11284 resultaten.
adem mij de zee
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.030 ik zag
hoe jij speelde
en ik bleef geloven
jonge meeuwen en het licht
werden opgetild
tussen handen
en je mond, zo mooi
om te zien
-slaap maar, liefje-
ik wilde blijven
om alles te begrijpen
huilde en lachte
om blauwe gedichten
zoals ‘in morgen’
het woord werd wind en vogels
wisten wolken
-slaap maar, liefje-…
Doek
gedicht
3.2 met 18 stemmen
11.367 Nooit ver genoeg geschopt
ten prooi aan vele Winden.
------------------------------
uit: 'In de piste', 1978.…
Mijn vader in de weide
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.185 Mijn vader in de weide sprak twee talen
Hij brak het ijs voor de avond viel
Voor de zwaluwen vertrokken naar het zuiden
Ik kon niet over de schutting heen kijken
Goed vergelijken met kwaad
De littekens heelden niet, de tijd verzuimde zijn plicht
Zomers gleden voorbij, bar en willoos
Als paarden drachtig van een hete wind
Nu draag ik zonder…
Het hoofd gebogen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.112 laat de dol geworden wind maar waaien
zodat bruin zand van alle stoffige wegen
blijft plakken aan mijn betraande gezicht
wat kan me mijn verschijning nu schelen
als m`n hart niet te zien is door vele vegen
laat de suf geworden zon maar ondergaan
zodat de schemering van nog een avond
me kan nemen met een stuipachtige zucht
ik heb het hoofd…
kleine kristallijne zonnestraal
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
820 jij kleine
kristallijne zonnestaal
dwaal door de ruimte
ploeg een voor in de tijd
van de schaduw daarachter
door snelheid bevrijd
in jou
dansen stofjes
op de stilte van wind
in de rust van het denken
die zijn kleur
in herinnering vindt
jij brengt
het licht en de
warmte vandaag
je schijnsel is vaag
maar weerkaatst
in het raken…
Wilde rozen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
804 één voor één
breng ik de rozen,
ik kus ze wakker
uit hun droom
alsof ik nooit heb liefgehad
één voor één
draag ik de blaadjes,
ik strooi ze stamelend
over jouw naam
alsof ik nooit gefluisterd heb
één voor één
bewaar ik hun geur,
ik droog ze ademloos
in de wind
alsof ik nooit gestreeld heb
één voor één
kleur ik mijn tranen rood…
heldenlied
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.525 waar witte anjers
zich langzaam sluiten
de merel zijn lied
als ode schenkt
aan het veld der doden
waar eens de helden
moegestreden
nu in rust
verzuchten in schaduw
van de ondergaande zon
als laatste groet
van weer één dag
waar het gekerm
van menige strijd
vergaat in het ruisen
der fluisterende wind
en de merel ten top
het veld…
bloemen op het kerkhof
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
791 de wind lag stil in lauwe lucht
terwijl ik kuierde naar jouw
gesloten graf
ik rook de geur van rozen nog
die ik had neergelegd
in 't dunne twijgenhout
een bloeipartij
waarvan ik dacht
de vlinders vliegen lang genoeg
wie zou me storen daar
waar de verwarmde bloem
zo roerloos lag op jouw gezicht
de schemering bedroog
de avond viel…
nomade (2)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.027 bewegen doe je in spreidstand
en dansen op slappe vermoedens
doorheen zand en woestenij
over gegolfde daken heen
oefen je vaardigheden
weerloos en toch ongeschonden
je kijkt me even in de ogen
zet dan je weg verder
kruist voorsteden en minaretten
proef eigentijds stuifmeel
je zengt in het zonlicht
en zelden rook je een sigaret
met de wind…
Aarde
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.083 Mijn armen openen in de wind.
Genietend verlangt mijn huid naar
de frisse geur,
zoals het wuivende riet,
rusteloos in haar oeverloos verdriet.…
een vouw denkbeeldig strijkend
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.390 ik zag je staan
je groette me
in dat gebaar
ontmoetten we elkaar
mijn hand voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte de zon
pakte zacht mijn handen
ik droeg je schaduw
toen we weer…
Ongeluk
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.307 Hun lach als klarinetten in de wind.
Wolken weerkaatsen de muziek.
Glanzende spaken als harpsnaren
draaien rond en rond tot bijna ziek.
Een vogel vliegt voorbij hoog in de lucht.
Weet direkt al de finale.
Maar kijkt vooruit en blijft de eerste van de vlucht.
De muziek is nu een flop
en het lachen is verstomd.…
Ik sterf niet meer
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.071 Naakt in mijn lichaam
zet ik het raam open,
de wind roept me vreemd,
het laatste licht wil mij doden.
