7024 resultaten.
als ogen sluiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 waar ik welbewust
mijn ogen sluiten zal
weten jij en ik
eindigt het samen zijn
in het hier en nu
het gelijktijdig weten
wat jou en mij blijft
is het eindeloze boek
vol altijddurende verhalen
dat jouw eeuwigheid opent
in wederkerig samen zijn
ieder aan de eigen oever
van de overkanten tijd
zal het blijven inspireren
wat wij elkaar…
Getroffen herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 Getroffen zielen
zielsalleen harmonieus
tijdens winterslaap
zijn onderbuik gevoelens
zoals de lente kriebelt.…
De poort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Achtervolgd worden door een monster,
is angstaanjagend. Het verleden.
Vluchten voor de duivel van de toekomst,
is als de dood zijn voor zijn macht.
Laten we denken aan de grote David,
die moedig op zijn Goliath wacht.
Wanneer een angstig mens,
alles te verliezen heeft,
opent zich een enge poort.
Eindelijk vallen de schellen,
van zijn betraande…
Dolende Julia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
464 DOLENDE JULIA
Soms staat zij opeens naast me
met haar geur en drukke gebaren
natuurlijk zegt zij geen woord
strijkt geen vingers door mijn haar
immers lang geleden overgegaan
Zij komt zomaar wat bij me spoken
voelde mijn eenzaamheid, het samen zijn
de afwas doen of het Indisch koken
Dan gaat ze weer want ze is bang
dat ik boos word en…
Enveloppe
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
614 ik zit met het heerlijk warme
weer buiten te genieten
en de gezellige mussen tsjilpen
zo genoeglijk ondertussen
ik ontvang de grijs
omrande enveloppe
ik moet de inhoud lezen
ik kan me nu niet verstoppen
en de nachtegalen vertellen
elkaar zo ondertussen
de meest wonderlijke verhalen
en ik lees
…… heden is ons na een
kortstondige…
In één droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Koud zijn mijn gedroomde dromen
die als vier seizoenen in één bui uitbarsten
met het wispelturige karakter van haar aard
voelt de intentie als een geopende roos.
Aan de horizon schittert haar silhouet
in de kleuren van de ondergaande zon
is de zin van de grens aan het leven
hoe zij haar uiteindelijke…
Eerst de tol, dan….
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 Het lot ver van het gevoel
gebracht in de lusten en
de lasten verzadigt mij in
het eenzaam doel, doet
bezweet ontwaken in een
voortdurende gewetenspijn
tevergeefs in dromen op je
gewacht, toch zal ik je eens
ontmoeten, de ochtendstond
gaf mij je hand en beeld, je
zonden zal ik strelen in het kleed
van lief en leed in verlangens…
De pelgrim
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Ga met God
en laat je leiden door de zon.
Stel je open voor verdriet
De wind zal je tranen drogen
Je stappen in het zand zullen vervagen
De aarde zal je zorgen dragen.
Ga met God
en laat je leiden door de zon.…
Ween niet mijn lief.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Ween niet voor wat gestorven is,
de kim blijft gericht naar het
onvoltooide licht, onttrokken aan
de duisternis in een smetteloze vlam,
die de menselijke ziel heeft ingericht
uit al het as van mensen die ik lief had
en werd ontnomen, een gebalsemd hart
een drijvende kroon in een gelauwerd bad,
hun hoofden gekranst met geurend
duizendschoon…
Afspraak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
674 Ik heb een afspraak met de dood
een contract getekend over de dag,
het uur, de seconde
ik heb het gedaan met een lach
geen moment van twijfel
mijn beslissing staat vast
en zo ben ik niemand tot last
ik kijk tevreden terug op het leven
iets mooiers is mij nooit gegeven.…
De reis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Plantjes neemt ze mee
niet te groot
ze moet er nog mee reizen
plantjes dus op schoot
in bus en trein
tot ze met z'n drietjes
bij de voorlaatste halte zijn.
