15374 resultaten.
De ganzen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Op middaghoogte buigt de
zon zich over het riet dat goudgeel kraagt.
Rechts het weiland waar ganzen met zwarte
halzen landen. Mijn passen vertragen,
ver de bocht voorbij hoor ik nog steeds
het gakken en het gulzig rukken
aan de grassen.…
Kraters
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Ik ben niet boos
Dat je me koos
Je nam de zon
Van mijn gezicht
Al dat je deed
Dat doet nog pijn
Toch ben ik
Nimmer gezwicht
Leefde als verdoofd
Met jou in mijn hoofd
Heb dan begrepen
Jou niet te negeren
En te accepteren
Dat het nooit went
Dus laat ik je de plaats
Maar blijf ik baas
Van hoeveel en waar
Zodat al wat rest…
Bewogen kerktorens
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
694 de horizon
streepte tussen
zwart en licht
waar zon ontbrak
lichtte zwart
nadrukkelijk op
er was geen
rust in die
afwisseling
de wolkenrij die
boven de aarde hing
trilde beweging
in dichterbij
kwam snel de
intense hitte vrij
bewogen kerktorens
in het ritmisch laten
horen van gebeden…
Panoramaraam
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
339 Onder de groene pracht
van kroos draait de zon
weg, vissen verdwijnen
natuurlijk
wonderlijk evenwicht
van de nacht
het bedwarme waterfilter
van zilveren en zijde-
zwarte gevoelens
de woekerbloemen
op golven van eb en vloed
onder de grote najaarsmaan
en mijn liefde deint
heen en weer tussen vrienden
en verloren…
"Erfgoed van Licht"
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
938 Duurzaam zijn-niet vluchtig snel, transparant zoals een bron in de zon. Wie de jeugd programmeert met mensenziel, bouwt een wereld die écht begon.…
langzaam geluk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
340 zelden weet iemand
hoe mooi het grazen
van de schapen klinkt
wie zag de rijzende zon
boven een nevelige heide
waar witte stipjes vreedzaam
scharrelen in pril ochtendlicht
zij weet hoe hecht
een mens kan zijn
met 250 schapen
op een heideveld
zij weet dat slechte
dagen nodig zijn om van
de mooie te kunnen genieten…
Onsterfelijke ziel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
360 Ik wacht in de branding
op het hemelse genot
waarvoor ik besta
Verlangen schuimt
tussen mijn benen
waar mijn hart klopt
om aangeraakt te worden
door vreemde handen
die me uit laten stromen
in de wereld, een oceaan
van zon en maan, eb en vloed
wit van zoetzilte vlokken
die de kusten bevruchten
met mijn onsterfelijke ziel
mijn wezen…
Leeg hart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
302 Ik zie de zon.
Ik hoor de wind.
Ik ruik het gras.
Ik proef de lucht,
maar voelen,
voelen doe ik niets.
Mijn hart is leeg,
wat eens was,
verdween,
kan het niet meer vullen.
Hoe meer ik probeer,
hoe leger ‘t voelt.
Weet niet wat mist,
nergens te ontwaren.
Mijn hart bonst
Zonder doel.…
Visioen van de middag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
275 Mensen overschreeuwen zichzelf
bang voor de zinderende zon
nog ziek van eigen wanhoop
maar het belang van Uw woorden
is met geen eerzucht te herhalen
de zoete droom van waarheid
zal in hen dalen met Uw tranen
was het geen verlaten verdriet
waarin de stilte oorsprong had
was het niet de schreeuw om liefde
die alles zag en overwon
toen…
Wereldeinde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
182 De hemel is stralend blauw,
maar de zon schijnt niet.
Wat krijgen we nou,
het regent dat het giet!
De natuur staat op z‘n kop,
klimaat wordt bedreigd,
broeigas vormt een strop.
Het wereldeinde hijgt
in de nek van de mensen.
Onze erfenis een wereldramp,
die wij toch niet wensen.
Stop met CO2 uitstootdamp…
Wereldeinde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
297 De hemel is stralend blauw,
maar de zon schijnt niet.
Wat krijgen we nou,
het regent dat het giet!
De natuur staat op z‘n kop,
klimaat wordt bedreigd,
broeigas vormt een strop.
Het wereldeinde hijgt
in de nek van de mensen.
Onze erfenis een wereldramp,
die wij toch niet wensen.
Stop met CO2 uitstootdamp!…
Minnevernis
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
162 Een keurig vernis hield de wacht,
tot de zon het langzaam deed slijten.
Alsof zij wist
wat ik dacht.
Dichtbij en volkomen eigen.…
Als alles stil staat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
83 Als alles stil staat
Met een laatste adem
Het boek volledig dichtslaat
Eist verlies nieuwe zinnen
In besef van geen vervolg
Om de toekomst te beminnen
Herlezen wij herinneringen
Waarin de deuren zich niet sluiten
Van de zon en vogels zingen
Onderstrepen en markeren
Om vooral niet te vergeten
En de stilte uit ons hart te weren…
Veiligheidszone
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
5 De straten zijn bezet
We klimmen over de daken
naar school, ook papa
moet zo
de boodschappen doen
en gaan werken, als
er werk is en er niet
onder het toeziend oog
van het leger weer
een werkplaats in beslag
genomen is of een boomgaard
verbrand vlak voor de oogst
De stad wordt een veiligheid
een zone voor vijandige
militairen met…
Riène, zo was jij
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.432 Voor de liefdevolle vader van mijn zoons
en mijn moedige maar moe gestreden man.
