11284 resultaten.
door ogen van sneeuw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
747 vandaag
had ik gehoopt
op maanlicht
want er ligt
sneeuw op de dood
en op de aarzeling van
mijn lichaam om mij met
waan te bekleden
zwart
zoals de sloot
die zich terugvond in
het grijze van de nacht
nadat de avond
haar vingers uitstrekte onder
sterren van razernij
en mijn naam schreef met wind
als zou ik de winter hebben…
vleugels op huid
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
617 het schuwe kind
dun, ook aan de binnenkant
breekt twijgjes tot
littekens
de stilte, al jaren ouder
stuurt levensloze dromen
onder houten huid
wanneer armen vol bomen
slechts willen wonen
in het zachte geritsel
van de wind
ze zit veraf van de zon
door de nacht
te staren
en ik wil haar geven
het ochtendgloren, in ogen
vol vlinders…
Gevangen in gemoed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
636 Opgesloten in het huis
van mijn geest
knellen van vragen
hoe en waarom
zie ik zelf niet meer
ziende blind
hoor niet of
slecht luisteren
alleen de wind
rondom draaiend
laat nog enkel
woorden toe
licht verdwijnt
zacht naar beneden neer
donker wordt het duister
geluid heel stil gesloten
wie was ik
waarom niet blij
contact verstild…
Mens van het water
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.347 Bekend is dat god de wereld schiep
behalve Nederland, dat deden ze
zelf, zonder hun ingrijpen was
Holland een zandbank in de Noordzee
We polderen zee en meer in tot land
bouwen steden op de oude bodem en
uit heimwee naar 't verdwenen water
graven we in de bodem weer een meer
Men fluistert dat door eeuwen spelen
met wind, zand en water,…
Onthulling
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
775 Ze paradeert topless op 't strand
in een weinig verhullende tanga
's Middags op het drukke terras
speelt de wind met haar strandjurk
ze strijkt hem haast verlegen glad
de mannen idealiseren haar
door zon en zeewind bemind lichaam
het maakt haar aantrekkelijker dan
welgeschapen naakt op 't strand
schitterend metafoor voor 'n gedicht
als…
In de ton
gedicht
2.6 met 29 stemmen
13.144 Maakt het uit wie het dicht
de wind of een ander, zijn slepende regels
stemmen niet hondser en wie ze nog opschrijft
is mij om het even, de stad raakt vergeten.
Wie het je aanzegt, lood om oud ijzer.
Maakt het je enig verschil waar ze bleven
de zomer de schemer november de dagen.…
Als ze hier is
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.511 Mijn vlinder uit de nacht
Van in mijn hand, naar uit het raam
Van ooit naar ver verleden
Van nooit meer hier, naar toch dichtbij
Plots in mijn hoofd gegleden
Op een wind die ik begrijpen wil
Maar nooit meer grijpen kan
Hoe is het met mijn vlinder?
Als ze hier niet is, waar dan?…
Wat is dichten?
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
664 Woorden vinden
voor wat niet gezegd kan zijn:
geur van zomer, kracht van winden,
iets van vreugde of van pijn;
Alles wat een mens kan raken:
levensmoed of dankbaarheid,
doelloosheid of lichtend baken,
juichen soms om wat verblijdt.
Wat is dichten?…
Wolvenmeisje
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
667 De wind huilt door de bomen
terwijl de nacht
zich heimelijk om de maan krult.
Zij is overal, achter elke boom
gloeien haar robijnrode ogen in het donker,
drukt zij diepe sporen in het zand.
