Alle inzendingen

Het omringende heden is een kronkelig zandpad dat je voetzolen aangenaam streelt kiezelsteentjes priemen soms pijnlijk zijn dan gauw weer vergeten of geven bange voorgevoelens daarnaast geuren wiegende velden graspluimen en bonte bloemen noden hier lui te blijven liggen horzels en muggen ...

Het leven is hard, mensen zijn raar, Dat is wat ik elke dag ervaar. Iedere keer word ik weer gekweld Door die verwoestende kracht van geld. Mensen zijn egoïstisch en blind, sluiten hun ogen Voor de wereld die ze zojuist hebben bedrogen. De schoonheid en puurheid van de natuur vergeten, Het n...

Een laatste restje winter smelt weg Besuikerde besjes Ze dragen fier hun witte hoedjes Op de laatste winterdag van deze maand Geen idee wat Moeder Natuur volgende maand voor ons in petto heeft Haar ritme lijkt wat verstoord Dat komt door ons onnozele gedrag Nu zit ze in een soort van overg...

Mannen met baarden vinden hun huis op zee, onder het sint Andrea's kruis. Zij bevaren de zeven wilde baren; om de Kaap heen zijn zij niet te evenaren. Hela, hola, hijs de zeilen. Wij weten van wanten, wij weten van het reilen. Wij zetten koers om de Goede Hoop. Ons hart ligt op zee en klopt...

Achterin een doos vond ik een oude ansichtkaart, die mijn ouders stuurden vanuit Zwitserland. Er staan mooie pieken op, een klein kruisje markeert: "hier staan wij, tegen de bosrand" het stempel dateert uit 1994 en ze hadden goed weer, op wat spatjes na, maar dat was maar ...

ik dek de tafel voor twee net als gisteren en wacht wacht tot niemand komt in stilte eet ik de nu nog warme maaltijd en kijk nog een keer op een zwijgende iPhone wetend dat ook jij kijkt zal ik zwak zijn de onaangeroerde maaltijd verdwijnt de vuilnisbak in het theewater kookt tek...

Ooit kende ik een woord, met één betekenis als verhaal. Ik zag door mijn raam dat vogels vliegen en ik wist, die boom is al oud. Zo is dat, vandaag de dag, nog niet anders. Maar dat ene woord, heeft in mijn zicht nu, één ding verloren, zijn eenvoud. Nu zie ik, vogels ze gaan op reis om...

Ik was de man uit jouw gedicht zijn imperfectie, zijn dementie zijn handen, zijn voeten, zijn gezicht.

Ik zag de weduwe van Aleksandr Litvinenko pleiten voor het straffen van Poetin, die versteend in zijn criminele onemanshow met zijn pokerface zwelgt in grote onzin. Voor ruim zeven miljoen werd haar man vermoord door het zware gif polonium-210, Poetin, dat onmens is zwaargestoord, gaf opdra...

verborgen lijnen verbeelden de moeilijkheid verstilde eenvoud een leeg glas gevuld met denkbeeldige wensen in het hier en nu onbekende gast voorbij de gesloten deur wachtend op een kier onbewuste reis bestemming in gedachten vol in verbinding de contour ontwaakt ontsnapt uit ver...

Ze rijzen, rijzen, hier en daar verspreid, de hoge torens in de vlakke velden, - als baken van gevoel, die wisheid melden langsheen die duiz'lingwekkende eeuwigheid ... Hen ziet de zwerver, tot de zon verscheidt, opdagen, of ze beurtlings hem verzelden. Wen nacht en stilte en vreemd geruis h...

ik heb alle zonnen aan jouw hemel zien schijnen waar ze ook plotseling verdwijnen in een opkomende bui nog lach je maar de eerste schaduw is verschenen licht bewolkt is je blik in een nog onvoorspelbaar gezicht dat nu langzaam donkert in een stemming van afwezig zijn ver...

Met Nederlands op school - hoe men het geeft - is volgens onderzoekers heel wat mis: het saaie lezen is een ergernis - de antithese van een taal die leeft. Wanneer je schrijft en dicht met overmoed, dán slaat de bliksem in je pen*, voorgoed.

Uit het duister schrijf ik je een brief, gesloten in mijn huis, mijn hand in het licht, peinzend over hoe het papier in jouw hand komt. Ik zie geen letters meer jouw beeld in mijn hoofd. Het geeft niet of je dit hoe lang je ernaar kijkt. Je hoeft niet te komen. Je bent er als adres.

