7675 resultaten.
Sediment
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
469 Na overgave ingesloten
waar tijd geen rol speelt
land en zee hebben gegeven
ontzout en verwaterd
struikelend slepen door kwade dromen
fascinerende mist naar een nieuwe tijd
van dode bomen en versteende mensen
binnenin fossielend bos
onverklaarbaar sla ik het voorhang open
van motregen dat viel in de ochtend
voor mijn gevoel alreeds expres…
Blad
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.088 Zoals de overgang van een boom van zomer naar herfst
takelde jij af.
Langzaam, langzaam verdorde je. Langzaam en steeds verder.
Het begin, de rand van het blad.
De rand van je lichaam, het uiterlijk.
Ingevallen ogen, een gerimpelde huid.
Het blad verdort verder, net als jij.
De helft van het blad was zwart.
Gevolgen in je lichaam.…
Nieuwe lente
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.866 Je zag van de bomen het blad verkleuren:
De zomer was voorbij.
Je rook de kruidige herfstgeuren:
De winter was nabij.
Je lichaam deed mee in dat ritme van de natuur.
Het zwakte af en was je tot last.
Je eens zo heftige vuur
Werd langzaam aangetast.
Je snakte naar het nieuwe voorjaar,
Als dat er maar eenmaal was.…
Den Haag de seniorenstad
gedicht
2.6 met 9 stemmen
3.499 schouwburg gaan
vergeten is hun jachtig bestaan
de drang naar altijd meer en het presteren
het spreekwoord klopt: de tijd zal het ons leren
de rust staat bij de grijsaard bovenaan
Den Haag hoeft voor de bejaarden niet te bruisen
het is een stad die pracht en kunst bezit
en waar het leven lijkt te zijn bevroren
hier blijven vogels zingen, bomen…
Ziekte
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.269 Wanneer men ziek te bed ligt en de nacht
In slaaploze uren wegglijdt zonder dromen,
Als van de dagen die men heeft verwacht
Men zeker weet dat nimmer één zal komen,
Luistert men rustig naar 't geruis der bomen
En naar de regen.…
Paaslente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 En elke dag komt God mij tegen,
ik mag tussen ontluikend leven lopen,
de bloesemknoppen barsten open,
de bomen groenen langs de wegen,
ik adem het vervuld verlangen,
het dartelende vee raast door de weiden,
ik zing met bloemen lentezangen,
't geboortelied van nieuwe tijden,
hemelzon verwent mijn winterhuid
en laat de warmte in mijn vezels…
Weggerukt.
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.714 Ineens zomaar weggerukt uit het leven
liefste, ons werd niet langer gegeven,
de auto verwrongen tegen een boom
brute werkelijkheid, geen kwade droom.
Hoe moeten wij toch door zonder jou
ik ben zo bang voor wat, ik zou....
ik moet sterk zijn voor de kinderen
maar jouw dood zal me blijven hinderen.…
cirkel van het leven
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
977 De dag ontwaakt met zachte draden
puur goud, wat is gesponnen tussen bomen.
De spin, nog maar net begonnen
aan haar taak, ontwaakt uit haar dromen,
vol zorg wordt haar web bereid
en in diffuus licht haar val gespreid.
Zachte parels van de ochtenddauw
noden lichte vleugels,
kom maar gauw, hier,
in dit mooie glinsterend licht.…
Alles spreekt voor zich
gedicht
4.0 met 93 stemmen
13.197 en de wind zegt mij
ga over dit pad
luister hoe het veld zingt
voel de boom
en zie, ze wuift met een blad
zelfs gestorven hout, ginds,
kent de mooiste droom
ook als gij de vlonders betreedt
die in kunstige lijnen
u boven de aarde heffen
zullen waterspiegelende bochten
die weet hebben van komen en gaan
u in het ommetje weer treffen.…
Hooglied
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 stilte overvielen of er niemand op
de wereld was dan ik alleen en treurde daar
niet om, het licht draaide met mij mee
zerken gaven rust en evenwicht
er vloog een zwarte merel mij vooruit die
telkens omzag of ik iemand zocht en niet
kon vinden, het was net of zij mij leidde
naar de plek die ik graag zocht
zij zong een hooglied naar de bomen…
BIJ OISTERWIJK
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
389 Bomen of struiken mogen klanken sterken
uit vogel- en kikkerkoor, bij stralend weer.
