9250 resultaten.
in je hoofd varen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 drakenbloedbomenbos
staar ademloos naar
het ontzagwekkende
terwijl de klei onder
je schoenen kleeft
lange puntige bladeren
plukken neveldruppels
als de oceaanmist over
Socotraanse toppen jaagt
waar is je oog voor
ingekerfde wonden
op stammen van
duizend jaar
het drakenbloed
wordt duur betaald
lees en laat
Socotra rusten…
Roodborstje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 Lieve man van mij,
rust zacht.
Liefs,
Je vrouw.…
Vreemde pigmenten
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
359 transparante blik
verdween wat wij
als normaal zagen en
begon nieuw te dagen
waarbij licht in
vreemde pigmenten
de nieuwste kleuren
verkende diepte en vorm
nog zonder norm
wel speelden tonen
een verrassende melodie
die een jeugdig
bewegen orkestreerden
met vitale energie
ik was niet bang
maar nam je hand
om mee te gaan
de rust…
Het narrenpak
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
807 je merkt het aan de lucht
een rust van licht in late dagen
zo lenig voor het vuistje weg
hijs ik mezelf in narrenpak
en in de leegten tussen regels
kom ik gedichten tegen
een sterveling met koude woorden
verliest gezicht aan zwaartekracht
hij spijkert donkere kamers
kiest de vlucht vooruit
breekt zijn breekbare pootjes
maar hier…
Pinksterpracht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
385 Ik vind de rust die ik
zoek,
genietend van de
zonnestralen aan de
lichtblauwe hemel.
Het is een genoegen om
in de vroege ochtend
veel vogels en andere
dieren te mogen
bewonderen.
Het fluiten van de vogels
in alle stilte op eerste
Pinksterdag is
fantastisch,
het maakt de dag nog
mooier.…
Blonde duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 in het rulle zand
stappen duizenden
bergen en daaltjes
zonder te laten zien
naar welke kant
zelfs de wind
zucht een kleine
rust waar schaduwen
zijn heengegaan het is te
heet om hier te staan
in dit niemandsland
heeft herkenbaarheid
geen sporen nagelaten
zon zindert en schuchter
komt vloed dichterbij
golfje voor golfje
herneemt…
Het monumentale
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
424 soms hoor ik
het zachte geluid
van huid dat langs
een sluier glijdt
zie ik wit
bewegen zonder wind
een hand die in bedaagde
rust de opening vindt
zelfs stilte houdt
de adem in als dit
onaangekondigde bezoek
haar boodschap doet
er is geen angst meer
in het levenslang wachten
wel een lach met
de allerlaatste krachten
als welkom…
Nachtlucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
785 zon rust voldaan
Willem recht zich nauwelijks
hij wacht op nachtlucht
hernieuwt zijn krachten
draagt wat hij liefheeft
en bouwt verhalen
als Babylonische tuinen
van hem leer ik fluiten
maar zingen mag ik niet
Willem houdt
van wrakke woorden
van schimmig tussen lijnen
van bibberaties
op vreemde huid
met glans verslaat hij
zijn…
Speldenprikkend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
359 kleuren hun huid
nog schijnen
spaarzame stralen
hun lijnen van de
laagstaande zon
in het langzaam
doven van boven
speelt nacht zijn
speldenprikkend spel
in een voortdurend
bewegen komen
lichten elkaar tegen
in een vast decor
pas als de kleine
uren tellen gaat
zwart koppensnellen
wordt bewegen gestopt
tot ook stilte zijn
rust…
In het nu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Op de klanken van een eeuwenoude sonate
je laten terugvoeren doorheen de tijd
vanaf je ontstaan naar het nu
als de golven van een zee in rust
meedeinend je adem
berustend in al wat het ondergaat
op welk kruispunt
nam je ooit de verkeerde afslag
onwetend van dat doolhof van wegen
welk zwaard nam je niet ter hand
om neer te slaan wat…
Wat is achtergebleven
gedicht
3.3 met 3 stemmen
1.734 We rustten in een hooiberg, we
dansten op een scherpe pagode.