Voor hem en haar
was het het eindstation
wel met een tussenpoze
van vier jaar
maar nu liggen ze daar
parmantig naast elkaar.
Elk jaar onderneemt ze deze reis
soms vaker dan 1 keer…
STERRENDOM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 daar sta je dan
niet meer alleen
een plek waar je
eindelijk schitteren kan
met al die anderen
om je heen
nooit meer zul je
je eenzaam voelen
jullie zullen met z’n allen
hetzelfde bedoelen
een richtpunt in het
donker zijn
voor hen die zoeken
samen voor de ene
een lichtpuntje in het
donker wezen
en jij zult voor altijd
bewonderd…
het groene bankje in de tuin
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
763 ik zie je nog zo vredig zitten
altijd op dezelfde plaats
het groene bankje in de tuin
wat te pitten tussen gras en bloemen
of naar leuke vogels staren
die ravotten tussen takken
rustig aan je pijpje trekkend
denkend aan vervlogen jaren
het bankje treurt en blijft maar staren
geduldig wachtend... op mijn opa
het had absoluut geen flauw…
Dat wat overblijft
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
818 Bij vlagen denk ik aan jou,
nog steeds
de herinnering aan jou
leeft
het is dat
wat mij elke dag
leven geeft.
Ik koester onze geheimen
diep in mij.
Jij, die er altijd was.
Het offer dat je bracht
kostte jouw veel kracht
ergens te weten dat je eerder zou gaan dan ik
je hebt lang toegeleefd
naar het einde
het laatste ogenblik.…
Je bent er niet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
543 Je bent er niet,
maar ik draag je in me mee.
Je hoort me niet meer,
maar in m’n hoofd vertel ik je alles.
Je ziet me niet meer,
maar in m’n dromen kijk ik je in de ogen.
Je kan me niet meer voelen
en toch raak je me.
Mijn verlangen heeft geen stem meer,
maar het zal blijven verlangen...
M’n handen zijn gebonden,
maar m’n hart niet.
Jij…
meer dan ooit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 je verdween ’s ochtends
naar de overkanten tijd
terwijl starend uit het raam
ik zocht naar woorden
waarmee ik zeggen kon
hoeveel ik jou nodig heb
je vertrok stilletjes
zonder de deuren te sluiten
naar de kamers van liefde
die ons elkaar verbonden
dus mis ik je meer nu
meer dan ik eerder deed
je voer in je eentje weg
uit wat mij haven…
Morgendicht?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
471 Ik streelde je wakker in een
morgendicht , onderzocht
wat je eerder hebt beloofd
vervloek de gisting tussen
engel en z’n sater, waarin je
z’n minnaar werd in donker licht,
ik verdoof de duivel met gelijke
munt en waan die rondwaart ver van
mij vandaan, als dat had gekund.
Ik wil niet strijden met
de verwachting, die de geest
verwart…
Lieve Jan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 geschrokken ben ik
van het bericht
dat jij ons vooruit
bent gegaan
voor mij totaal onverwacht
zeven jaar kwam ik wekelijks langs
en zie je vorige week
nog buiten staan
waar wij altijd ons praatje
hadden, een niemendalletje
over mijn fiets
of over het weer
nu ben jij er
tussenuit gepiept
jou horen zal ik
nu nooit meer
jouw…
citaat
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
475 Citaat
Een mens is maar onvergetelijk
Zolang iemand overblijft
Om hem niet te vergeten.
Claire Vanfleteren…
mijn moeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 En ik zweefde
dicht bij de bron
van al het leven.
LICHT
eindeloosheid,
puurheid,
zelfheid.
Hier woont mijn geluk,
want hier ben ik geboren.
En al mijn kracht
heeft op dit moment gewacht.
