6348 resultaten.
landbouwhaven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 scheefgezakte keien
de twee verrotte palen steken
nog amper boven maaiveld uit
om mij nog net op tijd te zeggen:
“er is geen water achter de dijk”
alleen een doorgeroeste boot
het tij ligt aan de ketting, dood
jij had gelijk, de haven is helaas
verzand, door mensenhand,
met dammen en met sluizen
duwden ze boten naar de kant
het schip had eeuwig…
Opzoek naar God
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 ’
hoewel het met de paplepel is ingegeven
is het moeilijk loslaten van eerdere namen
God, vader, Zoon en Heilige Geest
Jezus zal een mens blijven zoals hij was
ik bleef met recht opzoek naar God
en ben beland bij de drie waarvan ook
een hugenoten kruisje rond mijn hals hangt
maar ga ik in gebed, dan komt de paplepel
weer tevoorschijn: eeuwig…
Homo, het was maar een homo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Want nee zeg niet jullie kind, toch
niet jullie zoon, dochter, vriend, vriendin,
nicht, neef, vader, moeder, tante, oom, oma, opa
zij, wij zijn een echte hechte heterofamilie
Die dus niet, nee die niet
dus veelal zonder woorden
met een zwijgende ontkenning
van wat ik was en nog steeds ben
Waar ik nu ook ben, in het vagevuur
voor eeuwige…
tien voor tien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 het eeuwig bimgebam der mensen?
ik prefereer de zuiv’re symfonie
die vogels in hun jubelzangen uiten
de rest laat ik over aan het lot.…
Tussen hemel en hel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Een 'mens' verwierp die eeuwige strijd;
plaatste zich tussen de oude en de nieuwe
tijd; en dreef geestelijk voort door het
heelal in zijn strijd tegen de zondeval.…
Onze wereld is een huis.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
766 Een eeuwig voortdurende
dynamiek. Onuitputtelijk
lijken te zijn haar bronnen.
Onnavolgbaar haar levens-
kracht die uit haar kan worden
gewonnen.
Onze wereld is uniek.
Blijft voor haar bewoners
immer sympathiek. Laat door
het mensdom eeuwigdurend
met haar sollen.…
groots
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
693 takken
ravottend en stoeiend
huis en thuis geeft
groots
als schathemelse vriend
die jonge en oude maten koestert
meer nog dan zichzelf
die het leven viert
niet door te nemen
maar door te delen
groots
als mens van mensen
een monument van leven
dat blijvend voortleeft
in veroverde harten
van wie hem groots dragen
omdat hij eeuwig…
Gebed van een godsloochenaar
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.693 Ik zocht U in kille kerken en liep langs brede warme stranden
vol verbeten haat om ’t schone schitteren van Uw eeuwigen naam.
Ik zag mannen en vrouwen U volgen als driftloze honden
en kroop U in ’t donker na om ’t strelen van Uw vergevend’ hand.…
De merel en de poes
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
565 als hun jong nestje in één nacht wordt geroofd
in de jasmijn klinkt s’ avonds ‘n melancholisch lied
maar de nieuwe lentemorgen lokt weer en beloofd
en zelfs in het schemeruur gaat de merel zingen
hij zoekt al vroeg door het duister naar het licht
ook ons bedroefd hart zou zingend moeten winnen
dan klinkt door iedere beproeving: Zijn eeuwig…
DE STAF.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.219 Mocht ik een Godsgaaf bedingen —
ik vroeg sterke herinneringen
omtrent eeuwige dingen.…
Opa’s schuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 De schuur van mijn opa was oud en
vol gewichtloos eeuwig zijn,
dansend stof schreef in zonlicht
trage berichten, beschuttend en
uitdagend. Je kon zo ver gaan als
je maar wist waar je zelf was.
Onbeweegbaar stond de werkbank
op de lemen voer.…
thuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
506 eigenlijk is er helemaal geen begrip van tijd
het is gewoon aanwezigheid, een eeuwig nu
waarin ik op ieder moment kan verblijven,
en kan ik wanneer ik daar behoefte aan heb
mezelf bezoeken en aanschuiven bij mezelf
en dan stil en zacht om mezelf niet te storen,
welke weg je ook gaat
Je vind er alleen jezelf...…
welkom sterrenkind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
718 vond
de weg is lang en donker
als zo stil de nacht
waarin vriendelijk de maan lacht
als wind zacht zijn snoetje blaast
zachtjes fluistert hij in de oren
van zijn lieve pa en ma
dat wat ik kan geven
schenkt jullie de liefde
klein nog is zij in deze wereld
als een zandkorrel op het strand
waarin haar naam ook is geschreven
die zij eeuwig…
Fatum, geen feest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
520 echt alles lijkt dood
De kou sloeg een ieder om het hart
tot het moment dat de arts ging
reanimeren, stier-
ven langzaam, maar zeker meer
hersencellen, zeer vele
De tijd reeds heulde met de duivel
mijn hart als immer kabbelde voort
terwijl ondertussen
het lot een duivels plan smeedde
dat mijn toen nog betrekkelijk jonge leven
voor eeuwig…
weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
868 nieuwe wonden
toen het donker werd zag ik je voor het eerst sinds lang weer
door de ogen van een ander, je was uitgedoofd
toen ging je er slecht mee om, nog steeds zal je dat doen
de andere wang vind je immers mooier en gepast
rechts mag ik al lang niet meer kussen
omdat jij mij links wil laten zien
tranen van gisteren, vandaag en voor eeuwig…
Een hopeloze brief
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
624 Misschien zal ik nooit geen antwoord krijgen
en zal jij voor mij eeuwig zwijgen
dan is jouw mysterie even groot