Ik draag je mee in mijn knoopsgat:
bloemenpracht, bloemenmacht
op mijn verraderlijk,
mijn vergeetachtig hart.…
Schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 bloemenmand voor
heden de kleuren
van morgen al had
jij hebt selectief
naar het zonlicht
breken gekeken
met armen vol
keuzes corrigeer jij
stukjes schaduw
tot schoonheid en
harmonie in balans
waar eerst het
prille nog kille licht
de natuur verkent
gaat warmte de
bekende body geven
als de zon in het zenit
staat komt verdiende
rust…
Hangend in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Op het strand duwen we ons
door de wind naar het licht toe
Er is geen tunnel of heilige poort
Om op adem te komen draaien we
ons om en rusten uit, de wind gaat
heel de wereld over, en wij waaien
even mee met de meeuwen en
stromen even samen met de golven
uit over het blinkende zand
Het luchtruim is ons te groot
schuin voorover hangen…
Een Paasbericht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 Door alle kieren breekt het licht
dat niet te stelpen is, het beitelt
beelden van verlangen, rust niet maar
werpt beloften voor zich uit
dat eens de dood voorgoed
zal overwonnen zijn. Het groen
dat nu nog teer en jong zich kleurt
wordt sterker, water stroomt
vanuit de tempel en zal allen laven.…
Aandacht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 je hand
lag op tafel
even in rust
het leek
of je vingers
mij wenkten
hen even
aandacht te
schenken in raken
ik voelde de
spanning en in het
touche de ontlading
ik wist me
eindeloos blij want
ik hoorde erbij
mocht delen
in samen zou ik me
nooit meer vervelen
overweldigend was
de info die ik in
dit contact ervaarde…
' t Is Zomer!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
472 heerlijk is het ontwaken
met een zon die al in je ogen schijnt
we gaan er een mooie dag van maken
en zoeken naar wat ons hart verblijdt
de schoonheid van de zomerse bloeitijd
laat ons in vreugde en in rust ontladen
’ t is zomer! Heerlijk is het ontwaken…
Eindelijk zomer
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
585 Eindelijk zomer, ik verheug me erop,
want met de warmte komt ook de rust.
De zon geeft ontspanning en een bruine kop.
En geeft energie als je bent uitgeblust.…
Het moment suprême
netgedicht
4.7 met 292 stemmen
818 ontspannen rust ik
op het middag bed
waar kleine uurtjes
spelen met stofjes
die door de warmte
op hun rug worden
gelegd in hun reis
langs kierende gordijnen
waar het licht hen
beschijnt in een
mistige choreografie
tussen vage paladijnen
zij dagen mij uit
in hun onvoorspelbare
tochten om vrij te zijn
mee te gaan en te
voelen wat verheven…
Nachtwoud van het oeverland
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
515 Het licht van rust scheen
op gevallen herfstbladeren
alsof ik iets wilde zeggen
voordat je weg zou gaan
te lang had ik gezwegen
bij wijze van eerbied
nieuwe verlangens kwamen
naar het nachtwoud op het oeverland
in mijn verbeelding was het anders
in droeve herfstwind van toen
vreemde geluiden hoorbaar
kalme echo van de nacht
er werd…
Het klein carrousel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 licht de restanten
naar de kanten
opwindend
trillen leuke dingen
in het gezichtsbeeld
terwijl donkere delen
bezorgdheid meekrijgen
het kleine carrousel
van deze ochtend
opent een veelvoud
in kleur en ludieke
muzikale bewegelijkheid
maar de regie tempert
snel door de modus
van noodzakelijkheid
verplicht aan te zetten
en waaiers rust…
Echo van een zielsverlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
452 verbintenis verbroken
door een ononderbroken taal
van zwijgende liefdesbrieven
zonder antwoorden
spiegel ik mijn vragen
aan uw zielsverlangen
waar is de waarheid in uw taal