Hier beleven mensenogen de eer
klein leven vol grootheid te bemerken.
Speurgrage, denkende handen werken
in het rijk van betoverend bosmeer.
Over de vennen strijkt bosbessenglans.…
tears from the sun
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 (ik zag hoe een moeder haar kind
in de armen sloot
het kind was warm, de moeder straalde)
buiten lag de dood op grote schalen
hij telde ogen, groot en ver, de afstand
gaf ze blauwe dieptes
over bomen hing de lucht in witte leegte
een thuisland aan de buitenkant
van niets
waar vruchtbaar leven sporen had
vergat een groot verweer
dat…
Kansloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
670 Wat een drama
Al die mensen
Die zo nodig willen zeggen
Middels Hyve of Twitter
Uit gaan leggen
Waar ze vandaag
Gescheten hebben
Hoe ze stinken
Wie ze lebberen
Zich de pleuris
Te vervelen
Dit zo graag
Met anderen delen
In hun uitzichtloos bestaan
Doe iets nuttigs
Ga iets redden
Plant een boom
Stuur stapelbedden
Naar een rampgebied…
Ik mis mezelf
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
930 Ik mis mezelf, de rust de
ruimte en zilte dromen,
in glooiende duinen, oude
bossen en prachtige bomen.
Ver non sem`per vi`ret
niet steeds is de lente groen,
langzaam werd gisteren vandaag.…
GETIJDENSNIPPERS
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 Rijp glanst aan bomen:
beelden spoken in mijn geest...
Maar geen gestalte!
Waterkoker stuk!
Dan klinkt na lange tijd weer
die damp vol fluittoon.…
De wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.017 Ze schilderen dieren en zelfs bomen,
proberen lichte tinten graag;
ze jagen voort of durven schromen
en vatten ieder bij zijn kraag.…
Gevolgen van de oerzonde
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
782 Nog zie ik achter in mijn vaders boomgaard
die ene boom met al zijn aanlokkend fruit
als pronkstuk van kunstenaar zag hij eruit
met takken door tal van vruchten verzwaard
en met het schoon vooruitzicht dat ons streelde
een rijke oogst van gezondheid en genot
dachten wij nog niet aan het vergank’lijk lot
dat menig mensenkind onze begeerten deelde…
Winter op zee
poëzie
2.6 met 14 stemmen
4.393 Om rotseilanden zonder boom en gras,
Liggend verlaten in het oeroud ruim,
Bloeit slechts 't onstuimig en verward gewas
Van 't snel opschietend, snel verwelkend schuim.…
Mijn Lindeboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 vaste vertrouwen
dat hij me nooit zou laten vallen
ach, ik was nog net zo groen als de
nieuwe lenteblaadjes van mijn linde
die nieuwsgierig lonkten naar de zomer
hij wist al mijn diepgewortelde geheimen
dagelijks aan hem toevertrouwd
ook toen ik daar vastgebonden en alleen
het vuur mij hoog aan de schenen stond
en het geruis der bomen…
Alle schatten zijn verborgen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 De bladnerf heeft zich gebogen
waar het blad de boom ontkleedt
van herfst naar winter
In de splinter van de tijd
telt elke tranende oogopslag
als een geboorte in de eeuwigheid
Het licht spreidt zich
in een schijnbaar genadeloze
catharsis, onontkoombaar
Ongenaakbaar richt het zich op
uit den dode, uit node van een hogere
wetenschap…
Kerst-Mis-Gevoel
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.257 Kerstmis
dat wat je mist met kerst
is de eenvoud alles moet
en niks dat mág
gewoon dié dag, en dan nóg een
ben er niet blij mee zeg het eerlijk
al die troep weer naar benee
die enge warmte van koude ballen
dat glitter en die warme kálekoen
niets voor mij dat kille klatergoud
die malle frase al die versiering
de mooiste tuin de mooiste boom…
VORSTLOZE WINTER
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 De vijver van het verlaten landgoed
ligt eenzaam en donker, streng omgeven
door oude, kale bomen, die triest leven
onder een grijze, gerafelde hoed.
