16619 resultaten.
ogen van zand
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
713 ik herinner me woorden
als nerven
in hun groei
er waren kinderen
en kastanjebomen
vogelpootjes
'n kopje groter
en niets vroeg naar schaduw
we speelden met elkander
in een lichaam zonder honger
wisselden van leven, nooit om te vergeten
ik was moeder en dan weer meisje
ik was cowboy en indiaan
en ik werd zand
schuilend voor…
Klarinet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
579 Zijn spel kon ik nooit evenaren.
Niet goed genoeg, toen.
Jack ben ik dankbaar gebleven.
Zijn KV 622 is een hemel op aarde.
Dankzij hem kan ik weer genieten
Van Mozart en van zoveel meer.…
Kees
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
988 Een opkomende zon
in Turkije die ik niet vergeet
en nooit zal vergeten
zoals we op die berg zaten
en waren gaan zitten
voor de zon opkwam
wilden we zien
Kees en ik
En ik riep nog tegen hem:
Nu zie je dat de aarde draait !!…
Justin
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
808 Hij voelt zich een beetje achtergesteld, Oma,
waarom heb je van mij nooit een verhaaltje verteld?
En weet je, het kind heeft gelijk,
glipte door mijn geheugen heen, als water door een visnet...
Ik maak deze blunder vandaag nog goed,
nu maar hopen dat ie het ervoor doet,
want lieve knul, Opa en Oma houden van je hoor!…
Ontredderd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
869 Angst
waarom, waarvoor
Ontredderd
waarvan, waardoor
Paniek
uit het niets zomaar
Bang
ongekend, want het is waar
Hulpeloos
wat kan je doen er aan
Afhankelijk
artsen belangrijk voortaan
Houden van
er voor je zijn
Een arm om je heen
verzacht de pijn
Nooit meer een zorgeloze dag
het hoort nu bij jouw leven
Vanaf nu is alles anders…
Moeizaam gesprek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Waarom moest ik
Nu uitgerekend
Naast jou zitten
Op die borrel die
Ik toch al niet
Niet gewild had -
Jij zwijgzaam,
Ik tastend naar
Woorden
En tussendoor
Drie glazen
Lemon omdat ik
Nog rijden moet
En die zo wel
Heel erg langzaam
Worden opgedronken
Alsof er geen
Einde aan komt,
Net als aan dat
Gesprek met jou dat
Nooit…
Absurde weeffouten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
413 Mens geplet onder
Een veelheid van
Informatie
Die binnenkomt in
Een nooit eerder
Vertoond tempo -
Het toneel zet
De tijd twee uur stil
En laat de mens,
Misschien wel de laatste
Mens die er de tijd
Voor neemt, kijken naar
De absurde weeffouten
Die er bij zijn snel levende
Medemens zijn ingeslopen…
Uitgesproken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Vaak vonden we dat wat hij zei
Zo nietszeggend was, zo vaag,
Hij draaide meestal om de hete brij
Met louter wollen woorden -
Vandaag schiet hij behoorlijk
Uit zijn slof, houdt zo maar een tirade;
Als hij dan eindelijk is uitgesproken
Concluderen we met ons allen dat zijn
Teksten nog nooit zo uitgesproken helder
Zijn geweest - nu alleen…
lust
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
523 omdat ik als een oude bouwval
staan blijf uit gewoonte
zeg ik ja
als een toevallig liefje
midden in de nacht
verbaasd mijn hardheid voelt
en vraagt of ik nog lust heb
lust is er inderdaad
om vredig en bevredigd in te slapen
en nooit meer te ontwaken
want kan het mij wat schelen
als zij morgen ontwaakt
in de armen van een lijk
bevrijd…
Oorverdovend rebels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
469 Was tegen alles en iedereen,
Met hand en tand tegen hen verzet
Zonder het ooit te uiten,
Ingesloten door zelf opgelegde
Grenzen die ik voor geen geld
Wilde openstellen -
Oorverdovend het lawaai
In het brein dat alle
Gedachten hierover bestuurde;
Oorverdovend rebels,
Door anderen nooit opgemerkt,
Alleen in mezelf aanwezig,
Onhoorbaar…
Zeemansliedje
gedicht
2.8 met 4 stemmen
8.444 Toen ik klein was
droeg ik een matrozenpakje
mijn moeder nam me mee
naar de vijver in het bos
daar aan een touwtje
liet ik mijn zeilboot varen
de bomen ruisten
de wind kwam van zee
nu is het vele havens later
en mijn moeder dood