Dit is mijn zijn,
dit ben ik
en dat wat was,
was maar een beetje....…
de facto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 in de levende verlatenheid
ontmoet men de toekomst
niet vreemd aan ons bestaan
zo ook groeit de ouderdom
over wegen die niet meer
volgens oorspronkelijke paden gaan
ik schets een schaduwrijk beeld
dat het alledaagse verkleint
het is ook hier de onbekende tijd
die wel heelt op een vlek die blijft
maar waarop regen droefenis lekt
ik beschrijf…
Kaarslicht in levenslied
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
767 Je euforische ademhaling wekte een tijdelijk verbond
iedere zucht voelde als het avondlied van de merel
van klank door een engel met een octaaf omhoog
als in het lied van Eurythmics met There must be an angel.
Met verspreiding van geuren jasmijn door geurkaarsen
kwam kleur in het gezicht tijdens licht van de dageraad
maar geen structuur…
Mamma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Ditmaal blijft het niet bij schrijven
Ik wil voor altijd bij je blijven
In je schoot
In het leven, in de dood
Aan het eind of een begin
In verlies en in gewin
Dus waar zit je (waar zit je? waar zit je!)
Welke stoel geeft plaats aan jouw gevoel
Welke ster, of welke bloem
Welk artikel, welke vraag
Ik geef je nog een week
Vanaf vandaag
Domme…
Wiens schuld?
snelsonnet
5.0 met 2 stemmen
1.190 De stroom van vluchtelingen werd gestuit
Dankzij de schimmige Turkijedeal
Het mes snijdt aan twee kanten (door mijn ziel),
zoals het eufemistisch wordt geduid
We hadden van ’t verleden kunnen leren
dat Turken steengoed zijn in ‘t deporteren.…
Zo vlak na de Eindstreep
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 zo vlak na de eindstreep
als je hebt verloren of gewonnen
doet men een greep
naar de voor jou
klaar staande blommen
je hebt je tocht uitgelopen
en nu je hier staat in het heden
is de cirkel rond mag je hopen
komt het nu weer samen
met het verleden
en als je denkt O God
het was me wat
wat een tocht en wat mooi
die prachtige bos bloemen…
Einde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 Ik mis je genegenheid,
je verlegenheid
je tijdloosheid
het einde
onverwacht
overmacht
niemand die meer zo lacht
als jij.…
Haar laatste zin,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
412 Ik kom haar ruimte binnen
vlak voor haar vertrek,
voorzichtig om af te dalen
in haar zelf gekozen eeuw,
zo stil, licht als sneeuw op
sneeuw, liggen handen
op het smetteloze linnen,
we zwijgen, ongeopende
vuisten om niet hoeven
los te laten, strijdbaar
is gestreden een glimlach
strijkt over het gesteven
laken, het rusteloze…
Wat zeg je dan...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 ze zeggen dat het mooi is
daar
omringd door een immense zee van liefde
daar
weerzien met hen die op jou hebben gewacht
al daar
terugkijkend op jullie mooie leven
vanaf daar
het voor altijd waken over jouw geliefde Pia
vanaf daar
stuur af en toe een seintje, dat je voor altijd
dichtbij bent, voor haar…
Het mannetje aan de Maas
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
508 Hij kijkt vanaf de dijk
naar de stromende rivier
en voorbijvarende schepen;
alleen hij, blijft hier.
Hoewel, z’n geest vaart naar vroeger,
naar toen z’n leven nog stroomde,
volop in beweging was
en hij nog vrij droomde.
Maar met het meanderen der jaren
is zijn bedding versmald en verzand
en hij, langzaam maar zeker,
definitief aan de…
WAT ALS HET .........
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 wat als het gewoon niet waar is
wat als je zover bent en blijkt
dat het hiermee helemaal klaar is
wat dan?
wat als je dat wat er dan is
kunt bestempelen tot het grote niets
is dat echt zo tragisch of heeft
dat juist wel terdege iets
voor sommigen valt dit niet te geloven
is het bijna niet te bevatten
dat dan de lichten definitief doven…