18195 resultaten.
Onthouding
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
863 Ik heb hem bekeken en beelden vastgelegd
om te overleven de ultieme branding
hoe licht is de nasleep van luttele uren
er gebeurde iets dat het sneeuwde
lucht die haar onschuld bewees
de vraag van verwonden bezweek
het binnenlijf verlangde naar het blijven
van onderdompelen in dichtbij
vergingen beelden als verlaten schrijven…
Stille zaterdag
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
706 Maar haast onmerkbaar groeit de bloesem
en zet de boom in licht;
morgen is er leven
de dood zal zijn gezwicht.…
In badpakloos behagen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
768 ik zie je weer
in strandloos zon
licht nacht je op
in badpakloos behagen
de bikini kleiner dan
je vormen konden dragen
golft ogen als de zee
je brandingt traag
in lome slagen maken
zo wil ik met je mee
helaas vergroent het rood
ik moet je gaan verlaten…
soult een klarinet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
792 ergens dreunt
een beat en sledged
meeslepend jazz
soult een klarinet
die huilt en nostalgie
verruilt voor even leven
hij kent het riet
en weet verdriet
nog toon te geven
vingers licht verkrampt
ademt hij applaus genietend
de avond naar zijn hand…
Niet in staat tot morgenstond
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.425 ~~~
mag het donker blijven vannacht
en mag het duren tot de avond
van de volgende dag
zodat het licht niet kan verraden
dat ik eigenlijk te bang ben
om morgen onder ogen te zien
laat de dag voor één keer
aan mijn neus voorbij gaan
zonder verblind te worden
door valse schijn
~~~…
prille glans
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.008 ik zie het dons
zweven in de ochtendzon
wanneer het licht zich
over je huid verspreidt
ik wil je minnelijk raken,
voel al warmte opkomen
in mijn lijf
samen met jou
zal ik de eerste
lentezuchten slaken
de winternacht
met mijn ogen
bevechten
als ik de schaduw
nog sluimerend aanwezig
uit jou verdrijf…
korenwolf
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
788 vannacht heb ik met mijn hand
op je borst geslapen
waande me onder Siena
in “ le crete” waar
krijt en golvend koren
samen rijpen
af en toe kriebelde
er iets in mijn handpalm
een oneffenheid die
aangenaam verpoosde totdat
jij je omdraaide naar het licht
donsveren dansten…
groen seizoen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
883 eindeloze regen wist de sporen
uit de zompige grond
spoelt de lach van je mond
maart is geboren
overmoedige bomen, kale struiken
barsten uit in roze, geel en wit
vensters openen behoedzaam de luiken
verblindend spel van donker en licht…
Heb je ook nooit afgelakt
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
719 groende
geel en blauw in
non figuratieve vormen
wist dat jij in rood
zou komen ik paarsde
nog wat lichte dromen
de regenboog is te gewoon
jij mengt de sentimenten
en klimt een hemel hoog
ik heb je ook nooit
afgelakt jouw vormen zijn
op doek altijd te vlak…
De aanslag weggewist
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
872 je lijstte
donker in een schilderij
aangeslagen door de jaren
het licht wit kon niet
jouw helderheid bewaren
de schaduwen kozen partij
ik heb je opgelicht
nee niet in retoucheren
alleen de aanslag weggewist
je leeft weer en uit
lijst en schilderij herboren
straal je nog intenser dichtbij…
Albatros
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
735 Zink je in mijn ogen
achter de zonsondergang
streel je de maan in mijn dromen
in het licht, opspringend
over bergen, beken, bruggen.
Zing je een zeelied
bespeel je de snaren van de wind
spoor je harten vurig aan.
Breng je vleugels dichterbij
laten we de hemel plukken
zij aan zij.…
Solstitium
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
777 De kleur van herfst
nog wit bestoven,
een schijn van licht
bij donkere dag.
Te laat om 't hart
aan iets te hangen
en niemand die
het nog verruimt.
Mijn hand, geleend
nooit opgehouden,
maar warm nog
tastend zoekt.
Zo gaat de tijd
aan mij voorbij.
De herfst wordt
stilaan winter.…
Afstand
gedicht
3.6 met 58 stemmen
14.319 straks als ik wegga
reis ik door tot aan
de einder van
het allerlaatste land
verbonden door zo’n
sterke band
dat het zou knellen
als ik bleef
wacht ik bij bruisende
fonteinen
in het licht
van zon en maan
tot het kraaien
van de haan
mij laat voelen
hoe ik terug verlang
naar jou.
--------------------------
uit: 'Gaandeweg…
Vuurtong
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
479 Haar ogen schieten vuur
ijskoud glijdt taal
hard als staal
langs onbegrepen
terwijl hij zijn handen
wast en even omkijkt
brandt er een vraag
op zijn lippen
in gedachten strand hij
licht jaren voorbij
lest haat
laat
en gaat…
afscheid
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
3.256 Niet meer dan de helft
kan ik jou geven
het andere deel dat is mijn leven
*
nog schijnt het licht
over je tranen
op je dood gezicht, je rimpels
verstijven en het wit begint
maar ik weiger
het laken over je hoofd
te trekken, laat me nog
een poosje bij je blijven
neen zeg maar niets
het is goed om deze
stilte te laten spreken…
Haast elke dag
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
941 Haast elke dag zijn vogels in mijn leven,
soms ook wel bloemen of een helder licht
maar dat schijnt nu en dan maar even;
en ook de woorden voor een nieuw gedicht,
ze komen zeker niet bij elke morgen.