nooit vond ik meer
zo'n veilige ree
-----------------------------------
uit: 'Een oud geluid', 2011.…
PLEASEN...HELPEN....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 In altijd maar anderen willen helpen
zit iets vreselijk 'ziekelijks'
In 'pleasen' nog veel meer
net alsof je constant moet piesen
lang blijf nadruppelen en
zelf een inlegkruisje niet meer helpt
Je leert bijna nooit jezelf te helpen
door uitsluitend anderen te helpen
Stop ermee en laat de (af)gunst op je afkomen!…
Voorjaar.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.095 Mijn hof ontwaakt, wordt groen, wordt wit
Van bloesems aan de twijgen:
Reeds zo veel malen zag ik dit,
Maar kon er nooit bij zwijgen.
Het blijft een wonder in mijn oog,
Zo wonderschoon te aanschouwen,
Dat krachtig opwijst naar omhoog,
En aanspoort tot vertrouwen.…
LEERGELD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
976 Het was het waard
Voor wat het waard was
Geen berouw of spijt
Geen jankverhaal
Vol medelijden
Nooit heimwee
Naar die rotte tijd
Geen weemoed
Of wat als?…
De laatste dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 de golven zijn verdwenen
het water spiegelglad
doorzichtig tot de bodem
die in vroeger tijden
nooit echt aanwezig was
de wind is
langzaam afgenomen
in het eerder schuimend
kielzog drijven nog
de laatste dromen
toch ben je
hele dagen bovendeks
en checkt omstandigheden
de toekomst lijkt helaas
steeds meer op het verleden…
Lief oog van mij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
560 Maar eerst wil ik je, beter laat dan nooit,
bedanken voor je onvermoeibaarheid.
Bedanken voor je onvoorwaardelijke trouw.
Pijn heeft ons wakker gemaakt vannacht.
Toen pas vond ik de tijd om je te vertellen,
dat ik intens en eindeloos van je hou!…
de natuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 Het is de ontvanger die alles in zich opneemt,
maar hij is nog nooit het ontstaan ervan geweest.…
De buitenroos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
425 Die buiten gebaande wegen
Zonder zorgende mensenhand
Tot wasdom kwam,
Tussen distels en stekels
Haar pure schoonheid toont,
Is weliswaar ver te zoeken -
Maar het zoeken loont
Als nooit te voren,
Haar onovertroffen schoonheid is
Voor eeuwig in mijn hart geborgen,
En telkens als ik haar daar zie
Word ik opnieuw geboren…
Door de ogen van Descartes
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
458 Best moeilijk
om zijn geest te laten rusten
deze vader van het rationalisme
zijn vondst de methodische twijfel
een steunpilaar
voor de autonomie
van de menselijke rede
hij maakt mijn denken actief
als hij zegt twijfel aan alles
totdat je iets overhoudt
waaraan je nooit twijfelen kan
pas dan wordt duidelijk
dat jouw denken waarheid is…
Koester je dromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Ook als ze slechts
in dromen uitkomen
je gebroken wakker wordt
met pijnlijke scherven
koester je dromen
wanneer je die
laat sterven
ben je vleugellam
als een vogel
die niet vliegen kan
koester je dromen
ik pak je op zal
je vleugel verzorgen
droom maar een droom
die je nooit zal
bedriegen
koester je dromen
dat…
Voor voeten die dansen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
495 zacht is het gras
voor voeten die dansen
voorzichtig bloemen ontwijken
om hun kleurig hart te bekijken
wind vlaagt muziek
fluistert woorden uit
een eeuwenoud lied op
een nooit te vergeten melodie
jij bent geen ballerina
maar een natuurdanseres
die in gebaar lach en ogen
met haar ziel de wereld verovert…
Kleine mooie dingen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
564 Kleine mooie dingen
maken de herinneringen
prachtig
waarachtig
Ik wil ze koesteren
Nooit meer loslaten
Ik wil dromen,
blijven dromen
over vlinders
vreemde landen
en kleurige bomen
Ik wil rusten
en berusten
in de gedachte
van mijn gedachte
Ik wil elk moment beleven
liefde krijgen en geven
En dat voor altijd!…
Marlies wordt een sterretje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
714 De weg erheen is licht,
zo licht als je nooit zag.
