inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 70078):

Haar laatste zin,

Ik kom haar ruimte binnen
vlak voor haar vertrek,
voorzichtig om af te dalen
in haar zelf gekozen eeuw,

zo stil, licht als sneeuw op
sneeuw, liggen handen
op het smetteloze linnen,
we zwijgen, ongeopende

vuisten om niet hoeven
los te laten, strijdbaar
is gestreden een glimlach
strijkt over het gesteven

laken, het rusteloze hart
is de sleutel tot haar kluis,
die deur geopend in haar huis
hoe treffend die laatste zin

die alle denkbare schoonheid
bevat tot ze is uitgetreden, laat
mij achter in een onontkoombare
toekomst van hoop zonder smart.

Dag vriendin.

... Illustratie: Bron: Wildflower ...

Schrijver: Pama, 9 sep. 2019


Geplaatst in de categorie: afscheid

5,0 met 1 stemmen 16



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)