start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (1006)
adel (21)
afscheid (1358)
algemeen (1116)
bedankt (201)
biologie (35)
dieren (591)
discriminatie (99)
drank (161)
economie (52)
eenzaamheid (1389)
emoties (3948)
erotiek (527)
ex-liefde (1209)
familie (346)
feest (125)
film (28)
filosofie (929)
fotografie (30)
geboorte (251)
geld (54)
geweld (163)
haiku (1050)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1122)
huwelijk (179)
idool (61)
individu (723)
internet (75)
jaargetijden (651)
kerstmis (304)
kinderen (713)
koningshuis (41)
kunst (133)
landschap (131)
lichaam (259)
liefde (8059)
lightverse (444)
limerick (1106)
literatuur (155)
maatschappij (583)
mannen (126)
media (31)
milieu (66)
misdaad (103)
moederdag (64)
moraal (306)
muziek (227)
mystiek (160)
natuur (1242)
oorlog (313)
ouders (286)
overig (881)
overlijden (1217)
partner (191)
pesten (125)
planten (36)
poesiealbum (65)
politiek (273)
psychologie (749)
rampen (76)
reizen (143)
religie (979)
schilderkunst (45)
school (83)
sinterklaas (76)
sms (27)
snelsonnet (394)
songtekst (116)
spijt (196)
sport (248)
sterkte (75)
taal (283)
tijd (755)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (123)
verdriet (2034)
verhuizen (43)
verjaardag (95)
verkeer (72)
voedsel (92)
vriendschap (840)
vrijheid (547)
vrouwen (209)
welzijn (328)
wereld (290)
werk (137)
wetenschap (58)
woede (203)
woonoord (131)
ziekte (629)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 52272):

Kamperfoelie

Traag gaat geen woord
Er valt iets nader
Kamperfoelie staat in bloei
Ook ik ben mij bloeiende
Ik vergeet de wereld zonder
Geweld ik vergeet de naturen
Zonder besef der tijden
Oorsprong en
Genegeerd worden en genegeerd
Zijn ontfermd U mijner en dat ik
U niet langer terge met mijn zonden.

Ook ik ben blind geboren en ik
Tast mij in geen duister
Verlatende dat wat ik dacht te hebben
Begroetende dat wat mij overrompeld
Met een eeuwige rimpeling van besef
En oordeel van tijd en notie van gebrek
Aan alles waar een mens gebrek aan
Denkt te mogen hebben.

Je bent me er een uit duizenden
En ik ik mag er ook wezen
Tenminste als het wordt toegelaten
Door het mistige verschijnsel dat mij
Omhangt omarmd tenslotte mij bemind.

Ik ben zelden vernederd toch ligt de verhoging
Van een hemel of zeven mij niet nader aan geen
Voeten en geen besef geen oorzakelijk verband
Van de blinde en de vos van de ziende en de leeuw.

Ook mijn hart was brandende op de weg toen
Hij ons de schriften openbaarde maar ik zweeg
En sprak en omarmde en vreemdeling die mij knechte
Voor geen dertig zilverlingen ik heb Hem niet verraden
Gelukkig ben ik zelf verraden door geen vuur en geen lot
Toch is het mij goed te wezen en te kermen en te storten
In zeeën van beminden en geliefden, ook jij?

Schrijver: Pim Eliam, 07-03-2018


Geplaatst in de categorie: algemeen

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 75 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)