als het leven, als de dood.…
Kamperfoelie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 Ook ik ben blind geboren en ik
Tast mij in geen duister
Verlatende dat wat ik dacht te hebben
Begroetende dat wat mij overrompeld
Met een eeuwige rimpeling van besef
En oordeel van tijd en notie van gebrek
Aan alles waar een mens gebrek aan
Denkt te mogen hebben.…
dag (o)pa
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
761 dag (o)pa
nu geniet je
zeker welverdiend
eeuwige rust daar
aan de overkant
maar liever weet je
hadden wij jou hier
even toch nog
om jou weer te horen
te voelen en te spreken
om dág te zeggen
o wij wisten het
dat dit moment
dat het komen zou
zekerder ook
toen de jaren
ons ouderen lieten
en toch weet je
wat ons de tijd
samen bracht…
hou vol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 steeds nog wil ik jou
van jou houden ook
omdat ik jou nodig heb
op de eindeloze weg
die zich voor mij strekt
stop mij de nachtmerrie
waaraan ik niet ontsnappen kan
bid ik hulpeloos smekend
de liefde is niet vervaagd
de kilte in mijn botten
wil jouw hartslag voelen
die de pijn van het verlaten
van mij wegnemen zal
ik zweer je eeuwig…
Duurzaam transparant?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
382 hoeverre de
eindigheid hiervan wel als onafhankelijk
te ervaren, de houdbaarheid
getoetst op basis van de eigen doorlooptijd
in de wederkerige vraag doorlopend uitgesteld
in de kloof tussen kennis en duurzaamheid
wordt het eindpunt steeds opnieuw bepaald
hoe het met het bewustwording is gesteld
ons los te willen maken van de eeuwigheid…
Roos der rozen
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
611 Eeuwig en drie dagen wil ik met je vertoeven,
je roze zachtheid doet me ter kimme neigen.
Totaal vergeten ben ik je stekelige zelfverdediging,
je bloedrood omhelzen is dom en onstuimig naïef.
Mijn mooie Baccara roos, je doornen, mijn pijniging,
ootmoedig beken ik, ik heb je toch zo innig lief.…
Gestileerd marmer?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
427 Voor haar als beeldhouwster
stileerde was zij zichzelf als
eerste vrouw uit gehamerd
marmer, alsof je iets ziet van
haar deemoed uit de aderen van
de eeuwigheid die ze creëerde
uit de spiegel van de schoonheid
die zij schiep, de trots, de rouw,
nagestaard door iedereen, trots waaruit
een uitdrukking verscheen, de ogen
en gezicht kijken…
Aangeboren?
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
435 In de prilheid
van de eeuwigheid, blijven we geketend aan
de willekeur los van achtergrond en kleur?
Of blijft de weegschaal hangen en stelt ons
dat aan het eind van de rit weer teleur,
hebben we dan verloren of is dat aangeboren?…
Honden, katten en mensen zijn groot
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
508 In momenten die tijdig en eeuwig zijn.
Momenten die nooit verloren gaan.
Wijze poezen en flinke honden bewijzen
dat we niet langer angstig hoeven zijn.
Angsten die ons kleiner maken dan we zijn.
Mensen die dieren werkelijk begrijpen,
laten zich niet dresseren.
Laten zich niet kleineren.
Zijn groot.…
elkaar aanwezig zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
388 wel te overbruggen
met mailen appen of bellen met beeld
al is het dichtbij het voelt toch ver weg
ik leef dus gisteren liever dan vandaag
zodat wij de afstand vergeten kunnen
om te zingen te vechten of te huilen
over wat het leven ons brengen kan
om samen ook te bidden en te werken
voor en met de anderen om ons heen
zelfs al is het in eeuwigheid…
CALYPSO
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
468 en weven
in de ruime grottenwoning
geeft haar levensvreugde
begeleid door beekgeklater
aanhoudend vogellied
welke daar buiten klinken
zij ontfermt zich liefdevol
over de Griekse krijgsheld
die als berooide drenkeling
aanspoelt op het strand
de man Odysseus bevalt
ze wil deze bezitten
belooft hem te maken
tot een levensgezel
waar eeuwige…
herinner gisteren morgen als vandaag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 met de essentie van haar boodschap
dat de belofte van gelijkwaardigheid
wij voor elkaar alleen kunnen borgen
door niet alles zwart of wit te maken
wat ons in de pluktuin van het leven
als mensen zo kleurrijk groeien laat
als iedere morgen ons wakker maakt
met wat ooit is geweest als inspiratie
zal de stem van overtuigde volharding
eeuwig…
nieuw leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 stiekem terug
om zekerheid stilletje voor zichzelf
het plastic van het pakket openend
dat de toekomst voorspellen moet
zou ze het zijn en zou het er wezen
het wachten duurt monsterlijk lang
minuten zijn eerder dagen dan uren
haar adem ingehouden stokt de tijd
als hoop en verwachting wakkeren
in wat de boodschap haar zal zeggen
na een eeuwigheid…
BERGOPWAARTS GAAN
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
525 moge uw Stem uit de hoge tot ons reiken op dit uur
als wij huiveren van schrik , droefheid en doodsangst,
- onze zielen gelouterd worden door het nieuwe paasvuur
om eeuwig te blijven gloren in uw hemelse ontvangst!...…
Je stem missen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
630 ochtenden
naarstig over te schrijven
maar nu is daar een einde aan gekomen
althans naar het zich doet aanzien -
want in de geestelijke wereld is het vast nog veel mooier
daar kunnen ze hier op aarde niet aan tippen
volgens mij lonkte je altijd al met dat idee
en daar ging je dan - knipperend - op weg naar
dat ene Walhalla waar dichters eeuwig…