Zij duikt op achter elke schaduw
niet slechts in dromen
maar in elke letter die het papier bevlekt.…
Uitkomst
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
406 naast mij rust
de wind fluistert
hoe zij was die kust
bijna raak ik aan de stilte
van eenvoud en van groei
maar veer terug in kilte
van evolutiesommen
denk ik hoor de bommen
vallen en het geloei
waar niemand meer naar luistert
de eerste maandag van de maand
ik had me even teruggewaand
in een vroeger element
van nu verloren…
De witzit
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
759 wat mij niet lekker zit
is het al te veel aan wit
waarin ik ruimschoots klapper
als een beetloos kunstgebit
ik slink tot weggeschoven kind
dat klein maar reuze dapper
toch geen fijne houding vindt
op een te grote keukenstoel
het onbestemd gevoel
van overheersend leegte
nadat een opgestoken wind
mijn perken van de aarde veegde…
De triviale dromen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
971 je ogen dalen
in vuur en vlam waar
aarde je ontlading nam
het gedonder kwam
pas later met de tranen
toen de bui zich hier
in volle hevigheid ontlaadde
dollend zijn we weggestroomd
door putten en riolen
de triviale dromen zijn
meegenomen naar de zee
in het eindloos open water
ben ik weer de prater jij
golft luisterend naar de wind…
Kijkend naar een smeltoven van schepping
gedicht
2.1 met 27 stemmen
11.060 Verhangen naar de rand van een lavameer hellewichtig
in de krachter voorgelicht: kokend magma, as en rook,
zinsexplosies en het neerkomen van gloeiende stenen
en benen, snerpend als glas dat tegen glas wrijft,
omringd door bulderende gaswolken, loeiende wind
die je dwingt de ogen te sluiten, de adem in te houden,
gekluisterd aan het zachte…
ik ben simpel zoekgeraakt
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
796 waarom laat ik mijzelf uitgeleide doen
en verdwaal in late straten,
die verworden is tot een beproeving
in iedere ruit staat een vervormd iemand
te zoeken naar zijn huis
de brievenbus is een roestig verleden
ik ben mijzelf verloren
in de reflectie van pure regen
voortdurend val ik langs mij heen
mogelijkerwijs heeft de wind mij veroverd…
Niemandsland
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.684 maar gebogen door de regen gaat
een arm om zichzelf slaat
en tussen de gevreesden
als een stenen boom versterft
Er is geen ruimte voor de loze
die zijn luiken heeft verstaald
gebukt zoekt naar de sporen
die anderen toebehoren
en tenslotte als een broze
in niemandsland verdwaalt
Er is geen plaats meer voor papavers
die met kronen in de wind…
een gedicht te vroeg
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
789 on a summer’s day
I’m a believer
ik woon nergens
in bomen of op het vochtig zand
van de zee
geen ritueel
doet mij geloven dat ik
verder moet
zoals de jaarringen waarin
vlinders zich nestelen uit het dons
van de zomer
straks komt de wind, op weg
naar bloemen, rozen
van vuur
omlaag, omlaag
wil ik me begraven
zoals…
De zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.217 Het zilte zand zuigt mij los,
uit de greep van het alledaagse,
de wind speelt, streelt mijn gezicht.
Ze maakt iets los en voert het mee
voorbij het einde van mijn zicht.
Wat is daar toch, achter die horizon?
waar gedachten ongehinderd
worden opgenomen in het zilte.
Gedragen door het ruisen,
maar meer nog, door de stilte.…
waar niets alles is
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
802 weemoed kleurt de lucht grauw grijs
snijdt littekens in mijn ziel
maar hoog boven winden
spreidt meeuw haar vleugels
hoger steeds hoger draagt zij de pijn
ver boven ruimte en tijd
geen stilte geen lawaai
niets is alles - alles is niets
haar klagelijk gehuil verdwijnt in nevelen
op vleugels gedragen offert zij zich aan de zon
terwijl tussen…
Vlissingse meisjes.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
987 Meisjes van het mooie weer en van de zon,
en met altijd de wind in het haar,
zeg me waar ze jullie in de winter parkeren,
dan ga ik op zoek en vind jullie daar.
