8676 resultaten.
Tijd staat stil
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.798 verlangen naar dromeloze toestand
zodat je niet hoeft na te denken
geen pijn voelt
en verder kan
maar nu nog niet
stilte schreeuwt oren doof
lege blikken maken blind
dan de herinnering
en de glinstering is terug
net als de hoop
waarom is geen vraag
ik weet het
maar toch vraag ik het me af:
waarom komt soms iets te vroeg op je pad?…
E.R.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.770 ...en hij blijft zijn vriend gaat terug
schrijft een brief aan zijn vriendin
die is nurse maar eigenlijk arts
negeert de brief die wel wordt in-
gezien door verplegend personeel
en hoofdarts houdt vinger op slag-
aderlijke bloeding met een vaart
door het ziekenhuis fat coole dag
voor assistenten die fout maakten
malaria slachtoffert in…
In jou
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
4.339 In jou zijn is het genot van duizenden lachen
reizen van eindeloos terug verlangen
naar de glooing van jouw duinen.
In jou wil ik zijn, mijn ranke lijf die jou beeldhouwt,
je naaktheid neemt, je wil verovert
je ogen die vragen naar geen einde.
In jou wil ik zijn...kom jij in mij…
Zomer 1952
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
6.876 Auto's, in de hitte kruipend,
langzaam naar huis terug gaan.
Al fresco dagen, tot laat toe,
Sloom, werken sommigen door.
Kindjes gapen, oh zo moe!
Onweer loopt de koelte voor.
Schooldagen beginnen weer.
Lange lijnen fietsende jeugd,
niet altijd lettend op het verkeer.
Nog even duurt de zomervreugd.…
Gesloten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.381 leegte,
Voelde ik mij vanbinnen hopen…
Maar alles heeft een einde,
Hier verwelkte onze bloem…
Ons boek werd toen voorgoed gesloten,
Een pijnlijk einde, zoals ik het noem…
Als er een manier zou zijn,
Om dit nog om te keren…
Zou ik die weg in slaan,
Om ons niet nog meer te bezeren…
Maar alles heeft een einde,
Dus er bestaat geen weg terug…
Oktober draagt in vree
poëzie
3.4 met 10 stemmen
2.836 .
------------------------------------------------------
uit: Verzen aan de Terug-keerende (1903)…
lijnenspel
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
512 De kloven van mijn handen
vertaalt een rusteloze geest
brengt licht in beide ogen
als ik ze zal sluiten dan zie
ik echt van alles om mij heen
maar is niet terug te draaien
en blijft van mij alleen.…
flarden vals gezang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 de duivelsdans
vooruit twee terug
ruwe aarde
wordt gestriemd
door flarden vals gezang
kreun maar in
ontblote bovenlijven
wiegen op een
doorgesleten oerpatroon
tijd verdansend
in de nacht
mijn uitgestoken hand
gegrepen door feedback
van opties in
veranderde omstandigheden
afwijzing verheugt
weerde lang herinnering
maakt verleden…
Een dagje naar het strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.911 Ik zuig mijn longen vol
Ik kijk en consumeer de zee
De duinen drukken op mijn rug
Nooit meer wil ik terug
Mijn stappen sporen in het zand
Iedere stap iets minder zwaar
Het koude water groet mijn voet
Het wordt donker, het is vloed
Niet één keer kijk ik achterom
Want achter mij valt niets te zien
En ik moet verder bovendien
De golven…
Melancholie
gedicht
3.6 met 38 stemmen
19.949 Altijd geweten dat je terug zou komen.
Een winter lang op je gewacht.
Soms wakker liggend in de nacht die
duistere geheimen wikkelde om bomen.
Altijd geweten dat je er nog was.