Dank je voor alles en
" Vechten hoeft niet meer,
rust nu maar uit".…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
882 De zachte warme zon die haar hitte langzaam
verliest en de wereld in een dromerig roze sluier hult.
De geur van zoute ziltheid, brandend zand,
de geur van de zomer.
Het gouden zand waarop ik loop heeft de zon gevangen.
Het laat mijn sporen staan bij iedere stap die ik zet.…
Foute woorden op mooie dagen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Dan knalt er een vloek, door de straat
terwijl de zon hoog aan de hemel staat
een man, knikkert van de stoep,
hoor een hoop au- en wee geroep,
doorspekt met vloeken er extra bij
kijk ‘m liggen, ik loop dichterbij.…
Mens en weer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
533 Zo trokken collega's partij voor de Zon.
De verbrande vrouw stond alleen.
Alleen Donar streek zijn hand over 't hart,
Zond Onweer en de vellenvrouw heen.
Blozend kwam ze terug bij 't huis van de heer,
Die gaf haar brandzalf en kleren,
Hij vroeg of ze nu bij hem bleef,
Ze kon nog zoveel van hem leren.…
Lenteliedje
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.044 Haar pootjes vol meel, van een bloemige plant
- En alles dat zingt weer, en alles dat springt weer
Nergens een wolkje nog dat er daalt
En alles dat groeit weer, en alles dat bloeit weer
En zie eens de zon... die er zichtbaar van straalt…
Garnalenpelster?
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
7.095 Gewoon een moeder met een paar kinderen, waarvan de
oudste een zoon is,
een zoon met een eigen bedrijf, maar of dat nu
allemaal zo "gewoon"is?
Lees zelf en oordeel daarna, of ik nog volop met al
mijn gebreken in het leven "sta"?
Soms noem ik mezelf de garnalenpelster, van die
reclame weet je wel?…
De wereld in mijn hand
netgedicht
4.4 met 32 stemmen
8.662 Langzaam breekt de zon door
wolken verdwijnen stuk voor stuk
Ik weet niet waarom of waarvoor
maar diep in me voel ik het geluk.…
Een vreemdeling uit Macedonië
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
745 Zoals Sarah uit de bijbel wachtte zij lange jaren,
verlangend naar een zoon voor haar stoere man,
naar een zoon als uiterst bewijs van eeuwige liefde.
Zo gaat dat, Alexander, in jouw verre land.…
De duiker
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.545 'k Dook in mijn ziel: - het water rilde in reven -
Langs gladde wanden gleed mijn hand - ik won
Een paarl - ik steeg, - mij scheen in volle zon
De matte glans om een geheim geweven!
'k Zag op: - der bergen grijns stond stram in spot,
De zon joeg juichend door het wijd heelal
En lachte mij tot schreiend kind, tot zot!…
Weersvoorspelling
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.092 In mijn ogen schijnt de zon en speelt muziek
Op gezichten tref ik, de vrolijkste mimiek
En de bomen, die wuiven me toe.
Ik voel me goed, maar toch ook moe.
Interpreteren, door fantaseren
Over de prachtigste meren.
en een bootje, kabbelt blij,
in de prachtigste meren, aan m'n zij.…
Avondliedje
poëzie
3.8 met 19 stemmen
3.526 Het avondt stil en zoetjesaan
is ook de zon aan ‘t ondergaan.
Ze kleurt de blauwe hemel rood
en violet de blanke sloot,
de peppels langs het weidepad
verroeren niet een enkel blad.
Ze kijken naar de zon die wijkt
en zachtjes laag en lager strijkt.…
De deur naar morgen
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
2.552 Het koren wuift, de zon gaat niet onder,
hier lijkt alles om je heen op een wonder.
Nooit meer terug naar de jaren van toen,
nooit meer terug, niets over willen doen.
Maar wel mee willen drijven met de tijd
en maar zien waarheen de stroom leidt.…
Alleen
poëzie
3.6 met 23 stemmen
4.480 Alleen met de zee die ebt en vloedt
Op haar gezetten tijd,
Met de maan die krimpt, met de zon die gloedt,
Met het gras dat dort en dijt,
Met de avonturen die zijn volbracht
Als de luide klok ze seint,
Met Orion die laat in de winternacht
Rijst statig overeind -
Soms denk ik nog hoe tijden her
Ik eenzaam was
Als zee en zon en maan en ster…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.160 straks weer zal schijnen
Dat door de warmte die liefde heet
je verdriet als sneeuw voor de zon zal verwijnen
Ik had je graag de antwoorden op je vragen gegeven
of je kunnen verlossen van de pijn
Maar ik kan niet meer dan houden van wie jij bent
en er in ieder geval voor je zijn…
Visser 50 v. Chr.
gedicht
2.0 met 119 stemmen
38.163 Wat deed ik anders aan de rivier
dan fuiken uitzetten, luisteren naar oude
bloeddoorlopen verhalen, grommende
in haar binnendringen en een gouden
zoon voor na mij maken?
Goed, dat was vroeger.…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 je perst weer zure druiven
vergist je wijn en droesemt
op de zielen in de fles
de druiven rijpen
in de stilte van je lach
de zon van je gedachten
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet gestikt…