Dus ga maar meisje, ga maar,
slaap eindelijk maar zacht.
En als je daar aangekomen bent,
daar boven aan het firmament,
vergeet niet om te knipogen,
want dan weet ik: je bent BOVEN.
Dag lieverd…
Enkele reis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 dit lijkt een gedicht zonder eind
een waterval met vrije uitloop
gaandeweg, steeds, sleets, over
de stoep met onvermijdelijke stront
naar wat gekend is en deels vergeten
wat ooit was en nooit meer kan zijn
nu nog gauw een tochtje, voor de
schemer ons de weg doet vragen
alle bestemmingen op een hoop
overal ijl vlees en alles aarde…
Gezichten
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.707 Een gezicht nooit meer zien.
Een gezicht zien dat niet bestaat.
Langzaam duidelijker, totdat
ook de kleinste rimpels, putjes in de huid
een oogwenk helder zichtbaar zijn.
Maar het is geen gezicht.
Het was misschien een man die
honderd jaar dood is, en gestorven
zonder ooit te zijn afgebeeld.…
Van de regen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
444 ook al sta ik recht voor je
zien doe je mij niet
het regent vanuit m’n ooghoek
horen doe jij mij niet
honderduit babbel je
over verre reizen
te plannen in de toekomst
die nooit de mijne zullen worden
schaakmat door de speling van het lot
in het hier en nu
ontworstel ik me uit ‘t gesprek
en geef de regen alle ruimte…
wolkenzwemster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 wat zij onder ogen denkt, blijft nog
ongezien. ze snijdt uit littekens
het ijs in rechte banen. met stukken
bouwt ze wat bewegen kan. ergens
ademen kieren in haar plaats. ze scheiden
ruimte tot het nooit veilig wordt. in het wak
zoekt ze kleuren, danst ze zonder as.
zo blijft zij zeker : onder de bovenlaag
zwemt ze naar de wolken.…
Kaars aangestoken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Bij het diep bukken en tafel schikken
ontdekken dat in een flits een moedervlek
op haar rechterborst te voorschijn komt
Zij beantwoordt mijn vrolijke gelaat
glimlacht als een positief antwoord
een vraag wordt duidelijk niet gesteld
Vandaag een zekerheid bij haar ontdekken
verwijlen in het twijfelen, je weet maar nooit
in de morgen, middag…
Twee meisjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Twee meisjes
Zongen zachtjes
Hun lieve liefdesliedjes
Beide meisjes creëerden
Hun creaties koesterend
Afscheid nemend
Maar nooit
Van mijn netvlies
Dansend in dromen
Alles lost langzaam op
Niet deze dromen
Altijd bij mij dragend
Daarom zing ik mijn lied
In de verre velden
Wie zal het nog horen
Alleen mijn twee meisjes…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Het heelt
het spiegelbeeld
van bomen
populieren die
het Brabants landschap sieren
Nooit verveelt
de zoom van de stroom
oever en wal van rivieren
Ze doorsnijden
er Brabant
met 'z'n hebben en houwen':
de dijkjes en dijken
schutten en sluizen
ettelijke gemalen
vertellen de verhalen
van strijd en verweer
tegen te hoog water.…