Bijna vergeten soms. Dan kon ik zingen
en lachen door de tijd. Hoe ongezien en
onvermijdelijk verborgen in de dag
bleek je aanwezig.…
Alles al gezegd
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.279 Leeg ondanks alle ervaring
en al wat 'k heb mogen beleven
Gevoel steeds meer afgevlakt
emoties geen pieken en dalen
Vroeger was ik een "brenger"
tegenwoordig alléén een "haler"
Bang mijn gevoel te tonen
bang voor een kans op geluk
Tenslotte ging alles steeds fout
en elke relatie ging stuk
Patent op twijfelkonten
allen naar ex terug…
Zwijgen is...
netgedicht
3.9 met 41 stemmen
1.244 De vraag voorafgaand aan de pijn
Kom bij me zitten
En ja gaat, vechtend tegen tranen
En je zwijgt
Na afloop ga je terug
Je eigen wereld in
De pijn en vernedering achterlatend
Verdoofd door verraad van dichtbij
En je zwijgt
Opnieuw een klop
Je moeder kijkt je schuldig aan
En je zwijgt
De stilte oorverdovend
Is er dan niemand die voor…
wat je niet hebt …
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.518 het was niet liefde zoals in ‘t gedicht
wij waren ons nog zeldzamer en dicht
ondanks je muren bouwde ik een brug
tussen te korte uren en ging de weg terug
tot jij uiteindelijk zeggen kon: ik hou van jou
en ’t toch verzweeg uit angst voor oude wonden
jouw gisteren was te veel geschonden
en jij wou niet vergeten
hoe men in haat het meest begeert…
het oude pad
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
684 in de avond als het duister de bomen verdicht
lopen wij weer het oude pad dat wij liefhebben
altijd weer naar het terug van weleer
de stilstaande maan boven het water
dan zijn de woorden gezegd en is de stilte verstijfd
in een zilverblanke kuil waterdruppen druppen
het licht vast onder de bomen en wij
wij staan te luisteren naar de stemmen…
Dageraad...
hartenkreet
4.7 met 73 stemmen
1.477 Ben zo bang voor het moment,
doch hoop het nooit
te beleven,
dat de nacht
de dag niet meer herkent,
en zij vergeet je
terug te geven...
aan mij...…
Vette vraag uit Spekholzerheide
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
741 Mijn vrind Sjaak uit Spekholzerheide
vraagt haring per direct kerende post
maakt hem even niet uit wat het kost
mals als die met wittebrood in Leiden
Urgent nu daar zijn inheemse verkering
terug wil naar vleesworst van de slager
de vis ter plekke proeft ze als te mager
om smering te voelen bij de vertering
Sinds er één in haar strot bleef…
Ik wil het overnieuw
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.516 Nu plaats ik het allemaal terug.
Ik wil samen met jou.
Alle zeeën bevaren.
Alle oorlogen bevechten.
En gewoon samen zijn.
Simpel samen zijn.
Ik weet wat ik wil.
Ik mis je iedere dag.
Jij bent nooit een overkill.
Ik wist het toen ik je weer zag.
Ik weet wat ik wil.
En wat ik wil
Ben jij…
Dag lief
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.452 luistert
Zwakke woorden
Proberen verdriet te overwinnen
Je ziel geef je weg
Opdat we opnieuw kunnen beginnen
Duizend demonen in een rij
Voeden zich door jouw verdriet
Worden sterker met de pijn
Van een lang eentonig stervend lied
Je redden kan nu niet meer
Ik sluit mijn oren en mijn ogen
Druk je weg uit mijn geest
En denk nooit terug…
vlinderen bij zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
934 Rechtstreeks van onder moeders’ rokken
lang geleden naar Neuchatel geëmigreerd
had een spetter hem fris en onverveerd
naar zijn thuisland terug weten lokken
Vluchten vertelt hij me op een Amsterdams terras
moest om dienstplicht te Papoea in de tropen
en celstraf voor vaandelvlucht te ontlopen,
toen al zeker dat na Luns tijd voor verjaring…
Zuivere parels
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
928 begraaf mijn tranen op het strand
met zachte streken van je hand
zodat ik nu eens kan vergeten
de geheimen van niet-weten
die mijn leven domineren
als een tij dat niet te keren
krachtig beukt op kademuren
alle dagen, alle uren
van mijn onvolkomen leven
dat ik eens terug zal geven
zodat de Man die tranen spaart
de mijne in het zand ontwaart…
De dood op de condesa
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.668 Maar jij wilde weg en wist niet waarvoor,
of we naar ons huis terug konden gaan.
