn hart is gebroken
Ooit zal het gaan helen…
Ideologie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
486 Weg met het geweld
weg met de pijn
zijn dagen zijn geteld
zijn bos is geveld
niemand gelooft toch meer
wat hij heeft verteld
zijn dagen komen niet weer
maar toch loert zijn ideologie
nog op iedere hoek
een ander neemt het roer en zie
hem geloven ze deze keer
het gaat sluipend, heel achterbaks
mensen gaan erg laks
met vrede om…
Palfrenier
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
671 het wiebelding raakt sporen bijster,
zijn reizigers in berusting, in pijn,
zij praten over zestig zijn.…
De coach
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
668 In het voetbal kan in vreugde en pijn
er maar een de lauweren oogsten; er
maar een de winnaar zijn.…
Een wens voor allen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Een wens voor allen
Een beetje minder hebben
Een beetje meer "zijn"
Een beetje meer levensvreugde
en een beetje minder pijn
Een beetje minder prestatiedrang
Een beetje meer mogen
Een beetje minder kritiek
en een beetje meer mededogen
Een beetje meer tolerantie
Een beetje minder wantrouwen
Een beetje minder agressie
en een beetje meer…
Nieuwe wereld die oprecht gelooft
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
759 Op een wereld zonder pijn.…
Tape
gedicht
2.2 met 5 stemmen
3.779 Laat het alleen
met rust, met rotzooi, met
hoe dingen uit elkaar vallen, met pijn.
Het is geen toeval, 'op'. Het is de regel.
--------------------------------------
uit: 'Alledaagse ergernissen', 2015.…
ga liefste
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 de glinsterende
sterretjes gaan
jou verlichten
jij warmt
je onder
de gloeiende
zon
de volle
maan maakt
jou licht
in gewicht
wat jij
hier niet
meer kon
zwevend rondom
de aarde
bijna nabij
handkusjes zend
jij roept
ik ben
eindelijk vrij
eeuwig geen
pijn meer
noch zorgen
angsten verdriet
't verlangen naar
elders was…
Stilte lachte blij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
465 erbij
jij in het bos
een hoofd vol
met herinnering
lage varens en het
zachte groen van mos
ook zij
van grote hoogte
verbonden met elkaar
ze waren daar
gescheiden uitgestrooid
maar nu weer een paar
stilte lachte blij
jij voelde thuis met
af en toe wat licht
van gisteren dat
verleden filterde in
gezichten van vandaag
er was geen pijn…
Druppels zwart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
617 er vallen
druppels zwart
niet ver van het pad
waarover wij gaan
de eerste schrik
diepe ontsteltenis
over wie er zo
plotseling niet meer is
geen afscheid
of gebaar waar leven
stopt in ontvallen
leegte voelbaar door allen
in langzaam besef
hechten weer banden
door de pijn van verlies
in gezamenlijk verdriet
het zwart vloeit weg…
Eén hartslag verwijderd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Om wat nog
niet werd verworven;
of zich kon losmaken van die
uitzonderlijke pijn.
Een losmaking nog verhinderd
door een begrenzende muur die
geen ruimte biedt aan de passie
van een hartstochtelijk vuur.
Eén hartslag verwijderd van het
eerste plan. Waar wat eens werd
bedorven zich nog herstellen kan.…
De bokser
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 Ze deelt uit, plagende tikken, mijn benen papier
maar de deur op een kier, een vragende blik en,
Ik val in haar armen, kapot van de pijn
Ze haalt aan, haalt uit en nog voor mijn gezicht bij,
de grond is bedenk ik, ik heb niet verloren.
Want wat was ik daarnet, al was het maar even,
Mijn god wat was ik, dat even dichtbij.…
Vanbinnen uit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 Vanbinnen uit
Het zijn niet de woorden die ik schrijf
Het luchtledige van mijn brein
Mijn buitenkant die niets verhult
Van binnen uit komt mijn pijn
Het is niet mijn mond die spreekt ‘t gevoel
Wat uit mijn hart door d’ ad’ren stroomt
Slechts ogen stralen lijden uit
En hoop op begrip voor ’t werkelijke doel
Die hoop ligt steeds verborgen…