7647 resultaten.
Vastgeroest idioom ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
454 Berooft de zinnen van elk schaduwwoord
dat mij opbeurt en weer breekt en de onrust
predikt in mijn overladen hoofd, in antwoord
op de vragen waarop ik geen vat kan krijgen.…
Kerst: oud verhaal in nieuwe tijd
gedicht
3.0 met 2 stemmen
15.676 We kwamen hier aan
om het land te zien
als toeristen uit verre streken
wat keken we vreemd:
alle akkers geploegd
een kaarsrechte lappendeken
de wind krulde wit,
de kleur van stilte die
de inkt van mijn brief liet verbleken,
maar blies warme woorden
in hoofden van mensen
zo regen zich dagen tot weken
tot de kerst een van hier
o…
Kerrie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 Zijn hoofd hangt over de rand.
Lang blijf ik ontroostbaar.
Tien jaar later studeer ik biologie.
Dierproeven heb ik geweigerd.
Kerrie ben ik nooit vergeten.…
Maïs
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.309 In hoge maïsvelden liefst,
zoveel geritsel dat je desillusies er wel uit je hoofd
lijken te lopen, voor je uit. Ik roep ze op in al hun pijnlijke
details (Breng terug! Rechtop!) en laat ze daarna
Los! Af! Liggen!…
Het einde
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.890 Om samen van alles te nemen, te eten,
kwinkslagen te kaatsen en oud zeer te soppen,
onze hoofden dik gevoerd met roes.
De koelkast zoemt van welbehagen.
Aan alles komt een begin.
Klokslag scheurt het jaar zich los,
het jongste uur ontfermt zich over ons,
zoent zich wijd in.…
Leren lezen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.678 '
Waarna ik zogenaamd dat vers voorlas
maar uit mijn hoofd opzei, voldaan en luid.
Soms bij het voordragen van poëzie
voel ik me 't kind dat in de kleuterklas
doet of het lezen kan. Verlakkerij.
-----------------------------------------------------------
uit: 'Poetry and snorkling', weblog Patty Scholten 2010.…
Naakte aarde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 Alle revoltes van de wereld wissen
de smart van moeders niet,
alle vooruitgang verhindert niet
dat ik dictators haat, ook die in
mijzelf, ongewenste waarheden
doen mij de nacht verbleken
ik ben het dier dat nog nooit een
moord heeft begaan, soms toch in
gedachten stond die stap vooraan,
dan hecht bloed aan beide handen tot
ik het hoofd…
De dood viel op een dinsdag
gedicht
2.6 met 5 stemmen
5.425 Aders marmerden mijn armen dieper en dieper dan een glas
was de stem die jou plechtig aan het hoofd bracht
van al mijn onbegonnen doch gezongen brieven.
Zo liet ik mij te water, zo lag ik te baden in dat lied.
Met mijn erectie linea recta naar jouw sterrenbeeld.
Een dinsdag en de dood, zei ik. Je was er niet.…
storm op komst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.104 ik ben een vluchteling en reis op
tijdelijke papieren van hier naar daar
droom van landen die jij niet kent
nooit zult komen
bekrompen geesten
in eigen veilig wereldjes
de storm steekt op in mijn hoofd
en groeit uit tot een orkaan
sta me dan niet in de weg….
beter van niet…
Zwemmen in confetti
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
496 non-fictie, met een eigen
dictie van de realiteit betaald
maar evenzo onecht, perforatie
van papier met de pen en gevonnist
tot de prullenbak, een schrijvers
loep stelt het detail in een scherper
diafragma vast, dingt naar de
gunsten van de muze, gefilterd
uit de letters van de moraal,
verknipt tot snippers, uitgestrooid
over de hoofden…
Kruisbeeld
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
545 beeltenis
terwijl zijn gezucht mij beroert en het
lijkt alsof ik hamerslagen hoor galmen
de lucht hier voel trillen van woede
hij houdt zijn armen wijd gespreid
bijna als een vogel, maar hij verkiest
het luchtruim niet, niet bereid om net
als ieder ander op de vlucht te slaan
kan alle overtollige zwaarte uiteindelijk
uit je lijf en hoofd…
NERGENS BETER
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
736 Toch gegrepen die kans
genomen die ruimte
gezien die tijd
als vriend
als verkenner
rond getuurd
en gestuurd
over wegen
van belang
hoofd- of zijstraat
pad of laan
ik zal hem gaan
ben niet bang
en aangekomen
waar ik nu ben
geloof
dat ik herken
nergens beter
dan waar ik nu ben
mijn eigen licht
en donker ken
nergens mooier…
eenzaamheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
806 Wat is eenzaamheid
wanneer je niet alleen bent
tal van mensen om me heen
ik lijk wel verwend
Hoe eenzaam kun je zijn
met een slopende ziekte als Parkinson
wie zal begrijpen
dat ik dit niet overwon
Ik zit gevangen in mijn lijf
het zit als een waas in mijn hoofd
het gaat bijna niet vanzelf
ik ben van mijn "eigen ik" beroofd
Zo eenzaam…
Sonnet voor de vechters.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
559 Het brandt
in onze hoofden; het raast stormachtig
langer dan die vijf minuten, dagen langer.
Vandaag hebben ze ons liggen, tussen scherven,
zien ons verbijten door de kogelgaten
in rolluiken, de builen in onze harten.
Maar plooien doen we niet. We buigen stram
de rug, tot krakens toe.…
De Gek
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.453 Hij hief het hoofd en leek te luistren even.
