17694 resultaten.
AGRESSIERUPS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
498 Ik haat hem zo dat mijn handen jeuken,
krijg er de kriebels van, wil hem vangen,
zodanig dat ik brand van verlangen,
om nu eens flink op hem in te beuken.
Want hij heeft niks dan op zijn nest gelegen,
en ook nog eens een lintje gekregen!…
Hij zei lieve dingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 Hij zei lieve dingen
om me te laten denken
dat hij van me hield en ik
heel speciaal voor hem was
Ik was zo jong –
beschikbaar, in zijn ogen
en in zijn handen
Eerst lief, heel lief
maar een spel
dat niets met mij te maken had
We deelden een geheim
zei hij, en ik twijfelde
tot ik het niet meer wist
Ik hoopte te ontkomen
aan de…
AS HET EFFE KAN
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
496 wanneer ik niet meer ben
ik niemand uit de
stoffelijke wereld
meer herken
als ik ben geweest
terwijl ik langzaam
aan mijn nieuwe wen
na m’n vorige te hebben beleefd
neem dan wat van mij overbleef
in je handen werp me
omhoog in de wind
zodat ik mogelijk
nog eenmaal dan
terwijl ik door de lucht zweef
de weg naar mijn dierbaren vind…
In de tijd die er is
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
432 Soms word ik gek van al het leven
dat ik wil leven, maar dat niet past
in de tijd die er is
Emoties lopen me in de weg
ze woekeren en vullen
de tijd die er is
Ik moet ze kwijtraken met liefde
want met harde hand lukt het niet
in de tijd die er is
om mezelf open te breken
en mijn aandacht te verleggen
naar de zon
in het leven van…
Buurtgenoot
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
441 Je twijfelt over jouw identiteit
geen masker momenteel voor handen
en ook jouw schoenen deugen niet
te vaak belopen verre stranden
de straat is grijs, de lucht voelt koud
is er nog iemand die van jou houdt
je slentert maar door
waar doe je het voor
lente laat nog op zich wachten
niets kan op dit moment
jouw leed verzachten.…
Witte muren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 rondom witte muren
staat een engelen wacht
steriele mondkapjes
in vriendelijke
gezichten
met in hun handen
glinsterend metaal
zuurstof maskers
het barmhartige verhaal
doet ons denken
aan hemelse geschenken
zoete druiven trossen
van de wijnstok liefde
vormen die niet wijken
maar als torens prijken…
Dubbelhartig
netgedicht
4.4 met 46 stemmen
412 ik zag jou
lichtjes schrijven
met je glazen pen
kleurtjes bloeiden op
onder je handen
doofden langzaam uit
overweldigd door de
donkere schaduwen
aan de randen
nog lachte je
wendde je snel af
toen jij met je
laatste tranen de
enveloppe sloot
het kussymbool
als afsluiting liep
dubbelhartig nu
teveel in de gaten…
(zeer) korte 4#4
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.354 nog 1
Geluk is een stuk zeep
dat door je handen glipt.…
Nieuwe haiku's #1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Zilvermeeuw
De lucht geeuwt, een meeuw
ziet zijn kans waar en eet
een ijsje uit mijn hand.…
Bril
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
838 Ik doe graag mijn bril
zo nu-en-dan
eens af; kijk dan
met, natuurlijk, gesloten ogen
sluiks naar links-boven
Bril, natuurlijk, in linker hand
Rechts: Rodinesque aan-den-kin
En dat helpt wel eens,
als ik het ook even allemaal
niet meer
weet
Ik heb ook eigenlijk
helemaal geen bril nodig
maar het helpt wel eens…
Panacee
snelsonnet
3.5 met 10 stemmen
615 Door ’t raam zie ik de herfsttuin druilend staan
In b-mineur verdrinkt een werk van Haydn
Weer dreinen op de treurbuis Trump en Biden
En zelfs de kat staart me mistroostig aan
Dus neem ik fluks een luchtig boek ter hand
En zó versla ik elke dissonant!…
net genoeg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 net genoeg adem
om de stilte te dragen
net boven de grond
net genoeg gewicht
om niet te blijven hangen
aan lange armen
net genoeg liefde
om het leven te laten
gaan zoals het is
net genoeg handen
om al het waardevolle
te delen met jou
en met jou en jou…
Hondengevecht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 verschrikt door
‘t geblaf van honden
zag ik ze vechten
om een bot
met weinig vlees erop
ik vluchtte
met mijn
handen tegen mijn oren
tot aan de rivier
het glinsterend water
de wonderschone bloemen
‘t zachte gras
de blauwe hemel met
de witte wolk daar
kwam ik
weer tot mijzelf
de
wereld voorbij…
De berg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 staat de berg te zijn, te zijn
Wolken ontvangen, en hagel, sneeuw
hun bruisende en kolkende vertrek
aan zijn voeten, de kinderdrukte
en de puberherrie van water
dat zich warm speelt
in een ingebed avontuur
En op de berg sta ik
te zijn, te zijn
De zon ontvangen, ervaringen
en nachtgedachten, oud worden
Alles smelt, niets in handen…
Voor meisjes en vrede
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Het lied, dat meisje, raakt mij
keer op keer, al wil ik niet
vaak aan haar denken
Dat meisje zonder haarkam
zonder jurk, alleen nog cijfers
op haar hand
en Antonis die andermans last draagt
Voor wie draag ik de last
van hun leven, waarom
is hun leven ook het mijne?…
dwaalweg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
501 Staphorstenaar
deze toestand
klinkt heel
raar
u allen
denkt dat
onze Schepper
tegen coronavaccinatie
is
gewis
dit komt
over als
een zeer
angstig geloof
GELOOFSROOF
de handen
van de
GGD mensen
wordt ten
zeerste gezegend
