inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 69046):

Ween niet mijn lief.

Ween niet voor wat gestorven is,
de kim blijft gericht naar het
onvoltooide licht, onttrokken aan
de duisternis in een smetteloze vlam,
die de menselijke ziel heeft ingericht

uit al het as van mensen die ik lief had
en werd ontnomen, een gebalsemd hart
een drijvende kroon in een gelauwerd bad,
hun hoofden gekranst met geurend
duizendschoon, een labyrint van leven

heeft ontward, bracht in dat stilleven kracht
in tijd verstard in alle beeltenissen, die we in
voortgang zullen missen, geen dieper smart
weerspiegelt in een zacht onderdrukte
toon, waarin hun plaats in mijn wereld

werd opgetekend en hebben vertederd,
een onvoltooid gedicht van herinneringen
meen niet dat die onbestorven blijven, de
wezenlijke pijn verdrijft, dus alles blijft
gewoon zoals dat eerder was?

En wie heeft dan de onzin uitgevonden
dat de toekomst wonden heelt en
littekens laat verdwijnen?

... Illustratie: Bron: Zensi ...

Schrijver: Pama, 6 mei. 2019


Geplaatst in de categorie: afscheid

5,0 met 1 stemmen 36



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)