Ik loop dan een stukje met jullie op,
dan word ik weer jong en vitaal
en haal een oude brutaliteit in m’n kop:
Wil jij misschien met mij verkeren?…
afronding
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.434 ik kom je zoeken
en vind je
bijna net als toen
je oogt heel mooi
kraakwit
gelegen in de bocht
je gras is
bijna groener nog
de helling is gelijk
de palmen wuiven
milder nu dan toen
de wind is minder strak
ik zet me
stil op het terras
de kelner lacht
herinneringen spelen
twee katten provoceren
de haag is nog knalgroen
mjjn…
onmetelijk
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.115 laat me zijn
van ster tot ster
van zon naar maan
het strand in onze wereld
waar stilte ons omsluit
als eeuwige, zachte nevel
laat me zijn
van golf tot wolk
van zicht naar zee
de wind in het deinen
waar ik mijn ziel leg
in samenvloeiende lijnen
zo vrij en traag
in vol verlangen
het ritme vinden
laat me strelen
jouw duizend oceanen…
Herfstliedje
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
743 't is steeds
't zelfde liedje
in de schemer
van dit stukje leven :
't regent, 't zegent
de pannen worden nat
van mij mogen ze
als ik maar droog blijf
nu even geen droge draad
meer aan m'n lijf
want wind en regen
hebben een verbond
zo draait 't wiel
van jaargetijden rond
en zal na regen
wel zonneschijn komen
laat…
Bevolken anoniem de hemel
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 ik zou haar ogen willen zien
de trekken kunnen onderscheiden
in het vallend blad
haar stem weer mogen horen
in het lied van opgetogen koren
als de wind iets harder bidt
mijn wolken zijn weer grijs
bevolken anoniem de hemel
ze maken niemand meer iets wijs
de wereld strakt zich
in een kouder onbehouwen
alleen mezelf kan ik nog vertrouwen…
onderonsje in beetstersweach
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
726 zo'n balkenende
op z'n gemak van de hak
op de tak bij de haard
in Beetsterzwaag
buiten waait de wind
alles komt los
ijs breekt met woelige gebaren
de gulle lach zonder bedaren
zoals bij matthijs
met grote tranen
z'n dochtertje de hele klas
och arme arme woutertje bos
verkiezingen al verloren
lauswolt gorter zonne-gloren…
Tijd.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.352 In mijn hoofd is alles tomeloos
terwijl ik luister naar de wind
van zeven wereldzeeën
Onvast schrijf ik in ’t zand
hoeveel ik voor je voel, lief kind
had ik maar hier met jou gevreeën
Leeg nu het strand, de zee schreeuwt eb
Zacht fluister ik, de tijd die stond niet stil
O tijd! Wat heb je ons aangedaan!…
Liefdeshaat
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.282 Jouw levenslied kent geen melodie
Een toonloos gehuil over kale vlakten
Rollende kille mist voortgestuwd door de wind
Gruwelijke afspiegeling van jouw minzaamheid
Rottend gaapt je versteende mond in de verte
Wellustig kronkel jij voort aanziend mijn leed
En verlicht door het vuur van palmtakken
Gloort aan de horizon de eeuwige hoop
Rust…
De overtocht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.405 Het werk verbrak
deed vergeten
de grote kracht
de lauf der dingen,
terug op dek
in de zwarte nacht
deed de wind mij zingen.
Lucht en water
dansen samen
voel, ruik, snuif,
alle hens aan dek,
er is niets dan beweging
blind van verlangen
word ik gek.…
Ruis in regen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
650 jouw afscheid vult gaten
van eenzaamheid
die uit het zicht hoorbaar
vreten aan vlees en botten
van vlinders in de kamer
die in de schemering blijven
rustelozer dan ooit tevoren
de nacht draagt
mijn raam voorbij de wind
verder dan het koele laken
dat vleugels snijdt tot
smalle repen verten
mijn ogen wekken stilte
als langzaam…
achter de dagen
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
644 de wind ruist niet meer
alsof het raam steeds kleiner
wordt
en alle stemmen wegzinken
zoals de zee in mijn
woning
ik had nog bomen
geplant en duinen
meeuwen en een schreeuwerige
namiddag
maar mijn kamer werd zelden
door zon gedragen, noch door het meisje
dat de straat uitliep
ze zag me niet, las geen dagboek…
tussen oostkerke en lapscheure
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
640 hoe staat gij, schaars gekleed
te wapperen op d'n krinkeldijk
leunend op de straffe wind
uw dijen omhelsd met flarden
er keren groepen zwanen terug
van de grote kreek nabij
zij buigen in hun verenpak
gracieus valt wit op grijs
mijn achterland verpietert
sterft in lagen blad en loof
ik wuif u toe mee mijn klak
gij blijft in mijn winterkloof…