door onze
machtige Heer
Hallelujah roep
deze stelling
telkens weer…
Enigmatische Maestro
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
504 Een Wereldvorst is van ons heengegaan
Als de bescheiden Eredirigent
Van 't Amsterdams Concertgebouworkest
En chef van 't Philharmonic Orchestra
Wars van het overdreven theatrale
Gesticuleren, haar- en armgebaar
Met in zijn hand geen staf
maar een penseel
Die strijkers stuurde in zijn minimale
Aanzetten, subtiel, slechts…
Het zomerbed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 stil groeiden
de bloemen
onder mijn
penseel tot
hun kleuren
eindelijk zacht
begonnen te spreken
niet zomaar een
contact maar in
een vaas gezet
na met de hand
geplukt te zijn
uit het zomerbed
van wilde bloemen
keurig opgezet
geschikt naar lengte
vorm en kleur
een kunstwerkje
als voorspel dat
in verf een hoorspel
door geur…
Adem van de zon
netgedicht
5.0 met 844 stemmen
2.514 ik had
mijn ogen
gesloten
voelde in
passeren
jouw warmte
intrigerend
langs mij
scheren
bewegen dat
vitaliteit aan
het creëren is
in de adem
van de zon
keer jij je om
haar golven
lijken het leven
te bezielen
jij die het de
hand reikt naar
volwassen gelijk
in een land waar
dromen nog niet
durven uit te komen…
voor het laatst
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 op de stenen weg
langs witte berken
horen we een marche
funèbre in de verte
van het licht naar de
verste duisternis op
handen gedragen op
de maatslag van de tijd
een buizerd hangt in
gebed de wind waait
onze wangen kil voor
het laatst het laatst
kwam jij voorbij…
scheppen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 droom dromen
groter dan de ogen
van je buik
verbreek kettingen
sterker soms dan de
handen van het hart
vonk woorden
uit je vurige mond als
scherpe kiezels in het zand
keer ingekerfde
denksels de rug toe
vlieg naar verwondering
omhels het onbekende
met armen oneindiger
dan je denken kan…
Meer van boven
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
542 ik voelde
je hand vol
zachte dromen
ze volgde de
rand tussen
haar en huid
ze sprak met
alle haren
over het
gezamenlijk
ervaren van de
nieuwe coupe
je vertelde
dat ik lachte
op de schattige
manier van
rust en totale
ontspanning
ogen gesloten
handjes half
open in de
verwachting
van nog meer
van boven…
Bij tanend licht. Gedachten in de ouderdom 6
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
533 wanneer de donkerte van de avond
haar muil opent
en het licht ons nog even de hand wil
reiken
ervaar ik een naderende stilte
als zou de dood mij
bij de lurven willen grijpen
of zal het mijn verjaren zijn
dat gedachten in de schemering
zich meer gaan spiegelen
aan mijn sterven
dan wel morgen
slechts de idee is
minder van de toekomst…
Keuvelend kuieren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
496 Er huizen
in deze habitat
nogal wat
oude mannen
Aardige zachtaardige
maar opvallend baardige
quasi liever
lui dan moe
Savannekoning
op de uitkijk
bejaarde chimpansee
Hun handen links
hun duimen rechts
peuzelend keuvelend
Doch altoos
vruchteloos
peulen beuzelend
toute la journée…
Schaduwen en rondingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 Je zwaaide
toen ik nader kwam
langs de contouren
van beschaving
in de berusting
van voorgevoelens
als een kleine god
sprak je me toe
nabij de grenzen
van bezinning
door de gevoelens
diep in mijn hart
en ik aarzelde
tussen schaduwen
en rondingen
de ruwe kwast
met donkere verf
in mijn hand
jij was mijn land
mijn schilderij…
Die schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 ik wist
niet echt
wat liefde was
wel wie iets
bijzonder aardigs
moois en zeer
aantrekkelijks had
dat leek mij
een goed begin
om samen
voorzichtig te
ontdekken
hoeveel er in die
schoonheid stak
te beleven was
waarbij de
deuren al open
gingen door je
aanstekelijke lach
die meteen aan alle
handen applaus gaf…
In memoriam matris (7)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
547 Reik ons de hand nog eenmaal
en help ons op uw laatste tocht.
De open groeve wacht
en dicht bijeen gedrumd,
geeft elk van ons
u nog een kruis.
Het teken dat gij ons leerde
in de blijde dagen
van ons kind zijn.…
Weg zappen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
506 de wereld staat in brand
volkeren maken elkaar af
wat is er aan de hand?
Is dit een of andere
opgelegde straf?
Waardoor wordt men tot zoiets
waanzinnigs gedreven
een antwoord daarop
ligt in het niets
het houdt hem even
bezig dan zapt hij laf
het journaal halverwege voorbij
naar een oorlog op het veld
voetbal op RTL zeven…
Een rijk verleden
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
575 Het vervallen schuurtje ademt
een sfeer van geborgenheid
door de jaren heen
nog vaak rusten de huismussen
overgebleven uit mijn jeugd
op haar scheefgezakte dak
passend bij een ‘rijk’ verleden
lang uit het straatbeeld verdwenen
de rijtuigen en paardenhoeven
hoe vertrouwd ze klonken
ook de mensen in het zweet
met hun ijverige handen…
Gedachte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
567 Ik ga even
met u delen:
Bomen met de kleuren
van de zon op mijn gezicht
Een jonge appeltaart
Met slagroom zoet
Jouw warme handen
die ik nodig heb
Een vogel, vogels, zachtjes
En alles is
ver
weg
Dit alles bij elkaar
Die letters
En die woorden
En die zinnen
In regels, notabene
Het is eigenlijk
niet veel meer
dan een geboorte…