die de dag neemt met de zonneschijn
verdwaalde vlinders zoekgeraakt
alleen in het herhaalde geluid
is er geen antwoord op mijn vragen
laat mijn liefde dan met rust…
Een Paasbericht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
383 Door alle kieren breekt het licht
dat niet te stelpen is, het beitelt
beelden van verlangen, rust niet maar
werpt beloften voor zich uit
dat eens de dood voorgoed
zal overwonnen zijn. Het groen
dat nu nog teer en jong zich kleurt
wordt sterker, water stroomt
vanuit de tempel en zal allen laven.…
Het atelier (Vermeer)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
568 ik zet mijn liefje weer eens op het doek
met het verzenboek dat op de arm rust
dat ze prachtig is ben ik mij van bewust
wat mij betreft hoort ze in die ene hoek
de rok die ze draagt kleur ik met geel in
omdat het prima bij het tafelkleed past
ondertussen doe ik wat verf op de kwast
die moet zorgen voor een prachtig begin
vanaf mijn kruk…
Bodemde ons
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
353 je mee
geweest
heb gelift
op de donkere
blik in je ogen
voorbij een
nog lichtende
horizon die
in al donkere
tonen depri
weg zwom
het beklemmende
raakte mij met
vochtige kou
die zwart glimmend
schimmelende
muren bedekte
jouw vooruitziende
blik bodemde ons
voorzichtig jij kende
als geen ander
de verleidingen
van stilte en rust…
Oases
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
401 in blauw
en groen is
alles te doen
het zijn onze
leef kleuren
net als wij
ons bestaan
vinden in
water en wind
zij hebben
mede ons
karakter
gevormd in
directheid en
recht op de
man af omdat
er geen tijd
voor dromen is
zoals in de
tropen of het
mediterraan gebied
waar warmte
dwingt tot rust
en het snelle
leven uit het westen…
Facetten gebroken licht
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
492 ik heb jouw
naam gelegd in
eindeloze
schoonheid nu
rust jij op mijn
warme hand
schittert jouw
naam uit facetten
gebroken licht
die de hemel
aanroepen om
ook te mogen
delen in de
diamante
en briljante
geschiedenis
van alle
edelstenen
ik had de
letters op mijn
hand wist hun
waarde in
woord verband
beoordeelde
ze in glinster…
Een beetje genade
netgedicht
3.7 met 70 stemmen
475 aan de hemel
hopend dat ik
opgemerkt word
heel bescheiden
want ik ben nooit
op de voorgrond
of neem zelden het
hoogste woord
alleen omdat ik
me als eenling
wil onderscheiden
in de massa word
ik nooit gehoord
door patsers
schreeuwers en
jongens met een
grote bek
vaak klop ik ook
in stilte zachtjes
aan de hemelpoort
in alle rust…
Bodhi boom
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
485 vormen tegen de zon een dak
verlichting vormt zich als een droom
harder gaat de wereld kolken
woede woelt tot hoge wolken
hongerend naar van alles meer
de waarheid wentelt warrig neer
met zovelen vals verlangen
waarmee mensen zich behangen
ik vind mij in oneindigheid
voor mij is de werkelijkheid
samen in gevouwen handen
waarin rust…
Fysieke beperkingen
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
379 ik mantelzorg
haar artrose van
armen en schouders
en let attent op
haar angina pectoris
ondanks alles
lukt leven nog met
regelmatig inschikken
en lieve dingen die
nog tijd en rust geven
er zijn zaken die
veel dieper gaan
ingrijpen in een
maatschappelijk
bestaan en positie
fysieke beperkingen
laten geen inspanning toe
samenleven…
"Verdrinken in het Zachte"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
382 Ik bouwde een huis van zeker weten, met muren van gewoonte, ramen van rust.
Geen storm kwam binnen, geen kou kon mij breken, maar langzaam verstikte ik in eigen lucht.
De dagen kabbelden als stille rivieren, geen golf, geen sprong, geen onverwacht geluid.…