En toch geloof ik:
maak je niet maar steeds die zorgen
maar leef gelukkig en met blij gezicht.…
Zonder dat alles is voltooid
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.882 Zo moeten gaan zonder dat
je leven af lijkt, zonder dat alles
is voltooid,
maar met het besef dat hier het schip vertrekt
en elders weer gaat aanmeren,
dat hier de ogen moeten laten gaan
om aan de overkant te ontwaken
in licht en immense vreugde
terwijl er hier getreurd wordt
om wat niet af lijkt,
niet voltooid.…
slaap (2)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
516 de nacht spreidt haar oneindige vleugels uit
traag smoort ze het leven van alledag
de duisternis blaast het licht uit onze ogen
wie durft de dag te verlaten?
de slapelozen van de nacht
gevangen in het geluid van de ademhaling
belegerd door melancholische tobberijen
en altijd de angst om de kust te verlaten…
Elke seconde
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
1.204 vandaag is de dag die
blozend zijn naaktheid toont in
een niets verhullend ontwaken
groene weides ontvouwt
onder een korenblauw laken
de waterspiegel licht ontstijgt
en doorzicht naar de ziel geleid
vol ontkiemend leven tiert in
elke seconde te beleven tijd
voor J.…
kijken
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
818 ik schrijf het schaduwbeeld uit je kijkers
het verdriet van het late leed
zo laat ik het licht vandaag zuchten
in het vangnet van staren
en recht in het gezicht slaan
waarin het oogwit nieuwe pigmenten kiest
zodat kijken niet meer wegvliegt
en zich laaft in frisse zilveren irissen…
Blauwe dromen
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
975 Ik trok het licht aan
en de maan
scheen door mijn dromen.…
Atlantische Oceaan
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.083 Op het koude schip
bedek ik mijn hart met as
om de gloed ervan te bewaren:
licht sijpelt door
opengesperde patrijspoorten
naar de diepte van de oceaan.
De scheepsbel luidt.
De horizon kleurt rood.
Ik wacht.…
nacht
gedicht
3.0 met 35 stemmen
21.499 Wereld van aarde,
alle lichten uit.
Slapend lichaam van grond,
geurige lieve mandarijn,
hangend aan je gedroomde takje
in de nachtgaard.
Regen in juli,
liefde in woorden.
Je lichaam slaapt
als de schim van jonge bomen.
----------------------------------------------
uit: 'Alle bundels gedichten', 1976.…
meer dan nostalgie
netgedicht
2.5 met 29 stemmen
4.419 wellicht was het meer dan nostalgie
bij de stal en de boom, waar ik mij
ooit koning dan weer herder voelde
rond de vertrouwde beelden immer
vrede proefde, alsof hier alles klopte
gehuld in meer dan licht alleen
bij de kribbe mijn kinderziel verstilde
de wereld vreedzamer scheen…
Zomaar voor Saar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
921 Vooruit,
terwijl ik wat moeilijk knipper
tegen het licht als iemand
die wat heeft,
weten alleen wij twee:
jij hebt slechts geleefd voor dit,
jouw en mijn gedicht.…
Claire - obscure
netgedicht
4.1 met 36 stemmen
2.039 Samenzwering
tegen de wereld,
ontwaken in je kus
die ik drink en drink
maanmelk in het speelse licht
en mijn borstenaltaar vangt
je handen, je adem
als dansende lelietjes-van-dalen
tot mijn kelk vol is
met jouw dromen...
één keer nog
zucht je mijn naam
en dan vouw je me op
in schemering en satijn.…
Over de wind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
764 Zij droomt de witte droom
van licht begrijpende kilte
een troosteloze roep
in een omarmende stilte.
Zij breekt het water
tot een woordeloze kring
gedachten vormt.
Zij ligt onder de maan
een bleke herinnering
in een laatste avondvlucht.
De nacht laat het
lege nest
los.…
grote slaap
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.340 het licht
wekt de ochtend
we stappen uit
de droom die ons
onverhoeds of verwacht
zal voeren naar
de grote slaap
we stappen uit
zo lang we kunnen
negeren onze droom
het ochtendlicht is onwetend
als de grote slaap ons
in een dwingende omhelzing
meevoert in een eeuwige droom…
wie zou ik zijn
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.885 daarom liggen in nachten
plots gevoelens in het licht
en ongeveer totaal verliefd
begaat een deel van mij
misbruik aan het verleden
zoals bijvoorbeeld:
wimpers stelen wensen delen
zelfs eentje die er in mijn hart
gevallen is
wie zou ik zijn
als wat niet was
meer waar dan ogen sluiten
voor de nacht.…
nachtwandeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
707 in de verte hangen nog wat flarden
klokgelui in nevelslierten
en boven spant zich de nacht
zoals altijd rustbrengend
voorspelbare constellatie van licht
adem diep en ijzig
een champagne van lucht
doet je van binnen tintelen
wijst weemoed weg
belletjes borrelen altijd naar boven…