Je liep traag nadenkend pas voor pas.
Had je daar al de dood zien staan,
voelde jij al dat het jouw het einde was?
Op de witte steentjes bezaaide straat,
met de lucht vol geuren van warm Spaans.…
Oud verhaal
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.298 je levensverhaal is opgetekend
in scherpe en in zachte lijnen
over de strakke droge vormen
van jouw zongetaande verschijning
mijn ogen lezen leed en liefde
zien je broze handen die ooit krachtig
maar ook teder werktuig waren
rusten in je moede schoot
recht nog de rug op verzwakt gebeente
kaatsen je ogen het leven al terug
slechts nog in…
herinneringen
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.773 Ik zie haar terug, ze voelt m’n schuldlast
bevrijdt me er van door me te begroeten
als ’n vriend; ze is erg mooi van binnen.…
zieltje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.032 vol angst en tranen
kom dan maar terug met grote verhalen.
lachen om de clown van licht
iedereen heeft zo zijn doel.
plicht van gevoel
gevoel voor de mens.
heks of dominee
als je diep nadenkt
is men èèn.
altijd de uitdager.
altijd een drager
van degenen die niks weten.…
Kwijtgeraakt
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.975 van mijn gedeukte liefdeslef
voort ging ik in onzekerheid
steeds dieper werd het duister
vertrouwen was ik kwijt
en daarmee ook mijn luister
nog zoek ik wat ik heb gehad
toen ik jouw hart mocht raken
zo heel direct dat ik vergat
dat nauwe banden eerder braken
mijn oude vreugde keert niet weer
die hoort tot het verleden
wel kwam terug…
Kleinerende lust
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
655 het klinkt
als een klokje
luidt hoge tonen
sprankelt de lucht
met verwachting
dwarrelt omlaag
in een flard
raakt mijn ziel
en mijn hart
donker genot
mensonterende passie
kleinerende lust
de schaduw van mensen
verdonkert het licht
van de wijsheid
vermindert zijn
goedheid verwatert
tot smart
ik wil terug
naar die wijsheid…
Amsterdam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
878 Amsterdam is de stad waar ik mijn eerste
ontdekkingen deed op de fiets
met een brief van mijn vader naar onbekende
straatjes en duistere huizen,
waar ik de nozems zag rennen voor de politie,
de lucht zag veranderen, verliefd en verloren
droomde over rusland, over verre reizen,
waarvan ik steeds weer terug kwam
om me door de oude grachten te…
maan, o maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
751 hem wel degelijk ziet
wijl iedereen al slaapt
met afgestroopt beddegoed
door het raam naar boven staart
waar het witte licht is
net genoeg kracht verschaft
om veel te kunnen dromen
en later groot en sterk te wezen
wie weet, zelfs een astronaut
gluurt nog door de gaten
van wat hem behoudt,
gescheiden van de eeuwigheid
ooit komen we terug…
Noach
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.078 Geen kat
die wist waar het leven
herbegon, behalve hij,
vloog hoger dan de rest, keert als
enige enkeling terug naar mij,
de laatst levendige bakermat.…
Dichtersvondeling
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.009 de dichter vaak als een
te bespuwen standbeeld
gehouwen uit woorden die
met naakte letters bekleed
zijn ziel te vondeling leggen
waarbij het gesproken woord
hem onbemind doch wel bekend
geen aantrekking op hem uitoefent
vanwege voorbij zodra geschapen
zoekt hij liever de eeuwigheid
waar geen ontkenning mogelijk
hem ooit terug doet keren…