Toen verdween zijn schaamle gestalte in de regen,
Moeizaam schuifelend, gebogen tegen
De wind.
Maar even later kwam hij terug van 't strand,
Een kleine zee-ster in zijn open hand,
En lachte stil als een gelukkig kind.
---------------------------------------
uit: De Gids, jrg 90 (1926)…
Avondrit.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 Ik vraag je nog :
noem mijn naam, teken op mijn hoofd het laatste kruis.…
de bevolkte honingraat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 gedrenkt in oude lappen, vol van historie waar
deemoed in vallen is neergedaald, dringt het besef
ter ore binnen bij het lot dat hij in roestige blikken
terzijde had gezet, de warmte van de zon maken
het ijzer in zijn ogen blind voor het licht
hij vreest de bijen in zijn hoofd die zelfs bij nacht
de honingraat bevolken
stram in zijn schranderheid…
Losse letters
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
474 Kocht boeken om nooit te lezen
kleren om niet aan te doen
nu zijn mijn kasten overvol
maar mijn hoofd is nog leeg
mijn lijf nog steeds de oude
Ik klim op de klimop
om de vallende ster te zien
die daar ergens ver weg
zijn laatste reis verlicht
Zocht jaren naar de zin
maar kwam niet veel verder
dan wat losse woorden
die ik neerzet naast…
Wat gebeurt daar?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 Eerst op de foto dan
wuivend afscheid nemend
van de wereld decadent
die stijf van angst
(de vrezenden het bangst)
het hoofd afwendt
Te water
gemutst en bebrild
Nu gaat het gebeuren
Ze hebben het zo gewild
Lichamen vallen
Armen wielen
Is het de doodsstrijd
van dolende zielen?…
Levenscollage
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
808 werken ging
Als altijd heel zelfstandig
In overleven op het werk
Werd ze maar moeizaam handig
2004
De heks werd op een dag heel moe
Dat moest een keer gebeuren
Als altijd zette ze toch door
Zonder gedoe of zeuren
2012
De heks werd oud en ook nog ziek
Haar dromen zijn vervlogen
Ze loopt wat moeizaam en wat krom
Haar hoofd…
Nazomer
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.085 Ze gaat uitdagender dan ooit van hoofd tot voet.
Er is een leven dat zij in den spiegel voedt.
Haar ogen drinken het tot zij ze topzwaar sluit:
dronk zó een ander haar nu tot den bodem uit,
of doofde hij voorgoed de bloemen van haar bloed…
Zo wondbaar is de snelle ademende flank,
alsof een hert in haar de pijlen wederstreeft.…
Bijna kerstmis 2015
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 Ons hoofd hoort weinig van wat niet in woorden woont
maar wat ten diepste juicht in warme kinderharten.
Laat ons maar knielen en aanbidden zonder schroom.
Laat het maar kerstmis zijn, met zelfs een beetje vrede.…
Veld
gedicht
4.5 met 2 stemmen
6.131 Ooit stelt de helft van je neuronen bewust voor
een bal, zo groot en zwaar als het hoofd zelf, waarin
groeit buiten jezelf om de geurherinnering van
pasgemaaid gras: het veld. Eerst wint de bal, zie je hem
haarscherp voor je, tot op de stiksels van je lederen
schedel.…
Ommezien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 volgens de Grote Bosatlas
heeft een bestemming twee
plaatsen, heen en terug, op
Street View is daarvan niets
terug te vinden, misschien
zijn we voorbijgegaan zonder
er bij stil te staan, hangen
natte sneeuw en kale regen
met hoofden uit het raam,
gewoon, voor de volledigheid
onze beide stipjes hebben nog
één lege witte vlakte te…
En de stromen kwamen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 tot in de binnenkamer
Een stortvloed vanwege een zee vol met
Demonen; en wij, die alleen in het bootje
Met de bootsman konden blijven drijven
Het leven wordt getart en hoont dat de
Sociale status van de hyena wordt beloond en
De stromen kwamen en de winden waaiden
Zand door kieren van het eenzaam huis
Het licht gedoofd tussen hart en hoofd…
Schoolzwemmen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.845 .
-------------------------------------
uit: 'Vogeltjes op je hoofd' (1980)…
door eigen ogen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
703 ontginning
van bedrog die diep in dit leven is gelegen
getijden maken slachtoffers, het verhaalt de waarheid
als een vertelsel van vele beschouwingen, de wereld
draaft naar het eind en ik galoppeer in het verleden
waar mijn beeltenis nog in de schaduw van dit moment
met spijt door mijn eigen ogen wordt vermeden
plots legt mijn lief het hoofd…
Levensvreugde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 zij moet op commando plassen
zij wordt niet op tijd gewassen
er is te weinig personeel
er moet worden bezuinigd
zij ligt hier te trillen en te beven
in de laatste fase van haar leven
aan het oude en het
zwakke leven hebben
ze de eindoplossing gegeven
hamerslagen door het hoofd
eenzaam en verdoofd van hun
eigenwaarde beroofd geloven…
Terneergeslagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
613 Met pijn in mijn hart heb ik het verzonden
vriendschapsverzoek geannuleerd, mijn hoofd
geschud en de eenzame nacht dodelijk in zijn
strot gebeten.…
Met een PowerShot A720
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
630 Voldaan verlaat je de pilaren,
je hoofd nog tollend van wat je gehoord hebt...
(Bezielde ruimte waar je met Iemand
aan de praat raakt over de berg Horeb.)…