Ik leef niet meer
in de schaduw van mijn zelfkant,
vermorzeld vertraag ik,
‘k heb mezelf niet meer in de hand.…
Na de regen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
747 verlangen
de ondergaande zon
extreem in elke kleur
buigt in de laatste bui een boog
in purperen schemer wacht de nacht
de dag is weer volbracht
een volle maan
in 't midden van de boog gedacht
kleurt zich na 't wijken van de wolken zilver
wanneer het spectrum dooft
is een belofte neergeschreven
het water droogt in strakke wind…
oesterzwam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.077 op de bast van de beuk
groeit de vrucht van de vlok
een web van schimmeldraden
ik zie een tros van schelpen
met een ingerolde rand
van blauwgrijs tot grijsgeel
ze rusten op een witte steel
op een viltig behaarde voet
gele lamellen dragen lila sporen
als het vlies scheurt glippen ze weg
wind draagt hen naar een toevallige plek
naar…
Om ons heen
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
1.131 woorden vluchten
verdwijnen
een kus in de wind
zo ook mijn dag
jou
voor het laatst bemind
ik wil spreken
over liefde
maar
nee, denk ik
ik zwijg
leugens willen niets
achtergebleven
kijkt
de nacht naar buiten
doorzichtig
net aan de rand
van de dood
vertwijfeld zwaai ik
naar je lippen
woorden vallen
niet meer
rood
je schaamt…
voor even langs je heup
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
970 ik zag je staan
je groette me
in dat gebaar
ontmoetten we elkaar
mijn hand voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte wat zon
pakte zacht mijn handen
ik droeg je schaduw…
blies een duizendjarenkind
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
706 speel ik met jou
of jij met mij
de wei bloeit rood
van de papavers
het geel is uitgeplozen
door de wind, hij blies
een duizendjarenkind
in vogelvlucht
laat zon de lange
halmen warmen
geen schaduw koelt
tot hitte trilt en
jij je liefde lacht
liggend in mijn armen
we hebben van
de maan geproefd
de sterren laten bleken
met…
en keert zich om
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
945 loop wat in een weiland rond
nam mee een vlieger en veel wind
zoek het kind in mij
roep haar tot ze voor me staat
onbezorgd en blij
ze pakt het touw en rent
ik laat de vlieger los
we zitten samen in het gras
kijken naar de vlieger in de lucht
spreken zonder klank
dan moet zij weer gaan
en keert zich om
dag mijn kind
tot ziens
ik pluk…
verdwalend in niemand zijn land
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 je wekt me
de schemering ruist
op een lichtende vleugel
dromen vervliegen
de nacht houdt
het licht weer apart
we vragen de wind
je te dragen
te koesteren als kind
we wieken
verdwalend in
niemand zijn land
we leggen
de hand op de
schat van vandaag
waar al onze
wensen liggen
te glanzen
in de zon die
we stelen…
De rust van de natuur
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
812 Ik luister naar de wind
De stilte bevalt me wel
Dan zit ik op mijn kamer
starend uit het raam
en zie de vissen zwemmen
hoor de vogels fluiten
en voel ik de rust
de rust van de natuur
Het waait een beetje
de takken gaan heen en weer
Groene blaadjes worden bruin
en bedekken later de grond
Het ritselen is rustgevend
ik word er kalm van…
Terug naar het begin.
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
882 Ik heb je stem gehoord
ik heb je gezicht gezien,
voelde het verdriet achter je lach
jij was de wind,
die mijn tranen deed drogen
toonde jij me plots je regenbogen
Liefde onuitsprekelijk, maar toch,
onvoorzichtig brekelijk
de tijd, die komen gaat, niet te bedaren dan
hou ik je hand vast, ga ik
terug in jaren
ga ik terug naar het…
Blootvoetsgewijs
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
624 als een schaduw
weef ik mij door jouw dromen
blijft de wind waaien
is het niet hier, dan wel daar
soms, heel even maar
blootvoetsgewijs
liepen mijn voeten door het water
deed mij afkoelen
zó lekker fris
ik voel mij dan blij verrast
vanwege jouw gloed, die mij aanraakt
droeg jij mij er doorheen
is het oké
gaat mijn dans
door de branding…
Herfstimpressies
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
727 Als de velden versluieren
Gehuld in wit, sprookjesachtig
En de Neerlandse zomer
Van een lange winter proeft
Als de wind en de regen
De held're luchten vervagen
Van hemelhoog juichend
Naar dodelijk bedroefd
Als Wilde Wingerdbladen
Wijnrood verkleuren
De dagen ras verkorten
Daar de zon vroeger ondergaat
Dan word ik gedragen
Door…
Doodtij
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
964 Om iets zocht hij hier een steen
om korrels van het zand te kloven
en in rijstpapieren regens
door het stille eb te gaan
waar hij dommelde een traan
met opgeheven blik naar boven
want hij bleef steeds weer geloven
dat de wind hem kon verstaan
Om iets zocht hij hier een steen
om zo het springend tij te lomen
maar het ingeslapen eb
zou in…
Geluk
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.172 Zoals een steen, te lang
getooid met diepgroen
mos, ineens verschoof in
wind en weer, zo brak
mijn trots bij 't zien van
jouw gezicht in die ene
stille, maangegoten nacht.
Somberzwart lost op in wit.…
Symfonie van de tijd
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.161 Er zweeft een rust door stervend groen
een onzichtbare wind voelbaar en zacht
een okeren licht dat tussen twijgjes reikt
tot het hart weer overgaat in een nieuwe nacht.
Uitgeklede zomerwoorden
tussen leven en dood
dwarrelen als droomkristallen
en de aarde kleurt rood.…
Loslaten
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.201 Ik loop door tot ik de zon zie opkomen
Weer een mooie dag begint
Er is mij eigenlijk niets ontnomen
Ik voel me vrij en ik zweef mee met de wind.…
Heb je geen flauw idee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
530 op de getemperde wind
vrij gemakkelijk
vanuit een ludiek oogpunt
waaien echoën geluiden
je hart binnen
uit eigen beweging
vervult het een behoefte
aan samenhang
waar liefde is, blijft de hoop
voor je uit bengelen
heb je geen flauw idee
zonder te weten
waartoe,
waarheen de weg voert
blijf je verzamelen
tot er een hernieuwd
houvast…
riposteerde op de kling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
592 scherp blikt
het staal nog warm
uit het foedraal
als jij me groet
het snijdt de
wind aan flarden
je masker op als
wij en garde gaan
jouw eerst touche
in onbeschermde flank
ik riposteerde op de kling
raakte onverhoeds je hand
je zwaaide groot
in alle houwen de
striemen door mijn vest
koesterde ik in vol vertrouwen
in rood gaf…