Dichters doen vaak moeilijk (Voorschrift van de club) Ach, was ik maar een goudvis! Ik schreef enkel: Blub, blub, blub

opnieuw zullen er bladeren groeien de bomen vol groen en statig staan bloemen kleurrijker weer bloeien jonge lammeren de wei ingaan een lucht zo wolkeloos en blauw de zon die laat haar stralen schijnen en ik denk enkel maar aan jou geen warmte laat de kou verdwijnen dit prille geluk druk...

Wat betekent zinloos geweld ? Het komt steeds vaker voor. Onschuldigen worden gekweld, normen en waarden gaan teloor. Waar komt dit geweld vandaan ? Grenzen worden overschreden. Dit mag toch niet zo doorgaan ? Het moet snel worden vermeden. Men durft niemand te attenderen, op zijn sle...

ondanks het besluit te zwijgen -geen woord voor aarde of vergaan voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk te verkroppen dat winterbloemen bloeien, roekeloos ontknoppen harten schaamteloos openstaan waar narcissen gedijen onder sneeuw wie zal straks de schoonheid tellen de woeker van het g...

Een kindertijd speelt graag buiten als een vergezicht tussen het frisse groen. Met andere kinderen heerlijk ravotten zonder aandacht voor het burgerfatsoen. Met de kinderziel valt niet te spotten. Het is de blauwdruk tot het volwassen doen. Een kindertijd trekt diepe sporen, als een spel...

Soms denk ik, wanneer ik een garage zie, waarom kan dat bij een mens nou niet, een simpele doorsmeerbeurt, zonder dat je ervan kleurt, een klein mankementje, zo verholpen een rare ratel, moertje vervangen maar nee, bij ons mensen, moet het In 't ziekenhuis belanden. Een wasbeurt op een bed...

Vertel me, wat er mis is met de vrede. Zeg me, wat er goed is in het kwaad. Deel me mee, wat er fijn is aan de smart. Laat me weten, waarom we oorlog moeten voeren. Vertel me eerst hoe het gesteld is, met de vrede in je hart.

Een aarde met daarop een mens alleen, geeft aan een leven weinig waarde, misschien zelfs wel geen één! Mensen zijn niets zonder elkaar. Hun bestaan heeft dan totaal geen reden, zij staan in de koude, geen regels om te overtreden of gezette wetten om zich aan te houden alsmede. Zon...

ik geef mijn vragen aan de wind ongedurig wachtend op antwoorden kleurt de zon scharlakenrood zand speelt rond mijn blote voeten daar ik me onverhuld overgeef het tij trekt, trekt me dichter langzaam voel ik hoe ze verzanden dieper almaar dieper word ik er in meegezogen in de naam van ...

Soms denk ik het leven te kunnen doorgronden maar als ik weer in een valkuil trap sta ik met beide benen op de grond voor even en soms langer!

Voor de laatste keer, ga ik jouw werkplaats binnen. Het is er koud. Vroeger brandde er het kacheltje, nu staat het er stoffig en oud. Het ruikt er naar ijzer. Jouw favoriete materiaal. Overal ligt roestig slijpsel, de staalborstel ligt nog klaar. Ik snuif de geur op... jouw geur. Je st...

in mijn wintertuin slechts een roodborst, oude vorst en ik sta bevroren op mijn plek de vogel zoekt tussen de sneeuw zijn snavel witter, als hij kruimels eet en vet, hij danst op randen van versteende potten de vleugels vluchtig en zijn borst geeft licht ik sta bevroren warm mijn tep...

Mensen met krullen draaien rondjes in hun hoofd, denken aan heel veel en dat kronkelt zo naar buiten. Meanderende gedachten die binnenin ontspruiten, groeien in golven en dansen frivool binnenstebuiten.

Ik ben verzot op Thekla Reuten in haar rol als Tessa op TV, ze rookt en ze houdt van neuten, ze gooit de beuk erin, allez! Tessa doet het met wie ze wil en verder wil ze geen gezeur, ze gaat met de rector van bil, ze heeft een relaxed humeur. Met haar ex-man duikt ze in bed, ze slikt de...

het was een dag waarop bloemen sneeuw bloeiden mist de aarde verschroeide met zijn intense waterkou jij onzichtbaar in ver fris stappend de verborgen gladheid trotserend om lachend je werk te doen met een warm gevoel voor jouw mensen die met ogen vol eigen wensen plezierig bezig wil...

Het liep natuurlijk met een sisser af. Al zijn er wel een paar die met een stalen gezicht hun leugens keer op keer herhalen. Je graaft vrijwillig niet je eigen graf. Conclusie: wie er daar ook heeft gelekt, hij/zij heeft het vakkundig toegedekt.