Hun geboetseerde stammen zijn bebloed
met verleden, dat zich nòg wil geven
aan des adels gestorven bevelen,
slechts droevig verzinkt, maar steeds schimmig woedt...…
Winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 De wereld schijnt wat lichter van geluid
Een echo golft langs de besneeuwde bomen
Gelach, gegil, twee kinderen onderuit
De winter is dit jaar al vroeg gekomen
Breed glimlachend maak ik de beelden buit
En voel hoe snel mijn bloed begint te stromen
In plaats van hier te staan, achter de ruit
Had ik graag aan de ijspret deelgenomen
Voor even…
De hangende bommen van Bagdad.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
621 Maar ’t kan altijd nog gekker,
't is krommer nog dan krom
Dan stuurt men zelfs z’n eigen kind
de straten op: als bom...
Wat ben je dan: een gek,
verbitterd, fanatiek?
Men blaast z’n eigen toekomst op,
en noemt het politiek.…
AAN EEN JONGGESTORVEN DICHTER
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.452 zo vroeg, een koele wijkplaats boden,
Melodisch door de wiegezang der bomen.
Ik hoor uw stem in 't lied der nachtegalen,
Ik zie, van milde zilverglans omgeven,
Uw blonde kruin in blonde manestralen.
'k Zie aan de hemeltrans uw ogen blauwen
En 'k voel uw adem liefdevol omzweven
Mijn handenpaar, aanbiddend saamgevouwen.…
HOUTHAKKERSBIJL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 De verdwenen boom blaast zijn eeuwige zucht
door broze kunst en arbeidsbestemming."…
Frank Liszt: Hungarian rhapsody no.2
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
485 Er ontspint zich een samenspel van melodieën,
passend in een gemoedstoestand van parodieën
van grootheden in wier voetsporen wordt getreden
niet beseffend dat er een verloren race wordt gereden
Bij de eerste toon worden melodieën opgeroepen
Geen noot om zich erop te kunnen beroepen
De blikken rusten tussen afhangende takken
van bomen die…
Vijftig jaar individu
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
2.402 aan jouw gedaagdenveld voorbij
je proeft genegenheid
bij vreemden die op vrienden lijken
je voelt afstandelijkheid
bij verre familie die ooit dichtbij was
als een eenzame egel
onder dwalende najaarswolken
bescherm jij jezelf
tegen stekeligheden
die in het leven
grauwe kleuren gaven
je pakt een kleurpotlood
en tekent de oude boom…
Aarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 kunt best wel zeggen kaal
als ik zo rond om me heen kijk
worden we dat trouwens allemaal
zo'n dag neemt je al snel mee
op het pad langs het verleden
maar uiteindelijk wordt het wel
weer overlopen door het heden
zo schenkt de herfst het verleden
in het heden een verbond
en brengt ons duidelijk weer
met beide benen op de grond
een boom…
Oude mannen in korte broeken
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.426 Maar mooier nog zijn hun gepolitoerde knieën
of de glaswol op hun kuiten,
Zo worden ze bekeken
door bewonderaars die anoniem blijven
terwijl ze zelf met mildheid naar de dingen kijken,
naar de groene bomen en de witte klok
die beter loopt dan zij
en iets vertelt over hun afgezaagde tijd;
zij kennen hem van buiten.
----------------------…